2556 resultaten.
Toples
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
11.110 met silhouet onwrikbaar
toren ik, verhevenheid gewaar,
elke minaret tot dwerg
Ik laat schallen tegen hen keren
als ze wijken van mijn wetten
‘k zal ze met lawine`s pletten
`t is mijn natuur om te verweren
Hoor mijn loeiend holle klanken
zie de pioniers bevriezen
die ik hinder te beginnen
Klim niet op tegen mijn flanken
ik maak stormen…
De Bom
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
843 Mijn hart is rond of vierkant
ik weet het eigelijk niet
Gekristaliseerde cellen
door ontelbaar veel verdriet
Snijdend koud voelt de harde wind
zielen dwalen rond in deze ruimte
Onwetend is het kleine kind
maar het gevaar dat komt van buiten
Gedrogeerde mensen op de straat
in elke hoek, ver in gedachten
Het is de stilte voor de storm…
Duisternis
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.658 Gevangen genomen in de duisternis
omringd door angst en pijn
geen trap om te beklimmen
om terug te keren naar de realiteit
vragen die bulderen in mijn lege hoofd
als een storm in de donkere nacht
geen lichtpunt zie ik op mijn weg
de weg waarop terugkeren niet mogelijk is
de kracht en energie verlaten mijn lichaam
geven mijn geest geen nieuwe…
Zee-vlucht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
789 Sterren wil ik schilderen
op het linnen van geluk
de maan geef ik een likje mee
al schijnt zij dromen stuk
De zon lacht alle zorgen warm
zij straalt zware sores licht
de regen vangt mijn tranen op
tekent lijnen in gezicht
Wind waait wilde woede weg
neemt somb’re gedachten mee
storm geeft ontroering lucht
vertroosting vind ik aan zee…
elementen der liefde
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.208 glijend door de sneeuw
op een slee van prachtige kleuren
trek jij mij voort
en ik heb het nooit zien gebeuren
ik werd ondergedompeld
in een zee van mooie vormen
windkracht nul op de schaal van liefde
maar het begint nu toch hevig te stormen
rollend van een helling
prachtig rood
ik ruik de heerlijke geuren
en bijt weer stevig in onze…
Voor jou....
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
2.335 Een vrouwelijke schoonheid bij het avondlicht
De maan schijnt op haar verleidelijke vormen
Voor haar pracht ben ik gezwicht
Brengt mijn hoofd tot stormen
Een stem als een slag op kristal
Een huid als een perzik zo zacht
een lach als een waterval
Haar haar in al haar pracht
Maar schoonheid is niet voor altijd
De pracht en praal is niet permanent…
altijd een weg
hartenkreet
2.8 met 27 stemmen
13.519 De bergen zijn niet hoger dan jij denkt
er is altijd een weg om ze te beklimmen
als het je niet alleen lukt
doen we het samen
je kunt de maan niet aanraken
maar laat in gedachten de maan jou verlichten
hij schijnt niet voor niks
hij schijnt ook voor jou
De storm in jou hoofd gaat niet liggen
maar maak gebruik van de wind
geef je zorgen…
verten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
627 in deze nacht
raast de storm onzichtbaar
langs de heldere hemel
de maan zilvert
de bomen bulderen
met hun hoge kronen
een antwoord
ik ben in een wereld
vol muziek
hoog boven mijn hoofd
trekt een ver vliegtuig
een streep over de maan
naar een oneindige bestemming
straks ben ik bij jou
en samen dromen we
in onze warmte
over verre…
Gouden kleuren...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.083 De bomen fluisteren naar elkaar
En geven door dat herfst zal komen
Hun prachtige groene kleuren
Zullen langzaam worden ontnomen
Onrustig beroeren de bomen hun takken
Wetend dat de storm weldra zal beginnen
Sommige blaadjes laten zich al goudkleuren
En zullen in hun vrije val rond gaan spinnen
De bomen fluisteren naar elkaar
En kussen de…
Het
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.114 verstopt
die zich om de zoveel tijd
van jouw ware ik ontpopt
