1747 resultaten.
In het café
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
594 Ik bestelde de ene bier na de andere
en uit nostalgische gevoelens wist
ik zonder ophef te veroorzaken een
joint met Northern Light te roken.
Ik zocht verdulleme naar de rebellie,
die zo lang in mijn jeugdige inborst
had getierd en mij tot grote hoogten
wist te brengen.…
Ravel.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
626 Zijden bloesje ten gronde en verbeelding pedalen los
Bolero dansend en cadansend langzaam tergend tot, rokken los!…
Auschwitz
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
784 vrouwen
Kinderen, babies
Botweg vermoord
Stuk voor stuk
Hun eigenwaarde, mens zijn
Volledig de grond ingeboord
En iedereen denkt
Dit gebeurt geen tweede keer
Maar de geschiedenis herhaalt zich
Keer op keer
Dan rest er nog de plicht, aan ons
Alle mensen, van welk ras dan ook,
Dat de herinnering aan deze gruwel
Nimmer verdwijnt in rook…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
eindspurt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 nog een jaar, dan telt haar leven
zestig lentes en één dag
die ene dag mag ingevuld naar
beste weten
een keuze die de eeuwige jeugd
vanuit haar haarwortels verlangt
haar ouderdom als deugd
in kleine lades weggelegd
aan haar rokken hangen vrolijke gedachtes
ingepakt in beelden, die haar kinderen
hebben gebracht
de macht van liefde huivert…
Beloftes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 zie niet om
als morgen straten
weer rood kleuren
van uiteen gespatte beloftes
waar een laatste
vlammetje het vuur
nog smeulend houdt
stikkend in eigen rook
van de laatste wens
nadat de mens het
gebeuren langs zich heen
laat gaan de troep blijft staan
ja toen het knalde en
de drank echt warmde
het vuur laaide en loeide
van wellust…
De vrouw die gepakt werd, door de wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
682 Eenmaal buiten rukte en trok
de wind aan haar kleding, jas en rok
zelfs onder haar kleding moest ie zijn
nee buiten lopen was bepaald geen gein!
Ineens schoot ze in de lach,
want als iemand haar nu zag:
haalde ze vast en zeker ‘t nieuws nog wel:
immers, foute aanrakingen vallen onder
Me too toch wel? Dus ook de wind!…
Druilende Dag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.139 Een vlagje rook, van diep ultramarijn-
Blauw, dat de vochtbezwaarde nevels dompen
Waar 't even wappert, wimpelt uit het stompe
Vierkanten houten schoorsteenpijpje; een klein
Bruin glimmend schipperke loopt langs de boord
Van 't schip, blaft naar zijn buurman, om gestild
Druilstaartend, 't trapje af naar de roef te gaan.…
Balmaské
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Een rij mensen op het balmaské
in 't schelle schaduwloos licht gedwee
dansend en buigend in de zaal benee
onder maskers en kronkeltongen ontevree
O wee o wee de lucht is buiten blauw
en binnen zonder rookverstoorder grauw
met grijze ogen gelijkend op de rook
vogels met veren gloeiend rood als een pook
Zweefden gezamenlijk voort verdoofd…
Bij 'Prostituée, 1921' van Eugène Atget
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
609 Ze lijkt er niet mee te zitten
dat de kunstfotograaf haar kiekt
integendeel
ze poseert alsof ze een gravin is
die voor haar landhuis staat
en met terugwerkende kracht
help ik haar droom te realiseren
Daar staat ze dan
zo met haar hoge laarsjes en de
blote bovenbenen onder de korte rok
als een dwerg voor een dubbelhoge
deur, die gesloten…
Ergensooit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Maar in mijn geheugen wachten
voorbije dagen tot ik hen weer opzoek
en in mijn slaap
keren nog oudere seconden naar mij terug:
een monnik stilletjes biddend in zijn donkere cel;
een piloot in paniek, zijn vliegtuig brandt;
jouw omhelzing die me kalmeert;
een geur van rook en fruit
en het geluid van een kalm kabbelende beek
in een vallei…
Rein de Waal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Nou, Rein die rook ’m!
