2736 resultaten.
Heimwee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Eindelijk weer sneeuw...en ijs op de sloten.
Waar zijn mijn noren of kunstschaatsen nou?
Misschien in een verloren hoekje op zolder.
Ik kan ze niet vinden en sta in de kou.
Nog één keer de schaatsen onder te binden,
te zwieren en zwaaien net als weleer
maar hoe graag ik het ook zou willen,
ik durf en ik kan en ik mag ook niet meer.…
Het zout der aarde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 zag in de duinen
wat verlaten eieren
van vogels op de vlucht
zand knarste
in losse gedachten die
zich niet lieten ordenen
tot een vriendelijk geheel
alles werd me te veel
maar zee spoelde
de bitterheid weg
door monologen
van talloze golven
kwam ik langzaam tot rust
heb het strand gekust
mijn armen huilend gespreid
voelde me eindelijk…
Dromenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 Mijn open jas
hield ik stevig vast
alsof ik een vlieger was
De wind nam mij mee
Naar alle windstreken
En ten slotte naar de zee
Ik eindigde op het strand
Voelde het zachte, mulle zand
Kreeg een knipoog van de zon
Die net aan haar ondergang begon
Zag de lucht die nog even wilde stralen
Eindelijk kon ik weer ademhalen
Bleef even…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 heb eindelijk
mijn stuurloos schip
bevaar wereldzeeën in een wip
was altijd al het
ketelbinkie met de hik
alleen in het vooronder in mijn schik
de kapitein is bezig
met zichzelf te begrijpen
voor bestwil opgesloten in zijn hut
hij was tijdelijk even stuk
maar lijkt weer op zijn spiegelbeeld
alleen de naam ontschiet hem steeds
de…
Gods slaaptherapie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 Ik lag er almaar wakker van; de kaalslag is infaam,
maar door dat ijdel gebruik van eigen naam
kan ik eindelijk weer eens lekker slapen.…
Ware vriend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
705 Er wel conclusies uit getrokken, best niet zo mal
NU weet ik eindelijk
..... wie om me geeft ................…
In subtiele bogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 duizenden kelen
tonen resoneerden lang
emoties braken bij velen
kleurrijk licht
volgde de hymne
golfde over de massa
ving in subtiele bogen
het geloven in boven
zij waren een in
het pakken van handen
ogen die vlamden
vol liefde en geestdrift
in dit magistrale beleven
deze melodie van het hart
verstaanbaar in alle talen
zal eindelijk…
Maart
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
747 negen mooie zonnedagen
dan houden mensen op met hun gezeur
de natuur is zo desolaat, zonder kleur
vermoeid van de sombere winterdagen
maart stel ons toch niet langer teleur
met storm, stofhagel en regenvlagen
ons hart verlangt een beetje lentefleur
van voorjaarsbloeiers die ons behagen
als een helblauwe hemel komt opdagen
breekt eindelijk…
Hoe dan ook
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
782 Soms wanneer ik eindelijk slaap
en zij over mijn dromen waakt,
wanneer ik rücksichtslos de bodem raak
van grauwe wanhoop en dure flessen
kraak en eens te meer mijn dorst moet lessen..
kom binnen zegt ze,
de schurftige honden zijn het hoekje om
eet nu van mijn liefde uit zilveren schalen.
Haar hals is warm en geurig...…
Hoop op vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
977 Hoe zal de aarde zijn als eens de vrede komt
Geen onderlinge strijd zal woeden
Ieder geluid van woede of jaloezie verstomt
Elk mens zal de nooddruftige voeden
Zal dan de aard gelijk zijn aan het paradijs
Vol van liefde geluk en schoonheid
Wordt dan ieder mens eindelijk eens wijs
En verspreidt Gods gena en goedheid
Ach zou ieder mens de vrede…
Rood en geel saharazand
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
639 even
in jezelf te huilen
om al het dagelijks leed
nog was er
geen raid van bommen
alleen het grommen van kamelen
de heldere ster
was uit de lucht geschoten
koningen van hun troon gestoten
er komt geen kind
dat vrede brengt maar
wel een nieuw stukje voelen
dat alleen maar samen
onze wereld verder brengt
als de een de ander eindelijk…
De gouden balans
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 ik heb mijn huid
verschilferd in aanraking
met de maatschappij
soms is eelt
een passende remedie
tegen drukkende cohesie
vooral op je ziel wordt
vaak een beroep gedaan
ik moet dat soms laten gaan
nu ik met tweede huid
herboren ben de gevoeligheden
van mezelf eindelijk ken
vraagt het geen bewapening
wel een anders omgaan
met emotionele…
Maart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
717 negen mooie zonnedagen
dan houden mensen op met hun gezeur
de natuur is zo desolaat, zonder kleur
vermoeid van de sombere winterdagen
maart stelt ons toch niet langer teleur
met vorst, stofhagel en regenvlagen
ons hart verlangt een beetje lentefleur
van voorjaarsbloeiers die ons behagen
als een helblauwe hemel komt opdagen
breekt eindelijk…
De roodgouden waas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
553 ik heb de
roodgouden waas
door succes van
het scherm gehaald
de prachtige boys en
girls die avondvullend
aanwezig waren
zijn ineens verdwenen
het grauwe blauw
van de gewone mens
wordt eindelijke de hype
een trend waarin jij jezelf bent
nergens meer op lijken
geen maniertjes en gebaren
of het nadoen van de
dansjes naar hun pijpen…
Ontdooit de muziek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 margrietjes
met een ingehouden pas
wisten de lucht
strakker dan de hemel
totdat het eerste blauw
door de zon werd gekust
toen was het gedaan
met de rust en barstte
het leven los om alles in
te halen na hagel en vorst
lief ontdooit de muziek
in de vrije natuur na
maandenlang gekluisterd te
zijn aan de binnenhuispartituur
eindelijk…
Materialisme
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Daar, waar leven dan eindelijk weer
op zijn plaats leek te zijn.
