11282 resultaten.
voorjaarsgedicht
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
14.399 Ik weet wel dat ik toch weer
van je hou, maar moeizaam soms,
met dat doelloze
van vogels die er van lijken
te houden in regen en wind
te blijven rondhangen
boven het land.…
Strandwandeling
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.248 Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt
tegen de wind in en tegen het beter weten,
de snelheid van mijn gang vertraagt
op weg naar het vergeten,
een blauwe vlek tot aan de horizon
het schreeuwen in mij stilt
en in de wind die keren kon,
mijn hoop wordt opgetild,
raap ik een schelp uit het rulle zand
en staar naar het vertrouwen…
Waarom
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.288 De ijzige wind blaast door me heen
Straatstenen lijken aan mijn schoenen te kleven
Lieveling ik ben bevroren van onzekerheid
Je antwoord ligt ergens op de wind
Ergens onbekend
Toch neem ik deze weg
Die geen einde weerspiegeld
De onzekere splitsingen neem ik
Als en kleine jongen op zoek naar zijn thuis
Maar de keren die ik jou passeer…
terug
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.812 aan de rand van mijn wereld
hangen witte vogels krijsend in de wind
hun schaduwen ijlen
over het wit van de bruisende zee
op het strand is rillend schuim
achtergelaten door de golven
op hun terugweg naar de eeuwigheid
alleen in de altijddurende deining
het fluiten van de ijskoude wind
het bulderen van het water
straks ben ik weer…
WEEMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Van herfst
wil ik nog niet weten
Mijn hoofd
zot van zon en zee
Regen krijgt me
nog niet mee
Van wind...…
Ik vlieg
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.073 Ik vlieg in gedachten
met de wind,
‘k zwaai omhoog,
voel me even weer kind,
‘k vlieg om de Eiffeltoren
langs de Erasmus brug
‘k vlieg met de wind
tot de brug horen laat,
dat hij eventjes voor wat
scheepjes open gaat,
de bel klinkt doordringend
ik open mijn ogen,
de nacht is opnieuw
weer voorbijgevlogen.…
ZOALS ALLEEN KINDEREN KUNNEN LACHEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.142 Bekend is Holland
om zijn molens
Traag wieken ze
bij weinig wind
Ze staan aan
waterloop of rivier
Als
aan een blauw lint
Armen om beurten
gestoken in 't blauw van lucht
Mijn kleinkind
volgt met oog en hand
De bruinbezeilde
wieken
Het kijkt omhoog
weet nu van wind
Windkracht
en windrichting
en...…
Recht zo
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
916 Wij hadden het over de wind
zand en golven van een verre kust
dichtbij gebracht en glazig
zoals ik jou in jouw ogen lees
geen ondertiteling nodig heb
in welke taal dan ook
Toch bleef daarna het zweven
wat meeuwen op een verwarmde wind
Zij schreeuwden, weet je nog?…
het afscheid is sterker
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
717 door de wind, mijn liefste
door de roze, roze avondwind…
Mineur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 Met een zak vol wind
gevoelig als een kind
vrij van baar geluiden
ver van huis
gearmd
met een jeneverfles
en de kleur
van een verlegen hoer
hongerig vreet verdriet
aan mijn lijf
zoet geklaag
van moeder de wind
onder mijn voeten
is de grond onder mij
vandaan gevlogen
met lege handen
wacht ik verdomme
steeds langer
op een volle fles…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 ze legt het huilende kind
zacht over haar schouder
als ze kalm maar vastberaden
langs de rijstvelden loopt
het wuivend gewas als fragiele
muziek in de wind
de hartslag daalt
het kind wordt stil
geeft zich over
aan de tere aanraking
van de moeder
zij neuriet in harmonie
met het rijstveld
de wind beroert hun haar
een bevrijdende regen…
We leven nog...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.058 Ik hoor het zachte suizen van de wind.
Wind, op weg van hier naar nergens.
De zon breekt af en toe door.
De eerste bladeren vallen.
Het gaat zo regenen.
Ik ruik de herfst al.
De winter komt.
Zo ging het en zo gaat het.
Zo zal het altijd gaan.
We leven nog, en niet zeuren.
Leven!…
In prunus bloesemt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
716 als de wind
in prunus bloesemt
omarm je me roze
laat onze stappen blozen
op het pad naar eerste rozen
door het prille groen
zijn we gegaan het
geel heeft afgedaan
in laatste bloeien en bolt
langzaam naar de zomergroei
mag ik de roos
nu voor je openen op het
nog roze pad van samengaan
want de wind heeft ook de prunus
snel haar…
Reïncarnatie van een boomblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 Gouden blad in de wervelende wind
Als een kind zo verwonderd
Dwarrelt zij daar zeer gezwind
Een zomer lang heeft zij van vrijheid durven dromen
Alle winden meewaaiend
Welnu is de grijze herfst gekomen
Precies zoals een jaar geleden
Heeft de oude eik haar afgestaan
Vreedzaam dwarrelt zij naar beneden
Klaar om nogmaals dood te gaan……
Storm nummer twee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Het gebulder van de wind, is wat ik nog het impossantste vind
toch vreemd dat geloei dat lawaai van de gewoonlijk
vriendelijke wind.
