Alle inzendingen over schijnen

2506 resultaten.

Sorteren op:

Slinken

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 657
Nou waren we toch bijna van hem af Maar plots schijnen zijn kansen sterk te slinken En net als ik er eentje op wil drinken Is er een Belg van nóg veel saaiere komaf Dat lijkt me haast onmogelijk dus voor de draad ermee Wat mankeert er nu ineens weer aan JP? ----- BRUSSEL, 3 NOV.…
Trawant3 november 2009Lees meer >

Wat nadert is stilte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 713
Zij droomde mooiere dromen dan in dromen noodzakelijk was jij dichter bij haar dan in een zomerfilm in heimweejeugd verloren zij zag je ten onder gaan achter een horizon verdwijnen in droombeelden zonder graan hijskranen die zand verplaatsten ik zag je met illusies schijnen tegenwerpen, argumenten slijten begon geen woordloze discussie…
mobar16 december 2009Lees meer >

Lied

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 730
De Katholieke Kerk gaat liederen schrappen Vooral de teksten van Huub Oosterhuis Die geven veel te weinig kracht naar kruis De mensen schijnen ze ook niet te snappen Wat moet er in de Mis dan wél gezongen? Één pater riep; 'Oh kleine Jódeljongen!' ---- NOS.…
trawant17 maart 2010Lees meer >

In droomgeschapen liefde

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Jouw warme mannenhanden laten mijn huid tintelen van verlangen en hunkering onze blote voeten raken elkaar in ’t tedere van de schemernacht jouw mannelijkheid verraad het trouwe schijnen van maanlicht de aanraking van mijn wulpse borsten doet mij huiveren van intens genot je dringt langzaam, sappig, in me als een lenige slang, kronkelend…

voor Nicole

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.774
Wat zou je zeggen … als je het zelf nog ziet Vanuit je rouwkoets je het leven verliet Al die mensen samen zou je ze omhelzen of wenen Nog een keer aanraken om dan afscheid te nemen Zou je stil luisteren naar het tranengefluister Of schijnen als een zon het licht zijn in het duister Zou je iedereen knuffelen verwarmen met jouw lach…
car9 december 2010Lees meer >

Op weg naar het licht

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
Zwevende vogels trekken schimmen zodat het zwermen schijnen naar zacht wenkend perspectief opzoek naar verdwenen zomer kom maar vlieg voorbij het kale najaar nestel buiten ‘t wolkenlint hoe intensief waarheen doezel uit smachtend gezwind ontkil je vleugels naar lomer weg van de wind over zeeën van golvende weide van nattig gras met…

Zo graag schreef ik een Kerstgedicht

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 788
Zo graag schreef ik een kerstgedicht met woorden helder als het licht dat overal wil schijnen, maar ach, ik kan het niet. Zo graag schreef ik een kerstgedicht dat aan elk mens een nieuw gezicht, een zuiver hart zou schenken en ook de vrede wenken, maar ach, dit kan ik niet.…
Adeleyd23 december 2010Lees meer >

aan één bepaalde kritikaster

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.271
als jij voor anderen de zon niet in 't water kunt laten schijnen, zit je dan zelf niet in de hoogste nood? staat het water nu echt al tot aan je kin? kruip uit je kast! out je, niet langer naamloos, maar doe dat met werkelijkheidszin! sterkte en objectiviteit toegewenst!…
joz. le bruyn27 februari 2011Lees meer >

het woord

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.066
er is nooit een toekomst geweest voor ons zelfs het heden is langzaam verdwenen in een restant van zwarte dons tanden van tijd hebben zomers opengereten en, in de bron, het bruidsnest ontwricht het enige dat vleugels kon bewegen en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht; wij vluchten van dit ongemeubileerd leven, verwekt schijn het…

Huis*

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.924
Verbeten verbijt ik de liefdespijn, speel ik door in valse schijn en bedenk hoe ik haar door mijn afwezigheid krenk. Zij is het die ik telkens weer verguis: van stad tot stad trek ik, maar nooit naar huis.…

