2456 resultaten.
Een pose?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
615 En slapen ze als rozen, dan richt
een zich op in een vage moraal,
roept iets onbestaanbaars, ik
geeft die betekenis een pose,
tegendraads, ongehoord met
enige schroom, dan zal ik
de kaars aanlaten, anders blijf ik
steken in de kantlijn wat ik heb
gelezen, zin na zin, zonder gewin.…
Blowtjes en wat pep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 ik ben door
wolken wiet gelopen
onzichtbaar voor de jongelui
een roze zon
spon met liefde en een bui
talloze regenbogen
maar hun ogen waren
van het feest verdwenen
doelloos zwervend zonder benen
ik las de trips
van hun gezicht
toen de angsten kwamen
onbegrepen in bestaan
niet wetend hoe nu verder
met de toekomst om te gaan…
In Gouden Handen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
603 bloot op de eenzame weg waar donker
moed in de schoenen zoekt drijf ik rond
zwarte rozen op klanken van engelenzang
tot aan mijn grenzen laat ik jou komen
oude schoenendoos vergeeld om tranen
adem jij schaam momenten in zwart wit
de geur hangt nog steeds rond het eiken
lik ik wonden uit mijn tijd losgelaten etter
zal ik nooit meer knielen…
begroeting in rood
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
537 De woorden uit een oud gedicht
bloeiden, als rode rozen in mijn hart
op zoek naar liefde
maar ik strooide ze uit op de wind
in een nacht
zonder licht dat
door wolken heen breekt
en alles verdween
uit het zicht
soms lijkt het
of één van die woorden
mij heel stil begroet
geschreven...op de wolken
in een rode gloed
die soms door de zon…
Is er een ander leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 het wenkt
met warme hand
op een roze wolk
met gouden rand
en ik stond
in de kou en regen
accepteerde het als zegen
omdat ik niet beter wist
of heb ik
me toch vergist
is er een ander leven
dat zoveel meer lijkt te geven
waar je lente ademt
en kippenvel krijgt
als je alleen al
naar die ander kijkt
heb mijn kleding uitgedaan
ben…
We drinken met onze ogen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.951 Op het strand
kijken we naar de zonsondergang
met zijn prachtige roze en paarse kleuren.
En alle gevoelens en gedachten
die we in ons hart meedragen
drinken we met onze ogen op
in de schoonheid van de oneindige horizon
terwijl de zon ons in de verte een
laatste goedkeurende knipoogje geeft.…
Een stil bericht
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.422 Geschreven op 23 maart 2010
Een stille afscheidsgroet tussen de witte rozen.…
Morgen kom ik hier terug
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
661 Ik kom hier wel eens vaker
maar vroeger zoveel meer
toen lachte ik naar de
rozen en deed liefde
nog niet zeer
die boom daar is al oud
ik denk dat hij mij nog wel kent
van toen ik voor het eerst
door liefde werd verlaten
en de pijn
die dan niet went
zo stil als hij kan luisteren
naar geheimen
en verdriet
de bladeren...die fluisteren…
Ontheemde heimwee
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
519 Ik slaap dromen langs verlangen,
hunker met ontheemde heimwee
naar intensiteit van vergeten liefde
in het huis liggen rozen, van voor jouw dood
op de kale berg slaapt een ezel
waar de nachtvracht ligt begraven
staat een naakt verbeeldend schilderij
waar niemand op hoeft te wachten
aan de muren van jouw kasteel
hangen overal naakten
dichters…
het landschap dat jij voor mij had opgezocht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
645 er is geen wind
in dit oude dorp
het dwarrelen is ongezien
zoals het kind in die ene lichtvlek
dat blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt
heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden
die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden
graveren
in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels
al waren…
Adempauzes ( Haiku’s)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
646 Gaf haar twee rozen,
dankbaar gaf zij mij één zoen
houd nog wat tegoed.
Stilte tussen woorden
in brede zin, daar put ik
de adempauzes uit.…
zomerfoto's
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 gerangschikt volgens tellingen
loopt
een jaargang vol vertier
licht en luchtig, in heuplange haren
vergaarden wangen haar lachende jeugd en
immer roze meisjesblos
in doorzondagen vol sjeu
fietste onze rugtas mee, geladen met
de joligheid van mooie zomers
op haar stalen ros hield ze het wel uit
hij steigerde niet maar liet
zijn trappers…
Of het zo moest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 Niet eerder zag ik een uitvaartkoets
zo zwart dat zelfs de fiere hengsten
onder hun dekmantel geween pluimden
roze boeketten en ballonnen
zwierden treurig rondom
de eiken rustplaats van het kind
hoorde het getrappel van de hoeven
dat raakte als een zerk
op de bodem van mijn ziel
toen ik intenser luisterde
heelde het geluid bewuster…
Wonderlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
639 herfstbruine ogen
verlegen van mij weg
een broze blik
zoekt dragende aarde
maar lijkt er niet te geraken
ook niet als ik jouw warme zucht
voorstelbaar in mijn handen leg
misschien door
de vochtige glans
uit vertedering
door een glimlach
die ik je schenk
lippen als breekbare takken
vullen elkaars zwijgen
haast tastbaar
en roze…
De kruisbestuiving alleraardigst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
589 ik was een lenteknop
heb vorst en sneeuw doorstaan
het geëffend rozen pad is mij voorbij gegaan
barstte uit een goede tak
reikhoogte voor de plukkers
als ik ooit vruchten had gehad
zij visten naast het net
dat ongebruikt
tussen de stammen lag
heb gebloeid tot bloem met bij
stuifmeel ruim voorradig
de kruisbestuiving alleraardigst…
Huis en tuin
gedicht
3.0 met 12 stemmen
11.569 Het gras groeit boven de rozen uit.
Heel voorzichtig gaan de bomen
liggen om in slaap te komen.
