Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

De dromer dicht voort

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 864
De dromer in het dichte woud droomt luchtkastelen eeuwenoud de zanger zingt benauwd noten zonder inhoud De danser danst zijn wals maar de blues klinkt te vals de schilder vangt de kleuren maar mist nog steeds de geuren En de dichter droomt voort woorden als toevluchtsoord zinnen veelzijdige draden langs zwaarbeladen paden en de…

bevroren ziel

hartenkreet
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.464
naakt lig ik in de sneeuw het gevoel van absolute verlatenheid midden in de natuur die onverschillig is Het vriest berijpte weilanden weerkaatsen in het licht van de maan Kromme geknotte wilgen vormen aan weerszijden van het pad een erewacht voor mijn langgeleden gestorven ziel Hun kromme takken verwelkomen mij nemen mij in liefde…
angelique9 februari 2003Lees meer >

woorden stoepten als tegels

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 993
ik zag je gezicht in begrijpen je voelde mijn reiken naar steun je handen zijn open met een arm om me heen zijn we langs stralen gelopen daar waar de zon voor ons scheen we hadden geen doel maar woorden stoepten als tegels en vormden het pad we hebben alles gehad in zinnen zijn we vergeten wat we hoorden te weten en zijn…
wil melker30 november 2005Lees meer >

Hemel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 619
Zie, de lente groeit het aanstonds zwellend blad grof onkruid in het pad dat op de harde tegel bloeit Hoor, het voorjaar zingt haar jubellied vanaf het dak terwijl de eeuwiggroene tak ruisend op de adem swingt Van warme wind die prijst de zachte wolke deinend over de stad, zon omheinend hemel die ter aarde stijgt…
Rasecht17 april 2007Lees meer >

Sed in Arcadia ego

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.544
Maar mijn vriendje is verhuisd, heeft nooit meer mijn pad gekruist. En met hem, verdween mijn jeugd.…

Zonnekind

netgedicht
4.4 met 102 stemmen aantal keer bekeken 3.657
tussen tierende woekertongen met zwarte gal doorspekt kiemt soms het reinste zaad van onweerstaanbaar pretgewas opgewekt gaat dit een lichter pad weet waar het omarmt en vat teloorgaande kelken te binden in een veelkleurig veldboeket nu maar hopen dat de hovenier dit warme groen op waarde schat mocht hij zo’n mirakel vinden en het…
Ludy Bührs17 december 2007Lees meer >

schilderij in vele teinten

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 961
gloeiend hete zon op gekrijte kassen diefjes af te rukken tomaten hangend in gekleurde trossen aan ijzerdraden met touwtjes opgebonden planten langs de paden nu vader nog met vele jaren in vaal groen uitgeslagen alpino op het hoofd die kwam de tuin niet meer uit flessen thee aan touwtjes in de koele sloot schilderijen in vele…

nicxx

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 783
luister naar wat ik je ga geven iets om mee te nemen op een pad niet ver van hier laat ik je lachen elke dag keer op keer tot we vallen in een eeuwig lied van waar we vandaan zijn gekomen geklommen tot aan de hoogste bomen en weer vallen keer op keer geef me nog een nacht samen lekker dwalen geef me je lach nog een enkele keer…

de wind 09

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 835
Dwaal niet door op dat pad geef gewoon gehoor vraag alles wat je maar wil hier is mijn schreeuw niet die van haat niet die van pijn ergens was het toch ook fijn weet je nog op dat strand helemaal aan de andere kant ogen als koraal een lichaam waar de zee omheen sloeg nooit heb ik genoeg en jij ook niet zoals de wind altijd waait zoals…

Verhaaltjes

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 948
Vertel hen over reizen en over de weg de eerste kleine stapjes en dat na de bocht opnieuw een pad en een knik verschijnt lopen een ander woord voor bewegen lijkt Talent voor wat dan ook geen garantie voor geluk, gezondheid of rijkdom blijkt Haten en beminnen, ervan weten en er niets aan kunnen doen, daaraan haast kapot gaan Er is niets mooiers…

