Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

De vlucht

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.909
Gij weet hem wel te vinden In arbeids schuur, Waar hij zich als een linde- Blad drukt aan de muur. En mocht hij zich verschuilen In liefde en plicht, Een kever in rozentuilen Tussen schaduw en licht, Gij schudt hem uit de bloemen Met tedere spot, Tot hij U zal noemen: Mijn Heer en mijn God!…

“ Zen-sitive “

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
Regen drupt nat op een kale tak, rilt na, ervoor was hij nog blad. Een spinnenweb weegt sneeuwvlokken, om het seizoen te vangen. Roos in kristal, blikt naar buiten, lijkt lotgenoten te beklagen. Knolselderij weegt zwaarder in naaktheid dan een mensenhoofd. Dennenboom staat in lichterlaaie, de rug naar z’n natuur gekeerd.…
pama4 januari 2009Lees meer >

En toch zal ’t lente worden

poëzie
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.251
De takken missen blad en bloem: Daar tussen fluit de wind; Doch immer zingt het welgezind: En toch zal ’t lente worden! Al zijn de velden doods en stil, Ik blijve welgemoed, En roep gelijk de vogel doet: En toch zal ’t lente worden!…

Brandmerk

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Bloemen bloeien overal frisse kleuren vouwen steel en blad soms samen handen grijs en grauw sluiten een verbond met nummers geslagen maar voor altijd naamloos zij duikt onder en graaft in het onnozele waar verval ooit eigen wetten schreef letters krassen tijd waar onbekend rust en een kaarsje brandt bloemen bloeien overal…
metha28 april 2009Lees meer >

Als de dood roept

hartenkreet
2.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.030
Je vingers glijden door de mijne Woorden vervagen Het blad valt Ik geef je een laatste kus Je wolk drijft stilletjes voorbij En laat duisternis achter Maar jouw sterretje, Dat blijft Voor eeuwig In mijn hart…

Op naakte huid

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
* jouw adem, uitgestoten langs de lente geurt liefde tussen boom en blad en valt in milde streling op mijn naakte huid waar de zomer bloeit liggen oeverloze lelies waar wat schaduw kust rust de tijd in een rivier vol stenen het water gaat haar weg en waar ik mijn blozen leg, blinkt de roze avondgloed…

in mij

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.224
lichtend water verblindt ogen blauw gekleurde open luchten schijnen helder stromen vol lieve woorden zachte gedachten klinken stil door lanen takken wuiven bossen vol groen blad in de wind beroeren eenzame rode wangen vangen sterren van dromen vol verlangen van een kind diep verborgen in mij…
i29 januari 2011Lees meer >

stoffering

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 576
Ik stuur met vaste hand strofen opgelegd in een zonnig schrijven strak geschreven over lengtes van tijd letters in openbaar van geur van papier en inkt op onbeschreven bladen in tuimel van vermaak gelezen onder een oogopslag in stijl van vermogen geeft het onderdak mijn pennenkracht het neemt je mee in woord en beeld in…
klaes23 juni 2011Lees meer >

tot jij weer bloemen spreekt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
wanneer het blad verkleurt, een einde maakt aan uren onwetend wanneer de winter komt en ijs het slissend likken van golven tot stilte maant wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft en de laatste schaduw van een lange zomer verdwijnt in een zwijgende zee verwarmen wij elkaar tot de levenloze souvenirs te gronde gaan en jij weer bloemen…
Kees Visser7 augustus 2011Lees meer >

betreden

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 427
de wind had mijn bloemen afgepakt geknakt lagen ze verspreid, in tijdloos verder dromen onder versgevallen blad droogde slechts wat oude aarde over oude bomen viel het licht fel in een gat opnieuw geopend door de harde kern van wat ik ooit verloren had in de tussentijd van nu vergeef ik al mijn pijn tot aan de witte draden van het hoge…
switi lobi13 augustus 2011Lees meer >