Toch op het eind geklopt door ’t Brits empire
Maar ’t hockeyklokkie slaat sindsdien bimbam!
We kunnen hier in hockeywinst grossieren…
Voortgezet onderwijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
575 van de
lagere school gingen
groepen samen
er gingen vreemde
verhalen over bloot
dansen in de klas
bij kleine feestjes
maar de jongens
gingen daarna toch
weer liever voetballen
of vlotje varen in de
nabijgelegen sloot
meteen nat pak en
de stank van modder
voor thuis ja je
was zomaar gevallen
net als fikkiestoken
de geur van rook…
vezelbever
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
191 oeverzwaluwen zwieren
natuurlijk
laag over het water
de lepelaar waant zich
een ware Jezus
met zijn poten diep in de drab
een uitstrekkende zwaan kijkt toe
hoe ik hier rondstap
langs rietsigaren onder de rook
van de mens en talloze
boterbloempjes voor mijn neus
gedrapeerd
een meidoorn weer
en rollend door de klavertjes
zie ik…
Trekpaardengang
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
183 Na de brandende hitte
en oplaaiend vuur
van het breken der droogte
records in de zomer
onhoorbare moord
en brand schreeuwen der hei
komt besef onder
slurpende dieselmotoren
bezitters en fly drive
vakantievliegers
steeds angstiger onder
de rook van de boeings
rond lelystad eelde
en schiphol nabij
schuift de pluim van een
herfstbuienfront…
Ik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Een vaderhand die sloeg in plaats van droeg
Ik vond in rook wat hij nooit gaf: rust
Ik zocht liefde bij een meisje, en eindigde met verdriet.
Ook bij haar zocht ik wat ik thuis niet vond, en verloor het weer.
Is er een plan voor mij? Zal ik ooit het antwoord op die vraag vinden?
Misschien is het antwoord dat er geen antwoord is.…
Scheldenevel en Doornenhaag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 Toch zingt de merel langs de wilde rozen,
en tussen rook en sneeuwwit bloesemlicht
durft zelfs een marmerwitte wang te blozen.
Al blijft het hart op haar verlies gericht,
in 't ruige Vlaanderen, door de wind gekozen,
vindt mijn verlangen eindelijk zijn gedicht.…
Gevangen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
886 Witte wolk, door rook bevangen,
laat me los, houd me niet gevangen.
Handen omarmen zacht gefluister,
koud en kil zijn de woorden die ik beluister.
Blaadje groen, grove gezangen,
jouw zachte schoonheid houdt me gevangen.
Een kabbelend beekje, een briesje zo kil,
jouw eeuwige liefde is wat ik wil.…
Gevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
907 Witte wolk, door rook bevangen,
laat me los, houd me niet gevangen.
Handen omarmen zacht gefluister,
koud en kil zijn de woorden die ik beluister.
Blaadje groen, grove gezangen,
jouw zachte schoonheid houdt me gevangen.
Een kabbelend beekje, een briesje zo kil,
jouw eeuwige liefde is wat ik wil.…
Luchtsignalen
netgedicht
2.2 met 3493 stemmen
565.870 kraken toe heen gesjouwd
niet bewust van het mooie weer
ontluikend stralend
Op zoek naar het vuur dat me in staat zou stellen
om het gespannen oordeel voor eens en altijd te vellen
daar ik dacht me wel verlost te gaan voelen
als er eenmaal as zijn zou
na het heftige fikken zouden alleen nog de smeulende plekken
mijn nachtmerries in dikke rook…
Pyrrus in Irak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.548 We zien de puinen roken.
De vijand is totaal, tot in het bot, gebroken.
De overwinnaar grijnst: triomf en doel bereikt.
