4375 resultaten.
zomerslaap in vijfkwartsmaat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.060 in geen tijd staan de muren blank
"hulp is niet meer dan een droom"
ik hou van je
en van al de kleuren die je me beloofde,
dit gele seizoen maakt alles zoveel
gladder, laten we dit niet vergeten :
het is steeds water waarvan het geluid
ons verder draagt en dat alles schraagt
wat wankel was en zwijgend standhield
hou je sterk ook in…
TUSSEN DE TWEE *
poëzie
3.5 met 14 stemmen
4.800 Die binnen
de bergen
te wonen
verkiest,
des morgens,
zijn deel in
de zonne
verliest.
Des avonds,
nog eer hij
zijn bedde
bezoekt,
te vroeg is
de zonne ‘m
bedekt en
bedoekt.
Die boven
de bergen
wilt huizen,
en kan
de wind niet
verdragen,
en ‘t ruisen
dervan.
Het zomert
er late…
De pastelletjes
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
539 de eerste kou
trekt langs je huid
met vocht
uit barre streken
de overgang
is groot van
zomerbloot naar een
wat herfstiger leven
het speelse is voorbij
maar toch liggen
de pastelletjes nog
warm licht te geuren
donker is wat
zwaarder op de hand
waar dagen korten
door lage zonnestand
de oogst is rijp
in warme kleuren
knusheid…
Citroen, citroen!
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
919 Hier is de zon!
Sprankelend razende
watervallen,
rollende zomerballen,
langs druipende
wanden van geel.
De zon is een
zoete citroen,
zoen, zoen!
Onbedwingbaar druppelt
het licht
in gretige monden.
Het is een sappige dag.…
Vergeten woorden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
555 op mijn graf
ze waren van glas
in transparant blond
dat in zachte vioolmuziek
zijn eerste kleuren schonk
waarin zonlicht
liefde speelde tot wind
pas opgestoken
ondeugend je haren vond
nooit heb ik ze
zien breken tot ik
scherven in mijn handen
hield zonder het te weten
weer voel ik hoe zon
lach en ogen ons een
eindeloze zomer…
In lange stralen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 in je voetstap
op het pad
klinken alle kleuren
zingt wind al
zijn weemoedig
afscheidslied
fluisteren
lange stralen de
laatste zonverhalen
breng jij
de volle oogst
van dit seizoen nabij
het jaar is goed geweest
volle wasdom voor allebei
dat stemt mij warm en blij…
Zij groeiden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 ik zag
woorden dansen
op het vrolijk oogcontact
in de muziek
van hun woorden
refreinde regelmatig schat
handen speelden
het spel van uitdagen en
toegeven vooral niet te snel
de lach wisselde in
vaak gevat wederwoord
de slachtofferrol bekoort
zij groeiden een
klein stukje lente in een
zomer die niet mocht bloeien…
Zoenvaste streken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
664 in schuine banen
schijnt de middagzon
door de jaloezieën
jouw luie lijf
ligt loom gestrekt
op mijn versleten canapé
-perfect gearceerd-
met houtskool
veeg ik plagerig
wat grijze strepen
in je ravenzwarte haar
waar het zonlicht je raakt
verzacht ik je met sepia
in warme voorjaarstinten
zo meng ik zomer en jou
met langzame halen…
Zomerbui in Sotogrande
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
835 Slank en op hoge poten
schrijdt regen door
lichtgroene lanen.
