2506 resultaten.
Slinken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
657 Nou waren we toch bijna van hem af
Maar plots schijnen zijn kansen sterk te slinken
En net als ik er eentje op wil drinken
Is er een Belg van nóg veel saaiere komaf
Dat lijkt me haast onmogelijk dus voor de draad ermee
Wat mankeert er nu ineens weer aan JP?
-----
BRUSSEL, 3 NOV.…
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 Zij droomde mooiere dromen
dan in dromen noodzakelijk was
jij dichter bij haar
dan in een zomerfilm
in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie…
Lied
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
730 De Katholieke Kerk gaat liederen schrappen
Vooral de teksten van Huub Oosterhuis
Die geven veel te weinig kracht naar kruis
De mensen schijnen ze ook niet te snappen
Wat moet er in de Mis dan wél gezongen?
Één pater riep; 'Oh kleine Jódeljongen!'
----
NOS.…
In droomgeschapen liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 Jouw warme mannenhanden
laten mijn huid tintelen
van verlangen en hunkering
onze blote voeten raken elkaar
in ’t tedere van de schemernacht
jouw mannelijkheid verraad
het trouwe schijnen van maanlicht
de aanraking van mijn wulpse borsten
doet mij huiveren van intens genot
je dringt langzaam, sappig, in me
als een lenige slang, kronkelend…
voor Nicole
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.774 Wat zou je zeggen …
als je het zelf nog ziet
Vanuit je rouwkoets
je het leven verliet
Al die mensen samen
zou je ze omhelzen of wenen
Nog een keer aanraken
om dan afscheid te nemen
Zou je stil luisteren
naar het tranengefluister
Of schijnen als een zon
het licht zijn in het duister
Zou je iedereen knuffelen
verwarmen met jouw lach…
Op weg naar het licht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
517 Zwevende vogels trekken schimmen
zodat het zwermen schijnen
naar zacht wenkend perspectief
opzoek naar verdwenen zomer
kom maar
vlieg voorbij het kale najaar
nestel buiten ‘t wolkenlint
hoe intensief waarheen
doezel uit smachtend gezwind
ontkil je vleugels naar lomer
weg van de wind
over zeeën van golvende weide
van nattig gras met…
Zo graag schreef ik een Kerstgedicht
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
788 Zo graag schreef ik een kerstgedicht
met woorden helder als het licht
dat overal wil schijnen,
maar ach, ik kan het niet.
Zo graag schreef ik een kerstgedicht
dat aan elk mens een nieuw gezicht,
een zuiver hart zou schenken
en ook de vrede wenken,
maar ach, dit kan ik niet.…
aan één bepaalde kritikaster
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.271 als jij
voor anderen
de zon niet in 't water
kunt laten schijnen,
zit je dan zelf niet
in de hoogste nood?
staat het water
nu echt al tot aan je kin?
kruip uit je kast!
out je, niet langer naamloos,
maar doe dat
met werkelijkheidszin!
sterkte en objectiviteit toegewenst!…
het woord
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.066 er is nooit een toekomst geweest voor ons
zelfs het heden is langzaam verdwenen
in een restant van zwarte dons
tanden van tijd hebben zomers opengereten
en, in de bron, het bruidsnest ontwricht
het enige dat vleugels kon bewegen
en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht;
wij vluchten van dit ongemeubileerd leven,
verwekt schijn het…
Huis*
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
2.924 Verbeten verbijt ik de liefdespijn,
speel ik door in valse schijn en bedenk
hoe ik haar door mijn afwezigheid krenk.
Zij is het die ik telkens weer verguis:
van stad tot stad trek ik, maar nooit naar huis.…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer…
Juliette
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 mystiek zo het balkon u droeg
boven het geuren van jasmijn
verheven maan in volle schijn
uw blikken mij nog niet genoeg
glans kasseien van Verona
welke uit hun voegen sprongen
veel te vroeg doch vogels zongen
welk wonder volgt er nog hierna
liefde rankte mij naar boven
steentjes gooiend tegen ‘t raam
om uw zachte mond te loven
hoorde…
De zon en de maan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 jou geworden,
je bent veranderd
omgeslagen van dag naar nacht,
van vandaag naar gisteren
Waarom moest je weer terug naar de schaduw
uit mijn licht gebleven,
mijn warmte laat jou koud
Je bent teruggegaan diep in de nacht,
Je keert je rug naar mij,
ik probeer erdoorheen te kijken
mijn licht op scherp te stellen
en door jouw heen te schijnen…
In de moskee
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.205 Hij kent: de groene vanen en het plein
Waar vreemden naar de goudspiralen staren;
De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn;
De egale zon; der schaduwen slagorden,
Die zwart opdoemen, en verwijderd worden;
De stilte, de gebedsroep, en de schijn
Der maan, die als een man met een lantaren
De laatste rondgang doet, en met zijn licht
Het donker oproept…
Dagdromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
828 Gedachten die verlangend zijn
naar onbereikbare streken
van hoop en schone schijn,
geen realiteit daarover is gebleken.
Mijn dromenland ligt ver van hier
bestaat uit liefde en maneschijn
en tuinen vol roos of violier
wat zou ik graag daar zijn.…
Gedicht der dichteres
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Het komt echter door schijn der scheiding
van privé en werk, in onze 'samen'leving.
Het was de tweestrijd
van elk mens:
in vertrouwen of ter veraad...
zeggen, praten of zwijgzaam, via
agressie of kwetsbaarheid.
