Alle inzendingen over wind

11282 resultaten.

Sorteren op:

voorjaarsgedicht

netgedicht
3.0 met 45 stemmen aantal keer bekeken 14.399
Ik weet wel dat ik toch weer van je hou, maar moeizaam soms, met dat doelloze van vogels die er van lijken te houden in regen en wind te blijven rondhangen boven het land.…

Strandwandeling

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.248
Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt tegen de wind in en tegen het beter weten, de snelheid van mijn gang vertraagt op weg naar het vergeten, een blauwe vlek tot aan de horizon het schreeuwen in mij stilt en in de wind die keren kon, mijn hoop wordt opgetild, raap ik een schelp uit het rulle zand en staar naar het vertrouwen…

Waarom

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.288
De ijzige wind blaast door me heen Straatstenen lijken aan mijn schoenen te kleven Lieveling ik ben bevroren van onzekerheid Je antwoord ligt ergens op de wind Ergens onbekend Toch neem ik deze weg Die geen einde weerspiegeld De onzekere splitsingen neem ik Als en kleine jongen op zoek naar zijn thuis Maar de keren die ik jou passeer…
luppe28 december 2004Lees meer >

terug

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.812
aan de rand van mijn wereld hangen witte vogels krijsend in de wind hun schaduwen ijlen over het wit van de bruisende zee op het strand is rillend schuim achtergelaten door de golven op hun terugweg naar de eeuwigheid alleen in de altijddurende deining het fluiten van de ijskoude wind het bulderen van het water straks ben ik weer…

WEEMOED

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Van herfst wil ik nog niet weten Mijn hoofd zot van zon en zee Regen krijgt me nog niet mee Van wind...…
Harry Daudt17 augustus 2007Lees meer >

Ik vlieg

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Ik vlieg in gedachten met de wind, ‘k zwaai omhoog, voel me even weer kind, ‘k vlieg om de Eiffeltoren langs de Erasmus brug ‘k vlieg met de wind tot de brug horen laat, dat hij eventjes voor wat scheepjes open gaat, de bel klinkt doordringend ik open mijn ogen, de nacht is opnieuw weer voorbijgevlogen.…

ZOALS ALLEEN KINDEREN KUNNEN LACHEN

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.142
Bekend is Holland om zijn molens Traag wieken ze bij weinig wind Ze staan aan waterloop of rivier Als aan een blauw lint Armen om beurten gestoken in 't blauw van lucht Mijn kleinkind volgt met oog en hand De bruinbezeilde wieken Het kijkt omhoog weet nu van wind Windkracht en windrichting en...…
Harry Daudt22 augustus 2008Lees meer >

Recht zo

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 916
Wij hadden het over de wind zand en golven van een verre kust dichtbij gebracht en glazig zoals ik jou in jouw ogen lees geen ondertiteling nodig heb in welke taal dan ook Toch bleef daarna het zweven wat meeuwen op een verwarmde wind Zij schreeuwden, weet je nog?…

het afscheid is sterker

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 717
door de wind, mijn liefste door de roze, roze avondwind…

Mineur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
Met een zak vol wind gevoelig als een kind vrij van baar geluiden ver van huis gearmd met een jeneverfles en de kleur van een verlegen hoer hongerig vreet verdriet aan mijn lijf zoet geklaag van moeder de wind onder mijn voeten is de grond onder mij vandaan gevlogen met lege handen wacht ik verdomme steeds langer op een volle fles…

Hartslag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
ze legt het huilende kind zacht over haar schouder als ze kalm maar vastberaden langs de rijstvelden loopt het wuivend gewas als fragiele muziek in de wind de hartslag daalt het kind wordt stil geeft zich over aan de tere aanraking van de moeder zij neuriet in harmonie met het rijstveld de wind beroert hun haar een bevrijdende regen…
J.Bakx31 juli 2013Lees meer >

We leven nog...

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Ik hoor het zachte suizen van de wind. Wind, op weg van hier naar nergens. De zon breekt af en toe door. De eerste bladeren vallen. Het gaat zo regenen. Ik ruik de herfst al. De winter komt. Zo ging het en zo gaat het. Zo zal het altijd gaan. We leven nog, en niet zeuren. Leven!…

In prunus bloesemt

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 716
als de wind in prunus bloesemt omarm je me roze laat onze stappen blozen op het pad naar eerste rozen door het prille groen zijn we gegaan het geel heeft afgedaan in laatste bloeien en bolt langzaam naar de zomergroei mag ik de roos nu voor je openen op het nog roze pad van samengaan want de wind heeft ook de prunus snel haar…

Reïncarnatie van een boomblad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Gouden blad in de wervelende wind Als een kind zo verwonderd Dwarrelt zij daar zeer gezwind Een zomer lang heeft zij van vrijheid durven dromen Alle winden meewaaiend Welnu is de grijze herfst gekomen Precies zoals een jaar geleden Heeft de oude eik haar afgestaan Vreedzaam dwarrelt zij naar beneden Klaar om nogmaals dood te gaan……
M. Bos3 november 2020Lees meer >

Storm nummer twee.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Het gebulder van de wind, is wat ik nog het impossantste vind toch vreemd dat geloei dat lawaai van de gewoonlijk vriendelijke wind. Code rood, van alles vliegt er voorbij ik blijf maar binnen, waarschuwingen te over, ik blijf maar Vogelvrij!…
An Terlouw18 januari 2018Lees meer >

