2935 resultaten.
Geleend leven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.390 Geplukte rozen sterven
uiteindelijk een zekere dood,
kansen reeds overleden,voordat
ze aan de kim verschenen, aan
het geleende leven verbonden
worden geen lidtekens gesloten,
werd een onzin uitgevonden, dat
pijn en tijd heelt alle wonden,
waarvoor het juiste medicijn
nog niet is uitgevonden,wat je
niet hebt kun je niet verliezen,
om alleen…
alsmaar verder
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
889 het afscheid komt van ver
telkens weer
wanneer de woorden
zijn volbracht, verdreven naar
de donkere ruïnes van het gelaat
ik keer terug; houd de wacht
behoedzaam bij de eerste zon
als zou het sterven geen naam meer hebben
geen fluistering of klank, niet hier en halverwege
niet voor jou en mij
van ver, van ver, van zo dichtbij…
Annabel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
947 Soms raakt de regen moe
en braakt dan boze woorden
die de pijn vergezellen
van waarom ik
ik kan jou dan niet troosten
door de sluier waardoor je ziet
ik kan alleen maar zeggen
dat het sterven gelijk het leven
slechts maar tijdelijk is
maar zolang de kim
zich elke morgen van het
duister keert beleef jij
als jonkvrouw telkens de
zomer…
een andere weg
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
870 wat ik nooit zal overwinnen
zijn de uren die blijven slaan
slechts een drama kan mij vrijheid geven
wanneer morgen mij terug laat gaan
alsof ik wist dat dit ging komen
met heel mijn angst en wees gegroet
ik zal mij kleden als een bruid
voor wie ik zacht verleiden moet
mijn hart is ziek, het feest te koud
ontvolkt de stad, mijn sterven oud…
Valluik
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
723 om niets te
ontkennen zonder leugen,
en dat binnen te houden, wat
begraven werd met de aardse
deugden, in alle toonaarden
van belang, wat al bestond
verging allang, en zijn we dat
even kwijt, om de waarden
aan te horen, treft dat geen
blaam en geen verwijt, staan
we dichter bij het zelf, wat pas
helder wordt als ware woorden
sterven…
Vreemd weer
gedicht
1.9 met 9 stemmen
5.124 naar Tom Waits
vaag verstaan:
de rozen sterven
omdat het zo heet is
deze maand
het is hetzelfde
het is niet hetzelfde
opnieuw zijn jullie
vreemden voor elkaar
jij belt me weer
je zegt:
warm hé?
ja, wat een weer
de kleuren van je bloemen
passen niet bij elkaar man
mag ik dat niet zeggen?…
" Opus dei "
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
658 Onbezonnen zijn,
het witomrande doodskleed
in de knop te sterven.
Kweek zoete tranen
in een kelk, dag tot dag
het brood van schoonheid.
Tussen de lippen
kastijdt een dorstige ziel
‘Opus dei’ in verwijt.…
Seizoenen van belevenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 In wit winterse dromen
zag ik jouw ziel vertrekken
naar een onmetelijk duister
met licht van lente in zicht
en in bladvallende herfst
verloor ik mijn dromen
die niet langer zomerden
in mijn somber gedicht
ik had niet gedacht
dat het mij zo zou treffen
jouw sterven in verloren liefde
een stille duisternis
in mijn vergeten verleden…
Het dodenboek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
990 In het boek der doden
speelt weer die jongen
die voor zijn sterven
de zon toelachte
in het dodenboek
waar een vlinder droomt
over levenloze nachten
zonder bezoek van dagen
die de dood verzachten
met het blonde, lieve meisje
dat na hem ging naar de wolken
in een eenzaam dood vertolken
in het boek tekent stilte
het droevig einde…
kweetnie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 je neus volgt liederen
waar de hazen
hun rug verliezen
de wind van voor
of achter je kiezen
het slot sloot zichzelf
en na elf
is het twaalf uur
zeven goede
jaren haren achtergelaten
stof tot praten
met niet
het urinoir waar
pissebedden wonen
geen kroon
toch hofnar
waar vrienden
sterven
ver bij mij
vandaan…
Het donkerrode sluiten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 er knapt iets
en je valt cirkelt
kleuren op de wind
vult het herfsttapijt
met donkerrood het is
geen sterven en of dood
jij die groen ontlook
in lentes eerste zon
en naar de zomer groeide
de bloemen ruikerde
in volle zon hun vrucht
beschermend weer omsloot
het donkerrode sluiten
geeft jou de levensrust om
als voorjaarsgroen weer…
nauwelijks voorbij (?)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
943 de kaarsen branden
nog even
op het eind van
deze dag van
kerst
beleven
liefde, warmte
vriendschap
volop daar,
ik drink het
in
en
met tegenzin
zwaai ik
het bezoek
uit
een tikje bedroefd
afscheid nemen
is een beetje
sterven
maar wil dàt gevoel…
ARGLISTIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 er is niets zo geraffineerd
doortrapt en gewiekst
als koel helder water
dat zich beweegt
en begeeft in de meest
lieflijk en listige gedaanten
bij water is niets later
het stijgt en het staat er
verkwikt en het gaat er
weg zinkend strand
zeeft zich door zand
verzuipt in het land
het is niet te derven
zonder water is het sterven…
Onschuld in de toog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
525 hang uw maagdelijkheid
maar aan de wilgen
tussen pril ontluikend loof
bloei in bloesemvolle
lente en beken
de vruchten van uw schoot
laat ze rijpen
in zomers volle glorie
kies de kleuren van de oogst
er is geen sterven
in de pluk zij etaleert het
overweldigende herfstgeluk
winters wit kleurt
onschuld in de toog tot
lentes nieuwe…
het dode stuk van de rivier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
538 vreemd is het gelaat
van de nacht
en als losgeraakte touwen
stromen twee rivieren
regen is wat er liggen blijft
lakens alleen gelaten, in de nabijheid
van morgen
ik herken ze niet
en de stappen die ik zet
ter hoogte van jouw ademhalen
sterven bij leven
ontheemd tot op het laatste woord
wie zal nog de oevers zien
uit dode rivierarmen…
terzijde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 het mag geen naam hebben
zodat benoemen geen woorden achterlaat
toch bevat een boek haast evenveel kantlijn als tekst
evenveel ongeschreven geschiedenis
waar het verleden niet in past en de toekomst nog
niet rijp voor is, dan maar als voetnoot
vergelijkbaar met een beetje leven en half sterven
zoiets als dovend daglicht
een zijdelingse…
Grote Onbekende Dienaar 3
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Daar, waar geen plaats is,
voor sterven, onbegrip en pijn.
