2620 resultaten.
De bomen steken
gedicht
3.5 met 20 stemmen
8.758 De natuur wrokt niet,
draagt de gevolgen
als nieuwe vanzelfsprekendheden
voort in de tijd,
vervult in volle majesteit
het heden in zijn klassieke vluchtigheid,
kent de eigen wetten door en door,
glimlacht om de onvermijdelijke lente.
----------------------------------------------
uit: 'Het meer van de ondank', 1987.…
als de hoop nog rest
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
868 ik zie de dauw zweven
boven het gras
voel mij er mee verweven
tijdens mijn ochtendpas
mijn hond nog aangelijnd
is op zoek naar smaak en geur
om later in alle vrijheid
te sprinten naar het struikgewas;
het openbaar toilet
waar de aarde zich ontfermt
over zijn poep en plas
zelfs mijn darmen
nog amper met het heden gevuld
laten mijn…
Slavendans
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.356 naar de
pijpen van de evolutie
wrede meester der natuur
Die beloont en straft met
drugs voor geluk en verdriet
chemie door velen verafschuwd
Zo gaat het met verlangens
wil je iets, doe het gelijk
uitstel is meestal afstel
Geheim is dat we veranderen
en dáármee onze behoeften
later wordt niets ingehaald
Is géén verlengstuk van het heden…
Enveloppe
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
614 ik zit met het heerlijk warme
weer buiten te genieten
en de gezellige mussen tsjilpen
zo genoeglijk ondertussen
ik ontvang de grijs
omrande enveloppe
ik moet de inhoud lezen
ik kan me nu niet verstoppen
en de nachtegalen vertellen
elkaar zo ondertussen
de meest wonderlijke verhalen
en ik lees
…… heden is ons na een
kortstondige…
een hedendaagse sprong
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
805 mijd de dag
als bomen de lucht bekleden
enkel met kale takken
die snijden dan
door luchtige dromen
en doen vooruitzichten
wezenloos knakken
ik mijd de nacht
als bij volle maan
alles helder schijnt
maar de zon
achter de einder
is geslacht
en in de oceaan
verdwijnt
ik mijd de dag en de nacht
een etmaal lang
spring over het heden…
Jouw warmte
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
449 het licht
is afgenomen
net als de
schaduwen
van je dromen
je bent eindelijk
de kleine lettertjes
tegen gekomen
die jou vroeger
met angst beloonden
met jeugdige
speelsheid heb
jij die bestreden jn
jouw lach weerklinkt
een vrolijk heden
ondanks mooie
zomers donkeren
de maanden en
doet de tijd zich
steeds meer gelden…
Moeilijkheidsgraad,
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
665 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Straks
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
972 Straks als de wind slaapt
golven rusteloos zwijgen
gesluierde mistvlagen
zweven over de zee
kun je ze horen praten
meestal over vroeger
toen ze nog liepen
op het droge zand
in plaats van over water
als je samen verder loopt
ben je plots weer thuis
als kind in je ouderlijk huis
waar alles door elkaar gebeurt
uit heden en verleden…
Tabula rasa
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
771 door een tunnel van tijd
trekken wij voort richting ongewisse
zelfzeker in het eigen heden
maar onwetend van wat morgen brengt
als buiten zich met binnen mengt
is er hoop op hoge machten
bemeten met de maten hier
en wat elkeen te wachten staat
die deze doorgang achterlaat
geldt dat ook in eeuwigheid
voor een onbeschreven blad
heeft…
geketend vruchtbaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Meanderende vingers
boven een ven
van mistige geschiedenis
her en der
een pallisade
van vergulde ruggen
het hoge woord
dwarrelt
van een schutblad
en ergens erboven
de zielen
van ongeboren dichters
met een weerklinkend welven
ruggelings zonder spreken
noch een voetwaarts horen
het heden vermenigvuldigt zich hier
in de baarmoeder…
de tijdsoldaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 psalmen
kreunend durf ik mij niet te uiten
de spiralen van het universum
reiken mij meermalen de sluiers van het stof
maar ik zet tegen beter weten in steeds
weer de rouwmuur zonder vensters neer
wat verheft mijn zijn tegen de klok
die alsmaar draait en ik ófschoon de wonderen
mij omarmen leef ik in voortgang maar zonder droom
terwijl het heden…
Wat sprankjes hoop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
967 weer gaan wij
deze kerst
in onze harten sluiten
uit het donker treden
naar zijn ster die
licht brengt in het heden
geboren uit
wat sprankjes hoop
restanten uit nabij verleden
stalletjes met vluchtelingen
zijn overal verspreid rond
het bethlehem van haat en nijd
zij wensen warmte
en koesterende handen
terugkeer naar de eigen landen…
Liefde......
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.087 Liefde vraagt niet, maar geeft
’t Is liefde, die je fouten vergeeft
En niet omziet naar het verleden
Liefde richt zich op het heden.