het is het andere deel van je ziel
die nog nooit echt is benoemd
maar ook wel in gefluister
je alter ego wordt genoemd
zou het slechte zich vertonen
dan wordt het meester van de gedachten
en zal dit monster zich belonen
waar het zolang op heeft moeten wachten
en als de storm…
was ik een schip
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.268 Was ik een schip
Dan joeg ik door de golven
Metershoog doorboorde ik de witte kragen
Met welbehagen
en met stormachtig geweld
Mijn masten zwiepten heen en weer
zoals in de oude filmen van weleer
Het is het spel dat wordt gespeeld
bij storm en tegenwind
onthouden dromen van een kind
Maar ik ben slechts een ouwe pont
en daarom vaar ik elke…
dragen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.932 zout doet pijn vervangen
vernevelen tot geur
ik draag je naar de bossen
geef je longen lucht
de zon doet jouw verlangen
verpakken in een zucht
ik draag je naar de bergen
geef je lichaam rust
de sneeuw zal langzaam smelten
verdampen als je kust
ik draag je naar de wolken
geef je leven vrij
de wind zal stil gaan liggen
verdwijnt de storm…
Uitbarsting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.095 Hoe bedrieglijk kalm de atmosfeer vóór de storm
lieflijk doorzichtig tot de rotsbodem van de stroom
schurend banen woorden zich ingehouden een pad
nog halverwege strandend op hun weg naar uiting
Woede nog op een kier
als een gericht projectiel
tot de laatste druppel
wachtend op ontlading
Dan spatten zinnen staccato repeterend rond
borend…
zwarte doos
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.161 ik sta in oude sneeuw
ver kijkend door twee lenzen
de eeuw is nog jong
ik sta op ijsklompen
dichter bij de dampkring
door minder storm gehinderd
een holle spiegel wordt gestut in de rug
vangt licht en buigt het naar mijn oog
dat zich met nevelslierten verknoopt
een as loopt naar het brandpunt
als spinrag tussen schutter en roos
stralen…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
661 Zomaar een paar zinnen
van wat ik voel en wens voor jou
nieuwe krachten te putten uit de bron
je erin mag slagen
het lot van de verwoestende storm
te kunnen dragen
te zwaar voor een enkeling
je hebt nog je gezin om voor te leven
die je steunen altijd weer
vraag ik de Lieve Heer
jou moed tot aanvaarding te geven
want Parkinson kent…
Nachtnuances
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
643 de nacht verschoot spontaan van kleur
toen jij, slechts gekleed in goed humeur
mijn slaapkamer binnen kwam stormen
de ochtend in je ogen was reeds gewekt
door rommelige lakens die zich nog onbevlekt
plooiden rondom mijn slaperige vormen
je glorende opkomst was de droom
waarmee ik me normaal gesproken loom
nog eens slaapdronken omdraai met…
Nachtvogel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.021 Ik rende radeloos de storm
van vragen na
zo lang ik kon.…
Zijn laatste zonnebad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 ik zie het blad
loom vallen
in volle herfstkleur
takkenbrekende
stormen getrotseerd
door hagel bezeerd
zij klaren al de lucht
voor kraakheldere
blauwe vergezichten
waar sprieten nietig
op de hoge stammen
in de hemel prikken
door berijpen
zullen zij zonlicht in
duizend kleuren splijten
nog warmt het
blad de aarde met
zijn…
De taal en het spreken
netgedicht
4.4 met 41 stemmen
1.058 Woorden kunnen troosten, zalven, zegenen
winters oproepen, zomers, het doen regenen
of sneeuwen, stormen verwekken, stilte.
Woorden kunnen stilte scheppen,
stilte kan woorden baren.
Taal en teken, alles en niets verklaren.…
DSM IV-TR
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.552 De diagnose verdooft
de storm van onbegrip
slaat de psychoot op
in handzame boeken.
Al brult hij de hemel uit,
de pillen binden hem in.
In dimensies langs assen
zit hij op een puntenwolk.
