1727 resultaten.
Pagan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Zeus regeert met ferme hand,
Hera bewaard mijn huis en haard,
Hermes mijn handel en wandel.
Luisterend naar Apollo’s lier
drink ik met Dionysos
van Nyx tot Eos.
Ik vrij met de zegen van Aphrodite,
teder betreed ik haar heiligdom
in elke vrouw die ik bemin.
Lig ik met een knaap, geit of man, dan
neuk ik met de zegen van Pan.…
Ree
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 Waarom ik soort zenuw en achtig,
wist ik niet,
want we zouden gewoon wandelen
Toch, ongevraagd deed je je jas uit,
ging op de bank
Ja, ...'k schonk dan maar thee in
Een lopen daarna,
ja waarna?
Gewoon hier!…
Inspiratie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
656 vermomd
Ik wacht op die sensatie
Dat alles samenkomt
Misschien is het heel dichtbij
En vindt de inspiratie mij
Het zal vanzelf wel gaan komen
Ook al weet ik niet wanneer
Het zal vanzelf wel gaan stromen
Dan daalt het in me neer
Tot het me te binnen schiet
Waar het vandaan komt weet ik niet
Tijdens een handeling
Of tijdens een wandeling…
Verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 Alleen op wandel !
Een dolend hart ! Slechts een dwaallicht
en 'k voel uit al die duistre hoeken
dezelfde blik op mij gericht
...Eén beeld dat stom en vol verbazing
me slechts begrijpt, het hart vol schrik,
dat mij dit dwalen ééns zo lief wordt
nu het zo eenzaam schijnt lijk ik.…
BEN IK OUT, BEN IK UIT!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
513 wandel ik naar de huiskamer
en ga daadwerkelijk puzzelen
puzzelen aan ons Koninkrijk:
de landkaart van Nederland
die ligt dan al klaar op tafel
met 48 stukken
ik kook water
zet rustthee en
eet een Mariakakie
ga gemakkelijk zitten
voel me comfortabel
en zet me aan de puzzel
sorteer de grenzen
aan de zee en aan Duitsland
België komt later…
Nacho
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 ondeugd met een eigen karakter
die graag de boel op stelten zet
door steeds precies dat te doen
wat eigenlijk toch niet mag
door weide, gras, park en bos
waarheen ook hij gaan mag
speurt zijn ronkende neus
het spoor dat hij volgen moet
het vrouwtje is zijn grote held
die al het andere vergeten laat
als ‘s ochtend de wandeling lonkt
huilen…
ZAL IK DAN MAAR STOPPEN MET M'N HARTENKRETEN?
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
532 Ik voel me af en toe
de kop van jut
nou af en toe
heel vaak, helaas, pindakaas
moet top op m'n tenen lopen
m'n enthousiasme temmen
en veelal ook m'n creativiteit
heel vaak niet hun 'tijd'
neen ik loop, wandel niet altijd
in het gareel van hun samenleving
hun wereld en hun verlichtend geloof
kan mij veelal gestolen worden
wijzen…
Een gedragen opa rol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 vanochtend, al wandelend met de hondenketting
schoot mij te binnen dat mijn grootvader
aan het toneel was, zo luidde de uitdrukking;
in dit verband schiet mij het woord rekwisiet te binnen
zoals wordt gezegd in dit kader
is dat het de benaming voor allerlei voorwerpen
die bij een toneelvoorstelling nodig zijn, zonder tot decoratie
of garderobe…
Het Groene graf
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
301 Langs groenomzoomde
straten, pleinen
wemelt het in
'vorstelijk Baarn'
van oude villa's
langs soms steile
heuvelachtige
terreinen
Ik wandel door
de Javalaan
van Cantonpark
naar Pekingtuin
zie er gordels
van smaragd
en adem onder
oude bomen
de geur van
tempo doeloe in
Het oord kent naast maria
petrus paas en 't witte…
De boven- en ondergrens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
254 Zo wandelen wij tussen grens en horizon,
tussen plicht en hoop, tussen aarde en het licht.
