Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

Het geluid van padjes

gedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.882
Het geluid van padjes samen, apart, nog een wat verder iets lager, samen in scheef akkoord onvindbaar want telkens andere padjes even verder, samen hinkend, apart, samen terwijl die vlak bij mijn voet even hun adem inhouden. ------------------------------------------------- uit: Tirade, 1966/Verzamelde gedichten, 1991.…

Voor mijn dochter

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 954
Ben de wind in jouw adem blaas tranen van je wangen zou je vrij maken van alle pijn als ik dat zou kunnen. Zal verdriet helpen dragen tot je glimlach mijn blik zal vangen je ogen weer stralen de zorgen verdwijnen. Zou willen dat je daar vrij van kon zijn laat mij je dus maar helpen ik ben je moeder jij bent toch een deel van mij.…

Ultimum spiritus

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.574
Gij geliefde die ik naar ons bruidsbed tilde waar ook rozen lagen met hun doornen lange nachten kozen niet altijd vrijen tot in eeuwigheid als wij sterven liefste gaan wij in hetzelfde bed in onze eigen armen mag het niet zo zijn prevel ik met laatste adem: het was zo fijn in ons domein…

Lucht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 732
Ik ben lucht In een hoekje getrapt Verdwenen en vergeten Ik ben niks Ik ben niemand En nergens toe in staat dan te janken in m´n slaap Zie mij Kijk maar goed van voor en vanachter Ik spring in het rond Maar daaronder koud en kil Warmte ken ik niet Want mij is geleerd Dat ik de lucht die ik adem Niet waard ben…
Arthur25 februari 2012Lees meer >

In Lapland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
Hier wordt de stilte hoorbaar het kraken van takken de bovenste laag van de sneeuw We hebben thermopakken aan adem verandert in ijsdamp we hebben ons verstopt zijn onherkenbaar jij in het blauw ik in het rood Zelfs mijn arm ligt onwennig om jouw nek en schouder heen als jouw handschoen op mijn heup…

Zoveel meer

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
er is geen laatste eer maar zoveel meer kan geen afscheid nemen omdat jij niet uit mijn blikveld bent verdwenen zie je ogen hoor je stem voel je handen raken we ademen samen nog de lucht genieten stilte en de rust ik ben niet echt alleen wij delen wat het leven ons te geven heeft…

In de wijde omtrek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Voor Roald Twee maal de Lengte plus Twee maal de Breedte, zo heb Jij het geleerd Bij je redactiesom - Voor mij voelt Het net andersom Leven dat leven Schept, leven Dat adembaar is Tot aan elk longblaasje Toe, leefbaar Leven tot in de Wijde omtrek van De plaats waar ik Verblijf…

De zon ontvouwt

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 442
de zon ontvouwt zich en bevriest alle zorgen die deze morgen de kop op wilden steken zij kleurt ochtendgloren schoner, zodat dromen die al even lagen te slapen zich eindelijk kunnen ontpoppen de adem goed zichtbaar van wezens die uit liefde deze wereld betreden al was 't een eerste keer…
LadyLove12 december 2013Lees meer >

Diffuus is het licht

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
een hand in de golven de arm gebogen vingers gespreid een wenk zonder lichaam en ogen schuim tart het zicht diffuus is het licht onvoorspelbaar er zijn geen passanten die mijn angst kunnen delen ik spring wil die hand vingers gespreid duik tot mijn longen gaan barsten adem zee maar haar ben ik kwijt…

Anijshorizon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
mijn schaduwen werpen vooruit volgen in volle vlucht geruisloos wegen waar ieder gaat in ritme dat echo's herhaalt van toekomst die ik moet vergaren ik zucht mijn adem in een vorm van blauwe lucht en doe alsof geen mist bestaat geen grijs dat daalt over verloren kinderjaren…

tuinkabouter

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
de tuin, nog roerloos stil houdt halverwege op een poëtische adem vult het onzichtbare, nevelt gedachten die langzaam de zomer vergeten niets is eeuwig in dit leven, fluistert iemand al zijn we aldoor onderweg mijn handen volgen de krullen van een wilg ook hij vermijdt het sterven de herkenning die ik vanbinnen bewaar…

Dat dit mijn wereld is

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
Gesloten ruimte met Vloer, plafond, muren, Een deur en een raam, Waarin ik in volkomen Vrijheid kan denken, Ademen, zijn, Dit is ik, dit ben ik, Dit ben ik helemaal, Een totale acceptatie Dat dit mijn wereld is, Alleen al een blik naar Buiten is genoeg om er Nooit meer heen te willen, Die deur nooit meer open te doen,…

geluk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
vanzelfsprekend was niet weten hoe het anders hoe het meer of minder kon geluk en treurnis zijn nu het weten van verschil geluk barst uit de voegen van de knel als niets er meer toe doet dan kleuren van verwondering en stilte vlak voor de poorten van de hel ik houd de adem in als het spektakel gaat beginnen het is nog niet te laat…

Je bent alleen

gedicht
4.9 met 96 stemmen aantal keer bekeken 3.184
Je kent je hoofd van binnenuit, voelt hoe het hart vergeefser reikt naar wie voorgoed erbuiten blijft, hoort dat de stem geleidelijk verstomt je schrijft nog tegen het vergeten in, verwoed, met inkt die uit je aderen druipt tot adem stokt, ook voor je zelf de schedel sluit. ------------------------------- uit: 'Hartenbeest', 2009.…