Neen, met de woorden kon de mens
toch niet zichzelf zijn.…
Die in het begin oneindig lijkt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 volstrekte eenzaamheid
Het stukje korstmos bewegingloos
Liggen blijft, de weg naar
Het licht die in het
Begin oneindig lijkt
En alleen lijkt
Op te houden als ik
Deze aarde verlaten heb,
Is daar ginder in
De verste verte
Nog net voor ik
Deze wereld verlaten zal
Een streepje licht
Waar de zon toch
Onverwacht haar licht
Laat schijnen…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Liefde’s wezen is zo teer
en ons hart is het ruige bos
en wij weten haar daar in de wildernis
alléén en van alles los,
van alles, van wereld en schone schijn
om enkel te zijn wat zij is:
een vlam, een verlangen, een felle pijn,
een kreet in de duisternis.…
Eenvoudig meeslepend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 De andere ik in mij
Een onnavolgbare wens
Te verkennen alle mogelijkheden
Van dit eenvoudig leven
Een wens die laat zien
Een prille ochtendzon
Laat schijnen over
Wat ook nog kan
Van grote gevoelens
En heftige emoties
In onbezonnenheid
Gestart en begaan
Mee laten slepen
In een ongewis gebeuren
Voluit te proeven
De diversiteit…
Diafragma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 haarscherp raak je het beeld,
uitgelicht in ieder tegengesteld
contrast en elk detail wordt geëtst
in de realiteit van de waan
die dichters last verscherpt in
schijn ontspoort over de buitengrens
in de diaspora van zijn domein, waar…
De Man Gemuilkorfd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Hij spreekt noch mobiel, draadloos of on-line;
Zijn deelname aan de maatschappij is slechts schijn.
Hij geeft niet op te hopen,
Maar heeft niet meer de middelen
Om de weg naar de technologie te kopen.
De man gemuilkorfd ervaart een kloof
Hij vindt slechts troost in zijn geloof.
Hij weet hij is eenzaam maar niet alleen.…
Geen branding loze kust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 je wilde
de stilte niet
die jij zo nodig had
mensen en hectiek
een sneer en snel repliek
jij was de vis in het water
pronkte met je kleuren
maar vond nooit rust
er was geen branding loze kust
tot de muren gingen spreken
jij de woorden niet kon vinden
omdat jij jezelf was vergeten
geen zelfbeeld maar
slechts schijn omdat anderen…
roze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 haar naam danst als een veld vol bloemen…
ze steelt mijn hart voor
altijd uit mijn blije ogen, ik leg het graag
blind voor haar neer
stil ontroerd vindt heel mijn wereld
slechts verwondering en zacht
zing ik van poppedeintjes,
van een maannacht vol geluk
groot en rond verraadt haar zachte schijn
dat licht heel toverachtig pril kan zijn…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 of lichter zijn, je
stelt je in op dingen die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein
de waarheidskern wordt troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in een wisselend
decor of religie die de dichters
pallet buiten alle schijn…
Tranenwaas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 Als een meeuw in de mist te verdwijnen
Zo melancholiek was het Indische kind
Het werd in het boerengehucht niet bemind
En de tropenzon wou er niet schijnen
Als een meeuw in de mist te ontkomen
Aan de Hollandse pot waarvan werd geijsd
Verlangend naar klamboe en baboe en rijst
Op een cruiseschip naar Java te stomen
Het was toentertijd een…
Wolkt in blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
444 gewicht
leg ik ze duidelijk in zicht
zij weven mijn droom in
een niet aflatende stroom
het patroon varieert
in beschouwend kijken
lichte lijnen snel in gebruik
de keitjes springen er uit
het zijn de drempels
van iedere dag
zorgen die we helaas
niet kunnen vergeten
jij bent mijn mozaïek
ik heb je lief want in de droom
van de dag schijn…
En schaduw ik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 ik lijk langzaam
te vervagen
niet meer
in staat om
de lasten van
dagen te dragen
begroet nog
altijd het
opkomen van zon
laat me raken
door zijn warme
koesterende stralen
maar als wij
samen schijnen
is hij het licht
en schaduw ik
in dat decor
het kleine mijne
ik ben geen schim
uit vroeger tijden
die donker geeft
omdat hijzelf…
In welke mate?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Een stille droom in duistere nacht
Waarin geen licht wil schijnen
Geen maan die vriendelijk lacht
De kleinste sterren zelfs verdwijnen
En biddend wachten op de morgen
Een verre kim gehuld in gloed
Een dag vol zon en vrij van zorgen
Waarin stille droom zijn doel ontmoet.…
wisseling
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
770 gaan
tussen de wisseling
van zon en maan
de aarde zakt open
de zon valt erin
het avondrood verdwijnt
stilaan word alles donker
de horizon
lijkt zo veel verder
de zon gaat slapen
terwijl de maan
de nacht bewaakt
ik sluit nu even
mijn vermoeide ogen
met alleen de stilte
om me heen
kan ik even wegdromen…
zon en maan
ze schijnen…
Overhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 van spanning, druk
Verstand slaat op tilt en gevoel overheerst
Of gevoel wordt beheerst en verstand regeert
Overhoop met de een en rust met de ander
Harmonie is verdwenen en beheersing is een rariteit
Cirkels tollen en golven deinen
Dieper in de confusie duiken
Tot overhoop liggen op soliditeit gaat lijken
Tot chaos normaal gaat schijnen…