3465 resultaten.
Woordenspel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
479 jij kent als
geen ander
het kleine
woordenspel
nog niet op
multimedia
maar er trekt
al een peuter
aan de bel
er zit muziek
in oeverloze
samenspraakjes
waarbij ogen
en lach de
bindmiddelen zijn
van een overdosis
plezier die hier de
melodie versiert
waar herhalen
ruimte geeft
aan improviseren
is samen leren
nummer een
daar…
Geraakt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 trompettist blaast z’n wangen vol
om de wereld te raken, aan te raken
met welke toonaard dan ook
zachtjes en bescheiden
tot ruig en hard ondersteund
door bas drum en keyboards
zingt hij tot de bomen
die oeverloos worden gekapt
toetert hij over een Syrische vriend
die niet meer naar huis kan
nu oorlog is wat de klok slaat
geeft hij, neemt hij de ruimte…
Zonvlekken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik
voel onder de waterspiegel
ruimte voor geheimen
schuilplaatsen van wat
de toekomst wordt, misschien
Mijn vriendinnen steken kaarsen op
en zullen op de terugweg praten
over de jongens op de banken
maar ik zit liever ongestoord
onder de heilige eiken
in de kronkel van de beek…
Pijn en angst ervaren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
461 Je diepste pijn te doorvoelen
Kan een levens bevrijdende
Ervaring zijn
Het maakt verkrampte energie
En verlamde creativiteit vrij
En geeft ruimte om plezier te voelen
En wel in die mate
Waarin je bereid bent
Je pijn te voelen
Hetzelfde geldt voor angst
Angst is een ontkenning
Van andere gevoelens
Wanneer het oorspronkelijke
Gevoel…
Morgenster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 Het is de geborgenheid
Van je hand op mijn schouder
Het oneindig vertrouwen
Dat jij er zult zijn
Wanneer straks de wolven komen
Om huilend aan mijn voeten te staan
Het is de menselijkheid
Van je ziel en je zijn
Met in je hart de ruimte
Voor hen die anders zijn
Met het oog voor de waarde
Van wat achteloos wordt weggezet
Het is de…
Trigger tot conflict
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 zacht vulde
achtergrond
de ruimte in
rond je gezicht
accentueerde zo
de vriendelijk
huiselijke stemming
van jouw leven
aan je gebaren
hing initiatief
ogen hadden de
uiteindelijke regie
toch was er geen
enkele sprake van
een overheersend
aanwezig zijn
juist de combinatie
van contrasten
zorgden voor een
harmonieuze lijn…
gewijzigd reisplan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 een oud hemelsprookje
een snipper van geruchten
nooit ergens aangetroffen
gewoon een concept
ze staat los van ons
wil je haar doorgronden
dan laat ze zich niet vinden
laten we het er maar
niet over hebben
en dan toch die heimwee
naar een plek waar ze zou
huizen ergens tussen
het sacrale en het leven
het verlangen naar een
ruimte…
scenario
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 verblindend weerkaatst de werkelijkheid
het grillig schijnsel van zijn verbeelding
tot ongekende krachten
die mij roerloos ontvoerden
in de leegte van de ruimte
waar verdwaald uit het vertrouwde
mijn fel begeerde leven haar gezicht verloor
in de wisselende kleuren van herinneringen
vervloeit het verleden met het heden
tot een verlichting…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
675 --------------------------
Een huis is een rechthoek om de ruimte:
het lichaam omkadert zichzelf.
