5005 resultaten.
Aanklacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
623 Je stort woorden
op mijn zere plek
jaagt mijn reet
aan flarden
vingert koud
mijn kind zijn weg
breekt mijn tranen stuk
vult mijn honingraat
met geilheid
schuld loopt over
in geluk
moedig als ik ben
vond ik
mijn onschuld terug
geplet tussen
het stenen bed…
Generatie omgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Vanuit lege ruïne
klinkt het toonloos
zonder gestalte naar overzij
waar volle huizen
luxe riante villa’s
geen antwoord bieden
stromen woorden
door wind gedreven
die in oude tijden
harten warmden
en nu in koude vlagen
slechts tonen het verval.…
Parijsliedje
gedicht
2.2 met 59 stemmen
12.124 Het is koud en oud,
als een park in Parijs,
de hoofdstad van Frankrijk.
Ik wil in bed liggen
met iemand die lange tijd
over hetzelfde na kan denken.
Wat er bijna is,
de maan boven een veld,
een liedje ver weg.
Tegenovergesteld
aan wat beloftes terugneemt
die niet gedaan zijn.…
moeizaam converseren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
753 is het koud
vraagt mijn vader
niet veel aan
zegt mijn moeder
zuinig als altijd
op haar woorden
daarmee is het
gesprek bevroren
aan mij de taak
de grenzen te verleggen
een weg te banen door 't ijs
doch wat rest er nog
behalve kou en weerbericht
misschien een storm op komst
maar ik zeg tegen beter weten
het zal het voorjaar zijn…
22 Maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 De lucht bedekt
strooit soms dons
uit grauw wolkendek
of huilt van koude.
Natuur is als de mens
somber, terneer geslagen
gedoken, wrevelig.
Toon hoop in kleine dingen.…
Hoog van de toren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
535 had de golven
niet verwacht waarmee
je mij zou overspoelen
zij bekken schuim
met zinnen die mij
kwetsen in gevoelens
hoog van de toren
blaast jouw koude wind
mij woorden om de oren
ons voetstuk wordt
gekraakt door emoties
die zijn losgeslagen
toch samen door
het oog van de orkaan
jou laat ik nooit gaan…
Geheugensteuntje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
514 ik heb ze opgehangen
de roze linten van je haar
dat wanneer je de weg
terug zoekt naar toen
je alleen de linten hoeft
te volgen zodat je daar
zal komen waar jouw
hart altijd al was verpand
gerede twijfel ligt al even
begraven daar waar
helmgras wiegt in de
snerpend koude wind…
Achterzon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Licht dat maar moeilijk
Tot me komt -
Soms te donker,
Soms te koud -
Zon die voor mij
Niet meer zichtbaar is
De donkerte vertrouwd
In al haar somberheid
En toch, zonder het
Te weten, zonder het te zien
Leef ik ongemerkt vaak
In het licht van de achterzon,
Zon die zich achter mij
Verscholen heeft maar
Door de donkerte heen…
Een zéér ernstige stoornis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
879 Het voordeel van een zéér
ernstige posttraumatische stressstoornis is
dat als ik het koud krijg...
jij me mag verwarmen.
En als ik het ineens warm kreeg,
tot bloedheet werd
jij het vuur kunt blussen.
Je moet iets
van de positieve kant
benaderen, nietwaar?
Ik wist niet wat het was,
totdat ik mijn genezing in jouw ogen las.…
Liefde gloeit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 Als het koud is
Ver afgekoeld tot
diepvries temperatuur
En elk uur
dat leven geeft
toch verloren lijkt
Want de wind is
te lang guur
Dan is het tijd
om 't ijzer te smeden
Niet in de hitte
van de strijd
In mijn hart
smeulen vonkjes
en liefde gloeit op
die vlammend
de kilte bestrijdt…
In gedachten.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
916 met de schoenen in
haar hand loopt ze in gedachten
verzonken over ‘t smalle, koude strand
voeten in ’t nat, gezicht gericht
op de brandingsgolven, die keer
op keer het zand bedolven
met daarin de voetstappen en
haar gedachten welke rap verdwenen
in ’t natte zand…
Mistig was je lach
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
861 mag ik zacht
met wolken wuiven
de zon toejuichen
en de wind bedanken
voor de koude nacht
heb op je gewacht
nog mistig was
je lach de wegen
waren glad maar
jij kende het pad
ik wolkte wuiven
zag de morgenstond
voor buien buigen
het eerste juichen
van de rode zon…
wakker worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 wie te vroeg opstaat
is nog niet aan de dag toe
hij maakt de wankele oversteek
van drijvende dromen naar hier en nu
hij wuift de mijmeringen weg
geeft het denken aarzelend een hand
hij hoort de klop van de dag en
buigt nukkig het hoofd voor vandaag
wie het dekbed loslaat
wacht een koude onthulling…
Hemelde gedachten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
692 ze aten in voorbijgaan
de kleuren van mijn roos
vraten aan mijn lach
in jou maar steeds verwachten
hun heimelijk plezier tochtte
koud door het centraal station
ik hemelde gedachten
kon die bocht helaas niet om
de stengel knakte
toen jij niet verscheen
jouw bloem mijn roos
en ik bleven alleen…
Bouwen...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 Bouwen
willen ze
in de stad Nijmegen
alleen zondags ligt ze stil
De bouw
van een zee
aan huizen
waar mensen kunnen wonen
De bouwtyconen
lijken koud
zelfs kil....
