7930 resultaten.
Het juiste moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
6.130 Toch wordt de tafel
opgetild, meer leeg dan vol en komt weer
op zijn pootjes terecht, licht wankelend.
Wat is het probleem als iets altijd heeft bestaan?
Drijven de sterren als schuim op de golven
van een donkere zee? Zijn wij gekomen
juist op het moment dat wij vluchtende
sterrenstelsels nog kunnen zien?…
de wereld anders
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
574 er is geen wereld om in te sterven
een ouder of iemand die jij verkoos
je was onzeker en dacht na een poos
dat je wist wie wat van je mocht erven
niemand begreep jou en wist wie je was
en hoe jij daar alleen zat en bromde
maar je was anders en verdomde
dat iemand begreep wat zij zo net las
je tikte op tafel en keek naar die ander
en…
Tegendraads touche
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 zacht schoven
zij aan bij
jouw tafel om
maar dicht
bij je te zijn
jij die altijd
hun pijn wist en
verlichtend deelde
je vingers
trommelden een
liefdevol ritme
dat vroeg om
mee te doen
waarbij je moest
kiezen samen in
volgen of het
tegendraads touche
ogen keken vingers
voelden de maat
een echt neuriën
maakte hen paraat…
herschikking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 binnen slaapt het licht van glas
alles naar binnen gericht
onbegrepen als ruimte
eenzaam is een planeet zonder maan
zo behoren de meeste dagen aan niemand toe
zoals het hoort
een voorgekookt afscheid treedt binnen
niemand vraagt naar namen
aanwezigheid dringt zich op
tot een antwoord ver van bomen valt
een tafel, een stoel, een beetje…
Kerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Til je hoofd op van de tafel,
jaag de meute naar hun hok,
weg de wortels, weg de sla,
en geef Flappie aan de kok.
Stop met tobben, geef niet op,
ga nu maar gewoon uit eten;
en als je met Pasen koken wil,
laat dat dan niemand weten!…
wij
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
553 Er is geen school hier waar je leert
de letters te omschrijven
geen cijfers om te meten
noem dit liefde
Geen kleur zo blauw zo zoet
zo bruin zo mooi als ooit omschreven
Geen altijd groene struik
kan deze rode vruchten brengen
zeker niet nu niemand hierom vraagt
Aan tafel de sigarenrook
de stoelen hoog het vragen
mag ik gaan
Ga ga…
Zie mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 In de mensa luisterde ik
naar de gesprekken aan tafel
Een van de studenten stelde me vragen
en hij vroeg me mee
Ik ging mee, ik wilde
een beslissing, een relatie
voor de rest van mijn leven
Als voorschot wende ik
aan zijn gezelschap
Af en toe lichtte ik een slip
van mijn gedachten op
en nog steeds probeer ik hem
duidelijk te maken…
Gaandeweg
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
215 Nippend van warmte
uitkijken vanaf mijn balkon
Wisselluchten
Rode geraniums, het volle gewicht
van mijn ziel rustend op de aarde
Zinnelijk van welbehagen
flaneert mijn stem en vertelt ze
het aan een vriend, andante
De muziek die ik ben
Daarna aan tafel
de potloden geschikt
Ik teken in stilte
ga er in op, glimlachend
om de regenboogwaaier…
VLIEGBEWEGINGEN
snelsonnet
3.0 met 14 stemmen
1.880 Er is een vlindersnelweg aangelegd
om vlinders naar een ander bos te lokken.
Maar of ze echt wel komen dat blijft gokken,
die beestjes zijn toch aan hun bos gehecht.
Misschien komt daar ook nog een vijfde baan.