Jouw leven een blauw stipje op het canvas:
contrast tot de leegte
de vogel en de boom en de wolken,
de zon en de vijver worden zich,
schenken zich uit,
vullen alle mogelijke werelden.…
metaichmion (met Goliath én Ereuthalion)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
352 het monster bestaat
bij de gratie van de strijd
en de ruimte
tussen vriend en vijand
de uitvergrote reuzen staan te stampen
op het slagveld van twee kampen
tegenover jongelingen
die te voet gekomen zijn
een ijzeren strijdknots
een massief bronzen speer
zijn geen verweer
tegen de slimmigheidjes
de kleintjes gaan ervandoor
met de…
als je eenmaal weet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
256 als je eenmaal weet
hoe de trappen klinken
vanachter de gesloten deur
als je eenmaal weet
welke stappen overgeslagen worden
op de schreden naar beneden
als je eenmaal weet
dat diep in je afwezige zelf
wel een vredige ruimte bestaat
als je eenmaal weet
waar die sleutel zich bevindt
en werkelijkheid binnendringt
als je eenmaal weet…
Jagen en jachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
197 ik snak naar ruimte en rust
en spreek over lijf en leden
ook voor in mijn hoofd een must;
ik heb te lang de stilte vermeden
.
natuurlijk is dat aan mijzelf te wijten
maar tevens stuurt het leven mede mijn weg
kan zijn dat het een kwestie is van slijten
het is maar net waar ik de nadruk op leg
.…
doorsnee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
9 zometeen weet het licht zich
overschaduwd
sluiten deuren en luiken
is de kamer leeg
niemand luistert vanzelf
overal is gisteren
we houden ons op de vlakte
daar is aanwezigheid
achtergelaten in dit vertrek
op een plek op gepaste afstand
in een ruimte aan begrip voorbij
waaruit geen mens ontsnapt
waar ons leven doorheen snijdt…
IN HET SPOOR VAN DIOGENES
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
256 Een schelle omroepstem vervliegt in de ruimte die
zich vult met fragmenten van
verdoofde gedachten.
Andermaal wordt een schrale bank mijn
hotel voor de nacht,
terwijl tijdloze rook tussen mijn vingers
ontsnapt.
Ik pauzeer, zwevend tussen wat was
en wat komt, de lage zon
mijn enige kompas.…
Mijn dwaallicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.069 Op die avond keek ik, zag ik helder
mijn dwaallicht
ben jij, mijn allerliefste lief
deze blauwe ruimte is onze onbekende wereld
traag voelen onze handen
aarzelend leren wij kennen
schemergedachten fluisteren over vertrouwen
wij worden vreugde
nog een keer, deze laatste maal
strooien we liefde rond in deze na-zomertuin
mijn dwaallicht…
Wereld van gedachten
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.027 Ik vlieg hoger raak de wolken aan
Zacht en teder strelen zij mijn wangen
Ik ben gewichtloos heb het naar mijn zin
Vanavond de hemel met sterren behangen
De tijd is veranderd in een grote ruimte
De zon verwarmd mijn lichaam en geest
Ik open mijn ogen en ben weer op aarde
Ik ben even in een andere wereld geweest…
Envelop met foto's I
gedicht
3.6 met 101 stemmen
33.206 Hier is de onbedoelde ruimte.
Mijn broer leerde me er bochtjes achteruit.
-----------------------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
ik schuur tegen muren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.529 ik schuur tegen muren
die ik zelf heb gebouwd
wil gaan vervellen
veilig vertrouwd weer herstellen
gaf jij mij de stenen die
tussen ons kwamen te staan
metselde ik aan de scheiding
lieten we elkaar zo maar gaan
het was ieder voor zich
vrijheid in ruimte en tijd
maar de warmte verdween
door gebrek aan intimiteit
vervellen is geen herstellen…
een plek
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
653 geef me de ruimte
een plek naast jou
het hoeft niet veel te zijn
en ik laat me zien
zoals ik ben, een mens
in taal en beeld, soms
met een welgemikte aai
over de bol van jouw bestaan
en samen heerlijk lachen
om weer een kleine schuiver
die ik altijd maken moet
morgen al immers
ben ik weer weg
misschien
als de plek naast jou
te klein…
Ik heb ze geteld
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
2.213 kijk je aan