Elementen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
de wind heb ik zachtjes horen fluisteren de zon strooit over alles haar verklarend licht water betekent leven voor uitgedroogde aarden vuur vuurt gevoelens met enthousiasme aan ergo: de wind heeft mij doen luisteren de zon toont mij een helder inzicht water lest mijn zoektocht naar werkelijke waarden en het vuur het vuur wakkert…
c. ale5 maart 2018Lees meer >

opgelost verlangen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
het eerste scheepje een uitgeholde boomstam bracht lang geleden een vederlichte lading mee het was alles wat we wilden tot het zeilschip met één zeil ons ietsje uit de wind hield dat was alles wat we wilden een schip met méér zeilen hield ons nog meer uit de wind alles wat we wilden onder het wegstervend licht vaart…
J.Bakx20 maart 2019Lees meer >

gemengde reacties

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
nu de wind de takken buigt is dit geen vraag meer maar verdrongen stilstand bij gedempt licht en bijna gesloten oog een tint tussen nevel en zwart of anders een vorm van helder nog vóór de tijd van keuze en besluit maar voorbij het lichaam dat schaduw wierp een voeg tussen het nu en ons, hoe de wind is gaan liggen, samen vanuit een…
Iniduo15 januari 2019Lees meer >

Ruigrokken

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 381
Ik blijf thuis wegens omstandigheden: sleurende wind en stormende sirenes De camera's breken taboes en gluren in slaapkamers zonder ramen, gevelpuin na de wind van ruigrokken die hun voordeel vieren in stinkende stilte.…
Zywa19 juni 2023Lees meer >

Geweest

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
in de wind Het is er maar even Zoals een steen vallend naar de aarde Als een rimpeling in het water Als een zuchtje wind Kijk, daar gaan we Wij lopen hand in hand Heel even Want de dag ging voorbij Ik weet nog goed toen de zon ging dalen Er was een nacht die ik nooit vergeet Maar het is er geweest Onuitwisbaar Het is er…
Anton8 januari 2024Lees meer >

Herfst

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 846
Als een rookgordijn wordt opgeworpen Om aftakeling te verhullen Als takken verder spelen in mineur Kaal en troosteloos in de wind Als de schrale zon een schaduw wordt Een schim van lang vergane glorie Wanneer gure regen mijn gezicht teistert Bergen blaren de weg onzichtbaar maken Wanneer fluitende wind in mijn oren blaast me influistert dat…

O liefste

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.602
fluisteren Laat mij de nectar van je lippen drinken O liefste Kom dichter bij me dichter dan de geur van jasmijn dichter dan regen op mijn huid Omhels mij zoet Omvat iedere vezel zoals de winde doet de winde van de nacht…
troebadoer25 februari 2008Lees meer >

Het vacuüm

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 927
De wind waait In mijn rug Dit is mijn tijd Niet af te remmen, niet te versnellen Ik ga…
Jochem Spekken10 september 2009Lees meer >

Bloeitijd

gedicht
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 10.219
Wèl ben je een glasblazer van geboorte, jij, wind zo voorzichtig als een morgen. - Hoor, de wind steekt op, ik sta op, ik ben iets. Een bloem. Ik groei. Ik heb een nog uiterst ranke stengel om mee te lopen, net als de wind.…
Sybren Polet16 augustus 2020Lees meer >

Het

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.635
De wind waait in het gezicht Bomen die zwaaien, vogels die kraaien Huilend zittend in het gras, tranen van verdriet maar vergeten kon het niet. De wind waait in het gezicht Bomen die zwaaien, vogels die kraaien De wint waait in het gezicht Maar vergeten kon het niet Nu zit het daar, Geheel alleen.…
Mies6 oktober 2011Lees meer >

Sshhh

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
Deze vrouw, alleen en eenzaam, doch thuis in de wind, waarmee alle blaren waaiden en woeien... vereenzelvigde zich met Al, dit buitenaards! Bovennatuurlijk natuurlijk. Zij stond, danste en tolde, naakt en bloot zonder eigen schaamte... vrij met de wind! Sshhh...…

Het valt 8

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Ik kan het zien, en het kan Mij tasten, hoe ik haar voor Haar, neig naar de wind, en In de wind, het hoor, hoor roeren, Een aangrijpen, lurven, lengte, Engte, begeerte, vernieuwing, Ik ben het, en ik sta.…
Pim Eliam12 november 2016Lees meer >

JE WAAIT MET ALLE WINDEN MEE

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.761
waai jij maar mee met alle winden als jij vindt dat dit moet een eigen mening heb je niet een ander doet het toch nooit goed... kom niet meer met je mooie praatjes ze deugen van geen kant je waait met alle winden mee je lijkt wel figurant...…

Schuin schrift

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 429
het zand schreef met de hand van de wind mijn woorden in het zand globaal geef ik de pagina’s aan nog zonder inhoud die ik al zag staan maakte veel werk van hoofdletters en danste de kleine scenes in schuin schrift door de getijden werden de bladzijden weer keurig gewist de avondzon dook rood ook de wind legde…

Voorjaarsgedicht

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.162
Deze lente gaat het toch weer Over jou, alhoewel ik er langzaamaan Wel moe van ben Moe van regen, wind, flarden, Bedrieglijk blauw in de lucht Vage beloften van het einde Van de kou Ik weet wel dat ik toch weer Van je hou, maar moeizaam soms Met dat doelloze Van de vogels die ervan lijken Te houden in regen en wind Te blijven rondhangen…
Vogh28 oktober 2004Lees meer >