1819 resultaten.
“ Mijn zinnen overstegen “ ( 2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 Golven dringen aan,
miljoen druppels in de oceaan,
verdelen water.
Zeeën als muze, te
weinig tijd het te bevaren,
zeilboot zonder kiel.
Acryl blauw water,
zijn huid is transparant,
zie de bodem niet.…
Auschwitz
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
889 Druppels belanden op de grond en verstoppen zich gauw.
Hier is alles vernietigd en verlaten, slechts een erfenis van het onmenselijke.…
DAG MIJN LIEF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.458 Alleen maar alleen
die ik liefheb, was ik namelijk kwijt
In de verte wachtte ‘t hemelsblauw
koel, ondanks ‘t warm ochtendlicht
Koud zagen daar de druppels dauw
naar het koele traan op mijn gezicht
Toen de zon in de einder verdween
liet zij slechts haar eenzaam aan mij
Mijn tranen druppelden op ’t steen
Zo alleen, zonder haar..aan mijn zij…
Meedogenloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
707 Meedogenloos zetten de tanden zich in het vlees
het rode vocht gúlpt naar buiten
de kiezen verscheuren, vermalen de prooi
je hoort het kraken als de kaken sluiten
De vermorzelde vlezige pulp voelt zacht
de tong tongggleert het, loom
ontsteelt de laatste druppels vocht
zonder ook maar enige schroom
Een simpele slok bezegelt dan het lot
levert…
autorit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 En ik verlies mijzelf in druppels
die een weg vinden langs de dorpel
en een, 80 kilometer per uur,
spetterpatroon maken op de snelweg.
Forensisch experts gaan zich buigen
over de vormen en kleuren,
ze reconstrueren met stijgende verbazing
een paarse winterjas en bruine ogen,
een spijkerbroek en een gebroken hart.…
Altijd nacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Het is nacht
En het zwart zit je aan te gapen
Onderweg
Zonder maar een woord te laten
Blijf je rennen
Druppels vallen, vanwaar?
Ver weg, nee, dichtbij..…
Uitgeknepen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
466 Zo langzaamaan voel ik me afgekloven
en tot de laatste druppel leeggebloed.
De fiscus weet me aardig te beroven
van mijn toch o zo schamel banktegoed.
Mij steeds die financiële kool te stoven,
ontneemt me ooit een keer de levensmoed.
De fiscus weet me aardig te beroven
van mijn toch o zo schamel banktegoed .…
Op de geestelijke gedichten van Hieronymus Sweerts.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.429 Geweldenaars, die kuise Zanggodinnen
Zo onbesuisd mishandelt en onteert,
En hen, in 't oog van ieder geschoffeerd,
Noch vergt om hulpe in uw ontuchtig minnen,
Als hadden ze, in bordelen opgevoed,
Een druppel van dat geil en eerloos bloed.…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er huppelen tranen
tussen de tulpen
er huilen druppels
op het gras
er rennen gedachten
naar de lente
die er dit jaar
voor jou niet was.
Er schuilen bloemen
achter bomen
er vallen bloesems
op jouw graf
hier zingen vogels
in de weide,
dat God wel nam,
maar nog meer gaf.…
Feline
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 Het is jouw ware stemming die ontpopt
en als een souvenir zich kleurrijk uit
zo glijdt iedere druppel vertrouwd
als een omhulsel om mijn lichaam.
