2616 resultaten.
gedateerde dood
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.788 zoiets als je missen
ook niet wanneer je er al een beetje niet meer bent
er bestaat wel zoiets als spijt
wanneer ik jou je koffers zie pakken
vastbesloten dicht klikt en opneemt
naar het volgende station stapt
rouwen vooraf gaat niet
rouw heeft zijn achteraf datum
na de spijt en op een perron
waar geen trein vertrekt
enkel jouw sporen…
herfstzee
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
781 zo waait de wind
door sombere huizen
de lucht is te rauw
voor minnende verzen
hoor hoe huilt
de deur naar buiten
zoekt zonder spoor en in verval
een zacht gebed in kleine schelpen
elke dag, zo sterft het uur
volslagen blind door oude oogst
als vaag de hemel half bewolkt
boven het laatste zomerwoord
hoor hoe zwaar de deining schuimt…
E.H.B.O.; Eerste Hulp Bij Onmacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.296 Ogen wazig, glazige blik…
Gevangen in gevoelens die
niet verduidelijken wie
de persoon is achter die ogen, die ‘ik’
Het spoor totaal bijster van het ene
op het andere moment.
Een onbehaaglijk gevoel tot in je tenen.
Je maag voelt aan als met een nijptang omklemd…
Het gevoel kun je niet plaatsen.…
KIND VAN SEIZOENEN
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.196 Laat dit kind toch een kind zijn
spoor het aan bij het spelen
want wat kan dit kind nou
oorlog en onrecht schelen.…
Kaalslag
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
917 Tergend traag zet hij een wankele schrede
over de verzengend savanne, leeg en gortdroog
een kaalgevreten paradijs zonder hoog
of laag, zonder beschutting, nergens vrede
turend tast hij naar de randen van de vlakte
terwijl zijn rafelig spoor verdwijnt in zwakte
Nog even blikt hij naar wat passeerde
hij zou het, zonder aarzelen, zo weer doen…
Pijnlijk stil
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
2.696 Eindelijk is er niemand meer
die je nog verlaten kan
niemand vond een juist verweer
geen vriend of vrouw of man
Zo volmaakt onredelijk was
jouw felle woordenstroom
in de zakken van jouw jas
geen enkel spoor van vreugd of droom
Zelfs het vloerkleed vlekt jouw gemoed
en de horizon bestaat nog slechts
uit de stalen spijlen van het bed…
kerft rood zijn liefdesvoren
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.313 ik houd van jou alleen
geen andere hartendieven
of woorden die bedriegen
je voelt mijn nagels in je been
ze schrijven over
passie op je huid, pijn
kerft rood zijn liefdesvoren
in sporen wordt je lust geboren
warme vingers spelen,
dansen op muziek van strelen
zullen je nooit gaan vervelen in
verkennen van het onbedekt gebied
ik heb…
je ziel straalt een hemel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik wilde je lezen
in het strelen van huid
kraste met nagels
mijn liefde voluit
je voelde de pijn in
het zien van de sporen
jouw naam werd in rood
heel langzaam geboren
ik zocht naar je ziel
in onherbergzame dalen
we slechtten de bergen
om waarheid te halen
ik peilde je ogen
in een landschap verdriet
door het grijs van vergeten…
Blote lenteluchten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
883 uitgehuild
nu het licht het duister wegknaagt
groeit traag, maar vastberaden
het ondergronds vertrouwen
naar de blote lenteluchten
Een weg terug, een naar beneden,
afgesneden voor het geschrokken
jonge knoppengroen
elke stap gezet in het volle leven
voorgoed gezet, nooit meer overdoen
De tred van spitters, wieders, maaiers
trekt sporen…
Meesterwerk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.295 Want op de grote Nachtwacht, god zij dank,
vinden we geen spoor van misbruik van drank.…
Hemels geboortebericht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.657 Volg dan hun spoor van licht,
geef het aan iedereen door,
dit hemels geboortebericht.…
jouw schoonheid
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.047 jouw schoonheid, sierlijk ontleend
aan de broze teerheid van bloesem
ontwakend in tijd van het uur van puur
pogend te blinken in het spoor van elegantie
schoonheid wat simpel speelt op de achtergrond
in de transparantie van zachtheid
bespeeld met jouw deinende ogen in een lichtval
van begeerd geluk, reikend over de horizon…
verwandeld
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
859 sporen in het zand
de rand reeds afgesleten
hier kwam een mens voorbij
alweer een hele tijd geleden
met welzeker een last vol oude jaren
zichtbaar aan de meegesleepte lijn
zijn naam is onbekend
het kan Horizon zijn geweest
of Kim, wie weet zelfs Einder
de wind is nu zijn milde helper
en ook de tijd, ongrijpbaar en toch
nog immer alom aanwezig…
De gebeurtenis mens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
658 sporen die ik achter laat
doorheen heel ‘t verleden
het fotoalbum toont de
tijdspoor van m’n lichaam
oude agenda’s verslaan
de historie van m’n geest
gaandeweg de tijd stroomt
de kennis binnen die m’n
oude vragen beantwoordt
als de geest groeit naar
grote hoogte slijt m'n lijf
tot ‘n onbewoonbaar huis
onbegaanbare denkpaden…
Tabula rasa
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
771 maar onwetend van wat morgen brengt
als buiten zich met binnen mengt
is er hoop op hoge machten
bemeten met de maten hier
en wat elkeen te wachten staat
die deze doorgang achterlaat
geldt dat ook in eeuwigheid
voor een onbeschreven blad
heeft dat iets aan dit pad gehad
en had zijn tijd profijt van hem
waartoe dient dit menselijk spoor…
de verte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
743 de sporen blijven achter.…
De jaargetijden
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.665 Ik zal verzwonden
Zijn en verloren;
Wordt van mijn sporen
Geen meer gevonden,
Danst nog hun ronde.…
Stille morgen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
771 Geen zilte spoor op het aangezicht,
enkel de stilte en het fletse licht
van de door weemoed omfloerste morgen.
