Netgedichten

netgedicht (nr. 85.824):

Dit slechte gedicht

verklaart de oorlog.
Het wil mij met stomheid slaan,
dus
haal ik diep adem
en gil als een sirene
mijn stembanden stuk.

Hier neemt het een wending,
het zal mij met blindheid slaan.
Dus
houd ik mijn rug recht
en staar als een zonnebloem
in het helse licht
tot dit uitdooft.

Ik ben geen vechter. Maar echt,
als het mij doodslaat
sla ik mij doder.
Ik ben gewoonweg slechter.

En ik ben niet oorlogsmoe,
nog lange niet -
Nee,

samen worden wij niet oorlogsmoe,
niet oorlogsmoe,
niet oorlogsmoe…