De hermetist

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Zoals we nederigheid knielend beloven; we onbezield de heelheid passeren; de geest van zijn adem beroven. Zoals een leven lang gesloten ogen, gelijk is aan blind geboren. Zo is een bestaan zonder ander, een leven verloren.…

Leven in dit aquarium

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Uit de mensenwereld heb ik me teruggetrokken - Ik had het wel gezien, Leven doe ik alleen nog in dit aquarium, hierin blaas Ik in de luchtbubbels van mijn adem aan mijn medevissen Diep doorleefde dromen toe, Zoals alleen zij die kunnen lezen, zoals alleen zij die kunnen verstaan - Dromen die grenzen aan en toch niets te maken…

Silhouet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Je adem heeft ze naar mij gebracht, uitgestoten en ontvangen. Mijn oren maken klanken, van alles wat jij schrijft.…

registratie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
Men zegt hier eigenlijk:,,Het waren toch ook mensen,, Nog voordat een de eerste adem gaf. Voor duizende geaborteerden zou ik wensen , erkenning als een mens in`t massagraf.…
w.rhebergen20 september 2016Lees meer >

klein schilderstuk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
krakend kuieren ze langs oude bomen daar waar het leven tot in de wortels raakt kalm ademen ze beetje bij beetje vooruit tot halverwege terug naar hun houvast-huis ze reizen terug in een zacht zoemende tijd de lichte weemoed vaart peinzend met hen mee…
J.Bakx12 maart 2017Lees meer >

Vertrokken

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
We zitten te praten maar je bent al vertrokken en wat ik gezegd heb heb jij niet gehoord De muziek en het glas ze brachten je elders naar andere oorden met ander genot Ik zie nog je handen om het wijnglas gebogen en voel hoe je adem de mijne ontmoet maar je ogen, ze dwalen je zinnen ontwijken Ik zag hoe je wegging al ben je er nog…

Laf

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Zoute tranen hebben geknaagd aan het papier vlekken van het zoute water bewijs van lafheid van het zich terug trekken uit de strijd die plaatsvond hier een gevecht op leven en dood zo leek het maar we weken van geweld onze laatste uren samen geteld het was onze laatste adem bekneld.…

Paard & Man

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 979
Man en paard mag je noemen je mag je erop beroemen één van beiden te zijn Vrouwen pissen nu azijn ze zijn géén van beiden Maar aan de zeereep zie ik hen een hengst of merrie met kinderlijk gemak berijden ze zullen niet langer lijden als ik vrouw en paard in een adem noem.…

waarin verliezen huist

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
waai mijn blosjes weg bevries de glimlach breek mijn lippen is er meer ijzig is je adem je kille stem verschraalt mijn lijf waarin verliezen huist muren zonder kamers handen afgekapt ogen die verbouwden alles wat ik was je ruimte stond me aan ze liet me gaan ik droom niet meer om koud te wonen…
wil melker9 december 2004Lees meer >

stil gerucht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
vanochtend mochten wij nog eenmaal de dag vertalen, in volle vlucht, adem achter glas nee, regen doen verwateren tot vergezicht dit bracht ogenschijnlijk geen geluid voort of een gat in geschiedenis, irritanter dan een vlieg pas morgen zullen wij blijken te hebben bestaan…
Iniduo24 juli 2021Lees meer >

Draken

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
We strelen mekaars hart met de adem van vuur. Wegvliegend in elkaars Vleugels hoog in de lucht op weg naar streling van de zon. Smeltend van passie in je ogen die eeuwig duurt. Uiteindelijk vergeten waar het ooit begon. Zal ik naast je blijven vliegen.…

Oorlog

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Aan het front of in de flank Zwoegen en zweten Schieten en bloeden Soldaten tegen wil en dank Slachtoffers zonder schuld In lompen gehuld Met miljoenen op de vlucht Hun adem één lange, vloekende zucht…

op klaarlichte dag

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
tegenwoorden klinken met witte wolken die zwart lijken in hun eigen schaduw het vertrek dat stilstand opheft, de opluistering alom misschien komt het doordat binnenlaten iets prijsgeeft doordat buitensluiten de adem beneemt bloed geen kleur is met de zon in de rug zo schijnt het zolang het dag is…
Iniduo18 augustus 2023Lees meer >

Alles veilig

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 386
Voorzichtig aanraken warmte op warmte kussende haartjes nagels heel zacht in cirkels en banen over jouw rug Alles veilig, ademen Droomloos inslapen en het toch weten Hoe de dag ook was wat het programma morgen ook is: strelende hand gelukkige rug billen kussen de warme buik…
Zywa19 juni 2025Lees meer >

Dit slechte gedicht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 764
Het wil mij met stomheid slaan, dus haal ik diep adem en gil als een sirene mijn stembanden stuk. De dreiging blijft, het zal mij met blindheid slaan! Dus houd ik mijn rug recht en staar als een bloem naar de zon tot die uitdooft. Ik ben geen vechter. Maar echt, als het mij doodslaat sla ik mij doder. Ik ben gelukkig slechter.…