Kaalde ruim voor herfsttij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
er zitten diepe scheuren in de bast met zwart contrast door regenval getekend zijn kruin heeft hoog gestoken in het zomers blauw de groene waas viel gauw hij kaalde ruim voor herfsttij al in de lente stak dood hout het nieuwe blad voorbij zijn ringen worden dun de diepe wortels weker hoeveel lentes hij nog heeft dat weet alleen…
wil melker12 oktober 2012Lees meer >

Vileine teksten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
zie het als antwoord op macabere zinnen, de daad van een wankele berg die zich hult in de leegte van het verlaten landschap of neem het zoals het sterven zich verrijkt aan tranen, de geur van gestold bloed waarvan het blad nooit liefde heeft gekend geen profeet schrijft nog nostalgie op zijdeglans met vileine teksten zonder oorsprong…
elze23 januari 2013Lees meer >

Dromen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 468
ik heb dromen zien komen en gaan gedragen door wolken en uitwaaiend tot er niets meer bewoog zelfs de wind zocht de luwte om te bekomen van zijn nog vrijblijvend betaan bedekte het zicht met blad dat zijn leven en al een seizoen heeft gehad nu in stilte bouwt aan een huis waarin ook de dood zich geborgen en thuis zal…
wil melker3 oktober 2024Lees meer >

Haar warme gulheid

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 520
zie je sporen op het herfsttapijt een zacht geritsel als blad zich weer ter aarde vlijt hoor je in het merelfluiten dat in eigen melodie een territorium gaat sluiten voel je in de wind die kil doordringend de roze wolk verjaagt zodat de schemering vervaagt en dan je lach haar warme gulheid danst in het ochtendrood eindelijk geef…
wil melker11 november 2010Lees meer >

Nocturne

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 524
Een bord met nog wat eten ligt eenzaam op het blad; het was al ‘n tijdje duidelijk dat je geen trek meer had. En nu heeft dan het donker zich rond ons neergelegd; geen woorden zijn meer nodig want alles is gezegd. Niets hoeft of moet gebeuren; zoals het is, is ’t goed. Terwijl we samen wachten, put ik uit waken moed.…

opstanding

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 496
onder de oude herfst beweegt al nieuwe lente, spaarzaam krijgt gestorven blad een glinstering vol kleur dwars doorheen de broze nerven verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al en laten mensen glanzen het geeft niet dat het koud is de treurzin van de kortste dag verlangt niet meer…
switi lobi27 februari 2016Lees meer >

Een prinse van Oranje

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 788
Een koningshuis hebben we al twee eeuwen in ons land Radio TV en krant melden hun toespraken bezoeken als de bliksem De roddels, jurk en mantel in papierdunne bladen de kosten van hun optrekjes de baten van hun plezierjacht en hoe galant zo'n vorstin zwaait en haar gemaal minzaam lacht Wij gedenken en herdenken in praal…

Al jong geknoest

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 819
éénzijdig zijn de takken uitgelopen ze bogen voor de wind die heersend waakte over jonge loten je wortelde zo diep na winterslang te wachten loopt in eerste lente dan verrassend uit jouw prille groen heeft niets van doen met al die oude krachten zij volgt het licht in vrijheid door ontplooien sluit zich voor ochtendvorst en laat het blad…

Alleenstaande ijle lucht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 500
Wind van verre zee langs een vallend blad gevolgd door hartstocht na een diepe zucht. Optimaal genavigeerd met gespreide vleugels door wind van verre zee gevolgd in vogelvlucht. Nu gedachtes blijven domineert spanning in alleenstaande ijle lucht waar passie was geboren.…

het ronde warm van zomer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
ineens verliest de zon het ronde warm van zomer wordt ze weer strak belicht in helderheid het opstaan van de dromer de lange herfstdraden zijn al vroeg gesponnen in het frisse ochtenduur het eindeloze zonnen is door buien nog maar slechts van korte duur groen verschiet in koele winden er dwarrelt al een eerste blad, de oogst…
wil melker8 augustus 2005Lees meer >

