één knippering
dit gaat verder dan de bodem
van die cellen waarom het draait
daalt dieper af in de dalen
dan elke beek waardoor het stroomt
vraagt om meer aandacht
op ieder waarneembaar niveau
één knippering
en de schitterende schoonheid kan gevlogen zijn
van die sublieme ervaring
als de ultieme herinnering
waarvan het vervelendste is
om de verdeling uit te vogelen
van de zelfgecreëerde takkenesten
die slechts bestaan in de weerkaatsing van Venus’ licht
uit of nog vetter te mesten
vastbeitelen doch loslaten
dat gaat voorbij elke bodem
die nooit bereikt zou zijn
met een jou
door die mij
Geplaatst in de categorie: liefde

Er zijn 4 reacties op deze inzending:
Dank voor jullie aandacht
voor mijn werk.
Ik ga een weekje naar de Harz,
dus van mij nog minder actie.
Groet
Dit had er ook
bij moeten staan…
diep pijnlijk,
oprecht,
prachtig…
@Max,
dank voor het openen
van die deur…
een subliem gedicht
dieper dan de beek, stromend door het dal,
even schitterend wellicht
als de weerkaatsing zelf
van het Venuslicht
hoeft niet stuk…
… soms is het loslaten ervan
niets meer
dan je hand openen…