De wet bewaakt de bodem van ons leven,
het geloof opent de ruimte voor ons gedicht.…
Mijn Bieb
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
175 opgeslagen in systemen
digitaal traceerbaar
Terwijl mijn bibliotheek
in het kleine dorp
haar planken ontlast,
blijven dezelfde namen
aanwezig
alsof kritische aandacht hen
tegen verdwijnen beschermt,
of slechts de toegang bewaart
voor een beperkte kring
die elkaar reeds kende
voordat het eerste boek
werd geopend
De wandeling…
Wat zondagse overdenkingen
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
81 Straks wandelen rond de vijver
zoals velen van mijn buren doen
en even praten over kleine dingen.
Zo dadelijk eerst naar de viering
in de kerk, waar kinderen hun boekentassen
laten zegenen bij dit nieuwe schooljaar.
Dankbaar zijn om duizend dingen
waar we soms te weinig bij stilstaan
en alles te gewoon vinden.…
Chartreu-ZEN-bos!
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
500 in takkenvorken -
de wandelbordjes van de
natuuroase…
MAAR NIET PRATEN, NU NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 te wandelen, soms te lang
Om dan thuis komend vermoeiend doch verfrissend
Door zon, zen, regen, zegen, weer of wind
Een tukkie op de bank te doen
De genoten natuur voor een uur of langer
lief te laten inzinken in lijf en leden
Maar, maar, maar....…
Oh leven ....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.922 Oh ja... jij MIJN LEVEN,
laten we nog lang samen dansen,
samen wandelen
het ritme doet er niet meer toe ,
samen gewoon naast elkaar
elke dag het licht begroeten
elkaar ontmoeten,
samen stap voor stap
de rest van dit pad nog gaan .…
Draak
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
890 Langs een rivierbocht wandel ik.
Iets besluipt me,
Een gevleugelde draak die grolt in de schemer.
Geritsel in het riet
de lage maan die in een muil straalt.
Het verbaast me
hoe ik gezapig naar de dampende tong staar,
hoe mijn spotlach verdubbelt.
Onberoerd door zijn afzichtelijk tumult.…
Volwassen of toch niet?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.085 Verward beleef ik deze fase
Ik weet het niet precies
Ben ik nu jong en moet ik stappen
Of is het thuisblijven waar ik voor kies
Ga ik wandelen langs het strand
Of ga ik uit in Rotterdam
Lekker vroeg naar bed vandaag
Of zuip ik me vanavond lam
Ik weet niet wat nu bij me past
Het trekt me allebei
Soms baal ik van een doorzakavond
Dan is…
Ik vouw mijn handen .....
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.079 gedachten
zend een diepe zucht omhoog
daar vliegen hoop en stil verwachten
langs zon en getinte regenboog
in het schuim van de hoge golven
zie ik almaar jouw gezicht
onder zoute tranen bedolven
zoek ik wanhopig een straaltje licht
sluit beide ogen voor het duister
laat mijn tranen langzaam gaan
nog hoor ik het zacht gefluister
weer wandel…
vrouw
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.381 Ooit was ik een vrouw
gewoon, aardig, saai
een huisvrouw als zovelen
gewoontjes, geen lawaai
Ik deed mijn eigen dingen
de was, het eten en de strijk
ik ging gewoon mijn gangetje
een soort wandelend lijk
de zorg voor de kinderen
de zorg voor de man
schone neuzen, schone kleren
's avonds eten in de pan
maar het werd toen spannend
want…
DOF VIOLET
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.007 Nog wandel 'k door het zwaar berijpte gras,
En hoor naast me op de vaart het fijn gekras
Van schaatsen over 't hol rinkelend ijs:
Ik heb 't gevoel, of 'k op 't bevroren glas
Cirk'lend, zwevend, zwenkend op kunst'ge wijs,
Met 't buigend bovenlichaam daal en rijs:
'T is in mijn rug, of 'k zelf op schaatsen was.…
verbaal proces
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.210 word je heel snel rijk
magnaat zal op mijn voorhoofd prijken
spoedig al, wandel ik over lijken.
