3533 resultaten.
non met bronzen schedel (3)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
990 5
Als het aan de minnaar lag
Was het getouwtrek lang niet over
Dus schetst hij haar grillig pad
Bekladt het blank
Vertelt over haar afkomst
Het bastaardkind in een vondelingenschuif
Over haar gevaarlijke tong
Over het roetspoor, de rookpluim
De doffe echo na haar wuivende hand
In de kier van een deur die dichtwaait
6
Sinds gisteren zwijgen…
Roes
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
890 Ik roes van jou
zweef over paden
verdwaal in tuin
raas in overdaden
ik bloos van jou
schilder vissen rood
water warm paars
planten bont en blauw
ik kook van jou
snij pink in vuur
rook brood zwart
vergeet etensuur
wij zijn glas
mijn hobo hart
jouw serene snaar
kwetsbaar helder…
Mijn eerste stapjes...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.295 Verloren stille straten…
In mijn herinneringen vallen gaten
wanneer ik wandelend
over het pad van mijn leven
op de juiste manier handelend
mijn leven kleur wilde geven.
Door schade en schande
werd ik wijs;
het spreekwoord altijd voorhanden;
het tastbare bewijs
in mijn geheugen
is dat de mensen deugen.…
mijn mooiste droom
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.063 aan het eind van regenbogen
aanschouw je de mooiste dromen
gevoelens vol kleur
de weg naar je hart
nevels van liefde
omhul me zacht
leid me naar dromen
die niet verdwalen
op het pad van geluk
door rozen omgeven
vogels in hun lied
zon na zachte regen
niemand in verdriet
bereik ik mijn mooiste droom
aan het eind van regenbogen
waar…
om in morgen te wonen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.720 wolken
alles vergeten
weten van
je vertrouwen
los van het aarden
dat schulden vergaarde
om je te pressen
in zijn moraal
zonder gevoel
ja, zij allemaal
zwaar zijn je voeten
van al dat geploeter
moerassig de wegen
ijskoud de regen
ik gaf je een hand
daar kon je niet tegen
was te dichtbij
dat voelde niet vrij
nog ga ik je pad…
Risk
gedicht
4.0 met 26 stemmen
13.671 de aanranding is ingezet
je zegt - ik brand
je breekt de borden wentelend
zeep en gifgas zijn ontstoken
je toont een blote hand waarmee
je mij in stukken hakt en achterlaat
mijn zeeën raken uitgelopen ik heb geweend
een grote man een landschap in mijn palm
dat je een stalen bekken maakt
de padden op hun hurken zet
en met een mot mij…
Schilderde een opening
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
638 mag ik
de nacht verdoeken
nu jouw licht mijn
waarheid is gaan schijnen
ik was alleen
kon geen kant meer op
jij leek de weg te wijzen
schilderde een opening
volgde stil jouw pad
samen hebben we de wegen
afgelegd in kleuren omgezet
maar iets bleef onbesproken
de spoken van de nacht
in zwart zijn er nog steeds
elkaar geluk beloven…
What am I doing in Panama?
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.012 eens een pad gelopen,
helemaal zelf teruggekropen.
In een druiperige omgeving,
zien we enkel vlekken,
om niet op te hoeven letten.
Ach 't is maar een eenmalige beleving.…
Schreeuw
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.840 Een schreeuw van woorden, teveel
en ik val uit mijn graf
vergruis de schelpen op mijn pad
loop mij uit de kijker
lach om waanzin en gemier
spring van mijn balkon
schenk een hengel aan een pier.…
bloeien in het wild
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
663 weet niets
van poëzie
maar laat mijn
bloemen bloeien
in het wild
lezers die het
kaf van koren
willen scheiden
bewandelen nooit
de holle weg
treden paden
die door anderen
zijn uitgezet
zien niet het
onkruid dat ik ploeg
na jarenlang
gezwoeg zal het
de lente geven
die tot heden in
gebreke is gebleven
dan breekt de bol…
DE BLAREN VALLEN
poëzie
3.5 met 17 stemmen
6.776 De blaren vallen, blad na blad,
Die allen sterven moeten,
Zij dwarlen langs het herfstig pad
In huiverende stoeten.
