8622 resultaten.
Het donkere water dat mijn voeten kust
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.159 Het donkere water dat mijn voeten kust
En de geheimen meetrekt naar
Een oneindige diepte
Waar ze verzwolgen en
Vergeten worden
Alle sporen gewist
Door de niets ontziende
Handen van waternimfen
Die gillen als sirenes zo hoog
Je dieper meesleuren met hun zang
Langzaam zweef ik richting
Deze blauwe hemel
Waar mijn woorden
Slechts uit…
Mijn lief
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
777 Ik lig hier in het hoge gras
Boven is de strakke lucht
de zomer trilt en luistert
Mijn rug koestert de warme aarde
Ben jij daar nog mijn lief!
Nevel slingert zich om wilde heide
Zon zakt achter hoge bomen
Ik zoek je al zo lang
Muggen zoemen zacht een zomerlied
graspluimen waaien in mijn oor
Mijn wezen is op zoek naar jou
Nooit kan ik…
Walging
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
985 Durf ik te kiezen, wélk ego ik verafschuw,
Die van vlees, of mijn profiel,
Met gedachten somber, eenzaam, vreeslijk ruw.
Elke keuze is ontkenning, splitsen van mijn ziel,
De bitterheid die mij doet walgen,
Gaat terug naar toen mijn moeder van mij beviel.…
Helende
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.090 op ongeaarde voeten ga ik
roerloos door de doffe dagen
vergeefse vragen verlaten
mijn handen in zinnen zonder eind
als schrijnen gestapeld in vochtige hoeken
ik boek voeling zonder doel
tot een beladen verleden verkeken is
bewust van een verzengend gemis
keer ik af van vlakke paden
en loop te hoop
naar noordelijk licht
is daar…
Ja, ook ik!
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
1.819 De wereld die aan mijn voeten ligt
met alle mogelijkheden in het vooruitzicht
De toekomst die ik met mij meedraag
en met beide benen op de grond vandaag
Daardoor ben ik de weg een beetje kwijt
en voel ik vooral die eenzaamheid
Waar ik maar wil kan ik gaan en staan
maar welke kant op is mij even ontgaan
Want die wereld vol mogelijkheden hoef…
Van A naar B
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
829 Op een late avond fiets ik door de regen
Van lamp naar lamp langs een verlaten pad
– watersluiers in het lantaarnlicht
bolle druppels lenzen op m’n brillenglazen
het asfalt glimmend zwart en glad –
Gestaag op weg. De dynamo snort zacht,
Spint z’n kop behaaglijk tegen ‘t wiel.
Fietsen, drie kwartier,
Door wind, soms door regen.
Afzien,…
Nachtwake
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.596 zal deze mens zich niet verzetten
Maar niemand hoort de bange klacht
daar vrienden onbekommerd slapen
Met eenzaamheid als metgezel
terwijl de morgen nader kruipt
en wetend wat hij moet verdragen
staat hem de angstvloed aan de lippen
Hij is de eerste, niet de laatste
die niemand heeft om zacht te vragen:
Wil deze avond met mij waken...…
Dwaalritme
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 De maan dwaalt
eenzaam over dode velden
muzikale stilte dweilt
langzaam over onstuimige zee,
onze meest mooie mannen
moeten het deze nacht
in bewondering ontgelden
en met die teloorgang
gaat mijn schoonheid
in dat trieste ritme mee
naar een nieuw woordloos bestaan.…
Villawijktanka
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.230 Een mooie meidag.
De grasmachines ronken.
De honden blaffen.
Achter de hoge heggen
slechts vermoeden van mensen.…
Loos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
614 Je bent er altijd als ik wegdroom
vanochtend verzon je een nacht
achter het silhouet van een dode boom
schreef je gedichten over de oorlog,
met doden en gewonden
repte jij jouw woorden,
die bijna zinloos
onzichtbaar bij me bleven
als ware ik zelf die persoon
die de laatste zucht uitblies,
om die nacht maar niet te dromen…
De kluizenaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
774 De muren zijn nog steeds hetzelfde
alleen de kasten zijn verschoven
de tassen in de keuken staan gesloten
de flessen raken langzaam leeg
zijn geest is wel eens anders geweest
maar in zijn omhulsel blijft hij bij de les
en hij verschuift zijn schilderijen
hij schildert de kasten en de tassen
en hij hangt gordijnen voor de muren.…
Loepzuiver
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
462 Hij zingt een liefdes melodie
maar er is geen adres
hoort in zijn eigen stem
woorden die vals klinken
op een kromme notenbalk
eenzame tranen glinsteren
met de zuiverheid van diamanten
maar te ruw om mooi te zijn
er moet geslepen worden
gepolijst gepoetst
dan kan ik je helder zien
jij je geheimen
voor altijd prijsgeven
door te leren…
zoutloos
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
494 slakken plakken
rustig slijmend
tegen het raam
'k sta gapend te kijken
't mag geen naam…
alleen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.095 stap, stap
uitgelopen schoenen
de hoek om
uitgesleten geulen
der tranen
in het gezicht
zijn ziel verloren
misbruikt door hen
ver achter zich
vreugdeloos, doelloos
met pijnsteken
in zijn herinnering
zoekend naar beter
met z'n ogen smekend
naar een nieuw begin…
de Nacht
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
775 De nacht zij kan zo wreed en kil zijn,
zo eenzaam en verlaten.
