3140 resultaten.
Lentewacht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
811 Zijn moeder zal wel overleden
ze was toen al oud, maar zijn gedichten
houden reeds in de herfst winterslaap
draaien zich op hun zijde
als ze snurken
In het gelaat vallen strepen
zo vredig liggen ze
helemaal niet bang
De wereld vergaat toch wel buiten
binnen leven ze heel lang
Als wakker ze worden met trommelgeluid
rijen vormen in marsgelid…
Honden uitlaten
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
814 de regen striemt
dikke opgehitste strepen water
zoals de moesson
in het regenwoud
vandaag wil het
niet echt licht worden
de laatste bladeren verlaten
levensloos de bomen
gaan op hun rug liggen
in de zompige ondergrond
druppels kletteren onophoudend
op onze ingepakte lichamen
de takken en bladeren
ritselen, kraken en knakken
onder…
Het volk van het Noorden.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
606 Samen moeten we er uit
zien te komen, ik vertrouw er gewoon op
Ondertussen kunnen
oude kwalen langzaam genezen
Nu nog woon ik
bij het volk van het noorden
en kan ik Uw terrein zien liggen,
Het is niet half zo lang als mijn verlangen
Zonder vrees zullen we
bruggen over moeten gaan
Ik zal me wel eerst moeten onthaasten
en U zeggen wat…
Besmuikt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 besmuikt zei
zou jij weleens
willen biljarten
met een golf- hole
als huis om zonder
een keer hole inn one
thuis te zijn
ze was niet
sportief haar
motoriek een
samenrapen van
bewegen met in
de genen een
structureel tekort aan
souplesse en élégance
ook in het taalgevoel
bleven ezelsbruggetjes
voor plastisch gebruik
links liggen…
Baldakijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
677 Ik weet wel dat ik op moet staan
om niet te blijven liggen
weemoedig staar ik naar de einder
golven met witte kruinen
vertellen een verhaal
maar het spookt zo in mijn hoofd
Ik spaar de tijd
in ongebruikte kamers
ik zit daar uren lang
maar het vallen van de noten
maakt me zo klein van binnen
hij staat vaak boven aan de trap
de man zonder…
Patricia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Geluk dat kun je delen
Verdriet heb je alleen
Geluk gaat nooit vervelen
Verdriet is heel gemeen
Geluk dat maakt je vrolijk
Verdriet doet meer dan pijn
Geluk is heel belangrijk
Omdat 't verdriet anders niet verdwijnt
Misschien heelt tijd niet alle wonden
Voor mensen zoals wij
Maar er liggen vast vele gelukkige seconden
Opzij voor…
Zij wil niet vrij zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.013 De zon en de maan hebben haar verbannen
sombere nachten liggen voor haar klaar
te lang was de situatie zo gespannen
en ineens was zijn enige leugen waar
Zijn hart veroverd door een andere vrouw
haar hart en ziel gebroken in een seconde
lang was hij haar als een hond zo trouw
maar zijn levenspad was gelijk aan een rotonde
Hij draaide rond…
Voie verte, boucle 4
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Witte kalveren liggen loom
geschaard onder een schaduwboom.
Zo’n runderkring dring je niet binnen.
Daar moet een mens niet aan beginnen.…
Je zult maar: de dader zijn!
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
716 Ik mag er niet te lang bij stilstaan,
maar besef maar eens te meer,
dat geluk en ongeluk naast elkaar liggen!