Of dat met veel lawaai gepaard zal gaan?…
Jinek....en Pauw
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
544 Ik ben gestopt met 'Jinek'
en dat komt door Pauw
in '5 jaar later' zijn werkelijkheid
van dat hij ook maar wat
had voorgelezen, opgelezen
en dat er uiteindelijk
weinig nieuws was onder de horizon
En ik maar kijken, turen
en te laat naar bed
dat lag zeker aan Eva
met haar verrukkelijke
wijze van onderhouden
ik houd van haar maar
houd…
De drie vluchtelingen
poëzie
3.2 met 50 stemmen
9.381 Onder de doek rond het gelaat
sliertten wat haren grauw;
zij stond daar als ene die staat
-een doodvermoeide vrouw –
op de hoek van een voorstadsstraat
in sneeuw en winterkou.
Zij keek niet om naar de man,
een pak in de ene hand.
Ik dacht: dit is haar zoon.…
Verlangende lijd ik mijn gemis.
gedicht
3.3 met 24 stemmen
37.480 Ik ken alleen deez' ene zang
van 't hart, dat zocht en nimmer vond,
en van een moe-gekuste mond,
die dorsten bleef, het leven lang.…
Ze gaan trouwen
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
7.918 Dat zijn ze nu al, dat kun je zien
maar dat éne dingetje lag altijd op de loer
zodra het jawoord klinken zal
dan pas zal ze zeggen stoer:
We zijn getrouwd.
Voor Ingrid Rob en
dochter Marloes die trouwen op 23 november…
Opa
hartenkreet
4.4 met 716 stemmen
67.735 Waarna ze je foto,...heel voorzichtig,
...weer terug op tafel legt...…
jij verstuift in het licht
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.270 Jij verstuift in het licht
kleine bloesems varen
langs mijn ogen binnen
bevrucht door liefde
mijn netvlies staat in bloei
en ‘s avonds nog het meest
dan gloeit het verlangen
als romantiserende zon
ik droom vreemde dromen
voor ik in slaap ben
en kruip naar de tafel
mijn pen regendanst rond
een vurig blad, smekend
om de…
zon in de ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.241 zij eten op het gejank der achterbuurthonden
daar waar ik lig
de zon als een muziekspel in mijn ogen
ik dring verder
naar de velden gisteren verborgen
achter modderige wolken,
laat ik het licht bijten
met zijn jonge tanden in mijn huid
zij die er nog niet is,
brengt spiegels aan,
vangt de stralen op in schalen
en legt ze klaar op tafel…
Zoete Pijn van Weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.090 Zie nog hoe we met elkaar
rond de kachel zaten
aan de grote tafel kaartten
gedopte pinda's aten.
Hinkelen en touwtje springen
piano spelen, vele uren
knikkeren en kaatseballen
ruitje tikken bij de buren.
Dat gewroet geeft
zoete pijn van weemoed.…
Schijnt schaduw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
531 ik heb mij een
plaatsje geschilderd
op een groot doek
een wat
verstild tafereeltje
ergens in een hoek
heb de tijd
in kleuren stil gezet
vogels vliegen in gebed
het klein prieeltje
ademt rust drukte
wordt lommerrijk gesust
een integer zonnetje
schijnt schaduw
langs het lenteblad
ik zit aan
tafel met mijn
stoeltje op het…
herfst is niet de reden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
562 zij vertelde over de zwaarte van het huishouden
over het 's nachts wakker schrikken
van zonderlinge vragen
sommige gevuld met dood;
zelfgedachten
bovenop het andere
dat bedekt werd met het zwijgen
zij vertelde over nachten vol regen
en dat ze het niet erg zou vinden
om uit te vloeien over tafel
in een inktvlek ofzo, gelijkend
op de nacht…
achter ramen en wind
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
722 werd mijn redding
het wachtte
zoals de zee op leven of dood
op een eiland
dat geen weet heeft van wind
of muren waaruit stemmen schuurden
steeds dieper in
mijn hoofd, in het waterglas waarin
ik meeuwen wilde zijn
luider dan
novemberstilte
zonder achtergronden
van angst en dun geklede woorden
die het sterven over tafels…
over Introversie
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.044 Weckpot
Wangen vacuüm vol woorden
Aan tafel hun gelach
steeds meer zuurstof weggezogen
Ooit zo vers, zo vochtig, ja sappig zelfs
Zinnen met krakende randen
Kijk nu, daar achterin de kelderkast
Een weeïge gedachtensoep
vergeten door moeder
Nee dan de wijn
Gist, gist, gist...
