Alle inzendingen over ervaring

2249 resultaten.

Sorteren op:

Nergens zeker van

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 645
Nergens ben ik zekerder van dan dat ik niets weet, slechts kan afgaan op wat ik voel en wat zich als sneeuw met de wind gedaald heeft gehecht aan hersencellen, van daaruit als ervaren meegaat in gedachtestromen. Maar ooit gaan alle vlokken oneindig samenkomen, zich ballen tot een kern, weet ik waar ik nu ben.…
Ludy Bührs10 februari 2018Lees meer >

(On) volmaakt?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Het wordt weer lente kennelijk te vroeg, wanneer we ons houden aan aantoonbare geluiden zijn de vogels gelijk gestemd of het prilste groen, uit grond of aarde, zuigt zich vol muziek in een gezamenlijke ouverture te ontkiemen, opmaat naar het licht, ongeremd ervaren, sprekend in een gedicht, het is maar wat je het meeste raakt?…
Pama9 januari 2020Lees meer >

in het zacht nazomer rijpen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 762
vruchten hebben afgeworpen zon en regen laten zich niet korven maar jij bent lente en een nieuw begin ik dacht mijn leven terug daar kwam jij ergens in toen ik een jochie was en jij mijn meis nooit heb ik begrepen hoe jij zo kleur en geurvol wist te leven, pas in de herfst van mijn jaren heb ik eindelijk met jou de ware liefde weer ervaren…
wil melker10 oktober 2005Lees meer >

het kan verkeren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
mijn glazen dalen af naarmate ik haar ervaar en de zoete reuk mij bevangt als lokkend gebaar het witte zijde kleed omhult haar flets waarneembaar lijf waar een licht golvend gewelf zeker nog niet hangt, zover ik met fantasie daarop drijf de afstand valt weg ook al schept het naakte geen innig dichterbij ook niet als ik haar raak; een…

Koffiegevoel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
Ze ervaren verlichting. Ze vinden troost. Koffie vertraagt de tijd. Koffie brengt geluk. Blij lost koffie op! Koffie schenkt ons vrijheid. Koffie schept weer ruimte, in onze volle koffiekop. Koffie voelt ons aan.…

Sterft egoïsme

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
Wanneer mensen, elkaar beminnen ervaren ze, dat ze samen mensheid vormen. Wanneer een mens, al wat leeft waardeert, dient hij ons aller leven. Wanneer vrouwen ophouden, met mannen volgen, vallen schellen van alle ogen. Zo wordt Adam opnieuw geboren. Zo sterft ons aller zonde, die Eva nooit begon. Zo openen zich nieuwe hemels.…

Oktobervrouw

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Ach lievelingsseizoen, je storm en regen Die geven speelse duwtjes, dagen uit Ik raap het laatste afgevallen fruit Je bladeren glanzen, zo ook asfaltwegen Ik zie het liefste je aan stille stranden Of je in bossen; windstil, geen geluid Behalve knisperen waarop ik stuit Je dorre kant ervaar ik als een zegen Ik neem je dennenappels, beukennootjes…

het zonlicht vervaalde

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.872
het blad viel te vroeg ik heb niets genomen de zon scheen volzomer er was liefde genoeg we zochten de schaduw warmte maakt loom jij had ervaring en kende het plekje onder de boom ik lachte toen je me kuste mijn zinnen met jouw passie blusten, het blad viel toen we uitgeput rustten we zagen de herfst in zijn donkerste kleuren we…
wil melker16 januari 2005Lees meer >

Ik heb het licht gezien

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
nieuwe hoop openbaart zich telkens weer in het voorjaar, of bij toeval bij een andere keer zoals nu, rond de kerst, terwijl we zijn opgehokt in een stal bergen hebben we beklommen en nog klim ik de weg omhoog het valt als mens niet mee, onze tomeloze levenszucht, heilzaam te verstommen, opdat ik maar 'n ongrijpbare overmacht ervaar…

die windlicht zijn vergaard

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.132
je stopte want hij raakte je, de steen je kon er niet langsheen zijn oppervlak weerkaatste heden, in groeven nestelde verleden kruimels tijd die windlicht zijn vergaard humus die weer aarde maakt je hand volgt sporen van de dood en weer herboren worden, de opdracht onvoltooid geen eeuwen weggegooid in jaren hangt ervaren van het…
wil melker2 november 2004Lees meer >