Wensende de Vader en Moeder sterkte!…
Onweer
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
692 Maken wij elkaar ontroostbaar
hou ik mezelf als kind op schoot
languit liggen op een draagbaar
en even vrijen met de dood
schreien wij dezelfde tranen
zodra de zielen zijn ontbloot
ver van huizen en van banen
hou ik mezelf als kind op schoot
onze weerzin tegen onweer
dat valse lucht met water hoost
spant regenboog als ommekeer
naar diepe…
Herkomst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 In de verte liggen mijn gedachten
als zachte woorden uitgespreid
parelend over dauwbedekte vlakten
als een glinstering van warmte
in een zee van laaghangend licht
waarin mijn geheimen zijn verborgen
onder golvend oppervlak.…
er is een wens
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
762 bloesems keren zich van me af
ik schrik
het is tijd om te gaan, terug
naar wie ik was
ergens is het feest
vanavond
*
ik verlaat het zomerhuis
ga langs onvoltooide velden
en dagen
steeds weer breekt
de verte
nabijheid
was nooit welwillend
*
vrijwel alles is tegenstrijdig
en ruilt zich telkens
weer
ontelbaarheden
liggen…
Verwaaien in echo
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 stormachtig is de dag
waarvan de uren
stilte beuken op de muren
woorden van onmacht
trekken als koude tocht
langs je heen en vervliegen
liegen hun waarheid
in raken en negeren
verwaaien in echo zonder proberen
als de wind is gaan liggen
de schade opgemaakt
weten we ineens wat we missen
de angst is verdwenen
voor de tomeloze stilte…
mijn lief
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
842 als jij je vreugde niet op kunt, verblijd
langs sloot en pad de mooiste beelden plukt
pluk ik geluk
uit jouw stralen haal ik graag mijn glimlach
uit jouw mond de woorden die
klankvol een hoera bekoren
duizendvoudig
liggen bloemen glanzend in de zon
ik tel ze slechts in stille noodzaak
want hun rijkdom geurt uit nimmer
zoekgeraakte…
Als alles liefde zijn zou... .
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.123 Donker en licht liggen in elkaars verlengde
alsof het zo bestemd is.
Ze vallen elk pas op, juist
door elkaars aanwezigheid.
Zo is alles in beweging en stroomt verder,
maar komt tegelijk tot stilstand en rust.…
Vrouwen en auto’s dat is heel verkeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
950 Uit bewondering voor zoveel overdaad
in ’t ziekenhuis terecht gekomen,
dagen heb ik daar liggen dromen,
kundig door slangetjes bevoorraad.
Met hier en daar nog wat hechtdraad,
denkt ik aan die schone,
voel mij wel wat bedrogen,
mis mijn auto die bij de sloop staat.…
wijnglas
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
685 in een helder patroon
liggen barrels glas
uitgebreid verspreid
het veger en blik onaangeraakt
in de hoek gelaten
een klein kind
loopt gewiekst in
een vrolijke dans
langs de brokken,
naast het gruis
een rammelkast passeert
een schelle brom dendert door
bedeesd kijkt het meisje achterom
en lacht haar moeder toe
later pakt ze een…
Herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
705 Als de regen en storm komt
dan gooi ik alle ramen open
Er blijft niks meer liggen
geen herinneringen meer
Zelfs mijn laptop gaat naar buiten
om te luchten
Zal ze niet blij mee zijn is een koukleum
Er gaan ook personen mee
daar heb ik het ook mee gehad
Maar het maakt mijn leven
opgelucht blij vrolijk
Dus storm wind en regen kom maar op
wind…
Ver in het verschiet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
863 De berk treurt naast de wilg
beroofd van hun laatste bladeren
die langzaam liggen te vergaan
tot humus voor het nieuwe jaar
dat teert op oude resten
Maar het gloren van het begin
van wellicht een nieuwe lente
ligt nog ver in het verschiet
terwijl de ene bijna-dode
voorrang vraagt boven de andere
Niemand zei dat het makkelijk was
maar…
Oude woede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 Ooit was je een laaiend vuur
Dat mijn ik bij tijd en wijle
Verwoestte, of ik wilde of niet,
Dan ging je weer liggen,
En stopte ik je veilig weg
In mijn onderbuik,
Hoofd dat moe was
Van het blussen van branden
In de bovenkamer, enige woonkamer
In dit onbehouden huis,
Veertig jaar verder zijn we nu,
En af en toe steek je de kop…
Een visioen maar dan anders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 maar verdrongen stilstand
nu de wind de takken weer buigt
een tint er tussenin
noch het zwart in gesloten ogen
noch de nevel als gedempt wolkenlicht
een vorm van helder, die van geleende tijd
voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp
tussen brongras dat eertijds ons voedde
een voeg tussen nu, heden, wij, ons
hoe de wind is gaan liggen…
Palazon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 hoe de regen gaat liggen
opklaart in windstil, voldaan is
uitgeraasd, hoe aarde zich uitstrekt
over velden, in moerassen
steden vol geruis van gezichten
sluitingstijden van ontrookte kroegen
denk aan de themadagen
competentie- en loopbaanontwikkeling
monden vol, tandenknarsend
hoe vragen zich ontwijken
liefdes verliezen uit zicht
de…
WEPELE MEEUW
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.585 De wind ontwaakt en gaat liggen
onachtzaam op zijn andere zij.
