4214 resultaten.
de wind zucht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
593 de wind zucht
het blad beweegt
het hout kreunt
een doffe klap
de aarde schudt
het blad draait
vangt de wind
waait zacht omhoog
kust de tak
de dauw valt
voedt de grond
een zaad ontkiemt
een boom groeit
het frisse blad
ontmoet de wind
de wind zucht
danst haar finale:
een wervelwind…
De stenen die ontwaken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
694 Daar sta ik dan
op stekelige grond
op weg naar ergens heen
de rechterkant lijkt bloedeloos
de linkerkant van steen
..
plots zie ik
de stenen die ontwaken
en wijzen naar mijn weg
de vogels die me roepen
tezamen op een zelfde weg
..…
Steen
gedicht
2.9 met 15 stemmen
8.739 Leert, kinderen, dit uit zijnen mond:
houdt steeds een vuist boven de grond.
---------------------------------------------------------------
uit: 'Gedichten 68', een keuze uit de tijdschriften,
Jos de Haes en Hubert van Herreweghen, Davidsfonds…
Een storm van zand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
603 en steekt zijn hoofd in de grond
tijdens een storm van zand…
Balinese dans
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
576 Vingertjes gracieuzen rond het lijfje
groene zijde goudbrokaat
van het porseleinen meisje
dat trippelend het zicht uit gaat
de waaier en het knippen
van haar blikken laten briesjes na
wil van zoete lippen nippen
grond vergaat me waar ik sta
als zij tingeltangel dansen gaat
lokken ook haar mooie ogen
hang ik aan een zwakke draad
zij heeft…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het water zonder grond…
PEUTERS EIGEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.323 Driejarige kindjes
wroeten dolgraag in 't zand
scheppen kneden al verbeeldend
maken gestalten
uit het gewone leven
eveneens monsters en paleizen
om verwoede strijd
dan sterke vrede te brengen
op de kleine stuifwereld
deze speelsheid is de oerdrang
tot nodig zelfonderhoud
bij ruwe zwerfstammen
die de grond omkeren
en uithollen voor vruchtbaarheid…
Op sokken
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
760 veeg de bewijsstukken maar van tafel
en de kruimels onder het kleed
draai de klok maar terug naar gister
als of het er allemaal niet toe deed
hoe je haar hebt geslagen
viel ze pardoes op de grond
sneed haar gil door merg en been
alsof de wereld niet bestond
heb je ziedend het huis verlaten
ben je heel hard weggerend
haar snikkend achterlatend…
In uitstervend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 ik heb
de bladeren geraapt
vruchten terug gehangen
met muziek
van wolken gespeeld
de wind uitgefloten
maar jij
ging niet open
in zomerse bloei
ruiste kou
dwarrelde dood
in uitstervend rood
je ziel lachte zachtjes
want in de grond
stroomde jouw leven
niet jij maar ik
viel aan afscheid ten prooi
bij lentes eerste dooi…
Wij
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.608 Die ene blik in je ogen,
die was diep,
tot de grond van je hart
kon ik zien,
en dat wat ik daar tegen kwam,
was hartstochtelijke liefde,
die mij nu pijn doet,
die mij elke dag laat huilen,
en toch will ik het niet anders.
Want, ik hou van jou!…
Stamboom
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.542 Als alle bladeren zijn gevallen
en de boom weer leeg is
dan vult mijn brein zich met wortels
vanuit de grond van mijn hart
het verleden verlaten
alle gedachtes in het hier en nu
maar herinneringen blijven
van de bomen die tegen over mij stonden
die ik zag, toen ik het licht zag
de wortels van de bomen zijn spiegels van mijzelf
al zijn…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Gronden, in schemering gehouden,
met wind en eenzaamheid gevoed,
vlijen zich open, horizonnen
wijken en worden afgesponnen,
er is geen landschap meer behoed
voor deze enige getrouwe
die overal zijn intocht doet.