Rimpelloos in de holte van je hand

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
je zou oud kunnen worden met ‘n kogelronde buik waar geen jurk meer overheen past met driedubbele kin en hangborsten die tot je navel reiken en dat dat dan niet erg is omdat toch niemand meer kijkt maar ‘t zou ook anders kunnen langzaam en bijna ongemerkt met een craquelé gezicht of doorschijnend als het gevallen blad van de Ginko…

Seizoenen Haiku

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 558
Moeder Natuur zucht Vier seizoenen in één week Dat is wel wat veel Libellen paren Terwijl de paddestoel groeit Bomen kleuren geel De struik aarzelt nog Krokus weet het ook niet meer Wordt het koud of warm Nieuw blad in de knop Naast het vallende blaadje Vivaldi fronst diep Dan speelt de viool Klanken van alle kleuren…

de jaarringen heb je geweten

netgedicht
3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 11.512
mijn bast de jaarringen heb je geweten waarin jij voor de helft past aan wortels kon je niet veel vinden je storm verstond geen kracht de takken droegen nauwelijks bloemen ze bloeiden slechts als jij ze zag jij hebt me aan die boom verhangen alleen de dood kwam later pas je dacht mijn boom te lezen het was een vallend blad…

Tijdloos

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.975
In zijn hoogste noot troost hij haar fluisterend dat zij zijn mooiste is, terwijl een mijmerende bas de gitaar van zijn dromen in slaap wiegt op het gestaag ritme van stromend zand en wat ruisende tranen van de zoet zingende zangeres, die hun laatste zucht beantwoordt als ze de grond raken en sierlijk opgaan in de lucht.…
Radiusz7 augustus 2003Lees meer >

Daar wil ik je toebehoren

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.087
een echo machtig rondjes zweeft, zijn vederdek met wind verkleeft en nacht verschijnt aan schaduwkant daar wil ik je toebehoren Waar zon en zee elkaar verloren `s ochtends stormend vroeg ontwaakt wilde stromen niet te stoppen driftig donker golven koppen donderend eerste kreten slaakt daar wil ik je toebehoren Waar branding ruisend…

Avondgoud

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7
Merel weeft zijn laatste toon door de kruinen, de wind streelt zachtjes langs het ruisende riet, elke glinstering op het water ademt traag, als een stil gebaar dat niets van ons vraagt.…
CB20 november 2026Lees meer >

landslide ( IOWA – USA )

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 790
Yes he can and what the hell who are you guys in this place you look like a poet my friend you are yes, i can awel, ja wij zijn van Vlaanderen ieverans vlak bij de ruisende zee waar leeuwen tussen koeien staan zij kunnen er wat van zunne die Vlamingen, ze blijven bougeren look, there’s the river in his fall surrounded by yellow leafs…
Rieg6 november 2008Lees meer >

Mijn zwijgen

netgedicht
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 630
'k Wil dan luisteren naar het ruisend riet en m'n eigen zwijgen om dan weer door te gaan. Hier aan 't water, 'k weet het zeker, wordt mijn zwijgen wel verstaan.…
Katty10 november 2009Lees meer >

Met of zonder franje

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Wazige beelden dwarrelen als dromenstof door de fluisterstille kamers , waar alleen de ruisende kledij van de gastvrouw ritselt als een overspelige beek, gespreid over de woelige lakens van het ontwaken, stromen voetsporen door het duister om dichterlijk bij haar ademtocht te raken.…
pama9 februari 2012Lees meer >

tijdperk ‘na-de-lichtkrans’

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.793
sluimerstand af bedrand na bedrand zijn uitgezeten ’t zand in brandende gewrichten doorstaan de wolken en hun schaduw zijn verdwenen de wilskracht en ’t doorzettingsvermogen hebben de levenslust niet geheel opgevreten morgen ’n wandeling in ’t mooiste stadspark luisteren hoe haar stem klinkt tussen vogels voelen hoe haar hart klopt in ’t ruisende…