3533 resultaten.
De dromer dicht voort
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
864 De dromer in het dichte woud
droomt luchtkastelen eeuwenoud
de zanger zingt benauwd
noten zonder inhoud
De danser danst zijn wals
maar de blues klinkt te vals
de schilder vangt de kleuren
maar mist nog steeds de geuren
En de dichter droomt voort
woorden als toevluchtsoord
zinnen veelzijdige draden
langs zwaarbeladen paden
en de…
bevroren ziel
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.464 naakt
lig ik in de sneeuw
het gevoel van
absolute verlatenheid
midden in de natuur
die onverschillig is
Het vriest
berijpte weilanden
weerkaatsen in
het licht van de maan
Kromme geknotte wilgen
vormen aan weerszijden
van het pad een erewacht
voor mijn langgeleden
gestorven ziel
Hun kromme takken
verwelkomen mij
nemen mij in liefde…
woorden stoepten als tegels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
993 ik zag je gezicht
in begrijpen
je voelde mijn reiken
naar steun
je handen zijn open
met een arm om me heen
zijn we langs stralen gelopen
daar waar de zon voor ons scheen
we hadden geen doel
maar woorden
stoepten als tegels
en vormden het pad
we hebben alles gehad
in zinnen zijn we vergeten
wat we hoorden te weten en zijn…
Hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Zie, de lente groeit
het aanstonds zwellend blad
grof onkruid in het pad
dat op de harde tegel bloeit
Hoor, het voorjaar zingt
haar jubellied vanaf het dak
terwijl de eeuwiggroene tak
ruisend op de adem swingt
Van warme wind die prijst
de zachte wolke deinend
over de stad, zon omheinend
hemel die ter aarde stijgt…
Sed in Arcadia ego
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.544 Maar mijn vriendje is verhuisd,
heeft nooit meer mijn pad gekruist.
En met hem, verdween mijn jeugd.…
Zonnekind
netgedicht
4.4 met 102 stemmen
3.657 tussen tierende woekertongen
met zwarte gal doorspekt
kiemt soms het reinste zaad
van onweerstaanbaar pretgewas
opgewekt gaat dit een lichter pad
weet waar het omarmt en vat
teloorgaande kelken te binden
in een veelkleurig veldboeket
nu maar hopen dat de hovenier
dit warme groen op waarde schat
mocht hij zo’n mirakel vinden
en het…
schilderij in vele teinten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
961 gloeiend hete zon
op gekrijte kassen
diefjes af te rukken
tomaten hangend
in gekleurde trossen
aan ijzerdraden
met touwtjes
opgebonden planten
langs de paden
nu vader nog
met vele jaren
in vaal groen
uitgeslagen alpino
op het hoofd
die kwam de tuin
niet meer uit
flessen thee
aan touwtjes
in de koele sloot
schilderijen
in vele…
nicxx
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 luister naar wat ik je ga geven
iets om mee te nemen
op een pad niet ver van hier
laat ik je lachen
elke dag
keer op keer
tot we vallen in een eeuwig lied
van waar we vandaan zijn gekomen
geklommen tot aan de hoogste bomen
en weer vallen keer op keer
geef me nog een nacht
samen lekker dwalen
geef me je lach
nog een enkele
keer…
de wind 09
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
835 Dwaal niet door
op dat pad
geef gewoon gehoor
vraag alles wat je maar wil
hier is mijn schreeuw
niet die van haat
niet die van pijn
ergens was het toch ook fijn
weet je nog op dat strand
helemaal aan de andere kant
ogen als koraal
een lichaam waar de zee omheen sloeg
nooit heb ik genoeg
en jij ook niet
zoals de wind altijd waait
zoals…
Verhaaltjes
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
948 Vertel hen over reizen en over de weg
de eerste kleine stapjes en dat na de bocht
opnieuw een pad en een knik verschijnt
lopen een ander woord voor bewegen lijkt
Talent voor wat dan ook geen garantie
voor geluk, gezondheid of rijkdom blijkt
Haten en beminnen, ervan weten en er niets
aan kunnen doen, daaraan haast kapot gaan
Er is niets mooiers…
Groen is geel van sterven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