Zij zwieren rond, omhoog, omlaag,
Zij rusten en zij vluchten,
Wild voortgedreven door een vlaag
De laan is vol geruchten.…
wilskracht
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
720 gedachtes dwarrelen rond in
abstractie van mijn dromen
pulserende emoties in
aura van kwetsbaarheid
ik leef het léven,
ik leef in verlangen
in kleuring van het pad
waar mijn geest mee geplaveid is
observerend de volheid van mijn bestaan
waar soms stukjes afspringen
in golflengtes van mijn onwetendheid
vallend…
opkomen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
949 De zon die zakt
de nacht hij valt
je voelt het opkomen
je moet weer op pad
de maan staat hoog
en de muziek roept
je gaat naar de plek
waar je haar weer ontmoet
niemand weet waar je heen gaat
niemand weet wie je bent
want jij behoort tot de stad
jij behoort tot de nacht
leven in een rivier van duister
tot de zon weer lacht.…
Helende
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.090 op ongeaarde voeten ga ik
roerloos door de doffe dagen
vergeefse vragen verlaten
mijn handen in zinnen zonder eind
als schrijnen gestapeld in vochtige hoeken
ik boek voeling zonder doel
tot een beladen verleden verkeken is
bewust van een verzengend gemis
keer ik af van vlakke paden
en loop te hoop
naar noordelijk licht
is daar…
ga
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.499 De wolken werden strijders
de wolven werden herders
hun uit die andere wereld
het waren de verkenners
Het vlakke land
daar volgde ik hun pad
betrokken in dat oneindig spel
het eeuwige reuzenrad
Toen sloeg de bliksem in
naast me
achter me
voor mij
in mij
Maar ik liep door
op naar die tempel
waar de monnik zei
schiet op,ze staan…
Een transparant gedichtenbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 voor mij
ben je van glas
je woorden zijn
aan het breken
wat je was
een transparant
gedichtenbeeld
gedachten onderweg
bestendigen
in licht verveeld
je bent gelezen in
blikken van opzij
een solitair
met voeten in de wereld
je handen komen dichter bij
ik slijt je passen
op het pad dat
uitgelopen overbleef
en zich opnieuw
als…
opgaand - duogedicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
574 warm de stralen
geel het getreden pad
gedragen door de wind
die de horizon kust
zongebruind op stranden
vlammende ogen vol liefde
siddert het verlangen
exploderende atmosfeer
zichtbaar rood 't gelaat
brengt hongerige lippen dichter
speels opgaand in elkaar
knettert de tijd in vurige kleuren
Duogedicht van ~*LadyLove*~ en Martien…
Dans Duizend Dromen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
603 Een kind danst over de zonovergoten straten
Ze volgt haar passen moeiteloos en licht
Instinctief, vol passie en lichtvoetigheid
Geen verdriet, geen angst, geen zorgen
Onwetend over wie haar heeft verlaten
Niet wetend welk pad nog voor haar ligt
Kan het niet beseffen maar is haar wereld kwijt
Ze denkt nog niet aan morgen
Verdubbelaar, wederopbouw…
NENEB
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
620 de zon
Voelt anders
Haar ogen zien gepasseerde
Bomen afstand nemen
Een mens
Hoort zij naderen
Misschien
Met een hond
Hij passeert
Snel
Voor haar
Ja, met een hond
Rechts in`t gras verschijnen
Sneeuwklokken
En
Stoere buitenjongens
Fluiten
Haar voortdurend voor
Van achter
Hoort zij niets
Maar
Beent daar
Het pad…
Zin van het leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.660 Einde aan onzekerheid
Over het enige zekere
Begin van een heldere nacht
Of eeuwige afwezigheid
De nazorg van ‘n geboren begin
Zijnde
Het pad naar
De waarborg van ‘n dovend einde
Bij het laatste bewustzijn
’n Late overpeinzing
’n Finale retorische vraag:
Met hoeveel
Tederheid
Liefde
En levenszin
Besteedden we
De kostbaar opgebaarde…
de eindeloze blik
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.080 tussen de heuvels nabij
het land zo vlak als een gulden
een middenweg die wij samen delen
tussen muren van steen
en paden van asfalt
is het brein inmiddels in beton gegoten
omdat het ze niet lukt
deze observeerders te slopen
langs tuinen van goud
door velden van zout
gegoten in spijt
vergeven is tijd
laat alles nog eens los
wij vloeien…
Toen, het dal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Toen het dal
Ik verloor mijn weg
en hervond hem
tussen de wateren
en bossen
tussen de velen paden
strek ik me uit
en kijk omlaag
over het dal
Het uitzicht
ligt smetteloos voor me
onwetend wat er verder
voor me ligt
ben ik nu
zoals ik geloof
dat ik nou eenmaal ben
Toen het dal
De muren
waarin ik vastgeketend zat
liggen ergens…
Liefdesdans
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.390 "Ja" zeggend tegen een pad
waarvan zij niet weet wat het haar brengen zal;
laat zij zich leiden op haar eigen bal.
