26654 resultaten.
Mijn Wad,
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
526 Mijn Wad, kon jij mij maar dromen
me kleuren aan de horizon
met mij ontwaken
telkens wanneer de vloed
me overspoelt
kon ik maar jouw water wezen
het opgedroogde zand
of gewoon zoals jij wilt;
een beetje golf
draag mij in het boeket van het heden
speel de liefde al was het echt
spreek niet van zonden
laat me de winnaar zijn…
Aartsvader.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 gij heiligde onze aarde
in Gods naam verricht
je zoon te vergeten
in verduisterd levenslicht
stortvloed van tranen
over jouw Bijbelse land
wonderen in verhalen
ruïnes in het zand
gij schiep vele kinderen
in eerbied en roem
wij lezen in geschriften
het leven van toen
1974.…
Een ijskoud ontwaken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 zie je hand
vingers onrustig
op zoek naar accenten
ogen vinden
woorden uit beelden
van je geest
je stem formuleert
zinnen uit passie
die eens is geweest
ik verzuip in
een stortvloed emoties
het is uit
langzaam ebt
de spanning weg
een totale ravage
leeg is het strand
in een ijskoud ontwaken
glijdt wat zand door mijn hand…
VISSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Het schip ligt hoog
en droog
op het zand
ik voel Zijn hand
je gaat van loef
dat is je troef
de plaat is zijn plaats
van Griendvisser
naar Engelsmanschipper
de zee op drift
immer van keer naar keer
als ik kijk
twee kilometer ver
dan keer jij weer
het schip in het vizier
daar ga jij
als een strandplevier…
Ajna
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 alleen daar bereik ik
los van
land en zand
hand en tand
transparant
in de lucht, indigo!
slechts een gedachte
creëert
neem mij op
mee
Yo Pradodayat
ik schitter
schenk licht
ben licht
Tat
Aum…
Hou-me-Vast
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 schrijf me in de wolken
lees mij in het zand
ruik mij in het helmgras
wandelend hand in hand
proef me op jouw lippen
geniet van het zilte zout
vind me in de westenwind
waar je ongelooflijk van houdt
streel me in het zonlicht
nimmer meer apart
ben ik allang voor jou gezwicht
daar jij me veroverde met jouw hart…
ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 dagje op het strand
voeten in het zand
vlieger in de lucht
de wind slaakt een
stille zucht
blauwe hemel
witte strandhutjes
kinderen lopen over de duinen
terwijl verderop mensen
over de dijk struinen
zuivere zeelucht
nog even uitwaaien
vakantiegevoel
ik wil jou
vasthouden
tot volgend jaar…
Geen gevecht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
550 heb mijn leven
in het zand geschreven
maar iedere vloed
wiste de woorden
het voelde niet goed
zond mijn gebeden
in verlangen omhoog
zag in het kringelen
van wierook en wind
dat de wensen vervlogen
heb de lijnen omgebogen
ga met positieve krachten
in op wat ik kan verwachten
er is geen gevecht want in buigen
en meegaan kom ik weer…
standvastig (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 In deze uitgestorven kustplaats
vastgenageld in het zand
zie ik hoe je ongenaakbare
met roest bedekte lijf
de beukende golfslagen
onverstoorbaar incasseert.
Het tandenknarsen van de tijd
het wassende water
de tartende zeewind
weten niet van wijken
ze maken je gestaalde hoofd
koppen kleiner.
Een albatros landt zwijgend
op je hoofd.…
De elementen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
481 Wind in vol element zweept wilde golven
die met hun witte haar woest in de war
zich storten op het weerloos strand
dat wegvlucht met veel stuivend zand
maar steeds meer wordt verzwolgen
ik loop langzaam
sluit mijn ogen
luister naar
het grof gebulder
lik het zilt
van mijn lippen
en voel me
slechts heel nietig…
Och, zie mij hier staren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
601 hoe diep mijn zucht
langs het vensterraam
morgenzorgen mengen
zich in de schrale lucht
een spoor van zand
leidt naar de hof
een vertrouwde zetel
nodigt als een open hand
och, zie mij hier staren
de verte heeft geen weet
van dat…
hetgeen ik wil bewaren
ik kerf het in de nerven
van een vallend blad
zo is het vastgelegd
de aarde zal…
Dubbel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 zand kriebelt
tussen de tenen
de zon omlijst de avond
langzaam sijpelt
't nieuws dat er een vliegtuig
uit de lucht geschoten is
door
mensen spelen in de zee,
honden rennen langs de vloedlijn
vol ongeloof herhalen
de beelden zich
terwijl de zon zich neerlegt
in de oh zo kalme zee…
alleen dan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
520 mocht ik woorden vinden in de zee
en vogels, blank van kleed, gedragen
door de wind
dan een kind dat schelpen steelt, van
clusters zand
alleen dan ja, op de huppelende toon
van kleine noten
schrei ik voor een wijle
in mijn hand
mocht ik gezangen weten, licht van geluid
met grote stemmen, ach
ja dan
draag ik het uit…
Het strand.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
955 een kind speelt
in ’t schelpenzand tussen ’t vuil
net als vele andere kinderen,
laten zij zich niet hinderen
door plastic, patatzakjes, ijzer,
hout en ander afval
zelfs niet door een stinkende
aangespoelde blauwe kwal
of door de paardenvijgen in ’t zand
kinderen spelen slechts lekker op het strand…
Een schone lei
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 ik wilde spelen
aan het strand met
een schepje schelpen
en wat zand
maar de zee
leek het spel
steeds te onderbreken
door nieuwe kansen te geven
golfde een schone lei
om weer te beginnen
