3941 resultaten.
Besneeuwd winterland
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
919 Twee verliefden.
Een spoor van wit in ‘t zand.
Wolken boven het water
trekken voorbij aan dit winterland.
Even één zijn met de kou.
Totdat de zon het zicht doet smelten.…
Bloot had gegeven
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
410 de winter
werd groener
dan de lente
zich ooit in
een zomerse bui
bloot had gegeven
wit rijpte vorst
zijn herfstige
oogstkleuren
aan de al enige
tijd kalende takken
bij bevroren vlakten
onder een zon
die op een
krakende ijsvloer
zijn scheve schaats
aan het uitproberen
was tot in het wak
waar de wind
rimpelend vertelde
dat zon…
Plukjes gemêleerd grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 nog gloort
in het blauw
van je ogen
de witte wereld
die zwart omkranst
door tegenlicht
intens helder brandt
ze blinken onder
plukjes gemêleerd
grijs dat met alle
kleuren herfst spaanders
de komende egaliteit
van sneeuw en ijs
snel zal breken
waar ook je lach
de snerpende kou
zal doen gloeien in
een opbloeiend contact
dat een magische…
Rode bessen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
512 nog groent
de herfst in
krachtig blad
en rode bessen
omgeven met
prikkels en stekel
wordt leven
maandenlang bewaard
wij winterslapen
niet maar vieren
onze feesten vol
verwachting en hoop
met sneeuw en
ijskoude regens
blijft ons binnen
veel ellende bespaard
toch houdt
de pandemie mensen
kort omdat bij iedereen
er aan de…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 De herfstdag sterft en vlijt zich asgrauw
omwonden door nevelige wolken neer
de maan bleekt stil door de atmosfeer
als ‘n troebel oog befloerst met dauw
flinterdun verliest het duister haar git
als sluier zich mengt met zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende…
Wintergevoel
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
838 Het moeten ontmoeten.
Onontkoombaar bij 't begroeten dit wintergevoel.
Kom me niet te na.
Hoezeer 'k ook van je hou, kom me niet te na.
Kom me liever niet te na.
Als je enkel kijkt en zwijgt is 't of helse pijn mij dreigt.
Kom mij maar niet te na.
Je handdruk is een greep om niet aan te ontsnappen.
Hou me los, hou me los!
En kom me…
De winter en mijn lief zijn heen
gedicht
4.0 met 70 stemmen
30.623 De winter en mijn lief zijn heen.
Er zit een merel op het dak,
zijn keel beweegt, zijn snavel beeft
alsof hij in zichzelve sprak.
Hij luistert: uit een verre boom
klinkt als het ketsen van twee stenen
een vonkenregen van verlangen
zo luid, zo helder en zo bang.
De merel stort zich met een kreet
vol wildheid in de voorjaarsvlagen.…
ZANG BIJ DE HAARD
poëzie
3.3 met 22 stemmen
3.792 Plas dan, Winter met uw nat;
Storm en vries daar buiten;
Jaag uw lichte vlokken rond,
Voor mijn dichte ruiten;
Geef ons half rantsoen van dag,
En een schotel minder;
Welgemoed, bij zang en wijn,
Klaag ik van geen hinder.…
de grote winter pacificatie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.154 in het winterbos
het laatste pak bladeren
op elkaar geplakt…
Overwinteren
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
955 Over hoe een huisjesslak zijn huisje vindt
Ik ben verkleumd. En op. En zwak
en moe, zo moe van het gebik!
Een zoutvat lost het op, als slak.
De grond kent ook de tijd, tik tik,
vernielt mijn huis, mijn hol, mijn kluit.
Op de aarde voel ik me berooid,
het schuurt en striemt mijn tere huid,
en wachten tot het ooit weer dooit
dat doet me zeer…
Lijken
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.167 o, wat zijn die bomen kaal
zo vaal en anorexiaal
niet twee - niet twaalf
maar abnormaal
niet eentje niet
maar allemaal
lijken
ze skelet
die geef je hooguit een kwartaal
dan gaan ze dood-
kalm en massaal
voor plantaardig
vet…
GROOT LEED, KLEIN NIEUWS
snelsonnet
3.6 met 35 stemmen
3.448 Aan vogelpest weer twee man overleden
Maar, tegelijk, in Moskou, sneuvelt nou
Het volk bij bosjes door de strenge kou:
Tweehonderdzes personen tot op heden
Het stond op Teletekst. Een klein bericht
Groot leed is net zo groot als men belicht…
RUWRIJM
poëzie
4.3 met 15 stemmen
3.586 Het ruwrijmt, het brimmelt,
en ‘s winters geweld
heeft varings al ‘t hout in
zijn schoonheid hersteld.
Het stond daar en treuren,
van alles ontbloot;
vol deernisse, och arme, en
een beeld van de dood!
Nog maanden en dagen
zal ‘t lijen eer ‘t alom
weer licht is en leven,
en blad hier, en blom.…
IJskoud
snelsonnet
3.8 met 45 stemmen
3.953 Zodra het sneeuwt denk ik vaak aan de prent,
Die op mijn school zo mooi boven het bord hing,
Waarop het nog om pret en om de sport ging,
Wanneer de jeugd elkaar een beetje jent.
