1728 resultaten.
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De steden, de dorpen, de kastelen,
- als nesten aan de aard-bal -
de rook der stoomboten op de bolle zee,
en de storm-kapen met hun ruisend schuim,
het warm tropenwoud,
de krakende, witte waterval,
zij zijn van U, mijn God, de brede getuigen,
de heldere roep-hoornen van uw Naam,
de hoge gestalten, ver en ruim,
zodat wij, mensen, diep en dieper…
ik noem u niet bij naam
netgedicht
4.1 met 64 stemmen
3.182 ik zal uw naam niet noemen
gehoon of gelach
is even uit den boze
noch dat ik u wil roemen
ik maak van niets gewag
te dien aangaande
het is niet aan mij
de deksel van
een beerput te lichten
of op een zeepkist staande
luid te roepen:
deze man is een ...
oh, daar ging ik
bijna in de fout
pas op,
zeg ik tegen mijzelf.…
Zomergedicht
gedicht
2.8 met 22 stemmen
13.753 Van minder een stoel getimmerd, men gaat zitten
onder een verbazingwekkend roerloze zon
terwijl de dorpskinderen de vrede bezingen
op hun blinkende brommers, terwijl de hemel
ondiep is als water onder een roeiboot, terwijl
men woorden laat drijven en zinken
hoort men zich roepen, bloed valt uit de bomen
men herkent zich, staat op om te…
De dichter en de vlinder
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
563 Ik sluit de luiken van het huis
en roep de stille beelden op
die mij dan vergezellen:
de vogel die een schuilplaats zoekt
bij al te felle regen
het zwarte water dat mij lokt
met stram het taaie riet
het morgenlicht over het veen
de landerige landerijen
langszij de ramen gaat de zomer
als ik het leven buiten sluit
zoals de vlinder
die nog…
Het gewicht van letters
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
611 Aan de vooravond
van mijn ontdekking
roepen vlammen beelden op
zoals het haardvuur van Kekulé
u weet wel, van de benzeenring.
Serendipiditeit of zoiets
lijkt bijna op seniliteit
maar dan verbonden met 't serene
of de verlokking van de sirene.
Mijn broer is reeds dood
maar hij geloofde in woorden;
in iedere letter zag hij God.…
Groene kerst?
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
2.121 Ik wil dit leed voorkomen
en daarom roep ik luid:
'Moet u zo nodig bomen?
Neem deze dan met kluit!'…
vurige liefde
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.510 Meesteres, godin, ik ben van jou en een;
Ik wil roepen:
"ik hou van je!"
maar mijn laatste adem is reeds rook verworden.
Want jij neemt, en maakt mij tot dat wat ieder is.
stof en as…
IJstijd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.214 De warmte van jouw hand
vloeit samen met de kou
die mij omringt als een te grote jas
ik voel de levenstromen opbloeien
door je vingertoppen vloeien
nadat je in mijn ogen nadenkend las
dat ik de gloeiende hitte
van je hartstocht miste
toen jij heel langzaam van me dreef
vandaar mijn roep in de kou
mijn radeloze schreeuw naar jou
verdrijf de…
troost
hartenkreet
3.5 met 42 stemmen
4.973 Geniet van de beelden in je hart,
Ik ben niet ver weg, het leven gaat door,
Als je me nodig hebt, roep me, dan kom ik.
Al kun je mij niet zien of raken,
ik zal er wel zijn.
Als je luister met je hart, zul je al mijn liefde zacht en helder horen om je heen.
En als jij deze kant op komt,
Sta ik daar met een glimlach en zeg je welkom.…
Milonga del Angel (anuncion)
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
910 en nu wij dat weten, dat van de maan en de zon,
de stem en het woord, mijn engel- roep dan de maestro
met zijn accordeon, en laat ons de Milonga dansen…
Zet stil die klokken
gedicht
3.3 met 74 stemmen
50.742 Sluit de piano's, roep met stille trom
de laatste tocht van deze dode om.
Laat een klein vliegtuig boven 't avondrood
de witte boodschap krassen: Hij is Dood.