720 ik breek bloemen
die uit muren groeien
waar jij ooit gelopen hebt
zie het pad
weer warm bloeden
het helle rood wordt zwart
waar eens de gouden zon
mijn wanhoop overscheen
is nu de tijd met mij alleen
nog draagt een roos
het donkerrood haar
groen is geel van sterven
ze droogt tot dood
omdat geen hand haar krijgt
zij zal nooit…
de dood van december
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
800 Traag valt een herfstblad op mijn pad
en ik dien nederig te wezen
- tegen elk wat wils -
wanneer ik mijn tred verzet
door afgestorven bladeren
geen schaduw of verlangen
bietst van het geluk om me te raken
en het is alsof
december de dood zacht in mij laat spreken
ofschoon ik met liefde de adem proef
welke in mij een weeïg gevoel…
TWEESPRONG
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
447 Het met porselein betegelde pad der maagdelijkheid
Dat door het bejubelde woud
Wordt overschaduwd
Lijkt door het zwaarmoedige labyrint
In de werken van de komende Gregoriaanse meesters
Alreeds overvallen te zijn
En verliest zijn zuivere evenbeeld bij het afdwalen
Van de struikelende Priapus
In het troebele ravijn van grijpgrage haat
En…
Komedie
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.293 Mijn tong altijd rap en snel
alleen de drank maakt hem nog los
dan ga ik fier op pad
komedie in een notendop
aangekomen in de kroeg
trakteer ik rond
en behaag menigeen
tot de morgenstond
zoek dan de weg terug
vanwaar ik ben gekomen
om als een verlopen hond
weer aan te komen.…
Reïncarnerend boete doen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
751 Spartelend en machteloos
midden in de rode wijn
drijft hij in zijn
zesmiljoenste dood,
op weg naar een
Goddelijk geboden boete doen,
zoals daarvoor het sterven
als overreden pad,
platgetrapte worm en
uitgerukte teek.
Zal hij ooit tot inkeer komen?…
In Ruste
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.006 Het heerlijke van de dood is
De rust het onverstoorbare
Het eeuwig nachtelijk duister
Ervaren het ongekende in overvloed
En zoal mocht er zijn een nieuw iets
In die onvoorstelbare massa van het heelal
Weet dan dat een ieder u benijdt op uw verscheiden
Doch in een niet te meten tijd fragment zullen zij volgen
Ga en effen het pad der vergetelheid…
Onvermogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 dichtakkoorden
Het wil maar moelijk gaan bezinken
dat liefde niet te vangen is
dat het een vreemd verlangen is
om haar in woorden vast te klinken
Hoe kan ik woorden gaan bevrijden
die niet bestaan in mijn gedachten
Ik dacht slechts dat ik ze bezat
Zo laat jouw liefde zich niet leiden
door iets anders te verwachten
dan haar strooisels op mijn pad…
Herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 De nacht stoot haar adem uit over het land
een mistig verlangen hangt in de lucht
de horizon glinstert in zwevend zilver
de dag druppelt binnen op het gras
in v verbinden zich de wilde ganzen
het seizoen toont zich in de vlucht
op het pad dansen vrije blaad’ren
in de armen van de vroege bries
overtuigend geluk maakt zich meester
in…
geen titel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 de visser zit in zijn boot,
terwijl hij over water kan lopen
doet hij dat ditmaal niet
aan gene zijde gekomen
treedt hij over gegane paden
valt in herhalingen
doet geen pogingen mij op te vissen
terwijl ik mezelf
toch meermaals aangeboden heb
als aas
kom maar…
laat zien wat je kunt
als je durft…
tot op heden heeft hij mij
niet binnen gehaald…
Maskers en poses
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 muren
springt van de daken
krijgt vleugels in zon
en zingt zorgeloos rond
een kleine melodie
die je ziet in elkaars ogen
begrijpt in een blik
met de knik van verstaan
de lach die opent
als woorden
op blijde toon al een
positief antwoord horen
een hand die je pakt
sneller dan verwacht
geen masker en poses