Groen is geel van sterven

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 720
ik breek bloemen die uit muren groeien waar jij ooit gelopen hebt zie het pad weer warm bloeden het helle rood wordt zwart waar eens de gouden zon mijn wanhoop overscheen is nu de tijd met mij alleen nog draagt een roos het donkerrood haar groen is geel van sterven ze droogt tot dood omdat geen hand haar krijgt zij zal nooit…
wil melker13 september 2009Lees meer >

de dood van december

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 800
Traag valt een herfstblad op mijn pad en ik dien nederig te wezen - tegen elk wat wils - wanneer ik mijn tred verzet door afgestorven bladeren geen schaduw of verlangen bietst van het geluk om me te raken en het is alsof december de dood zacht in mij laat spreken ofschoon ik met liefde de adem proef welke in mij een weeïg gevoel…
elze12 december 2009Lees meer >

TWEESPRONG

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
Het met porselein betegelde pad der maagdelijkheid Dat door het bejubelde woud Wordt overschaduwd Lijkt door het zwaarmoedige labyrint In de werken van de komende Gregoriaanse meesters Alreeds overvallen te zijn En verliest zijn zuivere evenbeeld bij het afdwalen Van de struikelende Priapus In het troebele ravijn van grijpgrage haat En…

Komedie

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.293
Mijn tong altijd rap en snel alleen de drank maakt hem nog los dan ga ik fier op pad komedie in een notendop aangekomen in de kroeg trakteer ik rond en behaag menigeen tot de morgenstond zoek dan de weg terug vanwaar ik ben gekomen om als een verlopen hond weer aan te komen.…
rudy paans22 september 2010Lees meer >

Reïncarnerend boete doen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 751
Spartelend en machteloos midden in de rode wijn drijft hij in zijn zesmiljoenste dood, op weg naar een Goddelijk geboden boete doen, zoals daarvoor het sterven als overreden pad, platgetrapte worm en uitgerukte teek. Zal hij ooit tot inkeer komen?…

In Ruste

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Het heerlijke van de dood is De rust het onverstoorbare Het eeuwig nachtelijk duister Ervaren het ongekende in overvloed En zoal mocht er zijn een nieuw iets In die onvoorstelbare massa van het heelal Weet dan dat een ieder u benijdt op uw verscheiden Doch in een niet te meten tijd fragment zullen zij volgen Ga en effen het pad der vergetelheid…
Ivan Grud29 september 2010Lees meer >

Onvermogen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
dichtakkoorden Het wil maar moelijk gaan bezinken dat liefde niet te vangen is dat het een vreemd verlangen is om haar in woorden vast te klinken Hoe kan ik woorden gaan bevrijden die niet bestaan in mijn gedachten Ik dacht slechts dat ik ze bezat Zo laat jouw liefde zich niet leiden door iets anders te verwachten dan haar strooisels op mijn pad…

Herfst

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
De nacht stoot haar adem uit over het land een mistig verlangen hangt in de lucht de horizon glinstert in zwevend zilver de dag druppelt binnen op het gras in v verbinden zich de wilde ganzen het seizoen toont zich in de vlucht op het pad dansen vrije blaad’ren in de armen van de vroege bries overtuigend geluk maakt zich meester in…
Jareru25 oktober 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
de visser zit in zijn boot, terwijl hij over water kan lopen doet hij dat ditmaal niet aan gene zijde gekomen treedt hij over gegane paden valt in herhalingen doet geen pogingen mij op te vissen terwijl ik mezelf toch meermaals aangeboden heb als aas kom maar… laat zien wat je kunt als je durft… tot op heden heeft hij mij niet binnen gehaald…
enrico29 november 2011Lees meer >

Maskers en poses

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
muren springt van de daken krijgt vleugels in zon en zingt zorgeloos rond een kleine melodie die je ziet in elkaars ogen begrijpt in een blik met de knik van verstaan de lach die opent als woorden op blijde toon al een positief antwoord horen een hand die je pakt sneller dan verwacht geen masker en poses maar samen zingend op pad…