Doe crêpepapier om elke duivenkraag
en hul de landmacht in het zwart, vandaag.…
Lourdes gevoel
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.539 Zodat nog net een rietje past
Een hersencel mag niet vergeten
Wordt er door haar niets volgescheten
En voila, ik ben al klaar
Trots op mijn vrouw vol apenhaar
Die ik dan trouwde zonder spijt
Zo krijg ik op mijn schepping geen verwijt
Wanneer ik nu ergens loop en men roept:
Wat is die vent lelijk
Die krijgt als cijfer vast een min-tien
Dan roep…
Zeester
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 Ik hoor jou alsmaar roepen: Wij zijn
sterren in de zee! Maar jij bent het.
Tijdloze roeier in een oceaan van eenzaamheid,
walvis in Hollandse slootjes van bekrompenheid,
goede reus in een kwaadaardig poppenspel.…
Het stoppelveld herinneringen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
620 Hoe is de taal bij machte te roepen, te duiden, te wekken
zonder te noemen, enkel maar te wroeten in dat reservoir dat
nooit voorgoed gevuld is, ook niet ledig is te gieten.
Je wordt erin geboren, leert haar kennen zoals een vis
aan water went en wemelt in de menigte.…
De schemering dempt
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 ik had zo, meen ik
willen inschepen onder een bladzijde
door de letters van je gedicht
hoe kan ik lieve woordjes vangen
aan dagzijde van onderdak op het kustgebied
in de schelp van je heupen
om mijn vingers rond je haven te sluiten
binnen gehoorafstand
ik wilde wat roepen 'binnen onze taal'
de zee klotst altijd voort in eindeloze deiningen…
reikhalzend en likkerbaardend
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 Goede morgen klinkt het zonnig
het fluisteren van de wind
doet bladeren ritselen
getjilp klinkt van uit de boomkruintjes
kleine open gespreide vogelbekjes
roepen hongerig
ouders vliegen af en aan
wurmpjes in hun snavel
ze voeden hun kroost
het lijkt nooit genoeg
onder de boom zit poes Minoes
ze kijkt wat scheel
maar reikhalzend naar…
UITKOMST IS HET SAMENZIJN
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.394 Zo intens eenzaam
is iedereen om mij heen
zo onbereikbaar leeg
ik tracht te roepen
mijn woorden smoren in mijn keel
probeer te zien en echt te kijken
een onuitsprekelijke woordenschat
welt in mij op
maar toch kan ik mij niet uiten
besef, dat alles anders moet
nu gloeit de liefde door mij heen
ik zie opeens verandering
nu zijn het…
Het mag nu wel...
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.024 Het mag nu wel gedaan zijn,
gelukkig houdt het ook eens op,
voetbal op elke zender is geen gein,
het liefste roep ik STOP!
-------------------------------------------
Voor al diegenen, die niet van voetbal houden.
En voor alle lijdende Belgen, die 's nachts niet kunnen
slapen van het autogetoeter van voorbijrijdende Nederlanders.…
troost voor moedige mensen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.884 duwt
angst maakt bang of boos
bang trekt
boos duwt
de moedigen
zijn eerst ook bang
ze ruiken het
het ruikt naar rot
het slaat naar binnen
ik wil geen rot
het rot eruit
men trekt
bang naar rot
maar dan komt Boos
nee, nee zegt Boos
over mijn rotte lijk
dit is niet goed
dit doe ik niet
je draait je om
je bent alleen
ze roepen…
Passie
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.605 Ontketend, geuren zoet en rauw
Kijk mij aan, mijn lief,
Anker je achter mijn hitsige arm
Ga met mij door het giftig groen
Van lenteweiden, fris kreupelhout
Ontvouw je bloem, je lippenrood
Wees roos, laaiend vuur, branding
Naakte passie in een hete zomerdans
De windharp streelt, zingt, verkoelt
Ik zie de wolken in je spiegelmeren
Hoor de roep…
DE DEUR IS OPEN
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
662 spiksplinternieuw is de deur
met een koude grijns lacht hij me toe
‘je kan niet anders’ roept hij
de muren zuchten
de vloer huilt
het plafond leunt zachtjes op mij
ik lijk wel een vrouw
de deur begint te slaan
de krakerige vloer wordt geraakt
kraak, kraak ‘ik hou het bijna niet meer’
de wind, uit de deuropening, duwt in de muren
‘ahh, auw’ roepen…
Het is tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
687 Hoor ik ze roepen, schreeuwen, huilen,
“Luister toch naar mij” !.