De stad ligt plat, het land is weer woestijn
en buiten het bevrijde volk heeft niemand pijn.
Maar ik zie haat en haarden, waar mijn oog ook kijkt.…
't Is lang geleden
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.254 Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet
De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog? - 'k Ruik de hars - Ik hoop van niet.
Ik heb hem vaak beledigd en gegriefd;
Want 'k hield van hem. Neen, 'k was op hem verliefd.
Neen, meer - mijn ideaal van goed en waar.…
Mooie meisjes
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.620 De jongen bukt voor de rokken,
kleeft een spiegelscherf aan de wreef
Zij nog te groen van schaamte,
te kaal in de liezen.
De volgroeide mens is schaars.
Jammer want hij kan smullen met zijn ogen
die weten wat ze voor waar nemen.
Of traag drinken van dure wijn.
Zijn armen wenken,
benen dragen hem naar het uiterste zuiden.…
Bedrogen droom
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.585 Aan de volle groene rokken
verscholen in de zandse zoom
van het trotste Veluws land
ligt lieflijk aan de waterkant
het leven van mijn droom.
Waarin ik heldere beken waad
die monden in de Neder Rijn
en uiterwaarden doelloos dwaal
geen tel minuut of uur bepaal,
bewust ben van mijn eigen zijn.…
Al wat ik dacht - geloofde je - was waar
poëzie
3.4 met 35 stemmen
3.339 Soms aai ik mijn haar; maar mijn vingertoppen
Zijn veel te wijs: ze laten zich niet foppen;
Ze denken: Neen, neen, dat was blond, niet grijs,
En 't was zo zacht, en 't rook zo naar seringen.-
Dan aai 'k maar door de lucht. Herinneringen
Golven rondom me, en 'k drijf naar 't paradijs.…
Als liefde blijft
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.958 Haar oogleden zijn
verfrommelde gordijnen
die haar vensters onttrekken
aan zijn beeldende blik
Hij beziet de droge sloten
die van haar neus naar
haar mond lopen en
wilde beken vormen als
haar tranen willen stromen
Op haar bovenlip het
donzig bos dat bescherming
biedt aan dunne twijgen
gegroeid door de tijd
en het overmatig roken…
jouw lippen baden mijn gebed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
861 zonder eten
uitvinden hoe de dingen zijn
niets kwam uit mijn handen
ik gleed naar chaos af
zocht ongebruikte tijd in nachten
zonder dagen, alsmaar vragen
ijlde door de tunnel zonder eind
met het beest al groter dan ik was
zodat ze ongezien de leiding had
ze at het vlees al van mijn botten
tot ik zei dat ze op kon rotten
ik rook…
mijn dromen zijn van mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
808 in kroegen zou ik willen zitten
geur van alcohol en mensen ruiken
daar waar gepraat wordt vanuit buiken
onder een grijze blauwe rook
zingen zal ‘k met dichtgeknepen strot
(het beste gaat dat met gesloten ogen)
van bossen met daarboven hemel
een wereld die nog niet verrot
en in de warme julinachten
bij maanlicht op de weiden liggen
mijn…
zonder titel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
868 alsof jullie ze niet hoorden
ze afbrokkelen als melaatsen
ze ordinair zijn, en plat
't zijn dezelfde letters, daar niet van
maar dan veel minder gewichtig
als een flauw excuus van een man
die beïnvloed, en schichtig
roept en schreeuwt en aan rokken trekt
maar eigenlijk niks meer doet
dan de waarheid bevlekt.…
Zee
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.987 Begraaf mijn hart maar met je mee
Want als jij sterft, lust ik
Geen koffie meer, geen thee
En geen bon-bon
Die laat ik smelten in de zon
En 'k schrijf jouw naam
In chocola
Geen rok draag ik meer op de knie
Geen krul meer in m'n haar
Geen lach hoor ik meer in m'n huis
Jij was de vrolijkste vandaar
Dat ik je missen zal
Ik mis je armen…