PATTY HARPENAU

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
Het was er weer, het diepste wezen Dat zij tijdens haar reis vergat Er kwam ook zoveel op haar pad Het wou haar vormen leren lezen Achter de dingen die verrezen Symbolen van een habitat In haar inmiddels postgevat Nadat uit haar Achillespezen De pijlen van de lessen staken Die de rabbijn haar had geleerd Het universum is een laken Waarop…

Storm op de hei

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 842
De hei ligt te huilen, Ruig opengeborsten Aan kieren en kuilen En schrompige korsten; Met plotsige schokken Uit gaten en naden; Met bonkige nokken Uit narvige paden.…

herfst en lente

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
sta hier in herfstkleur maar bij jou voel ik lente het zuiden de warmte het ontwaken van licht Opkomende zon jouw stralen de sterkte aantrekkingskracht van een zonnig gewicht Ik ga overwinteren in dat speciale gevoel straks op reis naar jou door ijskoude streken Mijn enige doel is ons samenzijn Ik vraag je natuurlijk mee op pad…

Tranen als kiezels (II)

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Versteende tranen als kiezels vonden hun weg Langs nooit en te nimmer uitgelegd' paden Op weg naar hun bestemming Hoewel onbekend, plukken zij de bergbloemen Uitzonderlijk gewicht schuurt en schraapt enorm Zoekend naar uiteind'lijk lot Hun reisdoelen zijn het dal en nog veel verder Opgelopen schade leek onher- stelbaar Straks weer…

Waterstaken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Onbewoond slingert het pad langs hoeves van weleer de mat ligt verwaterd niemand veegt voeten van ver komt het daglicht dat sporen snijdt in de waterspiegel kruinen verankeren dieper dan de wortels herfstbladeren brengen accenten aan in roemloos gestorven regen ik mis de branie van vroeger het kind in mij wil het beeld breken maar…
Kees Keizer28 februari 2014Lees meer >

De blazer van het glas

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
van het glas dat jouw kwetsbaarheid omhulde jij vulde al een ganse stad met tal van heilige huisjes vaak gaf ik in betreden al mijn signalen af maar de luiken gingen regelmatig naar beneden in de antwoorden die jij altijd in voorraad had toch is nog onverwacht je onbereikbaarheid gebroken we hebben de scherven geraapt van het pad…

Ten geleide

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.717
Wij, die in weerwil van de tijd het onverdraaglijkste verdroegen, vanaf dat wij de weg insloegen die naar voorbij de einder leidt, beseffend dat wij, juist omdat wij haakten naar het allerhoogste wat is gezaaid niet zullen oogsten, wij gaan het ongeweten pad tot aan het ongeweten eind, en vragen niet dan ten geleide het licht dat soms…

Werd de ogen geopend

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
er waren weer edelstenen gestrooid op het pad dat ik liep ik was verblind maar het kind in mij werd de ogen geopend het kraaide en graaide naar het onverwachte plezier speelde met licht van de zon en kleuren uit het scheppingsgebeuren ik bleef stil door de schat die tweedeling bracht besefte op tijd mijn ongelijk voelde me…
wil melker1 september 2015Lees meer >

Om er even te wonen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
ik heb stenen letters gebakken woorden gemetseld tot zinnen en met strofen muren en dak mijn gedicht lijkt af niet iedereen weet plaats en bestemming het pad naar de deur die altijd open staat voor allen die komen om er even te wonen in het huis bepaalt ieder zijn kleuren richt kamers in naar voorkeur en smaak mijn thuis is dit…
wil melker19 oktober 2015Lees meer >

Dat herfstige

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
jij hebt dat herfstige in vale kleuren de volle zomertinten verschralen naar het grijs intense van een verre horizon je lach trotseert de elementen en is de lage zon al gepasseerd je pas mist het joyeuze voorzichtig stappend op het nevelige pad nog oogsten lange schemeruren de laatste kleur van het seizoen maar winter kraakt…
wil melker28 oktober 2015Lees meer >