4313 resultaten.
innerlijke liefde
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.679 Daar zie ik je zitten
Verlaten en alleen
Of is het schijn
Zit je niet alleen te zijn
Maar ben je even in jezelf gekropen
Weg uit je dagelijks bestaan
Op zoek naar wie je bent
De weg die je werkelijk wilt gaan
De zon op je gericht
Het water aan je voeten
De wind om je heen
Eén ding is zeker
Je bent nooit alleen…
Dwarsligger
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.054 Zo droog stonden mijn woorden
nooit; de bladspiegel verlaten
in zichzelf.
Schijnbaar onzicht lijnt ook
de vulling van het verhaal.
Doordr oordr draai doordraai-
en klinkt de mede-val
uit het verband.
Bleekneuzend mager geeft nu ook de spraak
de geest terwijl letters nog een laatste
druk pogen uit de greep…
Voedzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Achter de heuvel ligt de tijd
in de stonde van de toekomst
daar waar het pad slingerend
sluipt langs verlaten verleden
liggen antwoorden her en der
verspreid in het dal van vragen
verankerd en geworteld
in de struiken van alledag
helpt snoeien zinnen weven
waardoor groeien weer vermag…
Alleen
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.006 In een kamer vól met mensen,
zit ze daar zo heel alleen,
in gedachten diep verzonken,
oogt ze eenzaam, verlaten,
in zichzelf gekeerd.
Allen zijn ze daar voor haar,
ze heeft het alleen niet door,
en wie hier voor wie komt, is
niet duidelijk.…
Voel me zo alleen
hartenkreet
4.9 met 16 stemmen
1.524 Verlangen naar jou
Het gemis van je aanwezigheid
Doet pijn
Het niet in je armen zijn
Een gevoel wat ik niet kende
Nu je niet hier bent
Verlang ik zo naar jou
Het vanzelfsprekende is er niet
Te gemakkelijk steunen op jou
Die er altijd is
Voel me zo alleen
Verlaten zit ik voor het raam
Hopend dat je gaat komen
Kan alleen maar dagdromen…
Wind en Water
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.526 waaiende wilgen slingerend langs een beek
woeste wolken jagen... aangeschoten....wild
verwaaide gezichten, nat, vaal en bleek
zwijgzame stemmen....dorstig........verstilt
God heeft deze negorij verlaten
vervloekt is hier de rust
geen remedie zal hier nog baten
eeuwig grommende golven, ondergelopen kust.…
Sauna
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.951 het water onthaalt
in warme bronnen stroomt hun onrust
uit diepe porien doorheen de klamme huid
van verlaten verlangens onder de koelte
van een avondzon
badend in eigen vruchtwater
waarvan de zuurte schrijnt op hun jukbeen
zijn ze gevallen vruchten van hun zucht
naar stil nabijzijn omdat ze de herfst
in lente willen herschilderen…
Tijd bijna stil gezet
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.111 De klok heeft mijn hoofd verlaten
de uren stil gezet
toekomst in nevel verhuld
geen tijd voor nu gelaten
De tijd heeft de geest gegeven
wat zij nodig had of meer
nu dwaalt hij rond
proberend verleden opnieuw
te beleven
Maar de haast
eeuwig ijlende haast
zelfs de tijd kan hem niet stoppen
en ik ren mee, verdwaasd…
Billen bloot
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.393 alles ben ik voor hem
niets bestaat behalve ik
zonder mij
kan hij niet leven
hij houdt van mij
hij wurgt mij
met zijn woorden
zijn gebaren
met zijn liefde
gedachten van liggen
bij hem
in zijn warme armen
hij wurgt mij
Het benauwt mij
hij mij
mezelf loslaten
laven in liefde
zweven in de wolken
mezelf blootgeven
veilige haven
verlaten…
De dood begraven
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.539 Het neer strijken van de raven
Een leven voorbij
Geleefd naar de maatstaven
Letters geslagen in klei
Verlost en vrij
Het tellen van de dagen
Over gebleven vragen
Zie de gedachten
waarin ik voorbij schrij
Achtergelaten
Achtervolgd
Stemmig als verlaten straten
Door gevogelte gevolgd,
samen met de dood begraven…
DE HEL KON HEM NIET HOUDEN
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.298 Als een mens heeft Hij geleden,
erger nog: Hij zweette bloed,
was van mens en God verlaten...
ging drie dagen hellen tegemoed.
Droeg de zonden van de mensheid,
maar Hij is ook opgestaan,
want de hel kon Hem niet houden...
Naar Zijn Vader teruggegaan...…
Waar geluk de leegte draagt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
809 Ik hoor de stilte
van planeten,
fluitende vogels
in het avondrood
De bruisende zee
die opwaarts golft
en die de hemel
in mijn oren fluistert
Het verlaten strand
waarop mijn voeten
als naaktmodellen
in aquarel geschilderd zijn
Laat mij nog even
één moment verzinken
in gedachteloze stilte
waar…
Gehate liefde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.565 Laat me geloven
in jouw woorden
het glas heffen op jouw bestaan
Geef me het recht
om te dromen
droom mijn dromen
als ik ze laat staan
Leef mijn leven
als ik het vergeet
Lach voor mij
als jij mij laat huilen
Heb een ander lief
zoals ik jouw haat
Geef me een teken
als jij mij verlaat…
Naar de Oost
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
889 Het gevoel van absolute vrijheid
dat ik ervoer op het moment
dat de Boeing 747 opsteeg
heeft mij nooit meer verlaten.…
Schaduwkant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
637 ’s nachts dwaal ik eenzaam
door duistere nauwe stegen
verlaten, vergeten, verzwegen
zo kom ik jou daar tegen
en vraag je naar je naam
beduusd, bevreesd, bang
zoek ik naar jouw hand
raak deze langzaam aan
ik sidder, huiver, doch verlang
naar de donkere, zwarte kant
van jouw onverlicht bestaan…
Schaduwkant
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.896 ’s nachts dwaal ik eenzaam
door duistere nauwe stegen
verlaten, vergeten, verzwegen
zo kom ik jou daar tegen
en vraag je naar je naam
beduusd, bevreesd, bang
zoek ik naar jouw hand
raak deze langzaam aan
ik sidder, huiver, doch verlang
naar de donkere, zwarte kant
van jouw onverlicht bestaan…
Brengen
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.625 Een paar woorden verlaten mij
waar ik wandel en de dwalende wind
jouw stem zou kunnen
zijn.