wind en regen hun trawant
De maandagkrant
meldt vertraging
en crisis in de bouw
....op til?…
De overkant
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 Starend naar de overkant
lijkt de rivier oeverloos
hoor je alleen het water
zonder ophouden stromen
een sprong met ogen dicht
brengt het koude water
een tijdlang tot leven
in één keer onder water
tot aan de overkant
dat is het heilig streven
maar of het lukt
weet alleen de rivier…
Moeder natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Dat mooie
Kunstwerk
Iedere dag
Weer in de
Lucht
De kleuren pracht
Die de natuur
Ons laat zien
De afwisseling
In kleur en beweging
Van de lucht
De wind
De warmte
De koude
De zon
Het bos
De zee
De aarde
Moeder natuur
Laat zich
In alle pracht
Zien…
Kerkklokken luiden 2021 in
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
658 Ik voelde me wat kil
Soms zelfs wat koud
Maar toen werd ik opgewarmd
Door het Parool Krantenbericht
De haghtag#nietalleen 2021
Een klinkend begin te maken
Alle kerkklokken van Nederland luiden
Het nieuwjaar van 2021 in
Voor velen een kouwe douche
Voor mij ’n warm gevoel:
Gelukkig Nieuwjaar…
muren zonder kamers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
756 waai mijn blosjes weg
bevries de glimlach
breek mijn lippen
is er meer
ijzig is je adem
je kille stem
verschraalt mijn lijf
de verliezer thuis
muren zonder kamers
handen afgekapt
ogen die verbouwden
alles wat ik was
je ruimte stond me aan
ze liet me gaan
ik droom niet meer
om koud te wonen…
een hek zei de gek
snelsonnet
4.3 met 13 stemmen
664 geloof in muren, hekken: feest voor gekkies
in alle era’s hekken wallen muren
ook Trump en Wiegel hebben rare kuren:
geloof in geld en het bouwen van hekkies
een hek houdt mensen wolven echt niet tegen
zomin als koude, hitte, hagel, regen…
SPLEEN
snelsonnet
4.3 met 10 stemmen
768 De westenwind rukt oude blaadjes los
Het rad van tijd dwingt bomen tot ontgroenen
Nóg staat de koude in de kinderschoenen
Een hond speelt in z’n eentje bij het bos
Nee, geen verveling voor het vensterglas
Wel wou ’k dat ik nog één dag achttien was…
Zonnebrand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
534 ik zag
je gaan in
soepel bewegen
jolig en uitgelaten
een geheel met
'sheren wegen
de wind mee
een zonnetje
op de rug het
ging nog net
iets te vlug om
het koud te krijgen
in luchtig sportieve
kledij de helm in
aerodynamische
snelheidskleuren
het bleef hier nog lang
naar zonnebrand geuren…
buitenwacht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
449 wie met gesloten ogen luistert
hoort het roerloze bewegen
hoort de zucht van verlichting in
z’n rauwrode lijf, lichter dan lucht
voelbaar door zelfbewogen ziel
langs zichtlijn en richtsnoer
niet langer kaal en koud
in zichzelf gekeerd, zo diep
dat het hart niet meer deelbaar is…
doe het toch maar
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
497 doe het toch maar
schrijf maar over het leven
dan schrijf je vanzelf over angst
duisternis verlies en verdriet
zoek een heldere toon
waarin jij jezelf verstaat
graaf het hele leven lang
naar de kern
het duurt te lang
het is te koud om te huilen
doe het toch maar
schrijf maar over het leven…
Wil je een tweede keer?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.140 Ja, handen die koud aanvoelen.
Benen die verkrampen.
Tenen die zich krullen.
Een dans waar geen choreografie goed genoeg voor was.
Een dans met een hemels gevoel.
Een dans die nooit had mogen gebeuren.…
Zwerfkei in rust
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
451 De steen imponeert
ligt al tijden verloren en alleen
gedragen door de tijd volgt hij
de bestendige loop van voorbije jaren
ijzig koud zijn verleden
zo vredig hier nú gelegen
doet zelf van huis en haard
verdreven de naamloze gedenken
deelt samen met ons
de overledene.…
Éénrichtingsverkeer
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
959 De weg naar jouw hart is lang
Ik arriveer nooit, ben ik bang
Maar ik blijf op het beste hopen
Ik zal over deze met doornen bezaaide weg lopen
Met vallen en opstaan kom ik eraan
Mijn trots en eigenwaarde heb ik allang laten gaan
Angstig kijk ik een keer om me heen
Het is hier zo verlaten, ik ben helemaal alleen
…En de nacht is koud en zwart…
Lente zit in de lucht
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.002 gaat
Lente zit in de mensen
Alsof ze hoopvol willen zeggen
Laat eerst het voorjaar en dan de zomer maar komen
De lente zit in mijn dromen
Ze vertellen met eerlijke beelden
De koude dagen zijn zo goed als voorbij
De lente zit in jou en ook in mij
De lente, de lente zit in de lucht…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 zondagmorgen koud landschap
roken en door het raam staren
leg mijn handen op het glanzende hout
koel hout, nee zeg maar koud
weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het landelijke, goddelijk verheven kalm
de schemer zal nu laat in de middag vallen
de sterfelijkheid houd aan, deze morgen
ik voelde meer steen met gelijk geduld
alles stond…
DAKLOOS
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
645 De nacht is stil, de nacht is pikzwart
geen ster, die nu aan de hemel prijkt
De diepe stilte, volkomen zonder hart
die thans bijna mijn innerlijk bereikt
De nacht is stil, de nacht is ijskoud
een huivering schiet ijlings over mij
Het koude koud maakt mij benauwd
als ik mij in ‘t iel portiekje neervlij
De nacht is stil, de nacht is zo ledig…