8981 resultaten.
Rivierenstrijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 als dief in de nacht
bestormt water slapend land
steelt mensen uit hun leven
oevers verdwijnen
rivieren vechten zich vrij
de wanhoop golft ver…
Geloof als een mosterdzaadje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 in duisternis en nevelnacht
staat een engelenwacht
voor wie het Woord geloven
met de taal in ‘t hart
gaat de trooster in pijn en smart
de dompige geur ver te boven…
In Het Lokaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 Wat dichtbij gewoon bijzonder is,
kun je ver van huis niet vinden.
Hier, vind je duurzaamheid.
Maar ook gezelligheid.
Hier voel je je uit.
Maar ook thuis.
Bijzonder is hier heel normaal.
In Het Lokaal van Amersfoort.…
oogsttijd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
561 de appeltjes in het gras
vielen zoals het spreekwoord
al zei 'niet ver van de boom '
toch altijd handig voor degene
die ze gaat oogsten...
de kruiwagen klaar voor gebruik
wacht op inhoud…
Jean
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 Spaar je adem
Het heeft geen zin
Bij kopje onder
Keert hij wel weer
Een brug te ver
Ook deze keer…
AI
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.007 Een valse klank,
het weerbarstige woord,
een vers dat niet loopt.
De frustratie slaat toe.
Toen dacht ik:
vraag aan AI
een poëtisch kleinood.
Was me dat een ontgoocheling.
Toch maar weer aan de slag.…
OMA'S WOORDEN-WEG-WIJSHEID
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
125 "
Nu van boven, ver weg en hoog verworven
ziet Oma dat er ook nog sluiproutes zijn!…
Je weet nooit zeker
gedicht
3.4 met 9 stemmen
102 Je weet nooit zeker
wat het is dat
door het lucht beweegt
zo ver weg ook
zoveel hoger
je kan alleen maar hopen
dat het iets is onderweg
naar een mooier plekje
een oude duif
naar zijn duivin.…
Gedachten
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.335 er
Gedachten knip je van elkaar
Gedachten zijn mijn stil verlangen
Gedachten spreek ik niet gauw uit
Ze zijn van mij, niet van een ander
Gedachtig blik ik ver vooruit...…
Rust
netgedicht
3.6 met 264 stemmen
38.301 lichaam licht alsof ik vloog
Zittend ver weg van het leven
de stilte klinkt in alle rust
Ik ben er eventjes gebleven
een minnaar die de liefde kust…
jantje ( 3 )
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.490 jantje gaat op reis
hij wil heel ver weg
neemt gijs, het beertje
onder de armpjes mee
zo denkt hij
nu ga ik een keertje
op zijn rode sokjes
stapt hij over de stoep
en roept naar fietje
ga met me mee
we gaan naar de kerstman
die rijdt op een grote slee
het is wel ver lopen
zegt het beertje
o zegt jantje, dat is niet erg
ik heb van…
nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
622 we gaan door met bouwen
kloven en schaafwondjes doen niet zeer
het kasteel wederopgebouwd
met een punt zo hoog als de wolken
waar liefde zal spreken
in vertaling gezongen
door tolken van ver
iedereen is welkom
bij de oplevering van het kasteel
de weg is lang
maar als u goed kijkt
heel ver daar aan de horizon
ziet de toren al blinken in…
Heimwee
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.848 vertrek ik met de kusttram
kom ik stapvoets haast dichterbij
Jij kunt me beter, warm kussen
Ver van storm en razernij
hou jij een plaats voor mij…
19 Februai 2006, 13.49 uur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
808 Fel paars vecht met oud groen
Zwaar grijs mengt ver blauw
Flirtend getjilp
Hofmakerij in een plas
Voorzichtige warmte in zwaar nat
Reikend hout onder molm en rot
Gaat het weer gebeuren?…
De Dijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Waar land langzaam loopt
Ten eind’ en ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water
Een gestalte
Met grijs en grauw gelaat
Die eeuwenoude eenling
Die kromme reuzenrug
Hij gebaart de golven
Vlug te keren terug
Waar land langzaam loopt
Ten eind’ en ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water…
In goede aarde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
502 Uit een ver buitenland die hier
Als vluchteling is binnen komen waaien,
Dat ook jij je geborgen mag weten
In de goede aarde van dit land,
Ons eigen Nederland…
Meeuwentaal.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 vogels
gedragen te worden
luisterde naar het gekijf
daar in de vogel lucht
een veer die is gevallen
in een tijdloze dimensie
spreek geen vogeltaal
doch begreep het verhaal
uit hun kakelend kabaal…
De wijk nemen
snelsonnet
2.5 met 13 stemmen
2.095 Den Bosch is veilig, ga er maar eens kijken
Vanuit het hele land komen agenten
Om in te hakken op de delinquenten
Waardoor vervolgens de problemen wijken
Men vraagt aan Rotterdam te assisteren
Precies op het moment dat ze passeren…
Magisch realisme
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
913 ‘In Ruurlo staat een schitterend kasteel
Waar Carel Willink heerst als nooit tevoren
Hoe kan zijn vreemde, koele kunst bekoren
Ik voel m’n zachtjes toegeknepen keel!’