Tijdsbesef

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 431
evenwicht, ik durf zelfs te zeggen in geurig zoet waar een kaars mijn horizon verlicht en de gedachte niets meer moet Zo tel ik mijn dagen door zoek soms naar de bedoeling waar staat het duister voor en slikt de keel de beroering Het hoort bij onze natuur bij fonteinen en modderige paden bij vurig vuur en verstikkend zuur; ik ervaar…

Klank van liefde

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 552
Wat mensen mogen ervaren, is van wonderlijke waarde. Zijn hemellichamen, die samen bewegen. Zijn kinderen. Zijn wij. Via energie van de zon. Door instrumenten. Door gedachten. Door muziek. Door trauma. Door liefde. Waarnaar dichters luisteren, is lichter dan duisternissen. Gaat door zwarigheid heen.…

niets

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Er is veel meer ooit dan nu vroeger en later er is veel meer daar dan hier verder links en rechts hoger en lager elke ervaring is verbinding van herinnering met verwachting vroeger aan later voorbij gaan aan komen inzoomend komt alles nader ingezoomd lijkt alles groter uitzoomend worden we nietig uitgezoomd…
W. Verhoeven14 december 2021Lees meer >

Intimiteit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Nu elke dag ertoe doet tellen alleen ervaringen: nieuwe activiteiten volle teugen schoonheid en aandacht voor mij De rest ruim ik op Wat ik jaren heb bewaard gooi ik netjes weg in cadeaupapier of ik vouw er bloemen van die zullen verstoffen ter nagedachtenis aan mijn gezelschap onze ontmoetingen die niet kunnen wachten We geven…
Zywa8 februari 2022Lees meer >

MOEDERLIEFDE

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
het geluk van moeder worden kan geen ander geluk evenaren Gods aanwezigheid dichtbij ervaren in zaad dat door de liefde gekiemd en nu de ouderlijke bescherming verdient dankbaar dat nieuwe leven ontvangen een nieuwe toekomst zien open bloeien het kindje voelen leven, stampen, groeien het is zo knusjes en warm met zijn tweeën Je straalt…
Greta Casier27 augustus 2022Lees meer >

dreven op de schaduw

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 791
in je ogen zag ik hoe gedachten dwaalden in het niemandsland zonder gids op nooit betreden paden, geen namen bij de hand we dreven zonder zicht op de schaduw van het licht dat in de oude wereld was gebleven zelfs woorden hadden hun betekenis vergeten er was geen angst het vreemde bleek vertrouwd in het ervaren ontmoetten ander…

VATICAAN; EEN 'DOOIE' BEGRAAFT EEN DODE

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 756
Kerk Het Evangelie van Jezus Christus Echt serieus had genomen Was er al lang actie ondernomen Richting Poetin met zijn kerk en kliek Had de Paus in Moskou gezeten Ik gun iedereen z’n geloof en houvast z’n basale liefde voor de leiders, de Paus Maar dit spoort zeer pijnlijk niet De Paus is dood Leve de langst levende Die ik toch ervaar…

Licht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Of ik je een lichtje sturen kon: je was alleen die dag Ik wachtte op een pakje dus aan huis gekluisterd, stak kaarsje aan en dacht aan jou Pakje kwam, kon ik boodschap doen Plukte sneeuwbal en paars kruid en ging toen ook naar jou Jij zo blij In stilte zaten wij Maar elke keer als ik je zie ervaar ik 't licht in jou, in die besloten…

Gevallen engel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 387
Wat thuis is, weet iedereen uit ervaring of gemis of uit beide, zoals ik En nog steeds weet ik wat ik heb gemist als ik er weer eens aan denk Niet vaak, tenslotte kreeg ik mijn thuis En nog steeds ben ik de reddende engel die ik van jongs af aan heb geoefend te zijn Ik aarzel bij de oude kerstkaart met mij als engeltje, die keer…
Zywa28 mei 2023Lees meer >

De anderhalfwereld

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
zielentaal die universeel door zielsbegiftigden communiceerbaar was in onze hoogmoed dachten wij meer en beter dan andere zielen te zijn hebben de raakvlakken door de eeuwen heen laten vervagen tot alleen het basale bestaan nog door kon gaan zonder direct contact nog zijn er mensen die dieren begrijpen voelen hoe zij mensen ervaren…