Uit hun rompen rijst een woud.
En het huis wordt niet herbouwd.
MORAAL
Ach wat groeit het leven goed
als het niet van mensen moet.
---------------------------------------
uit: ' Alle malen zal ik wenen', 2007.…
Vrolijk gedicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.054 Het wordt tijd voor een vrolijk gedicht
ik wil weer een lach zien op jouw gezicht
kijk daar bloeien de rozen in de sneeuw
dat deden ze lang niet, zeker niet in deze eeuw
in de dierentuin gaapt de koning der dieren, de leeuw
de buurman wacht rustig op de tram zonder een geeuw
te slaken.
Zie ik daar een lach verschijnen?…
lief,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
759 hoe blauwe ogen iriseren, lichtgebonden
rond het zwarte gat
dat missen heet
ik weet dat het goed met je gaat-
je huppelt blond rond bronnen vol jeugd
jouw vlechtjes vrolijk in cadans
de trance van nu
mijn tafel draagt ook roze tulpen
elk laat zien hoe mooi- je bent
ik hoop het
dat jouw tijd
ook zomers kent en winters
onder witte sneeuw…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 iedere dag reinig ik mijn lichaam
met zeep
ik schrob mijn huid
van wit naar roze
naar rood
tot haast bloedens toe
tot ik niets meer dan water hoor
ik draai me weg
van de nacht en van al dat sterven
waarmee ik leef
mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien,
schuimen naar zee
naar duinrozen
die ik kan neerschrijven
alsof…
Voorjaarsgeluid
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
642 Tegen een roze lucht
oefenen kale dansers
hun stramme takkenarmen
als een groep nordic walkers
op fris kleurend groen.
Rekkend, strekkend
als geweien in de verte,
kleurig groeit de lente
boven doodgewaand roodbruin.…
Mijn muze met mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 moedeloos van te worden
Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg
Door het donkere struikgewas
Hij wil verboden vruchten plukken
Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong
Voor de speech
Niet meer urenlang in stoffige kamers
Zoeken naar woorden
Een zee vol demonen
De adem van muziek huivert
Zet in
Zo wit als de stranden met roze…
vroegte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 en links
het ochtendgloren…
in flarden nacht verscheen
-voorzichtig al- wat licht; ’t werd roze
en de nacht verdween
zijn hoogtepunt droeg niets dan blauw
met vogels her en der en nevels, boven grauw
en bloedend
kwam de zon
haar schuilplaats openbreken
onderweg op snelbewogen preken
rolde tijd diens voortgang in
een goed begin…
Gedegradeerd tot... ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 Een veld met rozen zuigt de blik
in beloftevolle wervelingen van
parelende dauw op beide lippen.
als fluweel aan de vingers,
huivert het in de sprookjes en
in de doornen van het brein.…
late liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Een tuiltje rozen op de kist
getuigde van haar moed
en ach de woorden van het kind
die deden haar zo goed.
Na afloop ging ze stil naar huis,
gelaten en gedwee.
Haar tien jaar van de negentig
telden gewoon niet mee…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Gele en roze bloesems sieren reeds
straten, parken en pleinen.
Geur van de lente hangt in de lucht,
terwijl de zon alweer dagelijks
zijn warme stralen laat schijnen.…
Een enkele dauwdruppel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
569 Dat nimmer het
goudstof kon wegen dat
doorsijpelde langs de rode
rozen van het bestaan.
Een enkele dauwdruppel blijft
eens hangen in het spinnenweb
dat zich eens vormen kon; een
transparant geheugen dat
dauwdruppelt in de krachteloze
najaar's zon.…
Lichaam V
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Vijf haiku’s n.a.v. een reis door het lijf:
(voorhoofd)
oude indiaan
rookt op de hoogste springplank
stoïcijns een pijp
(aangezicht)
regenbooggezicht
witte wolken in mijn keel
een vlieg in barnsteen
(huid)
een Bambi beeldje
dat roze of blauw verkleurt
als het weer omslaat
(hart)
in een kleine tent
doek van tabaksbladeren…
Snedig antwoord
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.846 Een jonge knaap zag een boerinnetje, zo fris
Als melk en rozen, op haar blote benen lopen:
‘Meid’, sprak hij, ‘'k zal u een paar and're koussen kopen,
Zodra het paar, dat gij nu draagt, versleten is.’
‘Is 't zeker waar, mijn beste maatje?’
Hernam de flukse tas.…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 gesloten, wordt er naar woorden gezocht
om te verhalen over wat voor mooie ziel je was
jouw bevlogenheid maakte je strijdvaardig
van klein mannetje die voor zijn zieke moeder zorgde
tot en met de werkzaamheden bij de NVSH & COC waarmee je kleur bekende
confrontatie ging je niet uit de weg, en zo stond je voor wie je was
op de barricaden voor roze…
ik slotgracht mijn kasteel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
875 ik slotgracht mijn kasteel
haal de bruggen op
en leg het droog
het laatste bier staat
te verschralen omdat
niemand het komt halen
ik zoek de torenkamer
want mijn gram zoekt snel
een hamer zonder roze blik
de trap verwentelt
langs het klokkentouw
en wint zo hoogte
ik wankel als mijn
laatste uurtje luidt, kijk
wat aarzelend…