Met ringen van wier om de enkels,
zij voert de zee aan in mijn hemd,
in haar hand een wepele meeuw.
Zacht sluit haar mond mijn woorden af.
Ik proef het zout op haar lippen,
voel de storm groeien in mijn buik.
Heerlijk de liefde bedrijvend
als de zee aan haar lichaam kleeft.…
Kier tussen schaamte en fatsoen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Ze glippen binnen door een kier
tussen schaamte en fatsoen
hun lichaam gaat liggen
op de wegwerphoezen
en ruikt de verwachting
niet het ontsmettingsmiddel
op mijn handen, niet het rubber
om hun kloppende verlangen
naar mijn nabijheid, hun fantasie
maakt mij begeerlijk
de vrouw van hun dromen
aan den lijve gedacht
Buiten wacht de…
Uitgestaren?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 kille wind huisvest tussen haren
van ongeschoren vel en geblazen blaren
zijn de ogen, starend naar het weinige
aan alles hier ontbreekt ’t geinige
er liggen slechts restjes op de hoogste tak
de veren gebonden in een knapzak
bovenin het vertakte hout
gemaakt uit het ambacht aloud
en nu loopt de Koude Turk
van de getto tot aan…
lentelied
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 lentelied
als het gras mij groet
voel ik dat het moet
liggen met mijn lief
die mij minnen doet
als de wind met bloemen wuift
mij verandert in een bij
die altijd zoekt en zoemt
en zo ’t leven kruis bestuift
als de zon mijn geest verruimt
en mijn blik verdwaast
raakt mijn ziel zeer zoet gepluimd
vertraagt natuur mijn haast
als ik…
zeeën bezeilen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
430 ik ruim mijn
oude dromen op
de ene verpulvert
in mijn handen
de andere valt
in duigen op
de grond
de broze droom
raakt mijn ziel
zacht zingend
voert de
verstilde droom
me mee
onderop liggen
gekreukelde blinde
dromen van
ongekende kwaliteit
in deinende dromen
bezeil ik de zeeën
de aarde is een
verre bleke stip
ik weet…
De Paus, Priester Bodar, Israel, en Palestina
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
436 slechte poppenkast
wat een intrinsieke leegte
wat een geklets
wat een armoe
alles wat gezegd werd
had al gezegd moeten worden
had al gedaan moeten worden
had al niet meer moeten bestaan
dus die oproep voor o.a. de oplossing
van het Israelisch-Palestijns probleem
dat probleem blijft en zal eerste oplaaien
als het corona-virus is gaan liggen…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen is een
hond die altijd ergens
gaat liggen…
graniet
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
686 grenzen liggen als kadavers
in de leegte van zijn verwrongen denken
als verdwenen boven een vruchteloze vlakte
waar noch huis, noch haard een kans krijgt
om te overleven
alleen hij profileert zijn dag; gulzig en onuitputtelijk
als vraag en antwoord
tegelijk
als een handtekening waarin -wij-
in de ik-vorm
geschreven wordt
enkel een…