Het zijn de stemmen van lang gelee
van wie ik was, van wie ik ben.
Ze zijn verstomd, verslagen door al wat was,
gevlucht, verstopt, voor al wat is.
Ze willen naar boven komen,
ze moeten eruit, het licht aanschouwen.
Het is nú tijd om te groeien.…
Dwars door het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Ik kon toen de nieuwe roep horen.
Een bijzondere, onvergetelijke ervaring
gerijpt door de werking van licht, liefde en waarheid.…
Spijt
gedicht
5.0 met 7 stemmen
19.018 Wat mijn roepen, wat mijn vragen?
Wat ik bulder, wat ik zweer?
De echo zendt mij alles weer.
Gij die later wordt geboren,
wil naar wijze woorden horen:
pak die beide handen beet,
dien het wijf dat moeder heet.
Antwerpen, 1934.
---------------------
uit: Verzen (1969)…
Danklied voor vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
541 Wat komen nu veel mensen buiten en werken in
de tuin en roepen naar mekaar wat vrolijks. Helemaal
wat iedereen verheugt en doet besluiten tot nieuwe
hoop en vriendelijkheid. Het doet zo’n deugd, dus laat
de bloemen groeien en de zon de goeden en de kwaden
warmen, tot ieders hart weer zacht en teder is, als van een kind.…
Niet gehoord worden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.075 Ik roep naar jou
maar je hoort mij niet
ik praat wat harder
je hoort mij nog steeds niet
ik schreeuw naar je
maar het komt niet over, zoals je ziet
Is het mijn stem die zacht klinkt
is het de muziek die hard aan staat
zijn het de mensen die hard praten
word ik onduidelijker, het maakt me kwaad
Misschien wil men mij wel niet horen
niet…
Ode aan Drs. P
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
796 die zachtjes neer strijkt
Nu U na ’n leven vol plezierdichten heen en weer weer kijkt
Virtuoos hoe u dichtte over Ernestine, Mathilde en tante Constance
En prachtig, hoe u verhaalde over die Oudezijds Achterwal romance
Och, wat heeft u ons met uw taalkunst mogen verblijden
“En mij rest dan alleen maar, eer wij scheiden
U vrolijk toe te roepen…
Het stoppelveld herinneringen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
486 Hoe is de taal bij machte te roepen, te duiden, te wekken
zonder te noemen, enkel maar te wroeten in dat reservoir dat
nooit voorgoed gevuld is, ook niet ledig is te gieten.
Je wordt erin geboren, leert haar kennen zoals een vis
aan water went en wemelt in de menigte.…
Thanatos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 noch ongeluk heeft ons ooit kunnen scheiden
Sinds jaar en dag leven wij in symbiose
In gedachten waren wij steeds een
In goede tijden en in boze
Dit aardse leven smeedde ons aaneen
Uw komst is slechts een vreedzaam samenkomen
En bij geboorte reeds beslecht
Geen mens kan aan het graf ontkomen
Angst en vrees zijn onterecht
Doch mocht Uw roep…
Zomerkleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 laatste jaren, woog zo zwaar als lood
Die prachtige zomerse kleuren staan haar zo goed
Zij kan zich niet voorstellen wat zij met mij doet
Mijn loden hoofd wordt zo licht als de veer van Novalis
om te beschrijven hoe werkelijk onvervangbaar en mooi zij is
zij in dat gewaad, met haar beschijnende ogen
Ik beweeg nu zoals ik nooit heb bewogen
Ik roep…