De nacht zij kan zo mooi en stil zijn,
zo fijn om wat te praten.
De nacht zij kan zo koud en lang zijn
als mensen moeten lijden.
De nacht zij kan vol melodie en zang zijn,
als men elkander kan verblijden.…
Alleen
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
1.574 Een lichaam kan hoe klein het is
eenzaamheid uitdrukken voelbaar
alsof een hand op de schouder ligt.
Mijn lijf voelt nu louter bekommernis
met een meisje dat zo jong al zwaar
gebukt gaat onder loyaliteit en plicht.…
Alleen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.553 met alles
wat jou in mij draagt
met alle liefde
die om ons vraagt
alleen
in hier
in mij
vrij
om hart
en ziel
te voelen
zonder doelen
zonder jou
alleen
als een roos
verloren in haar groei
in krachteloze bloei
zonder zonlicht
zonder jou
is alles
als een morgen
weggeborgen
zonder jou
-…
en zo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.731 verglijdt het leven
achter stappen
die weer klinken
in de stilte van mijn geest
dromen die
illusies waren
die intens vergeefs
in al ons voelen spaarden
weg
in pijn
en smart verstorven
en zo
verglijdt het leven
als een leegte die niet kiest
die alleen in houden
van zichzelf verliest
zomaar, ongemerkt
weg
en al wat dan…
verstilde tranen
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.108 het zijn de tranen die verstillen
in de echo van jouw zin
die een dak van wanhoop maakte
met een eindeloos begin
hoe kan ik jou ooit zeggen
dat mijn liefde in jou bloeit
dat het voelbaar door blijft stromen
en verloren weder vloeit
geen woord zal jou nu raken
geen zin zal blijvend zijn
slechts de echo zal nog resten
als een steeds hernieuwde…
De Fiets
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
674 Met veel moeite was hij naar boven gegaan,
en tuurde tussen de spijlen van het hout.
Achter dozen zag hij een jeugdvriend staan.
Een stoffige fiets van zo’n vijftig jaar oud.
Op die muffe zolder overdacht hij de dagen
die hij doorbracht op dat sterk gelaste staal.
Dozen vliegen rond als het begint te dagen:
die fiets was de beste vriend van…
Niet verloren...
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.586 Niet verloren
Maar verdwaald
In spoor van eigen stappen
Zie geen boom
Laat staan een bos
Men is daar aan het kappen
Niet verloren
Wel verdwaald
Op grond waar eerst
Het pad was
Ik loop rechtdoor
Maar zie geen spoor
Verlangzaam toch
Mijn pas...…
scan
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
714 je kijkt
door
en
door
mij heen
en terug
van binnen
en
van buiten
ken je mij?…
Muren van Einde
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
457 Mijn hoofd bouwt muren
Buiten mijn weet om
Mijn hoofd slaapt nooit
Ik wil het niet aanzien
Maar Slaap laat niet toe
Totdat Schaduw mij toelacht
En ik mijn metgezel weer zie
Onverschrokken, immer eerlijk
Duisternis luidt zijn naam…
Spiegelen
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.421 Ik ben te dom, ik ben te dik
Ik ben in niets een kei.
Ik spiegel mij aan iedereen
Maar wie spiegelt zich aan mij?…
Ballade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
670 Mijn ballade
Werd geschreven
Door de trillende handen
Van een verlopen artiest
De woorden
Rollend over het papier
Beschreven niks
Dan pure waanzin
Geen ballade
Was wellicht beter
Maar ijdel als de sterren staan
Gaf ik de opdracht voor mijn eer
Inktzwarte letters
Vingen mijn ziel
Als een gekooide tijger
Langzaam brekend in gevangenschap…
Gevangen gevoelens
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.517 Zachtjes streelt de stilte
Haar gure kou over mijn gezicht
De bries van onrust stormt
Door de nachten naar het licht
Een treurwilg wuift me bescheiden toe
De duistere rust van een lege ruimte
Waarvan ik langzaam de deur dicht doe.…
KWATRIJNEN
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.020 Niets bleef dan regen, dorre bladen, dode stenen,
de wind rukt aan de bladen en de bomen…
Kilte en mist, ons eigen eenzaam wenen.…
Vreemdeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
696 Soms voel ik me een vreemdeling
in de nacht herinner ik mij
verloren liefde, vergeten vriendschap
namen van diegenen die ik ooit
bewonderde maar uit het oog
verloor in een onzichtbaar land
dansend op het maanzand
van een verstrooiend strand
soms zie ik ze terug
en spreek ik uit wat ik
niet durfde zeggen
in de werkelijkheid
zwijg je niet…
tranendal
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
852 de dag triest open
een zwaan richt zich op
en slaat de vijver wakker
de wilg kijkt
in de al dan niet gestegen spiegel
van het water
en lijkt steeds dieper te treuren
haar lange haren laten de vijver niet onberoerd…
De sponningen van het duister
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Het is niet zozeer dat mijn
hart de vluchtweg is van de bruid, neen
de jonker was van huis uit arm
***
kromme tekens een stip met een haal
met aan het eind dat open maar verwaand
steeds maar weer het antwoord weet
al zijn de vragen onschuldig
doch is het berouw verankerd
in het meisjeshart dat niet één
maar vele kamers had.
en dan…