Alle inzendingen over winter

3941 resultaten.

Sorteren op:

Besneeuwd winterland

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 919
Twee verliefden. Een spoor van wit in ‘t zand. Wolken boven het water trekken voorbij aan dit winterland. Even één zijn met de kou. Totdat de zon het zicht doet smelten.…
MDCK8 november 2003Lees meer >

Bloot had gegeven

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 410
de winter werd groener dan de lente zich ooit in een zomerse bui bloot had gegeven wit rijpte vorst zijn herfstige oogstkleuren aan de al enige tijd kalende takken bij bevroren vlakten onder een zon die op een krakende ijsvloer zijn scheve schaats aan het uitproberen was tot in het wak waar de wind rimpelend vertelde dat zon…
wil melker3 januari 2022Lees meer >

Plukjes gemêleerd grijs

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 422
nog gloort in het blauw van je ogen de witte wereld die zwart omkranst door tegenlicht intens helder brandt ze blinken onder plukjes gemêleerd grijs dat met alle kleuren herfst spaanders de komende egaliteit van sneeuw en ijs snel zal breken waar ook je lach de snerpende kou zal doen gloeien in een opbloeiend contact dat een magische…
wil melker28 december 2021Lees meer >

Rode bessen

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 512
nog groent de herfst in krachtig blad en rode bessen omgeven met prikkels en stekel wordt leven maandenlang bewaard wij winterslapen niet maar vieren onze feesten vol verwachting en hoop met sneeuw en ijskoude regens blijft ons binnen veel ellende bespaard toch houdt de pandemie mensen kort omdat bij iedereen er aan de…
wil melker24 november 2021Lees meer >

Pril

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.643
De herfstdag sterft en vlijt zich asgrauw omwonden door nevelige wolken neer de maan bleekt stil door de atmosfeer als ‘n troebel oog befloerst met dauw flinterdun verliest het duister haar git als sluier zich mengt met zwemen van licht volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit wellende…

Wintergevoel

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 838
Het moeten ontmoeten. Onontkoombaar bij 't begroeten dit wintergevoel. Kom me niet te na. Hoezeer 'k ook van je hou, kom me niet te na. Kom me liever niet te na. Als je enkel kijkt en zwijgt is 't of helse pijn mij dreigt. Kom mij maar niet te na. Je handdruk is een greep om niet aan te ontsnappen. Hou me los, hou me los! En kom me…

De winter en mijn lief zijn heen

gedicht
4.0 met 70 stemmen aantal keer bekeken 30.623
De winter en mijn lief zijn heen. Er zit een merel op het dak, zijn keel beweegt, zijn snavel beeft alsof hij in zichzelve sprak. Hij luistert: uit een verre boom klinkt als het ketsen van twee stenen een vonkenregen van verlangen zo luid, zo helder en zo bang. De merel stort zich met een kreet vol wildheid in de voorjaarsvlagen.…
M. Vasalis1 januari 2004Lees meer >

ZANG BIJ DE HAARD

poëzie
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.792
Plas dan, Winter met uw nat; Storm en vries daar buiten; Jaag uw lichte vlokken rond, Voor mijn dichte ruiten; Geef ons half rantsoen van dag, En een schotel minder; Welgemoed, bij zang en wijn, Klaag ik van geen hinder.…

de grote winter pacificatie

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.154
in het winterbos het laatste pak bladeren op elkaar geplakt…
robflipse16 januari 2004Lees meer >

Overwinteren

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 955
Over hoe een huisjesslak zijn huisje vindt Ik ben verkleumd. En op. En zwak en moe, zo moe van het gebik! Een zoutvat lost het op, als slak. De grond kent ook de tijd, tik tik, vernielt mijn huis, mijn hol, mijn kluit. Op de aarde voel ik me berooid, het schuurt en striemt mijn tere huid, en wachten tot het ooit weer dooit dat doet me zeer…

Lijken

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.167
o, wat zijn die bomen kaal zo vaal en anorexiaal niet twee - niet twaalf maar abnormaal niet eentje niet maar allemaal lijken ze skelet die geef je hooguit een kwartaal dan gaan ze dood- kalm en massaal voor plantaardig vet…

GROOT LEED, KLEIN NIEUWS

snelsonnet
3.6 met 35 stemmen aantal keer bekeken 3.448
Aan vogelpest weer twee man overleden Maar, tegelijk, in Moskou, sneuvelt nou Het volk bij bosjes door de strenge kou: Tweehonderdzes personen tot op heden Het stond op Teletekst. Een klein bericht Groot leed is net zo groot als men belicht…
Ko de Laat27 januari 2004Lees meer >

RUWRIJM

poëzie
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.586
Het ruwrijmt, het brimmelt, en ‘s winters geweld heeft varings al ‘t hout in zijn schoonheid hersteld. Het stond daar en treuren, van alles ontbloot; vol deernisse, och arme, en een beeld van de dood! Nog maanden en dagen zal ‘t lijen eer ‘t alom weer licht is en leven, en blad hier, en blom.…

IJskoud

snelsonnet
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 3.953
Zodra het sneeuwt denk ik vaak aan de prent, Die op mijn school zo mooi boven het bord hing, Waarop het nog om pret en om de sport ging, Wanneer de jeugd elkaar een beetje jent. Wie het nu waagt een sneeuwbal raak te gooien, Die hoort misschien al spoedig tot de dooien.…

Februari,

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 914
door weer en wind geen zondagskind vier weken in de schaduw tussen maretak en bladerdak, geen droomhuis voor de zwaluw maar noch door zwart of groen of grijs laat jij je camoufleren, fier tussen ijs en ereprijs staan je klokjes te flaneren…