Tot het glas breekt, En hoe!…
Gefixeerd
netgedicht
4.6 met 41 stemmen
2.318 als op zestien april om negen uur dertig
tussen haarlem en leiden ter hoogte van
bennebroek een sneltrein onder het viaduct
doorraast is er in die omgeving niemand
die daar nog maar een moment bij stilstaat
terwijl in de dorpsstraat van hilvarenbeek
op huisnummer twaalf al dertig jaar lang
precies op dat tijdstip aan tafel een
vrouw zit met…
Onnadenkendheid
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.523 Hij zit stil voor zich uit te staren,
denkt even aan de tijd dat zij nog samen waren,
zo aan de tafel met op de hoek,
zijn verzameling in ’t postzegelboek.
Dan kijkt hij met vermoeid gezicht,
naar de brieven, niet aan hem gericht,
maar toch, hij gaat even later,
de postzegels weken boven ’t hete water.…
Ascention
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.242 Rolande huilt
de reus is omgevallen
'érable' is zijn naam in bomenrijk
een panorama is voorgoed veranderd
meer 'ciel' dat wel
Rolande huilt
ik troost haar, maak ons koffie
Roger, Rolande, ik
wij zitten om de tafel
en praten zacht
het voelt alsof wij in de aula zitten
met na de dienst de koffie en de cake
de bomengeest vliegt weg…
HOEVEEL LENTES
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.111 Ik weet
je hebt tafels en stoelen
servies en bestek voor een viering gehuurd
Want vieren...
wil je het compleet
met polonaise en stoelendans
Het geeft mij
de kans alles te observeren
als een kat in de boom
Wordt het een boze
droom of toon jij
je betere ik?…
Zo lang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
687 Solange denkt de dingen op
zij hoort niet meer zo goed
haar ogen fladderen naar binnen
gaan een eigen innerlijke weg
Buiten schijnt de zon
de noordenwind bijt
in een ontbloot gezicht
het wit tot avondrood
Aan de ronde tafel maakt zij
opnieuw de cirkelgang
weer een jaar, twaalf maanden
twee en vijftig weken
Om haar heen vloeit de tijd…
Digitaal harmonium
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.362 Vanaf de tafel speelt de laptop.
Wie nu door de straat zou gaan
treft hier een stralend duo.
Vol vrede klinkt hun “Eer zij God!”…
eenzame kerst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.659 Het is kerstmis, het is ochtend
en ik dek de tafel voor twee.
Ik doe nét alsof jij bij me bent
genietend van elkaar en van de thee.
We praten en we lachen wat
en af en toe een zoen
ik streel jou denkbeeldig door je haar
het is geweldig om "net alsof"te doen.…
De virielste stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Een conventie van de moderne consument
Hij probeert maar wat
Wie zult u zijn de komende vierentwintig uur
Voor elk wat wils
Met een rietje een zinnenstrelend genot
De wereld vanachter de wil om te winnen
Op de stof die je zelf kiest
Meedogenloos warm naar buiten
Voor alle seizoenen
Een preek op glad ijs
Maakt het u gemakkelijk aan deze tafel…
Uit
gedicht
4.2 met 4 stemmen
8.057 De tafel voor het raam
de kast terug in de oude kleur.
Merkt hij al iets? Hij plant tulpenbollen
voor het voorjaar. Ze lacht als altijd,
zoekt vast de ruzies op in haar hoofd.
Gumt zijn naam van de verjaardagskalender.
-------------------------
uit: 'Zover' (2013).…