Zijn zenuwen gieren boos
door de strot van wetenschap.
Sissende statistieken sussen
drijven brandslangen uit.…
Aardbijenvoel van weleer
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.705 Gedachten tollen
in het rond
droevig hollen
terug denken doet zeer
aardbeienvoel van weleer
stormen van binnen
gaan tekeer
haar ogen zwaar
als een zak zand
zij ziet kristalklaar
woestijn in brand
onrustig als vogels
die gaan en komen
heeft zij de kat waargenomen
zij kruipt afgemat
tussen het groene blad
slapen kan zij niet…
sprookje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
694 alsof ik door spinrag kruipen moet
in diepe ravijnen springen
door het donker lopen
over onbekende wegen
de storm trotseren in je stem
(zo is de weg naar jou)
met naakte armen de honing
uit de korf van bijen stelen
handen vol edelweiss plukken
en uit de hoogste takken
het gaafste fruit meebrengen
(opdat je mij opmerken zou)
maar…
die zachte kleur
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
809 het beeld
- jij bent van licht -
breekt tijd open
in eeuwige
seconden
waaraan een drenkeling
zich vasthoudt in regen
en storm
zoals een witte lelie
in onrustige dagen die de klaarheid
van het water zoekt in deze vreemde wereld
ik hoor nog steeds je stem, aarzelend
bewegend toen ik de aarde wist
dichtbij duisternis en zware…
huwelijk
hartenkreet
2.2 met 105 stemmen
11.191 Verknocht aan het verleden
Verkocht aan het heden
Verliefd op de toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aaneen geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde…
Schitterend vlamt het hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
437 ik heb de jaarringen bekeken
feilloos zijn de dunne lijnen
van zware stormen opgetekend
de bijna breuk
van ander dan natuurgeweld
heeft mij beschadigd maar niet geveld
in opgeschotenheid raakte ik
vanzelf mijn wilde takken kwijt
profileerde tot volwassen zijn
schitterend vlamt het hout
waar lange zomers bloeiden en
helaas mijn omvang…
Odyssee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
835 Weerloos verlangen
naar wat eens
mijn bloed en Ithaca was
bruist zeeschuimend
in het uur van de storm.
Hoor:
er vallen tranen diep
in het toonloze duister van de nacht
een echo van vurig vergeten
klinkt deinend en klotsend
als een dode vissersboot
op eenzaam en
gebroken zwart water.…
Dwarreltaal
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
751 Als schepen in de wind
zo waait mijn blaadje voort
de woorden weggeblazen
in groene wij- land grond
de stromen stormen tergend
het laagland lachend uit,
maar op de schuinste helling
heeft grond zijn taal verbruid
De zwarte zwaluw schemert
die zware luchtig zin
maar kan de kans niet vinden
voorruit daar slaat het in.…
De helpende hand
gedicht
2.8 met 28 stemmen
12.983 Hij hoeft de vrijheid niet
niet nog meer regen
niet nog meer storm
geen honger meer
geen onrust meer.
Zijn missie op de aarde
net begonnen ís voorbij.
Nog even zitten, nog even leven
nog even maar nog even.
---------------------------------
uit: 'Ik heet welkom', 2007.…
Jij die mijn diepte hebt gekend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
860 als het oude blad in de rivier
dat na een plotselinge storm
weer ongenood naar boven drijft
zo drijven zinnen door mijn hoofd
ze haken vast en maken
nog geen ruimte
geen licht om helder
zin te geven aan de tijd
*
ik twijfel of het ooit zal lukken
het oude eerst te laten zinken
zo zonder hulp van jou
jij die mijn diepte hebt gekend…
Ontwaakt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.116 Dank voor het stillen
van de stormen in mijn hart,
ik was verbrokkeld en vergaan,
naar Tara afgereisd.
Dank voor het wandelen op borsten,
die zacht en warm zijn.
Dank voor het stopzetten
van de woorden in mijn hoofd,
die als een ratelslang tekeer gingen.…