7023 resultaten.
De vlucht uit Egypte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 Nog één keer keek ze over haar ranke schouders
en wierp een milde blik over het schrale land
waar neurosen en gebreken floreerden.
Ze zag ze nog klitten, ze hoorde ze nog vitten,
de kinderen van het magere brood.
Met lichte tred ging ze,
frivool maar…
Waar jij was
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Het duurt nog even
voor het over zal zijn
en er plaats is voor een ander
Nu is het nog te leeg
waar jij altijd was
Mensen vergeten dat snel
wanneer ze een praatje maken
en we lachen om iets kleins
Jouw moeder is geweldig
Ze doet wat ze kan
zo zonder man
Je weet hoe het gaat
de buurman maait het gazon
Hij is echt al oud
steeds weer…
[ 'Ik ook van jou', zeg ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
427 'Ik ook van jou', zeg
jij; het klinkt als een echo --
als iets van vroeger.…
De hybride ruimte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 nat bewogen
de luxe
transparante
gordijnen in
de hybride
ruimte tussen
nevel en mist
waar stilte
gekist lijkt
te zijn omdat
er druppels
memoriam met
afwaterende
geluiden
stromend
afscheid namen
zoals ook het
grijs van het
moeizaam tot
ontplooiing
komend
ochtendlicht dat
al door zon vaal
werd uitgelicht…
Voorbij ...
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.769 Afscheid in woorden
een lied vol emotie
een gebed, dat verhaalt
het leven is eindig,
voor eeuwig ...…
U bent nog net op tijd
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
715 Septembergedachten bij het afscheid in het ziekenhuis in juni 2011…
Jouw groene preludes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 jij bloeide muziek
mijn lieflijke
vergeet-me-niet
ik hoorde je groeien
in de border
van mijn tuin
jouw groene
preludes wiegden
harmonieus samenzijn
ik zong in het
ondergaan van zon
mijn kleine aria’s
jij knopte
tonen tot liefde
kleurde refrein
ons afscheid
was stilte met
de melodie van pijn…
afreisgedicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 de zomer moe van zonuren
wacht op afscheid
het verval nabij krijgt straks
het wit van jouw huid
zijn seizoen
in de lange langzame trein
naar morgen gaan wij
als ongewisse reizigers
teloor in de tijd
op elk stopstation
raken wij eenbeetje
in onszelf verloren…
wind, wacht op mij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.300 uit duizend ramen
huil ik jou
met ogen voorbij
de dood, gezwachteld
in het afscheid
heb ik je lief
zei je
jouw naam tussen
mij en morgen
zo droomde ik
de wintersterren
op reis naar
lichtbevroren
regen
wind volgde
de vlindergevouwen woorden
en ik huil
verzamel jou
in alle wolken van dit leven…
Drijvendverlangenplas
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
716 hun ogen
vingen eens kristallen
van het dansend licht
over het water
vanaf de wallenkant
weerkaatste spiegeling
langs aarzelende lippen
zij begrijpt nog steeds
het afscheid niet
eens vol liefde drijvend
in elkanders armen
dezelfde plek
van eeuwig kussen
en eindeloze dromen
over de Drijvendverlangenplas
van kort geluk…
En de hemel glimlacht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
910 de late dag ontmoet
het schemer in een
stilzwijgende omarming
licht neemt afscheid
met een steelse blik
vredig waakt de avond
bij een vervaagde grens
van opgeloste kleuren
in beelden van graniet
en de hemel glimlacht
met duizend lucide ogen
hoe moest ik weten dat
donker zó licht kon zijn…
planning
netgedicht
2.2 met 1875 stemmen
157.502 hoe je de dagen kon vullen
gezelschap plande
het alleen zijn schuwde
(door de blauwe einder
breken grillige wolken
vol verhalen
maar zoveel uren in een dag
tegen jezelf praten
verveelt al vlug )
hoe je ook na het afscheid
ging en toch bleef
nooit zo nabij geweest was
of hoe een bevend kaarsje
uitdooft
in een spetterend vuurwerk…
Mortel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
960 Terwijl hij praat
in zinnen die
afscheid nemen
maakt een grimlach
ogen dood
zwart wit spalkt
zachte kleuren
met een foto
eens glanzend
ingelijst
barsten breken
verleden tijd en
splijten groeven
en weer begroet
één rode roos
de eerste lentedag…
De geur van verlaten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.577 Het vers boeket op tafel
vulde de ochtend
met kater
zomaar
afscheid van een nacht
die toch gemeenschap
had gebracht
Hadden je ogen
dus gelogen toen je
sprak over later
over dat wat buiten
van binnen verwacht
Een boeket
een tafel vol vragen
en ik rook weer de
geur van verlaten die
zo penetrant ver
kan dragen…
zwarte sneeuw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
685 boven statige zwarte sparren
tegen de donkerblauwe lucht
schittert de avondster in fluweel
krassen kraaien als vluchtige vlokken
deze avond tot grootse weemoed
sober afscheid van de kortste dag
zij lossen op in deze winterse nacht
‘t metaalblauw hunkerend naar de zon
aan het einde van de lange duisternis…
Oudejaars-weemoed
netgedicht
1.3 met 11 stemmen
1.508 Als een gedwongen afscheid
aan ’t einde van de dag,
een laatste groet verstopt
de tranen in mijn lach.