Mijn gedachten vullen
het moment waar we elkaar
weer
volgen
met de liefde
en de ogen
die een glazen verhaal
verzinnen.…
" VER "
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.219 VERdronken in jouw ogen
VERloren in jouw liefde
VERscholen in jouw armen
VERzonken in gedachten
VERslaafd aan jouw woorden
die mij verwarmen
VERstrengeld in jouw haren
VERbrand door jouw begeerte
VERliefd op jouw lijf
VERlaten voelen zonder jou
Maar alles vooral ... VÉR
Realiseer ik me ... , nu ik dit schijf !…
Tussen Kerst en Nieuwjaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.153 Het gewone leven herneemt zijn rechten
op geluk, pijn, verlatenheid en liefde.
De kinderen weten het nog niet,
maar de toekomst is soms duister en dreigend,
maar ook hoopvol en het licht wenkt.
De regen ruikt heel in de verte
al een beetje naar de lente.…
de nacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 het gele natriumlicht schijnt weemoedig
op de verlaten straten
waar een eenzame fietser zich een weg baant.
op weg naar huis met een lijf vol drank
moe van het feestgedruis.…
de lente
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.624 vandaag verlaat
de dood het sterven
en zoekt in de kringloop
der seizoenen
alom weer de geboorte
te verwerven
in aangelegde plantsoenen
of op verweesde plekken
waar de mens
geen hand heeft
in het natuurlijk stekken
daar kleurt de lentebodem
weer de winterse graven
verschijnt vernieuwd leven
uit onze baarmoeder aarde…
Geen idee meer
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.568 Geen zin meer om te praten
Geen woorden meer, maar daden
Geen doel, geen wens, geen verbondenheid
Met het lichaam dat wordt verlaten
Is het druk, vrijheid of gebrek?
Is het angst, tekort of toch verzet?
Is het erkenning, liefde, misschien haat?…
Fluistergras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
731 Duinen dansen in de wind
zeewierharen golven onder
een purperen hemel
en zij
zij zwijgt in al haar verlatenheid
als een verzwegen herinnering
in een verbleekte droom.
De nacht spookt
de zee kleurt donker
en weer wist het water haar sporen uit.…
Suites voor Annemieke XXXII
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 rode bladeren
uit de bevroren nevel
een gevallen mes
je gaat door die deur
maar je verlaat me nooit meer
praat in mijn dromen
let op problemen
als dit foutbericht verschijnt
sluit het programma
het stille water
en de dode bladeren
luidkeels barbara
met een zwerm spreeuwen
een koor van vrouwenkelen
in oud hollands groen…
Suites voor Annemieke XXXXI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 zit en buig het hoofd
in de donkere spiegel
van de piano
je krijgt geen kussen
voor ik je het huis uitdrijf
ik ben verlaten
gloednieuw brengt dat ding
toch maar duizend euro op
en wat geeft de gek
witte haren -
in het duister achter het raam
recht overeind -
sonatine 100
ligt op de pianoklep
half ingestudeerd…
waterwerken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 aan dit strand
verzandt de tijd in een korrelig boek
verdwalen we in zeegeluiden
totdat het koud en kouder wordt
aan dit strand
ondermijnt het wassende water
de handgegraven waterwerken
en het laatste zandkasteel
aan dit verlaten strand
laat ik opnieuw het zand
door de zilte vingers glijden
totdat ik me los maak en vertrek…
Dovre fjell
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
686 weids klonk haar lokroep
rendieren ver daarachter
ze zwaaide met een stok
in haar korte spijkerbroek
het rendiermos was zachter
dan ons dekbed, sphagnum
kneep ze uit op haar borsten
het spartelen indachtig erna
ik speel op de verlaten piano
foto’s dichterbij, belevingen
er is onweer op komst, het
riet buigt dieper dan ervoor…
Staande aan de branding 3
gedicht
2.2 met 18 stemmen
9.334 Komend van diep, zijn intieme waterwereld verlaten
hebbende, laat een krab zich zomaar,
ruggelings op de schelpenbank
werpen om, zonder verzet,
het leven te laten in de krachtigste vogelbek, maar waardoor
zijn pantserschild (als meest duurzame deel) wel kans maakt om
gekoesterd te worden in de
zeevondstenverzameling van een kind?…
Tussen Kerst en Nieuwjaar 2008
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
743 Het gewone leven herneemt zijn rechten
op geluk, pijn, verlatenheid en liefde.
De kinderen weten het nog niet,
maar de toekomst is soms duister en dreigend,
maar ook hoopvol en het licht wenkt.
De zon lonkt heel in de verte
al een beetje naar de lente.…
Weldra onderweg
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.342 Hij was er met zijn gedachten
niet meer bij, aan het oog onttrokken
achter de heuvels van een afwezige blik,
als zag hij een prachtig visioen,
waarin zijn blik zich verloor;
verloren geraakt in een stortvloed
van licht: ik zag zijn ogen dichtvallen,
uitgestrekt lag hij verlaten en ingeslapen;
het was alsof hij zijn ontwaken afwachtte,
om…