2581 resultaten.
Het beloofde land
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.496 De zon
langzaam
door nevel omsluierd
zich verdichtend
tot een donk’re mist
jij wist de weg
naar een land, waar
met warme zonnestralen
mist verdwijnen kon
je reikte me je hand
hoopvol
liep ik naar je toe
talrijke, tastende handen
plots verschijnend
uit de duisternis
je nam hen mee
naar je beloofde land
misschien
leken zij minder sterk…
iets kwijt
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.760 met van die grote kinderogen
stond ze midden op de straat
terwijl mensen om haar heen bewogen
op weg naar iets, altijd te laat
in de zakken van haar oude jas
zocht ze naar wat ze wilde weten
en hoopte in haar versleten tas
te vinden, wat ze was vergeten
haar geheugen leek compleet gewist
zij wist niet waar of waar naar toe
haar hersens…
Adam en Eva
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.600 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag…
Na een jaar varen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
730 Ik brak een lans
en lichtte langzaam
mijn anker
ongewapend voor de strijd
Een zeeslag moest het wel zijn want
mijn zeeën waren altijd onrustig
een vlakte leek het
maar eronder schuilden monsters
Jij als een soort Orpheus
suste ze, deed ze op de bodem van de
oceaan hun hoofd te slapen leggen
hun ogen en oren in het zand
Een deel van…
De lange weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 De weg verloren, maar zonder zorgen
Een uitweg leek een plaag
Je lijk net niet geborgen
Het verdiende nooit gekregen pak slaag
De angst van weer een morgen
Geen voedsel in de maag
Wanneer je van minuut tot minuut leeft is het leven traag
De vechtlust niet langer zichtbaar, te verborgen
Het duister is als een deken om je heen
Kan de maatschappij…
De troost
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.864 Hij luisterde bewogen toe
en toen ik uitgesproken was,
leek het of een geslagen wond
door zachte handen weer genas!
-----------------------------------------
Frits Deubel
www.gedichtensite.com…
Duifje in Tenerife
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 De druppels van het wilde water
raakten hem niet maar ik leek later
een grote bundel wandelnat.
Een jogger met heel forse kuiten
rende door dit zo prachtig buiten
maar ik had ruim genoeg gehad.…
Iets kwijt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.393 Met grote kinderogen
Stond hij midden op de straat
Terwijl mensen om hem heen bewogen
Op zoek naar iets, altijd te laat
In de zakken van zijn jas
Zocht hij naar wat hij wilde weten
En hoopte in zijn oude tas
Te vinden wat hij was vergeten
Zijn geheugen leek compleet gewist
Wist niet waar, waarvan, waar naartoe
Zijn hersens hulden zich…
Los van alles
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
903 Onderweg zag ik ze flitsen,
gerekte stukjes wit en geel,
ze leken aan elkaar te ritsen,
eindeloos en meer dan veel.
Eenzaam ben ik mij gaan voelen,
zo snel als eerst ging ik niet meer,
ik zocht naar houvast, vaste doelen
en keerde naar de aarde weer.
Het was een boom waar ik naar zweefde,
betastte opgelucht de bast.…
Uitgeslapen lente
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.110 het was al ruimschoots in de lente
maar het leek of alle wekkers achterliepen
waardoor merels nog steeds wintersliepen
door het ontberen van een pinnige dirigente
tussen wat witbevroren sprietjes door
piepten krokussen eerst heel nieuwsgierig
doch vermenigvuldigden zich al snel tierig
tot een blozend voorjaarsmetafoor
eindelijk is de zomerzwaluw…
Ingelijst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 vreemde trap
waar gelakte passen deurtjes
openen naar kleurige potten vol
lang geleden verborgen sprookjes
omhoog langs ovale portretten
zoeken donker alwetende ogen
boven minzaam gekrulde lippen
ietwat cynisch naar krassen
het poppetje op de tekening
met onhandige handjes die als harkjes
wijzen naar niets en de bomen
die altijd leken…
Floraliënlaan
gedicht
3.6 met 14 stemmen
8.958 'Meneer leek zich te schamen'.
---------------------------------------------
uit: 'Geschreven familie', 2003.…
de afgelegde weg
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
719 ik werd gisteren
naar een stoel verwezen
om heel even te ervaren
hoe leven zou zijn, zonder
ze namen mij
het struikelen af, met
vallen en opstaan
om het onvermogen
zelf te beleven, zonder
ik zag lager
hoe eng de wereld
ruimtes bouwt, hoe hoger
het doel leek, alsof tranen
en een lach zwaarder waren
van gewicht, zonder
gaven…
Junkengeest
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.165 Spuit dan maar snuif maar
Rook je dan gek aan weed
Slik prik je broze aders lek
Wees afwezig stoned geniet
Lieg maar bedrieg mij maar
Je bent zo geslepen gemeen
Jouw ogen staan vaag wazig
Draaien om de realiteit heen
Vlucht maar ontken het maar
Bedrieg je zieke junkengeest
Doe maar alsof ik het niet zie
Gedraag je maar als een beest…
Niets te zeiken
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.100 Muziek schettert in mijn hoofd
Maar ook nog steeds die stemmen
Waarom word ik niet geloofd
Ik voel mij als gevat in klemmen
Het leven leek zo simpel
Zo vrolijk en zo vrij
Ik had vertrouwen in de mensen
Vertrouwen had men niet in mij
Wat mij nu plots is overkomen
Dat had geen mens toch echt verwacht
Ik lig te woelen in mijn kussen
Oneindig…
zwartgatje
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
859 nooit is echt teveel gezegd
ooit heb ik er één omgelegd
die met zijn tang
zijn vrouw het behang
op joeg op de vlucht na een echt gevecht
het leek alsof ze daarbij vloog
zo snel ging die dame omhoog
ik dacht die schat
vliegt in een zwart gat
terwijl ze me op piepdun draad bedroog
later kreeg ik echt de smoor in
het bleek familie hangmatspin…
aan de bar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.003 Aan de bar waar stemmen klonken
in de verte naar het scheen,
wat het rotgevoel versterkte
dat ik helemaal alleen
een omhulsel op een kruk,
een niemand leek te zijn,
een levend ornament
zonder emoties, zonder pijn
was daar plots die enkele gedachte
die mij terugbracht naar voorheen.…
Signum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.420 Mens en beest slaan op de vlucht
maar wij houden ons staande in twee strandstoelen
zo lek als een mandje.