‘…Hoe realistisch zijn die zware luchten
Mathilde, Wilma doen mij magisch zuchten!’…
samen alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 terwijl ik hier zit
zonder jou
zit jij daar
zonder mij
zo reizen wij ieder voor zich
door de achtbaan van deze tijd
ondertussen speelt op de radio
in vele landen tegelijkertijd
voor iedereen die het horen wil
ter bemoediging een oud lied
dat ons helpt te navigeren
door de dagen van isolement
waarin wij op afstand slechts
elkaar de handen…
Buutvrij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 we worden steeds meer
meegesleurd in
de maalstroom
van leugen ongemanierdheid
spotternij
en oorlogshitserij
het spreekt de taal niet
die wij willen leren
de spiegel kijkt ons aan
door de Zoon die naar
de hemel is gegaan
de wederom geboren
mens die daardoor is ontstaan
buutvrij
met vertrouwen de toekomst
tegemoet zien…
het jaar van de Kemphaan
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
613 ze zijn niet weggegaan dit jaar
net als jij, de bronzen veren
in je kraag, je handen op mijn
borst, mijn lief viert lente in
de winter, het vijfde seizoen
schijnt op de verse klei, blonder
dan nu kunnen je lokken niet
onstuimig gul smaken je lippen
seffens legt de malse zeewind
haar verse zaad in de weilanden
en baltsen de kemphanen vinnig…
het jaar van de Kemphaan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 ze zijn niet weggegaan dit jaar
net als jij, de bronzen veren
in je kraag, je handen op mijn
borst, mijn lief viert lente in
de winter, het vijfde seizoen
schijnt op de verse klei, blonder
dan nu kunnen je lokken niet
onstuimig gul smaken je lippen
seffens legt de malse zeewind
haar verse zaad in de weilanden
en baltsen de kemphanen vinnig…
DIE OSSEWA
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.772 Die middagson brand op die koppe,
gebuk in hul beurende krag;
hul swaai heen en weer in die stroppe -
en ver is die tog van die dag.
Dit kraak deur die brekende brokke:
die opdraans is ver en is swaar;
die knars in die knakkende knokke,
maar hul beur, en die vrag bring hul daar.…
Hoe ver moeten wij gaan
gedicht
1.8 met 31 stemmen
7.667 Hoe ver moeten wij gaan: tot aan het punt
waar alle harde angsten samenvallen
in nog heter zand?
Waar is dan rust; waar kruipt de slang
niet meer naar de dichtstbijzijnde,
de weerloze; waar ligt zij stil,
zonder haar venijn?
Voorbij het boze oog.…
OPDRACHT AAN WOORDEN OM VER TE GAAN
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
860 De causses zijn hoog
Haar erosie diep
De rivier is daar vol en woest
De keien hard
De forellen in 't dartele water
Ze blijven
Ik kom en zal weer gaan
Die beweging is echter zover uiteen
In tijd
Gemis van een stem
Een heldere lach
De wenkbrauwen gemaakt gefronst
Het lukt je nauwelijks
Het is een herinnering
Nu ver weg
Die afstand en…
Land zo ver je kijken kunt
gedicht
3.3 met 17 stemmen
6.701 Hoe ver draagt
je echo? Onze kijkzucht overtreft de stoutste verwachtingen, maar het is
niets om je zorgen over te maken, jouw schuld is het niet, zoals je daar
staat, de afstand ontmaskerd: het beeld is nauwelijks weg te denken.
Er stond iets te gebeuren?…
Zonden (o)ver(ge)geven!
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.750 Vervallen kerkje
braakballen op vloer biechtstoel
Godsdienstige uil!…
psalm 4 vers 12
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
965 de kegel van haar snavel hakt de schors open
met de tong likt ze bosmieren uit de pulp
morst ze melk over de deinende navel
soms peutert ze met geveilde nagels aan zijn gulp
scheurt het zegel, dan kruipen er vingers van bijenwas
over de blonde wrong, de ontstoken knopen
in de broeikas van een etterbuil, een wonde
dan kietelt zij de tulp…
Een klein berichtje van heel ver
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
795 Zo ver van hier zijn lieve mensen
die even aan me denken nu;
ze sturen heel kort lieve wensen
en zeggen dan;"we missen u";
dat klein berichtje doet me denken
dat afstanden niet echt bestaan
maar dat de liefde tussen mensen
nooit ofte nimmer zal vergaan.…