minuutje ontspanning, wow, effe chillen
waarna ik me op het papierwerk stort
bij de fiscus doe ik vlot mijn verhaal
en gelooft die kerel dat allemaal
wel dan, mijnheer de agent, dan
kan het zijn dat ik die boete betaal…
Ik zocht je
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst
wandelend langs de wind, blaren die waaien,
langs de schuilplaats van merels en kraaien
langs waar kilte haar klauwen kerft
in de vouwen van de bergen maar nergens
bespeurde ik de geur van je aanwezigheid
zo sterk als in de kerk van mijn beslotenheid
zoals je mij onbeteugeld overvleugelt…
Duizend kleuren groen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.741 Duizend kleuren groen
Kleuren het seizoen
Duizend geuren bloesem
Geven een nieuw begin
Aan het einde van mijn gevoel
Nog één keer die lange wandeling
Als de zon weer ondergaat
Nog één keer die laatste zoen
Mijn voetstap is alles wat ik achterlaat
Duizend kleuren blauw
Kleuren de lentehemel
Duizend heldere tranen
Voor het laatst gehuild…
roffelaar vreest vuurwerk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
736 wandelend in het bos
branden de vragen los
het is er nu redelijk stil
straks hoort men verschil
tussen den zachte roffel
van één seconde
en één harde van drie seconden
de eerste is die van de grote
de tweede van de kleine
bonte specht
die meer doet dan percussie
lacht eerst “klie-klie-klie-klie”
gaat dan aan de roffel
mekkert nog wat…
Dof violet ...
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.317 Nog wandel ‘k door het zwaar berijpte gras,
En hoor naast me op de vaart het fijn gekras
Van schaatsen over ’t hol rinkelend ijs:
Ik heb ’t gevoel, of ‘k op ’t bevroren glas
Cirklend, zwevend, zwenkend op kunst’ge wijs,
Met ’t buigend bovenlichaam daal en rijs:
’t is in mijn rug, of ‘k zelf op schaatsen was.…
Katse Fratsen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.346 uitrek… lui… ongegeneerd
dan vertrekt mens naar binnen
er moet per slot nog werk gedaan
maar ze blijft weifelend staan
bij het lokken van mijn spinnen
zelfs de deuren doet ze open
als ik mijn soepel lijfje strek
en het koninklijk verrek
om door het duwdeurtje te lopen
ik weet precies waarvoor ze zwicht
geef haar kopjes als beloning
wandel…
Uit schaduw, in het zicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.327 Niet mee praten
Ogen dicht
Ik wandel door de straten
in de schaduw, uit het zicht
Het is goed dat ik me nu eens
op mijn eigen vragen richt
Daarom loop ik even met mijn ogen dicht
Maar ik beloof je we gaan lopen uit de schaduw
Jij en ik
Als het mag leer ik je hopen - leer je lopen...
In de straten van het licht.…
Veelzijdig en betrokken
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
625 van liefde, van gevoelens
geven emoties kleur
aan het leven
herbergt alles in zich
doorkruist de koersrichting
niets is toevallig
is geen kop of munt
loopt er een rode draad
door het leven
alles heeft zijn uur, zijn tijd
zodat je kunt ademen
in die levende bron
ligt de wereld aan je voeten
daar waar hart en ziel
elkaar raken
wandel…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
DE CEL
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
898 mijn gedachten
zo kan ik verder leven
een kleurrijk bestaan in deze vergetelheid
is nu mijn deel, ik beleef een andere dimensie
het bewijs is geleverd en de tekst nageleefd
ieders bewondering kan het niet wegdragen
verschillen in opvatting zijn mijn geluk
de stofjes dansen en een vlieg stoort mij
rust ligt op mijn ingeslagen weg
al wandelend…