Het wegdrijvend gedonder oostwaarts
herken ik als onze eerste opschudding
die boze impulsieve ongeremde galm
die zich verbergt in een aambeeld.…
Zondag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
498 Ik houd van verregende zondagen
het zacht getik op harde ondergrond
de grijze wereld buiten
de overkant in nevelen gehuld
druppels die neervallen in de bomen
bomen die druppen, ook als de regen is gestopt.…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 aanstormende golf
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn hoofd
uiteen, ook jouw
uur komt al rol je weg,
je kromt je, als een wolf
stort je op je prooi ,
ebt weg, zich te verwonden
aan de getijden, brekend in een
kus op het heroverd land
verdampt in druppels…
Overvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
823 Als ik ooit uit een overvolle beker drink
uit een glas het vloeibaarste deel beleef
van kop tot aan de verdraaide voet
druppels de lippen doen verbleken
in het prisma van kristal zijn opsmuk kiest
weerloos in elk detail zonder inhoud
weggesneden waarin ik naast schijnbare
schoonheid een dreiging vermoed
vervalt de levenszin tot splinters…
Illusie (2)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
639 warmte die je voelde
Slechts je eigen verlangen
Bevroren in de kou
Van de zwarte nacht
Hoe kan er verdriet zijn
Om iets dat nooit geweest is
Slechts dromen die echt leken
Net zo snel verdwenen
Bij het ontwaken
Uit de zwarte nacht
Waarom treuren
Om een fata morgana
De ultieme illusie
Een droge spons verlangend
Naar een druppel…
Te koud om weg te gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
772 Hij dacht daar drijven woorden
Op het water die niemand voelt
Ze gaan kopje onder dacht zij
Golven bedekken koude taal
Dacht zij er is hier niemand nog
We wandelen alleen
Langs rechte lijnen
Hij dacht wat als we nog een keer
De kronkelpaden nemen
Bij de zoute druppels op het zand waar zij dacht
Hij dacht nooit meer aan die dag
Toen ze binnenkwamen…
Keuzes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Het regent
Druppels glijden als riviertjes tranen
langs de naaktheid van mijn raam
kil en koud lijkt nu de wereld
zoveel weken
zo'n gebrek aan leven
nog te gaan
Even toch
mijn jas maar aan
het masker in mijn hand
de echo kaatst in frases
terug naar mij
alles lijkt zo onherkenbaar
wie ben ik
en wie ben jij
Keuzes maken
op het…
Blauwe Knoop
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
740 .
------------------------------------
BLAUWE KNOOP
Ik was een maand lang van de blauwe knoop
Zelfs op Blue Monday zong ik al met Frank
Sinatra "Fly Me to the Moon" met drank
Maar in de fles bleef liefde, stille hoop
En geloof op dagen vol geneughlyckheit
Waarin geen druppel alcohol gedijt...…
Dank je…
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Langzaam voel ik de warmte
Stromen over mijn gezicht
Mijn huidtemperatuur stijgt
De bron draait aan het firmament
Mijn hele lichaam in het felle licht
Zinderende hitte is overal
Ik voel de warmte stijgen, kringelen
Mijn eigen kleine thermiek
Ergens intern
Slaat de koeling aan
Maar ze helpt geen fluit
Mijn poriën openen zich langzaam
Druppels…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Buiten waait de wind om het huis
de regen is haastig aan het vallen
grote druppels dalen ijverig
naar beneden op de geur
van afgevallen bladeren
binnen is het behaaglijk
het huis is goed geïsoleerd
dubbel glas en een zuinige ketel
buiten spookt het in de herfstnacht
binnen is het beminnelijk in bed
onder het sprei van eigenzinnige wol…
Verregaande verplaatsingsdrang
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.509 Een druppel op een gloeiend hete plaat
is groene stroom, te weinig toegepast.
Door uitstoot wordt de hele boel vergast,
waardoor de wereld naar de knoppen gaat.
O, mensen, wees toch allemaal een herder:
bescherm de aarde en bedwing uw drang
tot vaker op vakantie gaan en verder.
Voldoende schone stroom is echt vereist.…
Respect
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.312 Aandachtig beklim ik haar rimpels
die ontelbare jaren van wisselend gemoed
hebben fijngesneden in haar van
zon verhitte en regen gekletterd gelaat
druppels van onmetelijk respect
verlaten haar voorhoofd en strijken neer
op haar lappenschoot om te verpulveren
tot onbeholpen zweetwater
sinds ik haar ken laveert zij door de menigte
kleurrijke…
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 Het regent 's middags druppels warmte,
reddende scherpe stukken warmte in hard licht verstrooid.