Boomtoppen wuiven
als luifels
langzaam open en dicht,
terwijl plassen beneden
schaduwspelen
met pokdalig licht.…
Zomernacht
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.668 Stilaan wordt het donker,
vingers wijzen jouw hemel aan
Dichterbij vormen briketten
glinsteringen van ons bestaan
De barbeque dooft, mijn schat
laten we toch slapen gaan...…
Zomergroetsels van de prairie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
829 Het is juni en de prairie
krijgt een uitgeschoten baard
Schapen schoppen in zijn rimpels scheppen
hier en daar een plukje kaal
zoals een herder zonder vee
Schept en onderschept een stille mars
naar en tot op de bodem van het
slinksslingerende meanderriet
als een kruisvaarder naar een
leeggeroofd Jeruzalem
Hij wacht en verwacht wolkenlang…
BOVEN HET MAAIVELD
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
800 wind gemaand
Lang heb ik me in verlorenheid gewaand
In Niemandsland, in duizendjarig dolen
De losse vlinders, onderweg gestolen
Maakten dat ik getemd leek en meegaand
Me in het maaiveld bukte, bang, betraand
Woede en trots en macht en moed verholen
Slaand met een vangnet, zonder resultaat
Tot op de dag dat ik fier en verlost
Terwijl de zomer…
Jij fluistert
gedicht
3.6 met 7 stemmen
12.736 pianopalm
wat afgevlakt en afgezwakt door
gipswit omzwachtelde liefdes
die woorden die
Jij fluistert
zijn slechts hevig korte snikken
bloeien vrijelijk in de lente op de achtergrond
van de horizon aan elk regeleinde
stotteren ze vloeiend
en in uitgestreken vlagen
de laatste druppels rijpe
symfonie uit
hun kansloos gesneuvelde polsen
De zomer…
Opende hemel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
511 ik wiste
de mist boven
water en weide
opende hemel
voor de komst
van de zon
liep door kou
van de nacht in
afnemende schemer
zacht wekte
licht en riep op tot
geritsel en fluister
in eerste tonen
zongen al vogels
donker uit bomen
een zomerse dag
zo eentje die de
schepper graag zag…
ZOMERGOD
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.504 Het dorp, het veld, de vruchten,
Bezield, bezonnestraald,
Op landen en op luchten
De zomer zegepraalt!
IJlt tegen, blijde scharen,
De goudgelokte vorst,
Met bloemen in uw haren,
Met bloemen op uw borst.
IJlt tegen,
Hem tegen,
Met zang en groet,
Die weelde brengt en zegen
En liefde in 't jong gemoed.…
Kameleontisch van kleur
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 ik zie gedachten
rafelen in wit
oplossen in het
warme licht van zon
sommige donkeren
pakken zich samen
om in een dreigend
gebeuren te ontladen
daartussen dansen
anonieme woorden
op wind zonder keuze
kameleontisch van kleur
nog onbepaald
is hun voorkeur voor
het spinsel van beelden
onder regie van humeur
ik draai me om
lach tegen…
De rode daken
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.136 Als eens zijn moeders schoot
is hem het huis vertrouwd
waar hij zijn dromen bouwt
tot aan de deur.
Over de drempel
ruikt hij een andere geur,
treft hem intens de kleur
van tuin en weg.
Nog even is de straat
van het gehucht
voldoende voor
zijn jonge zucht
naar avontuur.
Vlug kent hij de geluiden
van elk uur.
Achter de 'gelagen'
zal…
De ochtendwind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
510 het fladderen
door het leven
lijkt voor jou voorbij
nog kunnen je
vleugels alles geven
is honing heel dichtbij
maar hun kleuren bleken
breken in de zomerzon
de tippen zijn gespleten
een koude nacht zal jou
ongemerkt doen overgaan
je vleugels nog gevouwen
je lijf blijft stilletjes staan
wiegend op de ochtendwind die
in jou zijn…
Vol speelse helden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 we hebben
de witjes gezien
op gele velden
een zomers palet
vol speelse helden
in naamloos fladderen
vrijwel niet
te volgen in het
kleine doelloos vlagen
van een warme wind
die al die duizenden
moeiteloos kan dragen
daar waar thermiek
de kop opsteekt krijgen
zij eindelijk de hoogte
die hen doet verdwijnen
in het ijle wolkenwit…
Zonnest(r)eek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.507 Oh zonnescherm, oh zonnescherm
wat zijn je strepen koen
ik zag je bij de buren staan
met een plastieken jasje aan
oh zonnescherm, oh zonnescherm
ik gloeide langzaam groen
oh zonnescherm, oh zonnescherm
wensend dat ik jou had
- omdat die hete ploert gemeen
me constant in mijn bakkes scheen-
oh zonnescherm, oh zonnescherm
heb ik jou snel…
Onbezorgd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 jij laat nu al
zoveel lente zien dat
zomer daar amper
van durft te dromen
je prilheid is voorbij
jouw volle bloesems
vullen de hemel met
hun oneindige diversiteit
pas als de kleuren
gaan vergroenen tot
volwassen blad komen
lange dagen op jouw pad
waarin jij de volheid
van bestaan in al zijn
vormen kan genieten en je
nog onbezorgd…
K.O.
