14941 resultaten.
Krullen
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.020 Het is echt zo'n dikke bos.
Ik kan wel met dit haar gillen:
ik heb het zelfs op m'n billen,
in m'n oren en neus,
in mijn navel en aan m'n wimpers,
aan m'n tenen en ook op m'n benen.
Ik lijk wel Tarzan, die is nog niet zo erg.
En wat er nog bij kan:
ik kan er zelfs niet door met een kam.…
kleuren als jouw lach...
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.084 een bloem komt te ontluiken
liefdevol omringt
schenkt haar mooiste kleuren
waar een hart bemint
breekbaar in zachte handen
buigzaam naar liefde toe
broos maar vol verlangen
kleuren als jouw lach
genieten telkens weer
die verschijning zacht en teer
één bloem kan mij bekoren
die bloem
gaat nooit verloren…
een stuk van mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.448 als was het
een stuk
van mij
een wilgenkop
eigenzinnig
in een groene dreef
een boterbloem
die het maaien
van de graskant overleeft
een wandelpad
vertrouwd
onder oeroude bomen
geluk dat mij beschoren is
zolang ik nog
durf dromen
een paard
dat hinnikt
als het mijn voetstappen hoort
het diepe rood
waarmee een laatste roos…
Het Strijdveld
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
778 Zwarte Paarden draven over het strijdveld van De Dood.
Het gras dat ooit zo groen was,
is nu donkerrood...
De strijd is al gewonnen
Onze zielen worden één,
De soldaten van het goede,
Veranderen in steen.…
DE SMID
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
5.208 Opa had een smederij
smeedde boeren-ploegen
paarden stonden in de rij
voor 't beslaan van hun hoeven.
Tijdens het ijzer smeden
stond hij in een vonkenregen
met gaten in zijn kloffie
Opa kon er tegen...
Maar als hij schaftte
verbrandde de vurige man
zijn mond aan hete koffie
...en Oma glimlachte.…
DOCHTERS SIONS
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.305 Span acht zwarte paarden
voor de purperen koets
laat witte draperieën
haast vrolijk wapperen
in de zon
Dochters Sions
weest niet bevreesd
vetes zijn verlaten
als vrede in haar geest
in droefheid en weemoed
begraaf ik mijn doden opnieuw
gedragen naar benee…
Daarachter
gedicht
3.0 met 25 stemmen
15.491 .
---------------------------------------
uit: 'Paard Heer Mantel', 1986.…
SPROOKJES BESTAAN NIET
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Zijn witte paard scheet mij onder de derrie.
Het was werkelijk een nachtmerrie!…
opnieuw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
601 zijn het jouw vochtige lippen
of eerder wat ganzendons
met een hart dat vol is
spring ik in het hemelbed,
gevolgd door een bons
het ledikant heeft het begeven
ik had, zoals wel vaker,
op het verkeerde paard gewed.…
Noodpakket
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
573 Je noodpakket lijkt misschien aardig veel
Maar met 2 dagen ga je het niet redden
Je kunt nu niet slechts op één paard gaan wedden
Dus nog een dag erbij volgens Van Weel
Ik ga vanmorgen snel die klus nog klaren
Twee flessen whisky en een doos sigaren…
Ik sta stevig!
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.327 M'n hoofd tolt,
M'n bloed ruist,
Maar mijn handen stevig in een vuist,
Dus,
Al raast de wind door m'n haren,
ík sta hier stevig op aarde,
en al doet m'n hoofd eens van kling,
Ik gooi de handdoek niet in de ring!…
foto
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.128 M'n ogen branden,
er vloeit een traan.
Ik sluit m'n ogen
en houd m'n adem in.
nooit wil ik weer wakker worden,
mijn leven heeft geen enkele zin.
Ik open toch m'n ogen
en zie je foto staan,
m'n ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.…
Je vaasde ze
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
959 je plukte lente
en het veld
een armvol
en groen
je vaasde ze
op grootte
ze kleurden
bloem
stelen
groeien zon
en nectar voor
insectenlijven
zij bepalen
welke bloemen
nu zomer
mogen schrijven…
El Corazon
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.354 Een bloem opgesloten in een hart
is nooit een bloem geweest
hij heeft gebloeid
hij gaf de Geest
een egoistisch bloemenkind
dat nooit een ander heeft bemind
circuit gesloten
nooit verbroken
de vreugde
in de kiem
gesmoord.…
Gewoon dat beeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Je ogen laten vallen op 'n ietwat onooglijk donker steentje
daar langs de waterkant, voor je dagdroom weer landt.
Bloemen, het strand, het land achter de grotere zee
ze zoeken de bloesem, de zon, licht om bij op te leven,
vragen 'n soort zegen vanwege al 't goede in dit leven,
te midden van droom en schemerschijn, ja, 't mag zo zijn.…
Mijn engel, laat me los
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.414 met allerlei
gekleurde blaadjes
van de regenboog
Wacht niet tot één
rozenblaadje zal vallen
Mijn engel, er zijn
honderden andere
witte rozenblaadjes
die wachten op jouw woord
Laat me gaan
en m'n eigen weg zoeken
Vliegend en dalend
en gevaar tegenmoet
Op mijn witte vleugels
zonder jouw op m'n schouders
maar altijd in mijn gedachten…
Mist
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.186 Des te mooier: door 'n zure
Straat je hart als een schuit
Vol met bloemen te sturen.