terwijl je de nacht
op mijn armen drukt
boven de wind
luistert god
en ik bid
huil tevergeefs
wanneer je het daglicht
van mijn lichaam schraapt
in je ogen
wijkt de schaamte
en ik smeek
bedek bloedrood
de verloren strijd
van schrijnend verlies
onder de maan
sterven de sterren
en ik tel …
gevangen in de ruimte…
jules schoot met kanon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
618 generatie weet
dat cape kennedy
allang weer cape canaveral heet
en dat je daar
altijd al sneller dan hier
een baantje rond krijgt
door meer lokale draaierigheid
dichterbij de evenaar
mensen op de maan via televisie
voor ons niks nieuws onder de zon
al schoot jules verne ons per kanon
tot hooguit zestig graden onder nul
en was in de ruimte…
dakloos in het wassalon
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
683 neonlicht
verhullen niet zijn kilte
zoals hij daar ineengedoken
de nacht tracht door te brengen
van een lang februarimoment
het zakje aan zijn voeten
met gaten en al lang versleten
bevat geen wasgoed meer
maar de resten van zijn beschaving
ooit gekocht op afbetaling
Ze noemen hem de doler
de kraker van wat warmte
bezetter van wat ruimte…
nervositas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.476 uit de ruïnes rijzen zenuwen
ze razen door de buizen van het huis
kneuzen de ruimte
waar mijn gemoed geduldig veinst
slechts mijn gemoed te zijn
en niet de bruisende bron
van mijn gebundeld wezen
ik sla op de vlucht
voor de kraaien in mijn haar
mijn woorden glijden uit
vergeten mijn inborst te kneden
ik sta op de rand
bereid over lijken…
Spoorloos
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
909 Ze liep vaak door het bos
Door dorre lanen
Met triestheid in haar ziel
Waar ook haar hartstocht sliep
Geen ruimte was voor tranen
En dacht aan eigen leven
Waarin geen vogel voor haar zong
Die zij kon horen
geen warmte haar omringde
of om haar werd gegeven
en zij ook niemand kon bekoren
Tot op een dag een kar zijn sporen trok
Met…
Op blote voeten
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
712 vannacht
waar ik in je adem rust
en me geef
waar ik geen antwoord weeg
op witte muren of letters
verzameld in de lucht
wil je in me wonen
morgen
waar je innige stilte spreekt
met geen enkel onbeduidend woord
of zinnen over Liefde
zelfs niet over een zuivere dood
mag ik zijn
vederlicht
voltooien wat nooit werd voltooid
in de ruimte…
IJzig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
773 een dag hard werken
in een oververhitte ruimte
maakt het buiten kouder
dan het laagje ijs
de wagen ontdooit nauwelijks
ramen beslaan al snel
met geademd ongeduld
heel wat later wordt het
langzaam huiswaarts glijden
over aangekoekte en bevuilde wegen
als ik tenslotte mijn eigen straat inrij
is alles zuiver wit, slechts
dierenpootjes…
Anekdote
gedicht
2.9 met 27 stemmen
14.222 -
zweven duister van ruimte in.
Trein aarzelt
- wat nu te doen?
Zet zich
naar vreemd signaal
weer in beweging.
Ze weten wie ik ben.
----------------------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin', 2000.…
Ademruimte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
634 Ademruimte
Ruimte om te ademen,vanuit
het kreukelwoud van mijn
gedachtenkronkels;een denkbeeldig
briesje,opdwarrelend vanuit
onzichtbare etherische sferen.…
Ineen verstrengeld
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.732 Ineen verstrengeld ingeslapen
na een hete strubbeling vol
passie is het ontwaken wat
eenzaam met de ruggen naar
elkaar de vrije ruimte zoekend
voor jullie armen en benen
in een verstrekkend gebaar
Om dan bij het eerste licht door
de kieren van de gordijnen
weer in elkaar te kruipen en
wie weet het opnieuw te doen -
ja, dat is leven…
op de droomlijn
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
893 wil ik je zoenen
de kamer horen zingen
zuchten
tussen twee zinnen
steeds weer
je vol verwachting aankijken
overgevoelig worden, overwonnen
zoals het licht zoekt
en vindt
verovert
over tepels en teder, rozen
zich dan laaft aan ruimte
verbeelding
de zee en het seizoen
waar ik van houd, wil ik je plagen
op het strand
met…