Alle inzendingen over eenzaamheid

8622 resultaten.

Sorteren op:

Het donkere water dat mijn voeten kust

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.159
Het donkere water dat mijn voeten kust En de geheimen meetrekt naar Een oneindige diepte Waar ze verzwolgen en Vergeten worden Alle sporen gewist Door de niets ontziende Handen van waternimfen Die gillen als sirenes zo hoog Je dieper meesleuren met hun zang Langzaam zweef ik richting Deze blauwe hemel Waar mijn woorden Slechts uit…

Mijn lief

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 777
Ik lig hier in het hoge gras Boven is de strakke lucht de zomer trilt en luistert Mijn rug koestert de warme aarde Ben jij daar nog mijn lief! Nevel slingert zich om wilde heide Zon zakt achter hoge bomen Ik zoek je al zo lang Muggen zoemen zacht een zomerlied graspluimen waaien in mijn oor Mijn wezen is op zoek naar jou Nooit kan ik…
greetje8 januari 2009Lees meer >

Walging

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 985
Durf ik te kiezen, wélk ego ik verafschuw, Die van vlees, of mijn profiel, Met gedachten somber, eenzaam, vreeslijk ruw. Elke keuze is ontkenning, splitsen van mijn ziel, De bitterheid die mij doet walgen, Gaat terug naar toen mijn moeder van mij beviel.…
Geert Smits17 januari 2009Lees meer >

Helende

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.090
op ongeaarde voeten ga ik roerloos door de doffe dagen vergeefse vragen verlaten mijn handen in zinnen zonder eind als schrijnen gestapeld in vochtige hoeken ik boek voeling zonder doel tot een beladen verleden verkeken is bewust van een verzengend gemis keer ik af van vlakke paden en loop te hoop naar noordelijk licht is daar…
Ludy Bührs22 januari 2009Lees meer >

Ja, ook ik!

hartenkreet
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.819
De wereld die aan mijn voeten ligt met alle mogelijkheden in het vooruitzicht De toekomst die ik met mij meedraag en met beide benen op de grond vandaag Daardoor ben ik de weg een beetje kwijt en voel ik vooral die eenzaamheid Waar ik maar wil kan ik gaan en staan maar welke kant op is mij even ontgaan Want die wereld vol mogelijkheden hoef…
Miranda10 februari 2009Lees meer >

Van A naar B

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
Op een late avond fiets ik door de regen Van lamp naar lamp langs een verlaten pad – watersluiers in het lantaarnlicht bolle druppels lenzen op m’n brillenglazen het asfalt glimmend zwart en glad – Gestaag op weg. De dynamo snort zacht, Spint z’n kop behaaglijk tegen ‘t wiel. Fietsen, drie kwartier, Door wind, soms door regen. Afzien,…
jabshuis25 februari 2009Lees meer >

Nachtwake

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.596
zal deze mens zich niet verzetten Maar niemand hoort de bange klacht daar vrienden onbekommerd slapen Met eenzaamheid als metgezel terwijl de morgen nader kruipt en wetend wat hij moet verdragen staat hem de angstvloed aan de lippen Hij is de eerste, niet de laatste die niemand heeft om zacht te vragen: Wil deze avond met mij waken...…

Dwaalritme

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
De maan dwaalt eenzaam over dode velden muzikale stilte dweilt langzaam over onstuimige zee, onze meest mooie mannen moeten het deze nacht in bewondering ontgelden en met die teloorgang gaat mijn schoonheid in dat trieste ritme mee naar een nieuw woordloos bestaan.…
mobar28 april 2009Lees meer >

Villawijktanka

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.230
Een mooie meidag. De grasmachines ronken. De honden blaffen. Achter de hoge heggen slechts vermoeden van mensen.…

Loos

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 614
Je bent er altijd als ik wegdroom vanochtend verzon je een nacht achter het silhouet van een dode boom schreef je gedichten over de oorlog, met doden en gewonden repte jij jouw woorden, die bijna zinloos onzichtbaar bij me bleven als ware ik zelf die persoon die de laatste zucht uitblies, om die nacht maar niet te dromen…

De kluizenaar

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 774
De muren zijn nog steeds hetzelfde alleen de kasten zijn verschoven de tassen in de keuken staan gesloten de flessen raken langzaam leeg zijn geest is wel eens anders geweest maar in zijn omhulsel blijft hij bij de les en hij verschuift zijn schilderijen hij schildert de kasten en de tassen en hij hangt gordijnen voor de muren.…
mobar25 mei 2009Lees meer >

Loepzuiver

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 462
Hij zingt een liefdes melodie maar er is geen adres hoort in zijn eigen stem woorden die vals klinken op een kromme notenbalk eenzame tranen glinsteren met de zuiverheid van diamanten maar te ruw om mooi te zijn er moet geslepen worden gepolijst gepoetst dan kan ik je helder zien jij je geheimen voor altijd prijsgeven door te leren…

zoutloos

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 494
slakken plakken rustig slijmend tegen het raam 'k sta gapend te kijken 't mag geen naam…

alleen

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.095
stap, stap uitgelopen schoenen de hoek om uitgesleten geulen der tranen in het gezicht zijn ziel verloren misbruikt door hen ver achter zich vreugdeloos, doelloos met pijnsteken in zijn herinnering zoekend naar beter met z'n ogen smekend naar een nieuw begin…

de Nacht

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 775
De nacht zij kan zo wreed en kil zijn, zo eenzaam en verlaten. De nacht zij kan zo mooi en stil zijn, zo fijn om wat te praten. De nacht zij kan zo koud en lang zijn als mensen moeten lijden. De nacht zij kan vol melodie en zang zijn, als men elkander kan verblijden.…
H.J.Breuren4 augustus 2009Lees meer >

