Alle inzendingen over verlaten

4313 resultaten.

Sorteren op:

innerlijke liefde

hartenkreet
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.679
Daar zie ik je zitten Verlaten en alleen Of is het schijn Zit je niet alleen te zijn Maar ben je even in jezelf gekropen Weg uit je dagelijks bestaan Op zoek naar wie je bent De weg die je werkelijk wilt gaan De zon op je gericht Het water aan je voeten De wind om je heen Eén ding is zeker Je bent nooit alleen…
Roy Orth8 januari 2003Lees meer >

Dwarsligger

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Zo droog stonden mijn woorden nooit; de bladspiegel verlaten in zichzelf. Schijnbaar onzicht lijnt ook de vulling van het verhaal. Doordr oordr draai doordraai- en klinkt de mede-val uit het verband. Bleekneuzend mager geeft nu ook de spraak de geest terwijl letters nog een laatste druk pogen uit de greep…

Voedzaam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
Achter de heuvel ligt de tijd in de stonde van de toekomst daar waar het pad slingerend sluipt langs verlaten verleden liggen antwoorden her en der verspreid in het dal van vragen verankerd en geworteld in de struiken van alledag helpt snoeien zinnen weven waardoor groeien weer vermag…
metha30 juni 2004Lees meer >

Alleen

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.006
In een kamer vól met mensen, zit ze daar zo heel alleen, in gedachten diep verzonken, oogt ze eenzaam, verlaten, in zichzelf gekeerd. Allen zijn ze daar voor haar, ze heeft het alleen niet door, en wie hier voor wie komt, is niet duidelijk.…

Voel me zo alleen

hartenkreet
4.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.524
Verlangen naar jou Het gemis van je aanwezigheid Doet pijn Het niet in je armen zijn Een gevoel wat ik niet kende Nu je niet hier bent Verlang ik zo naar jou Het vanzelfsprekende is er niet Te gemakkelijk steunen op jou Die er altijd is Voel me zo alleen Verlaten zit ik voor het raam Hopend dat je gaat komen Kan alleen maar dagdromen…

Wind en Water

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.526
waaiende wilgen slingerend langs een beek woeste wolken jagen... aangeschoten....wild verwaaide gezichten, nat, vaal en bleek zwijgzame stemmen....dorstig........verstilt God heeft deze negorij verlaten vervloekt is hier de rust geen remedie zal hier nog baten eeuwig grommende golven, ondergelopen kust.…
Zeeman3 februari 2003Lees meer >

Sauna

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.951
het water onthaalt in warme bronnen stroomt hun onrust uit diepe porien doorheen de klamme huid van verlaten verlangens onder de koelte van een avondzon badend in eigen vruchtwater waarvan de zuurte schrijnt op hun jukbeen zijn ze gevallen vruchten van hun zucht naar stil nabijzijn omdat ze de herfst in lente willen herschilderen…
Alex Slaets22 oktober 2004Lees meer >

Tijd bijna stil gezet

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.111
De klok heeft mijn hoofd verlaten de uren stil gezet toekomst in nevel verhuld geen tijd voor nu gelaten De tijd heeft de geest gegeven wat zij nodig had of meer nu dwaalt hij rond proberend verleden opnieuw te beleven Maar de haast eeuwig ijlende haast zelfs de tijd kan hem niet stoppen en ik ren mee, verdwaasd…
Gerardo23 augustus 2005Lees meer >

Billen bloot

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.393
alles ben ik voor hem niets bestaat behalve ik zonder mij kan hij niet leven hij houdt van mij hij wurgt mij met zijn woorden zijn gebaren met zijn liefde gedachten van liggen bij hem in zijn warme armen hij wurgt mij Het benauwt mij hij mij mezelf loslaten laven in liefde zweven in de wolken mezelf blootgeven veilige haven verlaten…
Mnemosyne30 september 2004Lees meer >

De dood begraven

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.539
Het neer strijken van de raven Een leven voorbij Geleefd naar de maatstaven Letters geslagen in klei Verlost en vrij Het tellen van de dagen Over gebleven vragen Zie de gedachten waarin ik voorbij schrij Achtergelaten Achtervolgd Stemmig als verlaten straten Door gevogelte gevolgd, samen met de dood begraven…

DE HEL KON HEM NIET HOUDEN

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Als een mens heeft Hij geleden, erger nog: Hij zweette bloed, was van mens en God verlaten... ging drie dagen hellen tegemoed. Droeg de zonden van de mensheid, maar Hij is ook opgestaan, want de hel kon Hem niet houden... Naar Zijn Vader teruggegaan...…

Waar geluk de leegte draagt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 809
Ik hoor de stilte van planeten, fluitende vogels in het avondrood De bruisende zee die opwaarts golft en die de hemel in mijn oren fluistert Het verlaten strand waarop mijn voeten als naaktmodellen in aquarel geschilderd zijn Laat mij nog even één moment verzinken in gedachteloze stilte waar…

Gehate liefde

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.565
Laat me geloven in jouw woorden het glas heffen op jouw bestaan Geef me het recht om te dromen droom mijn dromen als ik ze laat staan Leef mijn leven als ik het vergeet Lach voor mij als jij mij laat huilen Heb een ander lief zoals ik jouw haat Geef me een teken als jij mij verlaat…

Naar de Oost

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 889
Het gevoel van absolute vrijheid dat ik ervoer op het moment dat de Boeing 747 opsteeg heeft mij nooit meer verlaten.…

Schaduwkant

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 637
’s nachts dwaal ik eenzaam door duistere nauwe stegen verlaten, vergeten, verzwegen zo kom ik jou daar tegen en vraag je naar je naam beduusd, bevreesd, bang zoek ik naar jouw hand raak deze langzaam aan ik sidder, huiver, doch verlang naar de donkere, zwarte kant van jouw onverlicht bestaan…
Marianne23 oktober 2006Lees meer >