Met een groot licht vooruit!
Hallo! wij dragen de tijd als een schat
In bei onze handen door de stad -
Hallo!…
Vijftien Augustus Indië-Herdenking
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
701 tegen de kokende zon
drommen mensen stromen samen
leggen bloemen voor degene
die dat vandaag niet meer kon…
Oude Ed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
944 Maar nu eindelijk het bewijs
Dat ik wel als een paard
De finish kan bereiken
Anders lag ik nu niet
Bij de paardenslager
in de vitrine
mezelf te bekijken.…
Verlangen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.913 'k verlang ook naar bloemen
al kan ik best zonder
eisen doe ik allang niet meer
ik wacht tot de bron
van jouw liefde voor mij
zal wellen als vroeger
en drenken het gras
opdat het weer groent
dan bloeien de bloemen
misschien
als weleer...…
Herdenking
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 meer bent, en dat maar niet wendt
een bloem die schoonheid niet vergeten kan
standvastig in mijn herdenking aan jou mijn enige kind.…
Als Bloembol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Ik ben een mens, maar tevens een bloem
alles groeit bij mij uit mijn bolletje.
Nee, ik lig niet begraven... diep in de grond,
maar leef vrijuit in het licht.
Ja ik ben een bloem en ik groei en ik bloei.
De natuur is in mij op haar mooist...
ik ontpop mij tot kracht van dit zalige zijn,
geef me vrij, voor een ieder te zien.…
Joost Zwagerman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
885 Hij heeft de sluier opgetrokken van z'n verleden
dat als een knellend koord
littekens van verborgen pijn en verdriet
op z'n ziel achterliet
In z'n laatste interview
vertelt hij alles
met bevlogenheid
dat gaf hem lucht
en is nu in z'n zelf gekozen "stilte van het licht" gevlucht…
Ik lach me dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 vrolijken vooral mijn geest op
M'n volle haar valt nog niet uit
de rode kleur is wel verdwenen
maar niet grijs, heel mooi wit
Soms schiet ik vol maar ook weer leeg
Bach helpt, voorziet in grote biggeltranen
En laat mijn keel als een paard hinnenken
Ik ben van God los, Hij ook van mij
Heeft ie veel tijd voor anderen
Ik zing letterlijk…
Homo sapiens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
737 Gij, domme mens, gij homo sapiens,
gij die al eeuwenlang met alle geweld
uzelf ongegeneerd boven alles stelt.
Gij, wier hoogmoed ik verwens.
Wie zijt gij mens, die oorlogen voert,
die onze planeet respectloos verpest
en natuur verwoest die ons nog rest.
Gij mens, nimmer door deemoed beroerd.
Misschien zult ge er ooit in slagen
en wordt…
Dagen droegen stilte
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
668 Dagen droegen rust en stilte
mijn woord vond er een oor
al was er geen antwoord voor
mijn hand voelde een andere hand
die intense warmte straalde
als een band die liefde bindt
heb de mooie dagen
als fraaie herfstbloemen opgeslagen
saam gebonden met een kleurig lint
moeder werd liefdevol gekoesterd
door haar zorgzaam kind…
DE EENVOUD VAN HET 'GOED'
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Ik ben gewend weinig ruimte in te nemen
Maar dan doel ik vooral op het praktische
Het stoffelijke, het materiele
Kan heel goed en lang op m’n eentje zijn
En heb dat jarenlang bewezen
In mijn campertje, mijn volkstuinhuisje
Maar geestelijk vul ik een grote zaal
ook in heel kleine kring val ik op
Dat is geen verdienste
Dat is gewoon mijn eigenschap…
Gezamenlijke Leegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Daar werd met zoute lippen gezoend
gericht op zijn geketende lijf
die jaren van smuilen en buigen
vervreemd in de gedeelde leegte
bleven de wrede kauwtabletten
weg van rustgevend bladgeritsel
stuitte zij op zijn verharde huid
Zij wierp alles met verve van zich af
de afschuwwekkende werkelijkheid
met vulgaire viswijventrekjes
daar stond…
Bodembedekker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 Het lag er aan
of hij er tegen kon
hoe lang de stilte
nu weer zou bestaan
Hij wilde regen
én de zon
als bodembedekker
geslagen in de orde
der kameleons
Zijn ironische tronie
in oneindige gladheid
standvastig
zo gestreken dat
zij hem onderschatte
De bekende woorden
die zouden vallen
voordat zij de deuren
wederom liet…
De wereld ontvouwde zich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
390 De wereld ontvouwde zich voor jou
in wat vrijheid heten mag
ik voorvoelde jouw gaan
overmoedig
zelfvoldaan
Toen op vaste bodem –
invoelend
een simpel mens
onverhoopte dromen
Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur
waar verbinding gezocht wordt
Wij zijn nergens meer te bekennen
nooit meer als licht
wat wel schijnen
zal
Jij zit klem…