-------------------------
uit: 'Spinroc', 1958.…
Zijn elfendroom
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.704 Wanneer hij ogen sluit
ziet hij haar in verte
geknield met gevouwen vleugels
breekbaar teer
een blauwe nachtelijke glans
geeft haar een magische teint
en zij drinkt
uit de bron van leven
druppels helder als kristal
parelen langs lippen naar beneden
zij lacht tevreden
zo'n ongekend gevoel
hij versnelt zijn pas
wil zijn elfje vangen…
Hartendief
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.328 als bij één klaterende waterval
stort hij zijn tranen neder
tot weer de zon schijnen zal
dan straald en blijd, zijn hartje weder
want immer na de regen
schijnt de zon hemel hoog
en uit een parelglans geregen
toont hij zijn regenboog
wanneer de zon, de droogte heeft gevangen
de donkere wolken zijn er weer
vallen duizende druppels…
Ik huil in stilte…
hartenkreet
4.7 met 24 stemmen
2.009 Tranen verlaten schreeuwend mijn ooghoeken,
Ze vormen kanaaltjes, die ieder hun eigen weg zoeken,
Uiteindelijk komen ze weer bij elkaar op mijn kin,
Beduusd vragen ze zich af: “had onze liefde ooit zin”,
De druppels zijn zoutig en hebben geen kleur,
Net als jouw liefde doorzichtig, bitter, zonder geur,
Hoe lang zullen ze zich nog aan mijn…
Ik ben
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.767 een grasspriet in jouw gazon
een aardigheidje uit een grabbelton
een diepte in jouw dal
een kleurtje van een toverbal
een richting van jouw stuur
een seconde op een uur
een druppel in jouw regen
een stoplicht langs de wegen
een stukje weg onder jouw band
een zandkorrel op het strand
een muntje in jouw fontein
een dertien in een dozijn…
Zomers ontwaken
netgedicht
2.9 met 210 stemmen
67.672 Gevleugeld toetst de hemel
een palet bonte kleuren
en tonen de druppels
gedwee hun korte dauw.
De zon ademt de nacht uit
in een weids gebaar van licht.
Wat niet opveert is gestrikt
in de netten van de nacht.
Je trilt je lijf in bloemen
en je geurt snakkend licht
Honingzoet meng je smachten
met schalks zoemende bijenzang.…
Zelfbevrediging
netgedicht
2.4 met 23 stemmen
3.370 Lichtkralen druppelen
heetgesponnen tinteldraden
en straalstrepen zweven
dansend een schimmenzee.
Ik span een spier van vlijt
en schil mijn huid in vellen,
golven van eb en vloed.
Stulpend breken mijn vingers
brutaal de wereld in
en wijs ik lust en zin
de weg van sterk verlangen.…
In De Wolken
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.374 Kon ik maar met je praten
Dat maakte me vogelvrij
Heel even in de wolken
Gewoon net zoals jij
Dan nam je al mijn zorgen
En maakte je me mij
De druppels zijn voor morgen
Als je het onder ogen ziet
Alles komt dan op ons neer
Want jij, jij bent er niet
Ik hoop dat je nu je gisteren ziet
Dat zal mijn pijn verzachten
Toen je ons bij je bed…
postmodern
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.378 Quantum oergedruis
siddert nog tussen de tenen
van de tijd en in de oksels
van melkwegstelsels
Weerkaatste materie
gestolde energie druppels
dartelen tussen de rimpels
van hun waarschijnlijkheid
Het niets van Nietzsche
lost op in quark gelei
maar pas op voor wormgaten
in de snaren van de nietigheid
Werkelijkheid is pure wiskunde
geworden…