Schaduwkant

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.896
’s nachts dwaal ik eenzaam door duistere nauwe stegen verlaten, vergeten, verzwegen zo kom ik jou daar tegen en vraag je naar je naam beduusd, bevreesd, bang zoek ik naar jouw hand raak deze langzaam aan ik sidder, huiver, doch verlang naar de donkere, zwarte kant van jouw onverlicht bestaan…
Marianne24 oktober 2006Lees meer >

Brengen

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.625
Een paar woorden verlaten mij waar ik wandel en de dwalende wind jouw stem zou kunnen zijn. Mijn gedachten vullen het moment waar we elkaar weer volgen met de liefde en de ogen die een glazen verhaal verzinnen.…
proficiens12 september 2007Lees meer >

" VER "

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.219
VERdronken in jouw ogen VERloren in jouw liefde VERscholen in jouw armen VERzonken in gedachten VERslaafd aan jouw woorden die mij verwarmen VERstrengeld in jouw haren VERbrand door jouw begeerte VERliefd op jouw lijf VERlaten voelen zonder jou Maar alles vooral ... VÉR Realiseer ik me ... , nu ik dit schijf !…
2gether7 oktober 2007Lees meer >

Tussen Kerst en Nieuwjaar

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Het gewone leven herneemt zijn rechten op geluk, pijn, verlatenheid en liefde. De kinderen weten het nog niet, maar de toekomst is soms duister en dreigend, maar ook hoopvol en het licht wenkt. De regen ruikt heel in de verte al een beetje naar de lente.…
Adeleyd26 december 2007Lees meer >

de nacht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 651
het gele natriumlicht schijnt weemoedig op de verlaten straten waar een eenzame fietser zich een weg baant. op weg naar huis met een lijf vol drank moe van het feestgedruis.…

de lente

netgedicht
4.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.624
vandaag verlaat de dood het sterven en zoekt in de kringloop der seizoenen alom weer de geboorte te verwerven in aangelegde plantsoenen of op verweesde plekken waar de mens geen hand heeft in het natuurlijk stekken daar kleurt de lentebodem weer de winterse graven verschijnt vernieuwd leven uit onze baarmoeder aarde…

Geen idee meer

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.568
Geen zin meer om te praten Geen woorden meer, maar daden Geen doel, geen wens, geen verbondenheid Met het lichaam dat wordt verlaten Is het druk, vrijheid of gebrek? Is het angst, tekort of toch verzet? Is het erkenning, liefde, misschien haat?…

Fluistergras

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 731
Duinen dansen in de wind zeewierharen golven onder een purperen hemel en zij zij zwijgt in al haar verlatenheid als een verzwegen herinnering in een verbleekte droom. De nacht spookt de zee kleurt donker en weer wist het water haar sporen uit.…

Suites voor Annemieke XXXII

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
rode bladeren uit de bevroren nevel een gevallen mes je gaat door die deur maar je verlaat me nooit meer praat in mijn dromen let op problemen als dit foutbericht verschijnt sluit het programma het stille water en de dode bladeren luidkeels barbara met een zwerm spreeuwen een koor van vrouwenkelen in oud hollands groen…

Suites voor Annemieke XXXXI

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
zit en buig het hoofd in de donkere spiegel van de piano je krijgt geen kussen voor ik je het huis uitdrijf ik ben verlaten gloednieuw brengt dat ding toch maar duizend euro op en wat geeft de gek witte haren - in het duister achter het raam recht overeind - sonatine 100 ligt op de pianoklep half ingestudeerd…

waterwerken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
aan dit strand verzandt de tijd in een korrelig boek verdwalen we in zeegeluiden totdat het koud en kouder wordt aan dit strand ondermijnt het wassende water de handgegraven waterwerken en het laatste zandkasteel aan dit verlaten strand laat ik opnieuw het zand door de zilte vingers glijden totdat ik me los maak en vertrek…
j.bakx20 juli 2008Lees meer >

Dovre fjell

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
weids klonk haar lokroep rendieren ver daarachter ze zwaaide met een stok in haar korte spijkerbroek het rendiermos was zachter dan ons dekbed, sphagnum kneep ze uit op haar borsten het spartelen indachtig erna ik speel op de verlaten piano foto’s dichterbij, belevingen er is onweer op komst, het riet buigt dieper dan ervoor…
Rieg28 juli 2008Lees meer >

Staande aan de branding 3

gedicht
2.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.334
Komend van diep, zijn intieme waterwereld verlaten hebbende, laat een krab zich zomaar, ruggelings op de schelpenbank werpen om, zonder verzet, het leven te laten in de krachtigste vogelbek, maar waardoor zijn pantserschild (als meest duurzame deel) wel kans maakt om gekoesterd te worden in de zeevondstenverzameling van een kind?…

Tussen Kerst en Nieuwjaar 2008

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 743
Het gewone leven herneemt zijn rechten op geluk, pijn, verlatenheid en liefde. De kinderen weten het nog niet, maar de toekomst is soms duister en dreigend, maar ook hoopvol en het licht wenkt. De zon lonkt heel in de verte al een beetje naar de lente.…
Adeleyd28 december 2008Lees meer >

Weldra onderweg

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.342
Hij was er met zijn gedachten niet meer bij, aan het oog onttrokken achter de heuvels van een afwezige blik, als zag hij een prachtig visioen, waarin zijn blik zich verloor; verloren geraakt in een stortvloed van licht: ik zag zijn ogen dichtvallen, uitgestrekt lag hij verlaten en ingeslapen; het was alsof hij zijn ontwaken afwachtte, om…