Alleen

hartenkreet
1.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.574
Een lichaam kan hoe klein het is eenzaamheid uitdrukken voelbaar alsof een hand op de schouder ligt. Mijn lijf voelt nu louter bekommernis met een meisje dat zo jong al zwaar gebukt gaat onder loyaliteit en plicht.…
Gerard Vlaar22 augustus 2009Lees meer >

Alleen

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.553
met alles wat jou in mij draagt met alle liefde die om ons vraagt alleen in hier in mij vrij om hart en ziel te voelen zonder doelen zonder jou alleen als een roos verloren in haar groei in krachteloze bloei zonder zonlicht zonder jou is alles als een morgen weggeborgen zonder jou -…
John Kroos30 augustus 2009Lees meer >

en zo

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.731
verglijdt het leven achter stappen die weer klinken in de stilte van mijn geest dromen die illusies waren die intens vergeefs in al ons voelen spaarden weg in pijn en smart verstorven en zo verglijdt het leven als een leegte die niet kiest die alleen in houden van zichzelf verliest zomaar, ongemerkt weg en al wat dan…
John Kroos3 september 2009Lees meer >

verstilde tranen

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.108
het zijn de tranen die verstillen in de echo van jouw zin die een dak van wanhoop maakte met een eindeloos begin hoe kan ik jou ooit zeggen dat mijn liefde in jou bloeit dat het voelbaar door blijft stromen en verloren weder vloeit geen woord zal jou nu raken geen zin zal blijvend zijn slechts de echo zal nog resten als een steeds hernieuwde…
John Kroos4 september 2009Lees meer >

De Fiets

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 674
Met veel moeite was hij naar boven gegaan, en tuurde tussen de spijlen van het hout. Achter dozen zag hij een jeugdvriend staan. Een stoffige fiets van zo’n vijftig jaar oud. Op die muffe zolder overdacht hij de dagen die hij doorbracht op dat sterk gelaste staal. Dozen vliegen rond als het begint te dagen: die fiets was de beste vriend van…
Ray Bosi8 september 2009Lees meer >

Niet verloren...

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.586
Niet verloren Maar verdwaald In spoor van eigen stappen Zie geen boom Laat staan een bos Men is daar aan het kappen Niet verloren Wel verdwaald Op grond waar eerst Het pad was Ik loop rechtdoor Maar zie geen spoor Verlangzaam toch Mijn pas...…

scan

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 714
je kijkt door en door mij heen en terug van binnen en van buiten ken je mij?…

Muren van Einde

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 457
Mijn hoofd bouwt muren Buiten mijn weet om Mijn hoofd slaapt nooit Ik wil het niet aanzien Maar Slaap laat niet toe Totdat Schaduw mij toelacht En ik mijn metgezel weer zie Onverschrokken, immer eerlijk Duisternis luidt zijn naam…
Nemo van Oss16 september 2009Lees meer >

Spiegelen

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.421
Ik ben te dom, ik ben te dik Ik ben in niets een kei. Ik spiegel mij aan iedereen Maar wie spiegelt zich aan mij?…
Theo Treurnis24 september 2009Lees meer >

Ballade

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
Mijn ballade Werd geschreven Door de trillende handen Van een verlopen artiest De woorden Rollend over het papier Beschreven niks Dan pure waanzin Geen ballade Was wellicht beter Maar ijdel als de sterren staan Gaf ik de opdracht voor mijn eer Inktzwarte letters Vingen mijn ziel Als een gekooide tijger Langzaam brekend in gevangenschap…

Gevangen gevoelens

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.517
Zachtjes streelt de stilte Haar gure kou over mijn gezicht De bries van onrust stormt Door de nachten naar het licht Een treurwilg wuift me bescheiden toe De duistere rust van een lege ruimte Waarvan ik langzaam de deur dicht doe.…
Winnie15 oktober 2009Lees meer >

KWATRIJNEN

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.020
Niets bleef dan regen, dorre bladen, dode stenen, de wind rukt aan de bladen en de bomen… Kilte en mist, ons eigen eenzaam wenen.…

Vreemdeling

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 696
Soms voel ik me een vreemdeling in de nacht herinner ik mij verloren liefde, vergeten vriendschap namen van diegenen die ik ooit bewonderde maar uit het oog verloor in een onzichtbaar land dansend op het maanzand van een verstrooiend strand soms zie ik ze terug en spreek ik uit wat ik niet durfde zeggen in de werkelijkheid zwijg je niet…
mobar24 oktober 2009Lees meer >

tranendal

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 852
de dag triest open een zwaan richt zich op en slaat de vijver wakker de wilg kijkt in de al dan niet gestegen spiegel van het water en lijkt steeds dieper te treuren haar lange haren laten de vijver niet onberoerd…

De sponningen van het duister

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
Het is niet zozeer dat mijn hart de vluchtweg is van de bruid, neen de jonker was van huis uit arm *** kromme tekens een stip met een haal met aan het eind dat open maar verwaand steeds maar weer het antwoord weet al zijn de vragen onschuldig doch is het berouw verankerd in het meisjeshart dat niet één maar vele kamers had. en dan…
elze4 november 2009Lees meer >