Je tijd kruiste mijn pad
je dagen zijn ontmoet,
vergeten doe ik je niet meer
vaarwel, het ga je goed.…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Daar lag het dan
weggedoken voor de zon
alsof het bang was,
om afscheid te nemen
van dit winterse gevoel
daar lag het dan
weggedoken bij een struik
bang om te verdwijnen
in de diepe donkere grond
daar lag het dan
eenzaam in een hoekje
bang om gezien te worden
door die grote warme zon
daar lag het dan
dat laatste,
kleine hoopje sneeuw…
éénrichtingsweg
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
1.645 pijn is niet erg
pijn is pijn
dood is erg
en onomkeerbaar
dood is afscheid nemen
en weggaan
van alles wat je kent
naakt
een onbekende weg inslaan
alles achterlaten
uit je lichaam stappen
om dood te gaan
heb je vertrouwen nodig
je durven overgeven
aan vreemde armen
de weg terug vergeten…
Duizend maal
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
815 Lichtgevend dansend op een heuvel van duizend maal blijdschap
in de vallei van ritmische extase
die niet wacht of ondergaat
in de avond die niet in een moment afscheid neemt.
Waar ik wil blijven
op de elektrische golf
van een droom die mijn ogen blijft vullen
en waar de zwaartekracht zwijgt
omdat ik duizend maal niets anders wens.…
In de eenvoud van steentjes
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 ik draag je in mijn hart
als een signatuur
in de eenvoud van steentjes
heb ik mijn liefde gelegd
rond de stilte
van een maanloze nacht
waarin de geest aarzelend
iets van een afscheid schrijft
zo dwarrelend nog
vol van het verlangen
proberend wat te vangen
het willen vasthouden
aan iets dat als een golving
langzaam, sneller…
Scherpe contrasten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
607 zie je ogen
afscheid nemen
van de werkelijkheid
zij zoeken schaduw
voor even weg
uit de hitte van de strijd
voorbij de
scherpe contrasten
die al verwonden in gedachten
ondanks het gestook
van de felle stemmen
in je hoofd om te blijven
loop je langzaam
naar je eigen vertrekken
jij bent de baas en niet die gekken…
liefje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 ragfijn getekend
door een ongekend penseel
hemelsblauwe groenen
hier en daar een stipje vuur
doorzichtig dwalend
door mijn geest
hier en daar
een knopje open
vol herinneringen
dansend op mijn oog
je kietelt in mijn oor
even geef je hoop
tot je broos en tenger
smeltend op mijn tong
afscheid neemt
van deze bittre wereld…
Zielemaat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
977 Het is het hart dat het lichaam
en de geest regeert
Niets blijft voortbestaan
te midden van de kleine dingen
Een slok water en het dagelijks brood
bovenal de liefde blijven
wanneer de wereld gebroken
zoals de maan in het uur van afscheid
Wij beginnen samen de reis in dit heelal
zonder grenzen, jij en ik…
Mijn slaap.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
681 Het was weer een nacht
met zware donkere vleugels
mijn slaap lijkt te zijn
gestorven in het diepst
van mijn ziel
langzaam neemt het
verleden afscheid
het was een mengeling
van schuld en verwijt
mijn ogen zijn niet meer
doorweekt van tranen
jouw lach ontmaskert
mijn diepe gevoelens
- als jij weer stralend naast mij staat…
Ljouwert in de ochtendmist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
882 Dit is onze afscheid niet,
kameraad.
Boven de wolken
zullen we elkaar ooit tegenkomen.
We gaan zwarte Friese paarden bestijgen,
over onze gewonnen oorlogen
en mooie vrouwen praten.
Ik zeg je geen vaarwel
maar
tot ziens, grote vriend !
In memoriam
meneer D.…
Zestien juli
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 De tijd tikt gestaag
de minuten weg
en bouwt de spanning op
groen is het goed
dat gedragen wordt
de gezichten onbekend
onwennig ril je van
de kou nu het moment
daar is
het afscheid voorbij
en nu overgeleverd
aan een man van naam
tikt de tijd gestaag
de minuten weg
't grote wachten is begonnen…
30 december
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 op de één na laatste dag
van het bijna verlopen jaar
hebben we in de middag te maken
met een natuurlijke vorm van vuurwerk
d.w.z. bliksem en donderslagen
juist door die flinke klappen
en het heldere flitslicht
krijg ik het vermoeden
dat het jaar 2012 ietwat vooruitlopend
op het einde al een beetje afscheid neemt…
de zachte vleugels van een klaproos
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
989 nu en alles
ligt ginds
de ik- en de jij-vorm
wij als afscheid in het geluid
van klaprozen
ik weet niet meer
of wij waren
en de gebaren die ik losmaakte
uit jouw haren
keerden zich naar binnen
nog voor de nacht brak en wolken legde
in onze adem
ik voelde hoe jij wilde vliegen
verder dan wij hadden verwacht…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
611 Achter de horizon heb ik gezwommen
in een zee met bloed en tranen
een afscheid was niet mogelijk
mijn huis en hart zijn stil verbrand
ik kan de liefde niet meer
uit het verband rukken
mijn ledematen zijn moe
van het tevergeefs lopen
en hopen dat de grenzen
opengaan in nieuw verlangen
zodat het leed zich kan berusten
niet langer…
Twee meisjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Twee meisjes
Zongen zachtjes
Hun lieve liefdesliedjes
Beide meisjes creëerden
Hun creaties koesterend
Afscheid nemend
Maar nooit
Van mijn netvlies
Dansend in dromen
Alles lost langzaam op
Niet deze dromen
Altijd bij mij dragend
Daarom zing ik mijn lied
In de verre velden
Wie zal het nog horen
Alleen mijn twee meisjes…