Samen hopend op zoveel geluk;
want...dit kan niet stuk.
Ogen gesloten
voor hen die hen omringen en zijn overgoten
met verdriet
al deze liefdes redden het niet.
Al deze mensen omringen en zingen....…
Nog neem je schaduw mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
559 in het uitzicht
wenkt de verte
om te gaan
weg van het orkest
uit de symfonie
mee op ijle tonen
naar waar
de paden raken in
symmetrie van het bestaan
nog neem je
schaduw mee uit
lengte van de dagen
stuwt zee
haar golven
zonder vragen
ga in het reiken
naar de einder
ook jezelf voorbij
pas in afscheid nemen
en ontmoeten…
Aan mijn hart druk
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
811 Maar als ik
Je dan weer diep in mij zoek,
Je zachtjes aan mijn hart druk en
Je als mijn Geliefde streel,
dan vind ik weer mijn kracht en focus
om de wereld vrolijk in te wandelen
op het pad van de grote levensstroom.…
Over de zuidergrens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
942 ik zag je dorp
daar, waar je neerstreek
je ogen op de zon gericht
ja, ik zag jouw land
de schoonheid
door het Vlaamse licht
we liepen wat keuvelend
soms wat stilletjes
het pad van vriendschap weer op
in het weten, het herkennen
stopten we het nutteloze
in een notendop
ik vond jouw wereld
het past bij je zijn
als nobele mens…
wacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
841 het gesprek van top tot teen
laat langzaam los
daar sta je dan alleen
het pad leidt je door een bos
een weg die iedereen vroeg of laat
moet lopen
het verlangen koppelt het hopen
nog een laatste vraag
fakkels branden fel in deze nacht
ontwaak
kracht
houdt wacht
figuren symbolen demonen goden
alles voorbij gekomen
dagdromen dromers…
betreden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
427 ze verspreid, in tijdloos
verder dromen
onder versgevallen blad droogde slechts
wat oude aarde
over oude bomen viel het licht fel in een gat
opnieuw geopend door de harde kern
van wat ik ooit verloren had
in de tussentijd van nu vergeef ik al mijn pijn
tot aan de witte draden van het hoge zijn
dat ooit zo droef
mijn langgerekte paden…
Herfstdag in Den Haag
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.162 (voor Bob)
de hemel grijzig blauw
'k waai met de wind en bladeren mee
over het stil bekende pad, naar jou
in de verte het geluid van verkeer
een hond blaft, jij rust
ik kniel voorzichtig bij je neer
pluk dorre blaadjes weg
vertel je van mijn wel en wee
daarna ga ik terug en verder
en ook al laat ik je hier achter
je gaat in alles…
Aanwezig
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
818 gezondheid, levensvreugde
vergezellen haar dobbergedachten
bij het gewemel van banden
uit diepe waarden
troost knielt aan haar voeten
ze verbergt een stille traan
en droogt ze weer
door ontroering
op het moeilijke pad van ‘t leven
leent zij nieuwe kracht
door het licht der maan
van grootsheid
het eigen uitzicht blijft
bij hoop schijnt…