-----------------------------
uit: Eiland der ziel (1939)…
dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 (ik had me óók verzet
als onrechtvaardigheid voor rechter speelde)
in de verloren hoop van dode ogen
school de kracht van duizend verzen vrijheid
en de moed van zuivere gewetens
daar, op vlaktes of in bos
tegen muren, wanden, op de grond
bloedde toen een grote wond
in uitgestrekte harten
honderd smarten zeiden niets
maar de eerste…
duizend kamers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 In het huis met
duizend kamers
hoort men alleen
de doffe blaf van
de zwarte hond
de zangeres verloor
haar stem en
zwijgt in alle talen
de poëet vangt
tevergeefs de
vervlogen woorden
de beeldenstormer zit
onthand vastgenageld
aan de grond
de gekooide vogel zwijgt
gelaten en kijkt niet
meer naar boven
alles is een gerucht…
Doorzichtig
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
399 jij droeg
doorzichtig
transparant
viel in lange
plooien tot
op de grond
elan
begeleidde
jouw bewegen
waarin kracht
en souplesse
eenheid vond
jij hebt dat
losgelaten
waarvan je dacht
nooit zonder
te kunnen leven
vrijheid is je gegeven
verdwenen zijn de
onzekerheidsangsten
onafhankelijk zonder
echte handenbinders
ga jij…
Voorgoed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 ik had je hand in hand willen betreden
je kinderen thuis willen brengen
toch liep 't anders, anders dan gedacht
'heilige' grond verzadigd met verdriet
in de loop der tijd overwoekerd
overwoekerd met al er groeit en bloeit
zingen vogels er in 'gepaste' stilte
gelijk begraven verhalen die nooit meer
'n luisterend oor zullen vinden…
Naar ongekende ruimte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
564 het bos
heeft mij verlaten
ik boom in stilte door
na het ontluiken
onder struiken groeiden
wij naar ongekende ruimte
om later toch
te fluisteren met kruinen
samen te luisteren naar de wind
regen loogde grond
en storm velde de reuzen
waar ik bescherming vond
nog wortel ik maar
aan de rand zie ik
de wei en open lucht
het bos…
Met de wortels naar boven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Wortels die zo vaak
Al te vergeefs in de
Diepte naar water
Hebben gezocht,
Levensbron die daar
Nog wel is, maar
Tot op de bodem uitgeput -
Hebben zich nu naar boven
Gericht, zoeken het leven
Nu boven de grond:
Aarde overspoeld met
Overvloedige regen,
Rijke modder voorzien
Van voedsel en vocht -
Ze hebben hun weg
Naar…
ZONNESTRALEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 Mag ik je troosten
Als je hart huilt
Je niet goed weet
Wat je nog moet
Je zachtjes strelen
Als je niets voelt
Hopend dat
Het je iets doet
Mag ik je vangen
Als je diep valt
De grond wegzakt
Onder jou
Je warmen
Als je je zo naakt voelt
Je lief beschermen
Tegen kou
Mag ik je loodsen
Als je wegdrijft
Naar het duister
Uit mijn zicht
Je…
Hoor de stilte
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
816 Hoor de stilte, zo stil
het ritselen van de bladeren
de wind die zachtjes spreekt
in een taal die je enkel voelt
de grond weet wat ik bedoel
als ik erop val, en mij geen raad weet
met de stilte, zo stil
die niemand hoort
omgeven met een stilte
een echo, die telkens terug komt
en enkel de stilte kent,
geef mij gehoor, stilte, zo stil, zo stil…
PETER
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.983 De plant die zich voor groei had aangeboden
Werd wervelloos in slechte grond gekneld.
God weet wat Hij vertelt en liegt over de lieve goden,
God weet dat Hij verliezen kan want God is Spel.…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…
Maggie belt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je…
L' amphitheatre romain
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.054 fraaie oude muren glimmen in 't licht
van goudgele zonnestralen
schaduwen van door de zon belichte
vensters werpen zich op de
met bloed, zweet en tranen
bedekte grond van het
Romeinse amfitheater dat
onwillekeurig mijn
diepste gedachten doet terug voeren
naar reeds lang vervlogen tijden
van gladiatoren, gevechten, martelingen…
Een herfstig gedichtje.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.066 hoog reikende hoofden schudden rond
in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis
twijgen laten hun zomerlast vallen of
liggen reeds stuiptrekkend
voor dood op de grond
kleurende bladeren tonen
gedragen door de wind terstond
in bruin, geel en groen aan afhangende takken
vogels vliegen weg in het besef dat
er weer een seizoen aan zijn einde…
Maggie belt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je
hebt me…
De eerste stap.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.411 Op de kruisweg van het leven
Is zo licht een valse tred,
Vrienden, in de grond gezet,
Die er nooit wordt uitgewreven;
Is zo licht een stap gedaan,
Die ons nooit terug laat gaan.…
DE PROFEET EN ZIJN OPVOLGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
935 Wij moeten worden als de bomen,
Die luistren in de diepe Grond.
Dan, zal een ruisen door ons stromen,
En alle blaadren worden mond.…
Sterfuur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
726 wie weet hoeveel de aarde torst
op de aangestampte hei
palen met mokerslagen geïmplanteerd
in haar uitgemolken borst
wie weet hoeveel gewapend
beton de hoogte in geschoten
haar grond verduisterend
waarop handel in drijfzand floreert
wie weet hoeveel schotsen
schuren boven laaiende vlammen
die aan haar longen likken, er
stervuren zaaiend…
Door de ogen van Hanna Arendt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
768 In ons handelen
mogen we uitdrukking geven
aan veelvormigheid en vrijheid
beslissingen nemen
op grond van gelijkheid
niet krachtens dwang of geweld
daarom is handelen
een werk van de hoogste
menselijke activiteit
niet te verwarren met arbeid
waar we ons zelf en anderen
letterlijk slaven van maken
van wat wij werk noemen
zij…