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.356 Een wolkenvuist
beukt de horizon
bloedrood
de avond valt
op het canvas
van de zee en
in Arnemuiden
slaat de klok
nèt te laat.…
HOOGZOMER
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.207 De slaap ontwijkt in deze lichte tijden.
De schemering verdiept tot donkerblauw,
En vóór dit zwart wordt, komt het morgengrauw
Reeds als een rook de hemel overglijden.
Klopt ’t bloed zo zwaar door onze ontruste rust?
Zijn het de maaiers die hun zeisen haren*?
Valt er een schaduw binnen van de blâren?
Is dit een droom? Spoken hier dood en lust…
NIJMEGEN 2006
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
734 WINDSTILTE NIET NOCH
WEGEBBENDE POLSSLAG
De brandweer geeft een alleraardigst feestje:
‘Lief klein konijntje, vliegje op zijn neus’
We moeten luisteren, hebben geen keus
En in de tent zie ik een eng, zwart beestje
Ik sluit mijn ogen maar en ik negeer
Vierdaagseloop; tropische temperaturen
Geen fut om in het Sanadome te kuren
Lezen in Houellebecq…
Zomert langs de kusten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 het was warm
in het spel
van zon en wind
dat zomert
langs de kusten
verstrooiing
geeuwt zijn honger in
gedachteloos vervelen
schoonheid bleekt
in veel gezichten delen
drinken is gegund
omdat het dorstige
tekort wordt aangevuld
met bier en wijn voelt
verbranden nog geen pijn
pas veel later
als de vlakte weer
verlatenheid blakert…
Zomeravond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Nog even lonkt het zonneoog
door d’ uitgeplozen wolken.
Roze lippen dimmen
de koperen wimperstralen
in rosse wenkbrauwharen.
Nog even schiet het zonneoog
felle schichten
die doven in wolkenslierten
vol roze zalmen en flitsende Lichten.
Geruisloos glijdt het zonneoog
diep in d’aarde en dooft.
Stille schaduwbomen
spoken huiverdromen…
De klank van thermiek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoef jou niet
met bloemen te tooien
jij bloeit vol uit de
schoonheid van je huid
opent in een zee
van groen en lacht
jouw speciale kleuren
kust met je fijnste geuren
zelfs de wind kijkt
jou naar de ogen in
het zomers gedogen
van schapenwolkjes wit
scherp contrasteert zon
met donker loof dat
schaduw en koelte oogst
aan de rand…
Augustus
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.244 Wervelende dagen
strekken zich als
een kleurige bongerd
voor ons uit,
bomen buigen
hun kruinen
onder het gewicht
van gouden vruchtenkronen
en tijd
slingert vrolijk
aan de vluchtige wijzers
van een zonneklok.
Ooit zal er een herfst komen
als een kwaadaardige petemoei
en alle bloemen en bladeren
van ons afnemen,
dan zullen ons…
Langs het pad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 ik heb bloempjes
voor je gepakt zij bloeiden
gewoon langs het pad
de eerste stralen
zon heb ik geregen
tot rozerode kralen
uit het blauw
van de lucht streepte ik
wit kant van de wolken
heb alles verpakt
in het bies van de mand
die rondde onder mijn hand
zo groet ik jou op dit
vroege uur waar lente nog
schemert naar het zomervuur…
Strand
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
911 De middagzon tingelt
als koperen belletjes,
jij ligt slapend naast me.
Glanzende druppels vallen
van je lichaam op het zand,
je omtrek achterlatend.
Vanavond
zal een bedachtzame golf
je afdruk westwaarts dragen
en ongetwijfeld zal
het zeewater dan
net iets zoeter smaken.…