Geen traan meer te ontwaren,
geen zichtbaar bewijs van verdriet.
Alzo houdt de stille morgen
de bitterheid verborgen
van zieletranen die niemand ziet.…
Nooit
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
671 -----
DEN HAAG - De problemen op het spoor door de sneeuwval zijn niet acceptabel en niet voor herhaling vatbaar.
„Dit nooit meer”, zei minister Camiel Eurlings (Verkeer) woensdag in de Tweede Kamer.…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 De stoel
zonder jou
aan tafel
staarde mij
radeloos aan
de lege plek
in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet…
Mijn vriend
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
956 Ik zag je slenteren langs het asfalt
dat trachtte je te spiegelen
in fijne vlokjes sneeuw, doch
je handen waren diep verscholen
in een dadeloos gebaar
het leek alsof de vrucht van tijd
onrijp jouw ziel vertolkte
in de oude jas die jij dacht
te hebben afgedaan, doch
de rafels
trokken diepe sporen en knoopten
het kruispunt aan…
Winterwandeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
587 De verse sneeuw reikt
tot hun kuiten,
hun sporen zeggen mij
dat niemand
voor hen uitgelopen heeft.
Waarover ze zo
ingetogen spreken
laat zich gezien hun houding
goed verstaan
als ze hun passen
doen vertragen
en ik hun blijk
van medeleven gadesla.…
Simulant
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.244 niet weg
Alsof je niet meer zonder kan
Jij had toch zoveel pech
Misschien voel je je veilig
In de rol die jou zo past
Hetgeen je overkomen is
Is allang geen loden last
Zo ben je met je zielig zijn
Uiteindelijk interessant
Luistert men naar wat je zegt
Toch klopt het van geen kant
Om iets te zijn dat niet meer is
Alleen om sympathie
Dan spoor…
Schaatsenrijden
gedicht
3.1 met 20 stemmen
7.461 En mijn schaats met een kras
als een schot onder glas
trekt een veervormig spoor
van mijn voet uit te loor.
Ik scheer scheef op het vlak
langs een donkerblauw wak.…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 ik zag je glans
wegdrijven op het
zanderig water, ook je
trots want je hemelde
het blauw naar grijs
aan jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen…
Ruimtekunstenaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 Een sneltrein
spoor van Lelystad naar Amsterdam de duizenden huizen,
de bossen, de standen de sportvelden Dat wat nog niet geweest is. Een eekhoorn knaagt een stok.
De ruimte werd uitgezogen, zodat na luchtledigheid het metaal knapte. De aardbeving in Christchurch.…
GEBROKEN LEVENSDRAAD
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.727 Kraaien bij het ochtendgloren
‘t laat mij, mij eenzaam voelen
Tranen lieten vele diepe sporen
die mij nog altijd overspoelen
Tranen al bij de morgenstond
om die gegaan is, te betreuren
Haar lichaam zakte in de grond
onder bloemen die teer geuren
Stilte beheerste de nieuwe dag
’t hanenkraaien klonk zo schril
De dag die zij niet beleven…
Malta's rotsbodem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 *
jarenlang laat mijn gelaat zien
dat er karrensporen lopen
waarvan het ontstaan duidelijk is
duizenden jaren oud vaag ik weg
het zijn er amper negenenzestig
het wiel is door mij niet uitgevonden
ook de genen niet waar oorsprong ligt
over de ouderdom van de sporen
blijft men nog steeds in het ongewisse
dat is het geheim van mijn jonkheid…
luchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 vanuit een zelfgesponnen buitenkant
zweef ik als de jonge zomers en ik laat
dit leven aarden,
in de grond van mijn bestaan
er vliegen vogels mee
hun zachte vleugels zingen van de zwaluw
in een ranke luchtbeschrijving
lijkt hun dans
de ondertoon van gaan
ooit, als de seizoenen kruisen
trekt mijn lijf haar sporen mee
maar haar frêle…
Het laatste gesprek
gedicht
2.6 met 14 stemmen
11.996 .'
'Geen spoor van oorlog meer?'
'Geen. Maar ik doorzie de stilte. Oog en oor vergaan.'
'Nadert weer de Dood, o heer?'
'Neen. Hij was er al.'
-------------------------------
uit: 'Dagboek van een dader'.…