ik werd kwaad maar
lachte toen van binnen
want spelen is
het iedere keer
net even anders proberen
niet het eenmalig presteren…
sterenhemel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
411 in het berglandschap
uitgestrekt en kaal
brengt een onderaardse
stenen trap een
graf aan het licht
onder de geschilderde
sterrenhemel twee
lichamen bedekt met
een gaas van ragfijne
zilverdraden
majestueuze
maskers van goud
rusten op de
plaats waar ooit
hun gezicht was
uit het zand van
vergetelheid
gegraven
onherstelbaar…
Wij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 Wij
samen aan het strand
Wij
samen hand in hand
luisterend
naar wat de zee fluistert
Wij
samen op het strand
elkaar kussend
in het zand
Wij
samen in de zee
er is niemand; alleen wij twee
Een stroom van liefde
voer ons mee
Wij twee,
even één…
Zielsgenot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
576 welkom frisse
groene blaadjes
fleurig wapperend
in de
zeewind/april
warme zonnewarmte
schaars geklede
vrolijke kinderen
mensen deze
maand doet
wat het
wil
snuif de
kostbare zeelucht
wandelend over
het zand
blote voeten/
voetjes zomersproetjes
bruine toetjes
veelkleurige zonnehoedjes
LENTEGROETJES…
December
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
587 Je voelt lijkt niets hetzelfde
Behalve het loslaten van een ring
Geen Santa Claus met elve
Begrijpt het als een geheel ding
Wat rijmd straft nimmer als paard
Draag zand naar gracht
Geen toverstaf als haard
Vannacht was het gedaan met macht
December in al haar glorie
het westeinde
Morgen kent geen Romeinen
Tot dan tot sorry…
Scheve bomen en zoute wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Haar vasthouden in sepia, in tweevoud
zelfs en dan met jou delen, wat opkomt
bij jouw woorden, eens gezegd blijft
Het licht ontsnapt aan haar sluier
werkelijkheid is het schuim van giftig
wier op het zand van het strand
Dubbelzinnig in drievoud kijkt zij mij aan
geeft antwoord op mijn vragen, herinnert
mij aan dagen van venijn en zeurende…
Herfsttij (niet te keren...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Eindigend in eeuwig zand, zonder enige verheffing.
Met de horizon ver onder mij...…
't Monolieten-(oudejaarsstunt)mysterie (Werk 1001)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Zuil Oudehorne*
Via woestijnzand uit
Utah naar de Roemeen-
se bergen en nu in
Oudehorne, Friesland
De UFO-gelovers
Nieuwsgierig enthousiast
Een Metalen Monoliet
Nu al dríe keer verrast
De overeenkomst tussen
Oudehorne, bergen, zand
Een mystieke monoliet
Met gelijkenis. Ook verband?
*Locatie: oostelijk van Heerenveen…
winst opstrijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
506 Achter ons doen we de deur toe
en trekken ze de ladder op
dood zijn de schedels die knarsen
op de vliering onder de pannen
achter het luik een knetterende wind
van stemmen die gepoft zijn
het kaf uitgestrooid stuivend het zand
de zee is een zeil dat schuift
over het zijn
tot petroleum de lijken
tot petroleum
winbaar en de winst van…
de veren van de vogelman
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 achter de duinen heeft hij zich
vleugels aangemeten
nu fladdert hij
de vogelman door het
zand naar het water
boven hem strekt een
oneindig blauwgrijze deken uit
hij houdt de vleugels hoog
tot hij als een vogelstip aan
de horizon verdween
de veren van de vogelman
komen bovendrijven
wie ziet zijn unieke veren
wie haalt ze uit het water…
vulkanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Smelt het zand in je handen
geef de eilanden overvloed
verlang naar vuur
eer het struikgewas walmt
vulkanen in slaap vallen
onder de gordel ‘t ijzigste
die maan missende raket
of een gemaakte sweater
voor de leegte van de eilanden
de ander zijn ledematen
verbranden in de zichtlijn van
zo’n verreizende bron…
Virus virtueel veertig
snelsonnet
3.2 met 6 stemmen
773 Het eerste virus ooit op een computer
Werd veertig jaren terug gefabriceerd
Zodat het nu denkbeeldig jubileert
Met vlag halfstok en treurmuziekgetoeter
Ik hoor daarbij (scherp als een stille beeper)
Het gniffelende nageslacht van Creeper…
De zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Je was vanmorgen nog ergens diep in de zee,
en elke golf nam je een stukje mee,
na een dag of twee lig je ineens
op een randje zand aan de zee.
Lachend om mijn eigen gedachten,
loop ik langs de golven,
in het zand langs de zee.…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 De geur van zoute ziltheid, brandend zand,
de geur van de zomer.
Het gouden zand waarop ik loop heeft de zon gevangen.
Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet.
De zee waarvoor ik zoveel ontzag heb,
maar waarvan ik weet dat zij me uiteindelijk
toch zal weten te verleiden,
ze wist mijn sporen op haar beurt.…
Blote borsten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.098 Laat koning Albert II een zilte traan
Of sterker nog, dreigt Filip te bezwijken,
Of laten schreeuwers van hun afkeer blijken,
Dan kunnen gokkers zondag cashen gaan.
Zwaait Femen dan ook nog eens met wat tieten..
Gigantisch gaat de gokker dan genieten!!…
De lange weg
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.280 soms te gehaast,
'k had weinig tijd,
de weg was nog zo lang,
totdat 'k ineens, heel onverwacht,
een rimpel tegenkwam,
ik struikelde en viel
voorover in het zand.
Veel voeten gingen langs mij heen,
niet één hield bij mij stil,
ik was, beneden hen in 't zand,
gevaarlijk noch belangrijk meer.…