Geen bereik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
guur tochtte de wind om de hoek waar ik voor de kou schuilde in vlagen vertelden de desolate stromen hun herfstige dromen uit een wereld die het kleurtapijt voor morgen legde als een sneeuwse bui haar niet bedekte kou snerpte langs mijn ogen die ik toekneep tot een deja vu uit een ver winters ervaren in het verschiet van…
wil melker12 oktober 2023Lees meer >

Wolkenbrij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
maar bespaar mij uw luim, god en jij joost, je gein wanneer ik mij tezelfdertijd weer verwonder over jullie extatische woordenbrij weet ik alleen niet hoe ik telkenmale bij het ogensperren naar zon maan en sterren mijn wolkewietwoorden moet zien af te remmen wie helpt mij in mijn schier bovennatuurlijke paranormale ervaring…

Op trekvlucht

netgedicht
5.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 453
mijn vaste bestemming al in de genen vastgelegd in info als de leefsensoren de codes activeren van binnenkort op reis gaan langs koufronten en uitdiepende stormen stromen heet zeewater naar steenkoude bovenluchten die buien genereren in de route zijn de diverse overlevings escapes voor barre omstandigheden uit eerdere ervaringen…
wil melker27 november 2024Lees meer >

Bestendiging

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 466
ik telde de kilometers proefde de sfeer van de vele gepasseerde landschappen wist me steeds dichter bij jou ook in het delen van ervaringen zoals een koor dat repeteerde in een verlaten kerk het spelend orgel zonder organist we daalden en stegen op onbekende wegen in een zacht heuvelland die zich rond een kerk groepeerden…
wil melker29 december 2024Lees meer >

Iets eigens

netgedicht
3.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 381
vroeger had ik iets waar ik heel trots op was het was mijn schat die ik voorzichtig bewaarde in mijn jaszakken het waren mijn warme handen altijd was er wel iemand die het onderwerp aanroerde met een eigen ervaring vooral de meisjes waren buitengewoon geinteresseerd want jongens waren bonkig en ruw hadden altijd koude tengels…
wil melker30 november 2024Lees meer >

ik heb de wind mee

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 384
de scheppingsdrang en kracht waaien even uit vier windstreken het is schrijven over wat mij beroert dat vooral uit het zuiden komt het omsluit het verleden of nog verder in afstand het spijt me dat ervaringen in de tijd verbleken, zo lijkt of ik duid in licht en zwarte kracht al dan niet flitsend of achter het klavier dan zie ik om heen…

één knippering

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 195
dit gaat verder dan de bodem van die cellen waarom het draait daalt dieper af in de dalen dan elke beek waardoor het stroomt vraagt om meer aandacht op ieder waarneembaar niveau één knippering en de schitterende schoonheid kan gevlogen zijn van die sublieme ervaring als de ultieme herinnering waarvan het vervelendste is…
R.E.N.S.7 augustus 2026Lees meer >

Jezus de Jood

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 638
Hij was een Jood die zich boos maakte Op de geldwoekeraars in de tempelhof Woedend kregen zij van hem een pof Die hypergevoelige snaren raakte Het bleek niet de uitgelezen plek en tijd Om dit te doen op het feest van Pesach Zoiets beroofde het Sanhedrin van zijn gezag En bezoedelde hun integriteit Jerusalem was een politiek kruitvat Een…
Henk Jonker14 december 2024Lees meer >

rijpen als wijn – van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 688
jonge jaren, een sprankelende tijd vol dromen, frisse tonen en kleur met de tijd komt diepgang en kracht zoals bij wijn die zachter wordt de dagen zijn als druiven in de zon die elke dag aan smaak winnen in zoete en soms zure momenten die zich tot rijke melange mengen jij bent als een verzegelde wijnfles vol herinnering, wijsheid en ervaring…

opgeslokt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 428
opgeslokt door golven van gedachten gevangen in de buik van tijd de zee raast door mijn dagen de storm laat mij niet vrij controle is een schim geworden steeds ontglipt het uit mijn hand ik wankel op een brug van schaduwen geen vaste grond, geen zeker land mijn geest cirkelt als gierende vogels boven een bodem diep en zwart mijn adem zoekt…