Liefde die je ogen doen stralen
Liefde is met geen geld te betalen
Het is een bijzondere gave van God
Die altijd betrokken is bij ons lot.…
Mystieke engelenontvangst
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 ontluikende
glinsterende ogen
blikken die niet
beoogden maar
sprankelden
de wereld
in keken met
open handen
ontwapenend
armen die willen
warmen in een
omhelzen met
de mystieke
engelenontvangst
wie zijn deze
wezens uit een
wereld naast
hemel en aarde
zijn zij of zijn wij
al getransformeerd
naar een geladen
vol van genade
voelend heden…
De zoete wens
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
953 de mooiste ster
ik was onderweg naar gelukzaligheid
kom dan toch
x
ik rekke mijne tonge
tot vele ellen lang
met zoet
zal ik haar bestuiven
wees niet bang,
kus mij toch immer;
mateloos en
ongedwongen
x
het is ook zo spoedig binnenkort
sterker nog, weldra is nabij
vertel mij datgene wat er schort
als ik nu al in het heden…
Ruïne verstilling
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
846 Hoe rijk zijn de woorden
door namen benoemd
verankerd aan gestolen momenten
voorbijvliedend, verloren in tijd
Want in de ruïne van 't verleden
tussen brokkelend steen
bloeit een witte wilde roos
zo puur in 't heden
met mossig donkergroen daaromheen.…
Hoe, Wie, Waarom der schepping
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
801 in de aarde onder mijn voeten
in de natuur om me heen
liggen versluierd antwoorden op
hoe, wie, waarom der schepping
alles wat er is, ligt aan de streng
die heden verbindt met de oerknal
de oeroude navel der schepping
waar de onderzoekers in afdalen
zolang niet alle vragen beantwoord
is er ruimte voor dogmatisch geloof
voor het paranormale…
vriendschap?
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.429 Ik hoopte dat jij mijn verleden,
wel kon scheiden met het heden.
Ik hoopte dat jij wel zou weten,
dat ik niet alles kon vergeten.
Je had het kunnen weten,
bent mij al die tijd vergeten!
Nu ben ik weggegaan,
om wat jij mij heb aangedaan.
Waarom, heb je dan verdriet?
Is dit niet iets, waar jij van geniet?…
Zonder titel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
665 de handpalm draagt de kin
terwijl ik zit op oud terracotta
alhoewel de zon mij beschijnt
denk ik ver vooruit in het niets
deze zwaarte heden ten dage
houdt mij als het ware klein
het drukt de last van innerlijke lagen
voorkomt het peinzen in rechte lijn
het is dromen in luchtballonnen
die vertellen dat je bent, voelt
maar hoeveel grauwe…
De kracht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 verstrijken
minuten gaan voorbij
uren kun je kijken
met je handen in je zij
dagen kun je wachten
weken duren ‘n eeuwigheid
kwartalen in gedachten
al jaren geen benul van tijd
momenten van bezinning
kwartiertjes van rust
pauzes vol beminning
in ’t vroege uur gekust
vervlogen tijden
dat is verleden
toekomst vermijden
leef in het heden…
internet heeft 2 kanten van het verhaal
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.282 tot op heden vlogen de woorden
mij om de oren als ik weer inspiratie
vond door te schrijven met een pen,
vol betekenis golfde het op het papier.…
van oud en nieuw
gedicht
2.3 met 115 stemmen
19.844 het jaar verdwijnt
en neemt z'n doden mee
en alle dingen
uit het heden
verdwijnen daarmee plotseling
in een verleden
tijd - die waarschijnlijk
alle wonden heelt.
een klok slaat twaalf keer
en de tijd staat even stil..…
De schelp om de oester
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
847 verwacht
mijn pad gekruist
Het zou branden als koortsige liefde
de weg was echter smal en grillig
Je hand was gewillig
maar de dreef te diep
In de tijd dat ik nog waadde
op de baren van een ondoorgrondelijke zee
gaf ik mee met de stem die mij verried
echter waar ik mij nu staande houd
en ik de schelp om de oester vouw
daar vind ik heden…
Uit grijze hemel
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.695 O somber, toch zinrijk verleden,
Dat immer ver en verder wijkt,
Gezegend is het zonnig heden,
Waarover nooit een schaduw strijkt.…
soms dicht er bij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 het gevoel van gemis
over wat niet meer is
soms wordt het heden
ingehaald door het verleden
idealen te ver heen
wankelend op één been
ondergeregend door de realiteit
gehavend in de loop der tijd
compromis is niet de ideale weg
maar soms treft toeval vol de twijfel
want eens dichter
altijd dichter
soms verder weg
vaak dicht er bij…
Schaduwtaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
598 uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de de ziel beboet
door de aangereikte kansen
van woorden die nu rusten
in de geest of een enkel hart
van vaak gesloten ogen
de dag erna
roep je in de leegte
van een woestijn
met vergane glorie
terwijl in het bloed
nog wat chocolade drijft
die nu puur en soms
ongewild bitter smaakt
totdat het heden…
Nagenieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.188 Pijn deed het verleden wat in het heden geschonken is.
Het glas geheven met gesloten ogen voor een nieuw begin.
Een wonderwereld ver van hier maar het voelt dichtbij.
Jij leeft voortdurend dat geeft mijn leven vervolgens zin.
Pijn deed mijn gedachten verdwaald staand in het hoge gras.…
Plagiaat?
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
533 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Het is zo vandaag
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.814 Het is zo vandaag als altijd, heel lang
zijn als altijd de dagen, als altijd
smelt elke dag te vlug het blokje ijs, terwijl
men nog dagen kijkt naar zijn huid, overal
gaten die er gisteren niet waren, overal
heden ontwaart, af en aan snelt met afval
en water, als razend de lieflijke geile
maagdelijke wijnranken bijsnijdt, is het
plotseling…
Het godje Sinep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
653 Ik heb heden besloten dat ik voor altijd blijf!…