Over de wateren donderend de stem en bliksemend de vinger
die splijten kan in een punt des tijds.
Ik bibber en ik bid.
Gerardus wil weten wat ik doe. Ik zwijg in alle talen.…
Vrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.088 Vandaag heeft ze
haar verwachtingen
en verlangens
teruggegeven
aan de gever
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen,
veel te kort
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis, niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind,
ongrijpbaar
afgedankt
als het gerafelde
web…
Vandaag heeft ze...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.250 Vandaag heeft ze
haar verwachtingen
en verlangens
teruggegeven
aan de verwekker,
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen
veel te kort,
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis,niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind
ongrijpbaar, afgedankt
als het gerafelde…
samen blijven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
709 - ik heb nooit geloofd in toeval, alles
heeft een goede reden – het regende
die dag en nog dagen daarna, en jij
spatte door de plassen op de straat
het leek nooit anders te zijn geweest
op de glanzende keien trok je sporen
in het patroon van je schoenzolen
zodat ik je altijd wel herkennen zou
zelfs als de maan haar stralen brak
op het randje…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.868 Telkens was er ergens iets, waardoor het er weer was
Zoals in de winkel (die keer toen op de fiets)
Zat het onzichtbaar in mijn tas
Zo leken maanden weken en dagen verstreken
Met Verlangen aan mijn zij
Totdat het eindelijk iets zei
Maar ik hoorde het niet
En weg was Verlangen
Zachte echo’s zeggen het nog na
‘Ik ben alles wat je waarlijk…
prinsjesdag
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
817 vogelnest geroofd
zo groot, daar kon een ooievaar op broeden
een uitgelaten juffrouw, een gegoede
had zich vandaag bijzonder uitgesloofd
een zwaarbeladen vrachtschip sappig ooft
genoeg om heel het ziekenhuis te voeden
’t is fraai, zo’n rariteitenkabinet
een exhibitie van verzamelwoede
de lachlust werd gewekt, ten overvloede
het leven leek…
Kikkerogen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.334 De wereld leek voorgoed ontdooid
en leefde voort in Polaroid
met blote armen op een fiets
die iets daarna werd weggegooid
in kalverwei met kikkersloot
waarin twee lijven uitgeplooid
de dagen lengden met een kus
in gras dat ooit werd weggehooid
En pluizenbollen rolden door
tot daar waar wind het land verloor
om er te zingen in het riet
waar…
Duif
gedicht
4.3 met 36 stemmen
23.369 De hemel boven 't park werd licht,
de bomen stonden groen, afzonderlijk
en ieder leek een bos, zo bol zo wonderlijk
en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.…
Boterlieven
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 Hijgend holden ze de wei door
boterbloemen en papavers
op de vlucht voor iets - zo leek het
en een koe stond er gekliefd
met bolle ogen aan de grond
en keek hen na tot aan het water
waar haar stalletje met hooi stond
voor haar grazende gerief
wat niet veel later door de boterlieven
stiekem werd gediefd
Ze waren zacht - de boterlieven
en…
Je blonde lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
558 winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
je ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan je voeten ligt
vleugjes jij in het passeren
ik zie je wiegen uit mijn zicht
de spanning wordt met een applaus verlicht
je stappen zingen hoger sferen
de hete zomer is voorgoed voorbij
het zachte oogsten leek…
Continenten ver
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.735 Je deed het moeiteloos,
je was al continenten ver,
voordat ik je ging missen,
te gretig ingehaald, te veel
gevergd, jij was alweer
een klip voorbij, wuivend,
leek zorgeloos, keek vanuit
je hoge plaats op mij neer,
ik maande je stil te blijven
staan, wat je beantwoordde
met nieuwe vragen zonder een
stap te vertragen, verkoos
je de…
Ik ken je land
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.447 Ik ken je bressen als mijn broekzak, ik weet
waar je linies liggen en waar ze lekken,
ik weet wanneer je bodem brandt en hoe
en waarom, ik ken het knielen, het breken,
het scheuren, de scherven, de schoonheid zelfs
van het er samen sterven, als oude vijanden,
hand in hand.…
Casco zonder afbouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 gebed
heb de muren geslecht
voelde hun pijn maar wilde het
casco zonder afbouw weer zijn
vrij in ruimte en tijd
het eind van de avond
brengt zeker mijn bed
opstaan wassen en plassen
aan het begin van de morgen
op een vrije etage gezet
eten gebeurt op de geur
de trek van het lijf legt aan
waar het kookeiland drijft
op tekening leek…