Op het linnen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
heb mijn doeken gevuld met alle tinten groen maar de lente wilde niet ontwaken in sierlijke lijnen bloemen gestalte gegeven hoe ik probeerde zij wilden niet leven krulde in blauw grijs schuimende golven tegen het strand het water liep dood in het zand pas toen de zon ging schijnen lieten schaduw en licht op het linnen de zielen weer…

Juliette

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
mystiek zo het balkon u droeg boven het geuren van jasmijn verheven maan in volle schijn uw blikken mij nog niet genoeg glans kasseien van Verona welke uit hun voegen sprongen veel te vroeg doch vogels zongen welk wonder volgt er nog hierna liefde rankte mij naar boven steentjes gooiend tegen ‘t raam om uw zachte mond te loven hoorde…

De zon en de maan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
jou geworden, je bent veranderd omgeslagen van dag naar nacht, van vandaag naar gisteren Waarom moest je weer terug naar de schaduw uit mijn licht gebleven, mijn warmte laat jou koud Je bent teruggegaan diep in de nacht, Je keert je rug naar mij, ik probeer erdoorheen te kijken mijn licht op scherp te stellen en door jouw heen te schijnen…

In de moskee

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Hij kent: de groene vanen en het plein Waar vreemden naar de goudspiralen staren; De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn; De egale zon; der schaduwen slagorden, Die zwart opdoemen, en verwijderd worden; De stilte, de gebedsroep, en de schijn Der maan, die als een man met een lantaren De laatste rondgang doet, en met zijn licht Het donker oproept…

Dagdromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 828
Gedachten die verlangend zijn naar onbereikbare streken van hoop en schone schijn, geen realiteit daarover is gebleken. Mijn dromenland ligt ver van hier bestaat uit liefde en maneschijn en tuinen vol roos of violier wat zou ik graag daar zijn.…

Gedicht der dichteres

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Het komt echter door schijn der scheiding van privé en werk, in onze 'samen'leving. Het was de tweestrijd van elk mens: in vertrouwen of ter veraad... zeggen, praten of zwijgzaam, via agressie of kwetsbaarheid. Neen, met de woorden kon de mens toch niet zichzelf zijn.…

Die in het begin oneindig lijkt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
volstrekte eenzaamheid Het stukje korstmos bewegingloos Liggen blijft, de weg naar Het licht die in het Begin oneindig lijkt En alleen lijkt Op te houden als ik Deze aarde verlaten heb, Is daar ginder in De verste verte Nog net voor ik Deze wereld verlaten zal Een streepje licht Waar de zon toch Onverwacht haar licht Laat schijnen…
Bert Weggemans14 september 2013Lees meer >

In het oerwoud

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Liefde’s wezen is zo teer en ons hart is het ruige bos en wij weten haar daar in de wildernis alléén en van alles los, van alles, van wereld en schone schijn om enkel te zijn wat zij is: een vlam, een verlangen, een felle pijn, een kreet in de duisternis.…
Augusta Peaux20 december 2013Lees meer >

Eenvoudig meeslepend

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
De andere ik in mij Een onnavolgbare wens Te verkennen alle mogelijkheden Van dit eenvoudig leven Een wens die laat zien Een prille ochtendzon Laat schijnen over Wat ook nog kan Van grote gevoelens En heftige emoties In onbezonnenheid Gestart en begaan Mee laten slepen In een ongewis gebeuren Voluit te proeven De diversiteit…

Diafragma

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
haarscherp raak je het beeld, uitgelicht in ieder tegengesteld contrast en elk detail wordt geëtst in de realiteit van de waan die dichters last verscherpt in schijn ontspoort over de buitengrens in de diaspora van zijn domein, waar…
Pama23 februari 2014Lees meer >