Code rood, van alles vliegt er voorbij
ik blijf maar binnen, waarschuwingen te over, ik blijf maar
Vogelvrij!…
Elementen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 de wind heb ik zachtjes
horen fluisteren
de zon strooit over alles
haar verklarend licht
water betekent leven voor
uitgedroogde aarden
vuur vuurt gevoelens
met enthousiasme aan
ergo:
de wind heeft mij
doen luisteren
de zon toont mij een
helder inzicht
water lest mijn zoektocht
naar werkelijke waarden
en het vuur
het vuur wakkert…
opgelost verlangen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 het eerste scheepje
een uitgeholde
boomstam bracht
lang geleden
een vederlichte
lading mee
het was alles
wat we wilden
tot het zeilschip
met één zeil
ons ietsje uit
de wind hield
dat was alles
wat we wilden
een schip met méér
zeilen hield ons nog
meer uit de wind
alles wat we wilden
onder het
wegstervend licht
vaart…
gemengde reacties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 nu de wind de takken buigt
is dit geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
bij gedempt licht
en bijna gesloten oog
een tint tussen nevel en zwart
of anders een vorm van helder
nog vóór de tijd van keuze en besluit
maar voorbij het lichaam dat schaduw wierp
een voeg tussen het nu en ons,
hoe de wind is gaan liggen, samen
vanuit een…
Ruigrokken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
381 Ik blijf thuis
wegens omstandigheden:
sleurende wind
en stormende sirenes
De camera's breken
taboes en gluren
in slaapkamers
zonder ramen, gevelpuin
na de wind van ruigrokken
die hun voordeel vieren
in stinkende stilte.…
Geweest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 in de wind
Het is er maar even
Zoals een steen
vallend naar de aarde
Als een rimpeling
in het water
Als een zuchtje wind
Kijk, daar gaan we
Wij lopen hand in hand
Heel even
Want de dag ging voorbij
Ik weet nog goed toen de zon ging dalen
Er was een nacht die ik nooit vergeet
Maar het is er geweest
Onuitwisbaar
Het is er…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
846 Als een rookgordijn wordt opgeworpen
Om aftakeling te verhullen
Als takken verder spelen in mineur
Kaal en troosteloos in de wind
Als de schrale zon een schaduw wordt
Een schim van lang vergane glorie
Wanneer gure regen mijn gezicht teistert
Bergen blaren de weg onzichtbaar maken
Wanneer fluitende wind in mijn oren blaast
me influistert dat…
O liefste
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.602 fluisteren
Laat mij de nectar
van je lippen drinken
O liefste
Kom dichter bij me
dichter dan de geur van jasmijn
dichter dan regen op mijn huid
Omhels mij zoet
Omvat iedere vezel
zoals de winde doet
de winde van de nacht…
Het vacuüm
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
927 De wind waait
In mijn rug
Dit is mijn tijd
Niet af te remmen, niet te versnellen
Ik ga…
Bloeitijd
gedicht
3.2 met 23 stemmen
10.219 Wèl ben je een glasblazer van geboorte,
jij, wind zo voorzichtig als een morgen. - Hoor,
de wind steekt op, ik sta op, ik ben iets. Een bloem.
Ik groei.
Ik heb een nog uiterst ranke stengel om mee te lopen,
net als de wind.…
Het
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.635 De wind waait in het gezicht
Bomen die zwaaien,
vogels die kraaien
Huilend zittend in het gras,
tranen van verdriet
maar vergeten kon het niet.
De wind waait in het gezicht
Bomen die zwaaien,
vogels die kraaien
De wint waait in het gezicht
Maar vergeten kon het niet
Nu zit het daar,
Geheel alleen.…
Sshhh
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Deze vrouw, alleen en eenzaam,
doch thuis in de wind,
waarmee alle blaren waaiden en woeien...
vereenzelvigde zich met Al, dit buitenaards!
Bovennatuurlijk natuurlijk.
Zij stond, danste en tolde,
naakt en bloot
zonder eigen schaamte... vrij met de wind!
Sshhh...…
Het valt 8
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ik kan het zien, en het kan
Mij tasten, hoe ik haar voor
Haar, neig naar de wind, en
In de wind, het hoor, hoor roeren,
Een aangrijpen, lurven, lengte,
Engte, begeerte, vernieuwing,
Ik ben het, en ik sta.…
JE WAAIT MET ALLE WINDEN MEE
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.761 waai jij maar mee met alle winden
als jij vindt dat dit moet
een eigen mening heb je niet
een ander doet het toch nooit goed...
kom niet meer met je mooie praatjes
ze deugen van geen kant
je waait met alle winden mee
je lijkt wel figurant...…
Schuin schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 het zand
schreef met
de hand
van de wind
mijn woorden
in het zand
globaal
geef ik de
pagina’s aan
nog zonder
inhoud die ik
al zag staan
maakte veel
werk van
hoofdletters
en danste de
kleine scenes
in schuin schrift
door de
getijden
werden de
bladzijden
weer keurig
gewist
de avondzon
dook rood ook
de wind legde…
Voorjaarsgedicht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.162 Deze lente gaat het toch weer
Over jou, alhoewel ik er langzaamaan
Wel moe van ben
Moe van regen, wind, flarden,
Bedrieglijk blauw in de lucht
Vage beloften van het einde
Van de kou
Ik weet wel dat ik toch weer
Van je hou, maar moeizaam soms
Met dat doelloze
Van de vogels die ervan lijken
Te houden in regen en wind
Te blijven rondhangen…