maar samen zingend op pad…
PATTY HARPENAU
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Het was er weer, het diepste wezen
Dat zij tijdens haar reis vergat
Er kwam ook zoveel op haar pad
Het wou haar vormen leren lezen
Achter de dingen die verrezen
Symbolen van een habitat
In haar inmiddels postgevat
Nadat uit haar Achillespezen
De pijlen van de lessen staken
Die de rabbijn haar had geleerd
Het universum is een laken
Waarop…
Storm op de hei
poëzie
3.0 met 2 stemmen
842 De hei ligt te huilen,
Ruig opengeborsten
Aan kieren en kuilen
En schrompige korsten;
Met plotsige schokken
Uit gaten en naden;
Met bonkige nokken
Uit narvige paden.…
herfst en lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 sta hier in herfstkleur
maar bij jou voel ik lente
het zuiden de warmte
het ontwaken van licht
Opkomende zon
jouw stralen de sterkte
aantrekkingskracht
van een zonnig gewicht
Ik ga overwinteren
in dat speciale gevoel
straks op reis naar jou
door ijskoude streken
Mijn enige doel
is ons samenzijn
Ik vraag je natuurlijk mee
op pad…
Tranen als kiezels (II)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 Versteende tranen als kiezels
vonden hun weg
Langs nooit en te nimmer uitgelegd'
paden
Op weg naar hun bestemming
Hoewel onbekend, plukken zij
de bergbloemen
Uitzonderlijk gewicht schuurt en schraapt
enorm
Zoekend naar uiteind'lijk lot
Hun reisdoelen zijn het dal en
nog veel verder
Opgelopen schade leek onher-
stelbaar
Straks weer…
Waterstaken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 Onbewoond slingert het pad
langs hoeves van weleer
de mat ligt verwaterd
niemand veegt voeten
van ver komt het daglicht
dat sporen snijdt in de waterspiegel
kruinen verankeren dieper
dan de wortels
herfstbladeren brengen accenten aan
in roemloos gestorven regen
ik mis de branie van vroeger
het kind in mij wil het beeld breken
maar…
De blazer van het glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 van het glas
dat jouw kwetsbaarheid omhulde
jij vulde al een ganse stad
met tal van heilige huisjes
vaak gaf ik in betreden
al mijn signalen af maar
de luiken gingen regelmatig
naar beneden in de antwoorden
die jij altijd in voorraad had
toch is nog onverwacht
je onbereikbaarheid gebroken
we hebben de scherven geraapt
van het pad…
Ten geleide
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.717 Wij, die in weerwil van de tijd
het onverdraaglijkste verdroegen,
vanaf dat wij de weg insloegen
die naar voorbij de einder leidt,
beseffend dat wij, juist omdat
wij haakten naar het allerhoogste
wat is gezaaid niet zullen oogsten,
wij gaan het ongeweten pad
tot aan het ongeweten eind,
en vragen niet dan ten geleide
het licht dat soms…
Werd de ogen geopend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 er waren weer
edelstenen gestrooid
op het pad dat ik liep
ik was verblind
maar het kind in mij
werd de ogen geopend
het kraaide en
graaide naar het
onverwachte plezier
speelde met licht
van de zon en kleuren
uit het scheppingsgebeuren
ik bleef stil door de schat
die tweedeling bracht
besefte op tijd mijn ongelijk
voelde me…
Om er even te wonen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 ik heb stenen
letters gebakken
woorden gemetseld
tot zinnen en met
strofen muren en dak
mijn gedicht lijkt af
niet iedereen weet
plaats en bestemming
het pad naar de deur
die altijd open staat
voor allen die komen
om er even te wonen
in het huis bepaalt
ieder zijn kleuren
richt kamers in naar
voorkeur en smaak
mijn thuis is dit…
Dat herfstige
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 jij hebt
dat herfstige
in vale kleuren
de volle zomertinten
verschralen naar het grijs
intense van een verre horizon
je lach trotseert
de elementen en is
de lage zon al gepasseerd
je pas mist
het joyeuze voorzichtig
stappend op het nevelige pad
nog oogsten
lange schemeruren
de laatste kleur van het seizoen
maar winter kraakt…