De Man Gemuilkorfd

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Hij spreekt noch mobiel, draadloos of on-line; Zijn deelname aan de maatschappij is slechts schijn. Hij geeft niet op te hopen, Maar heeft niet meer de middelen Om de weg naar de technologie te kopen. De man gemuilkorfd ervaart een kloof Hij vindt slechts troost in zijn geloof. Hij weet hij is eenzaam maar niet alleen.…

Geen branding loze kust

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
je wilde de stilte niet die jij zo nodig had mensen en hectiek een sneer en snel repliek jij was de vis in het water pronkte met je kleuren maar vond nooit rust er was geen branding loze kust tot de muren gingen spreken jij de woorden niet kon vinden omdat jij jezelf was vergeten geen zelfbeeld maar slechts schijn omdat anderen…

roze

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
haar naam danst als een veld vol bloemen… ze steelt mijn hart voor altijd uit mijn blije ogen, ik leg het graag blind voor haar neer stil ontroerd vindt heel mijn wereld slechts verwondering en zacht zing ik van poppedeintjes, van een maannacht vol geluk groot en rond verraadt haar zachte schijn dat licht heel toverachtig pril kan zijn…
switi lobi6 oktober 2015Lees meer >

In de huid van de dag?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
of lichter zijn, je stelt je in op dingen die je met een wisselend diafragma vast, de scherpte is bepaald door de essentie van het domein de waarheidskern wordt troebel in een populistisch contrast,elk detail moet kritisch of in tegenwaarde worden getoetst in een wisselend decor of religie die de dichters pallet buiten alle schijn…
Pama12 januari 2016Lees meer >

Tranenwaas

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Als een meeuw in de mist te verdwijnen Zo melancholiek was het Indische kind Het werd in het boerengehucht niet bemind En de tropenzon wou er niet schijnen Als een meeuw in de mist te ontkomen Aan de Hollandse pot waarvan werd geijsd Verlangend naar klamboe en baboe en rijst Op een cruiseschip naar Java te stomen Het was toentertijd een…

Wolkt in blauw

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 444
gewicht leg ik ze duidelijk in zicht zij weven mijn droom in een niet aflatende stroom het patroon varieert in beschouwend kijken lichte lijnen snel in gebruik de keitjes springen er uit het zijn de drempels van iedere dag zorgen die we helaas niet kunnen vergeten jij bent mijn mozaïek ik heb je lief want in de droom van de dag schijn…

En schaduw ik

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 471
ik lijk langzaam te vervagen niet meer in staat om de lasten van dagen te dragen begroet nog altijd het opkomen van zon laat me raken door zijn warme koesterende stralen maar als wij samen schijnen is hij het licht en schaduw ik in dat decor het kleine mijne ik ben geen schim uit vroeger tijden die donker geeft omdat hijzelf…
wil melker16 september 2016Lees meer >

In welke mate?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
Een stille droom in duistere nacht Waarin geen licht wil schijnen Geen maan die vriendelijk lacht De kleinste sterren zelfs verdwijnen En biddend wachten op de morgen Een verre kim gehuld in gloed Een dag vol zon en vrij van zorgen Waarin stille droom zijn doel ontmoet.…

wisseling

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 770
gaan tussen de wisseling van zon en maan de aarde zakt open de zon valt erin het avondrood verdwijnt stilaan word alles donker de horizon lijkt zo veel verder de zon gaat slapen terwijl de maan de nacht bewaakt ik sluit nu even mijn vermoeide ogen met alleen de stilte om me heen kan ik even wegdromen… zon en maan ze schijnen…

Overhoop

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 507
van spanning, druk Verstand slaat op tilt en gevoel overheerst Of gevoel wordt beheerst en verstand regeert Overhoop met de een en rust met de ander Harmonie is verdwenen en beheersing is een rariteit Cirkels tollen en golven deinen Dieper in de confusie duiken Tot overhoop liggen op soliditeit gaat lijken Tot chaos normaal gaat schijnen…
tjecpen12 oktober 2017Lees meer >