Wie het nu waagt een sneeuwbal raak te gooien,
Die hoort misschien al spoedig tot de dooien.…
Februari,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
914 door weer en wind
geen zondagskind
vier weken in de schaduw
tussen maretak en bladerdak,
geen droomhuis voor de zwaluw
maar noch door zwart of groen of grijs
laat jij je camoufleren,
fier tussen ijs en ereprijs
staan je klokjes te flaneren…
Maitiid
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.187 De winter blijft niet hangen -…
Overwinteren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.312 Hou mij toch vast
laat me gevangen zijn
heb mijzelf
volledig in de hand
en val in snedes uiteen
brand merktekens
in mijn bruine huid
druk pennen door vlees
smeul door
onder as bedekt
als sneeuw
de donkere warme aarde
met gras geel verdroogd
groen in de wortels…
Leningrads cowboy
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
949 Terwijl hij nog even
rochelt en zich warm klopt
knerpt en kermt
de uitgedroogde sneeuw
onder de zool
van zijn ontnuchtering
Snuivend klaagt hij
'mijn liefde voor haar
was enkel mogelijk
dankzij haar gebrek eraan
maar waarom'
Op 't einde van de rit
verzuipt hij zichzelf
tot een zwart gat
in de allesbevattende
kou…
Sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
856 Het is een schouwspel, bijna onvoorstelbaar;
de sneeuw valt als een wazig wit gordijn,
de witte vlokken vallen echt ontelbaar,
en maken zo de wereld kristallijn.
De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar,
en kreukelen de deken van satijn.
Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar,
en houdt het tafereel zijn extra schijn.
En kijkend door…
ijskoningin
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
8.005 stil sluipend in de winternacht
tekent ze ijsbloemen op de ruiten
wervelende wind
blaast zilvervlokken
in het rond
tikt ze warme oogleden zachtjes dicht
glazen kristallen weerkaatsten
het fonkelende licht van de maan
in schijnende ijspegels
langs haar oren
de lach op haar bleke gezicht
lijkt vastgevroren…
Hoog in het octaaf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
500 vlijmscherp
puntig en hoog
in het octaaf
zo klinken weer
de eerste geluiden
van winter
al even geleden dat
wij hebben gebeden
om op de schaats te gaan
de streken te horen
in het passeren van riet
de mooiste krullen te scoren
in het ijl van
heldere lucht kleurt en
klinkt alles scherper in vlucht
tot de vorst strenger wordt…
Nu huilt de winter in mijn hart.
poëzie
3.1 met 16 stemmen
5.122 Nu huilt de winter in mijn hart,
De vlagen donkren buiten,
Als wilden beiden van de smart
De flauwe ogen sluiten.
Dat is gekomen van de pracht
Dier schone zomerdagen,
Wier gloed geen menselijke macht
Noch bloeisel kan verdragen.
O, droefheid van dit Aards gezicht!…
Ijsbloemvlinder
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 ik heb vandaag mijn
eerste ijsbloemvlinder gezien
als feniks de warmte ontstegen
hij zat in lichtrood ontwaken
op de grens tussen dood en
nog iets van dit leven maken
uit kristallen groeiden zijn
vleugels schoksgewijs in het
adembenemend koude verblijf
door een opgaande zon
kleurde ijs in het brekende
licht tot een feeëriek gezicht…
Tweespraak
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.235 Herfst is jouw seizoen
het lichaam moet nog wennen
tenen en pinken krommen zich
ik wacht op de groene scheuten
of het sluiten van de bast
wil deze winter beter overleven
bevoorraad met trossen bananen
en zo krom zijn en jij zo zacht
met al die watten in jouw hoofd
het lijkt alsof je jonger wordt…
Kwakkelweer
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.513 Ik huiver dit plekje in stilte
schraap moedig bij elkaar
om te laten talmen tot waar
ik kalmen streep tegen kilte
Starend als een vis naar vrijheid
gebonden in kermen aangemeerd
winters steenkoud geconserveerd
ijzingwekkend snerpend respijt
Versteven tot onder, tegen de tijd
over geleverd aan; onderdoor `n
snijdende wind met ijzerkreten…
WINTERBOMEN
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
867 Blauw van de kou
staan stenen bomen
naakt te dromen
In de fletse zon.
Na een ijskoude zucht
glijden willoos de vlokken
als piepschuimbrokken
uit de grauwe lucht.
Geruisloos
koos
’t sneeuwkristal
de waterdood.
't Is AL!
Er gebeurt nooit iets.…
"Sneeuwigheid"
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
751 Een witte zegen van stilte
daalt over het land.
In de botten van mijn hand
kruipt een tochtige kilte.
Volle, grauwe wolken luchten
wriemelende witte mieren.
Ze feesten en vieren
de vlokkendans der zuchten.
Miljoenen piepschuimbrokken
verliezen het Noorden
en landen als klankloze woorden
op een grenzeloos kussen van vlokken.…
Erwtensoep
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
6.165 Mijn moeder die je verder met geen stok het ijs op kreeg
kookte in het schaatsseizoen enorme pannen erwtensoep
en deelde deze uit vanaf de steiger voor ons zomerhuisje
de soep genoot een faam tot ver achter de dijken
men reed er graag een plas voor om of kluunde zich de bramen
een enkeling trotseerde een nat pak onder de brug
slechts éénmaal…
Straks weer koud
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
900 Je zat met je ogen dicht
en genoot de warmte
in het licht van de zon
LENTE zei ik luid
liet je schrikken
even een zonnetje pikken
zei je zacht
terwijl je straalde
zoals niemand dat kon
met mijn ogen open
genoot ik jouw glimlach
zelfs toen jij je ogen weer sloot
lente fluisterde jij
als een knipoog naar de winter…
Maya
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.466 En alle gevoel
lag bevroren
onder snijdend schaatsenspoor
Ik leefde er zelfs naartoe
deze dag die weerspiegeld lag in
Winters glazen poel
Ik lik de tranen van je wangen
ze smaken zoeter dan verdriet
en zachter dan verlangen
Vergeef mijn herinnering
die mijn hart deed stromen
mijn ziel deed smelten
tot er alleen nog warmte was…