Overwinteren

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Hou mij toch vast laat me gevangen zijn heb mijzelf volledig in de hand en val in snedes uiteen brand merktekens in mijn bruine huid druk pennen door vlees smeul door onder as bedekt als sneeuw de donkere warme aarde met gras geel verdroogd groen in de wortels…

Leningrads cowboy

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 949
Terwijl hij nog even rochelt en zich warm klopt knerpt en kermt de uitgedroogde sneeuw onder de zool van zijn ontnuchtering Snuivend klaagt hij 'mijn liefde voor haar was enkel mogelijk dankzij haar gebrek eraan maar waarom' Op 't einde van de rit verzuipt hij zichzelf tot een zwart gat in de allesbevattende kou…

Sneeuw

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
Het is een schouwspel, bijna onvoorstelbaar; de sneeuw valt als een wazig wit gordijn, de witte vlokken vallen echt ontelbaar, en maken zo de wereld kristallijn. De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar, en kreukelen de deken van satijn. Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar, en houdt het tafereel zijn extra schijn. En kijkend door…

ijskoningin

netgedicht
4.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 8.005
stil sluipend in de winternacht tekent ze ijsbloemen op de ruiten wervelende wind blaast zilvervlokken in het rond tikt ze warme oogleden zachtjes dicht glazen kristallen weerkaatsten het fonkelende licht van de maan in schijnende ijspegels langs haar oren de lach op haar bleke gezicht lijkt vastgevroren…
Channanja20 december 2005Lees meer >

Hoog in het octaaf

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
vlijmscherp puntig en hoog in het octaaf zo klinken weer de eerste geluiden van winter al even geleden dat wij hebben gebeden om op de schaats te gaan de streken te horen in het passeren van riet de mooiste krullen te scoren in het ijl van heldere lucht kleurt en klinkt alles scherper in vlucht tot de vorst strenger wordt…
wil melker28 februari 2018Lees meer >

Nu huilt de winter in mijn hart.

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.122
Nu huilt de winter in mijn hart, De vlagen donkren buiten, Als wilden beiden van de smart De flauwe ogen sluiten. Dat is gekomen van de pracht Dier schone zomerdagen, Wier gloed geen menselijke macht Noch bloeisel kan verdragen. O, droefheid van dit Aards gezicht!…
Willem Kloos21 december 2005Lees meer >

Ijsbloemvlinder

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
ik heb vandaag mijn eerste ijsbloemvlinder gezien als feniks de warmte ontstegen hij zat in lichtrood ontwaken op de grens tussen dood en nog iets van dit leven maken uit kristallen groeiden zijn vleugels schoksgewijs in het adembenemend koude verblijf door een opgaande zon kleurde ijs in het brekende licht tot een feeëriek gezicht…
wil melker26 februari 2018Lees meer >

Tweespraak

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.235
Herfst is jouw seizoen het lichaam moet nog wennen tenen en pinken krommen zich ik wacht op de groene scheuten of het sluiten van de bast wil deze winter beter overleven bevoorraad met trossen bananen en zo krom zijn en jij zo zacht met al die watten in jouw hoofd het lijkt alsof je jonger wordt…

Kwakkelweer

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.513
Ik huiver dit plekje in stilte schraap moedig bij elkaar om te laten talmen tot waar ik kalmen streep tegen kilte Starend als een vis naar vrijheid gebonden in kermen aangemeerd winters steenkoud geconserveerd ijzingwekkend snerpend respijt Versteven tot onder, tegen de tijd over geleverd aan; onderdoor `n snijdende wind met ijzerkreten…
WOLF20 november 2004Lees meer >

WINTERBOMEN

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 867
Blauw van de kou staan stenen bomen naakt te dromen In de fletse zon. Na een ijskoude zucht glijden willoos de vlokken als piepschuimbrokken uit de grauwe lucht. Geruisloos koos ’t sneeuwkristal de waterdood. 't Is AL! Er gebeurt nooit iets.…
ORFO11 februari 2004Lees meer >

"Sneeuwigheid"

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Een witte zegen van stilte daalt over het land. In de botten van mijn hand kruipt een tochtige kilte. Volle, grauwe wolken luchten wriemelende witte mieren. Ze feesten en vieren de vlokkendans der zuchten. Miljoenen piepschuimbrokken verliezen het Noorden en landen als klankloze woorden op een grenzeloos kussen van vlokken.…
ORFO27 februari 2004Lees meer >

Erwtensoep

netgedicht
3.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 6.165
Mijn moeder die je verder met geen stok het ijs op kreeg kookte in het schaatsseizoen enorme pannen erwtensoep en deelde deze uit vanaf de steiger voor ons zomerhuisje de soep genoot een faam tot ver achter de dijken men reed er graag een plas voor om of kluunde zich de bramen een enkeling trotseerde een nat pak onder de brug slechts éénmaal…

Straks weer koud

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 900
Je zat met je ogen dicht en genoot de warmte in het licht van de zon LENTE zei ik luid liet je schrikken even een zonnetje pikken zei je zacht terwijl je straalde zoals niemand dat kon met mijn ogen open genoot ik jouw glimlach zelfs toen jij je ogen weer sloot lente fluisterde jij als een knipoog naar de winter…

Maya

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.466
En alle gevoel lag bevroren onder snijdend schaatsenspoor Ik leefde er zelfs naartoe deze dag die weerspiegeld lag in Winters glazen poel Ik lik de tranen van je wangen ze smaken zoeter dan verdriet en zachter dan verlangen Vergeef mijn herinnering die mijn hart deed stromen mijn ziel deed smelten tot er alleen nog warmte was…