Leid ons, na ons leven hier, binnen,
in die voor ons onbekende wereld.
Neem de schellen van onze ogen.
Laat ons zien, zo bidden wij,
wie wij mensen werkelijk zijn.…
Gedreven door de wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Geboren worden en weer sterven.
Alles keert naar alles weer.
Ik zie wilde gedachten stromen.
Stromen zoals het water stroomt.
Dansen zoals vlammen dansen.
Leven zoals wolken jagen.
Gedreven door de wind.…
Als je dood bent...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
855 Sterven we levend?…
De bonte koe
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Den Haag Vandaag haalt hij niet meer
zijn lijf is gauw aan sterven toe
en na het rochelen ziet hij weer…
het grazen van de bonte koe.…
Zonsondergang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
571 Ik wil met jou
op de hoogste kruin
van het achterland
de dag bloedend
zien sterven
in de zee.
De natuur
verstillend, verkillend,
ons deert het niet.
Ik wil met jou
een bloeiende tuin
en in elk kwadrant
leven voedend,
zo tevree
verwerven.
In het vuur
van hartstocht gewrocht
zing ik mijn lied.…
Twee-eenheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
595 ziel van ons leven
als een waardevol kleed is geweven
van ragfijne stof dat door gedachten
vanuit het hart gegeven
het samenzijn niet kon bederven
zo geloof ik
dat er zijwegen van de liefde bestaan
een kwestie van twee-eenheid
waar de één sterft, naar de hemel gaat
en de ander alleen achterlaat
met een hart vol liefde
die nooit zal sterven…
LAIS CXLVI
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Schrikbarend sluit het lot de schemering
gans dof en lusteloos het nachtvel in
en aan het grauw van die ontluistering
voegt zij nog wreed naar waarheid toe de zin,
dat alles weerloos sterven moet daarin.
Er rest ternauwernood herinnering:
haar beeld verwrongen door een woekering.…
HAD JE VEEL GEMIST
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
560 had je veel gemist
als je het toch niet wist
ik wou dat ik het wist
niet geboren
is naast de pot gepist
maar lig je in je kist
is je geheugen ook gewist
maar ik had het feestje
niet graag gemist…
Waarachtig?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
677 Wanneer ik morgen sterven zal
mijn zoon, word ik dat kleine kind,
die allerkleinste jongen die je in je
armen neemt, vervreemd me niet van
een innige wens te sterven in mijn
eigen huis, als ware een waarachtig mens.…
Lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 Een leven dat moest sterven
en een sterven dat doet leven.
Ik had dit nooit bedacht.
Ach, ik mijmer maar wat rond,
op zoek naar raakvlakken
tussen mijn hart en mijn mond.
Leven op aarde soms een paradijs.
De lente is begonnen!
Het cirkelt in mijn hart
in juist die vier seizoenen.
De grote meester heeft het wonderlijke gedaan!…
voor de dood geen vrees
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 woord na woord, een zin
afgetekend door komma’s
en aanhalingstekens en
om de twee alinea’s kijk
ik even naar haar
zij, een vriendin die
door de gezegende
Boeddha op mijn pad gekomen is
verdwijnt langzaam in de
urgentie van haar ziekte
ik lees voor hoe het sterven
het leven inhaalt, uit een
boek geschreven door Tai, ( Tich Nath Hanh…
Ik wil het graag geloven
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.447 Zeg dat zwart eigenlijk wit is
Zeg dat vogels sinds kort blaffen
En dat één plus één drie is
Ik wil het graag geloven
Zeg dat de aarde eigenlijk plat is
Zeg dat mensen niet meer zullen sterven
En dat vuur werkelijk ijskoud is
Ik wil het graag geloven
Zeg dat het liefde is
Dat gebruiken niet je bedoeling is
En dat het voor eeuwig en altijd…
Sad song
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
787 Ik ween lange dagen,
Grijs en koud,
Breken mijn ogen,
In wat ik liefhad,
Sterven mijn tranen,
Zinloos en leeg,
Drijven woorden,
In gebroken vertrouwen,
Vluchten de schaduwen,
Onrustig en bang,
Huil ik doodse nachten,
In wat ik verlangde,
Breekt mijn hart,
Stil en wit,
Streel ik jou,
In lange uren,
Op een afstand
Van ons laatste lied…
nazomerdroom
netgedicht
3.0 met 69 stemmen
15.835 wij vierden de zomer dat jaar
nog lang nadat zij voorbij was
haar warmte in onze harten
deelden wij haast oneindig
ons ontging de roodgekleurde lucht
en het sterven der dingen daarna
zelf stierven wij in beetjes
zacht en ongemerkt
toen ik alleen ontwaakte
waren mijn armen leeg
maar jouw hart klopte in mij
de glimlach ontdooide de winter…