Met een bank, televisie en eettafel.
Gelukkig met oneindig materialisme.…
Paradijste rustique
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 spraakverwarring was
paradijste
rustique tussen
eufraat en tigris
leerde geduld in
wachten op verlossers
die vrede brachten
las de verhalen uit
het ooit beloofde land
geschreven met magische hand
over het uitverkoren zijn
te midden van vele volkeren
in de grote woestijn
in mythisch overdenken
gaat het nieuw geboren kind
ons eindelijk…
Affectief gemis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
467 tussen warm bloed en
kille stille zakelijkheid
transparant
maar nog altijd
oorzaak nummer een
van dodelijke kramp
door affectief gemis
bijna onder handbereik
maar de groepen zijn hun
leiders van vroeger kwijt
het is de explosie
uit jouw blik die in
vuur en geluid aanslaat
op ieders ik waar
bloed warm mengt
het koude hart
zich eindelijk…
JUNKIEVERDRIET
netgedicht
5.0 met 16 stemmen
467 resterende moederwarmte
een moeder schreeuwt angstig
laat los – wat met pijn, jaloezie
en kwaad gebeurt
ze beseft wat een kansen
de dope haar heeft ontnomen
ze blijft alleen
scheldend staan
ziet ze weglopen haar dromen
iedereen kende haar
in een krantenartikel gelezen
gevonden op een bankje
haar hoofd gebogen
als een dank je
dat hij eindelijk…
“Blijf thuis”
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Niet onbewogen, stil
zitten, staan, het lukt
niet zo lang
in dezelfde houding, maar het lukt
me eindelijk, zonder bemoeienis
gaat alles buiten me om
door, het licht, de wolken
geuren, planten en dieren
ik weet ongeveer wat er zal
Afwachten volstaat, wachten
op wat terugkomt, als herinneringen
die zich herhalen, de geluiden
elke…
Echt ideaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Soms droom ik van een nieuwe start
een nieuwe wereld, de aarde
zonder menselijke ondeugden
alleen goddelijke geboortes
van behulpzaamheid en wijsheid
zodat die woorden in onbruik raken
eindelijk geen audities meer
van ingebeelde komieken
met eindeloze smerigheid
hun bundeling van eeuwen
dwang, vernedering en misbruik
in de grap van…
Onbevlekte muze
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
394 Verborgen in het diepste geheim van jouw hart
speelt het kind met een groot eenvoudig verlangen
het is nog vroeg, de zon aarzelt niet vandaag
er vliegen vrolijke vlinders in jouw lege maag
je kijkt naar de datum, staart naar de klok
de kippen mogen eindelijk uit het hok
je stuurt een vraag naar de wolken
die de dagdromen speels vertolken…
Jouw warmte
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
449 het licht
is afgenomen
net als de
schaduwen
van je dromen
je bent eindelijk
de kleine lettertjes
tegen gekomen
die jou vroeger
met angst beloonden
met jeugdige
speelsheid heb
jij die bestreden jn
jouw lach weerklinkt
een vrolijk heden
ondanks mooie
zomers donkeren
de maanden en
doet de tijd zich
steeds meer gelden…
Niemandsland
netgedicht
5.0 met 351 stemmen
472 ik warm me
altijd als ik het
vuur in je ogen
zie branden en
kleine vlammetjes
opkomend uit de
rood smeulende gloed
hun dansjes maken
dan even rust
weer oplaaiend tot
hun brandstofhonger
eindelijk is gesust
soms gaat het fout
dan knettert en sist
venijn het gebrek
aan voedingskwaliteit
loeien grotere tongen
sproeien vonkenregens…
Levenslicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
681 Vandaag mag je, eindelijk,
lieve wonderen gaan zien.
Mag je Madonna aanschouwen,
die je, namens ons allemaal,
voor de allereerste keer,
in haar armen houdt.
Wees van harte welkom kind.
Ons leven houdt van jou.
Daarom ben je hier gekomen.
Alle lieve moeders, lief kind,
doen met alle vaders samen,
hun best om kind te blijven.…
Onze dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik heb
met jou de
vlucht genomen
hebben er eindelijk
voor gekozen
te gaan voor
onze dromen
te lang
zijn wij nog
kind gebleven
vertelden anderen
hoe wij moesten
leven op het uit
gestippelde pad
wij kenden elkaar
spraken al snel
dezelfde taal
hadden eigen
wijze ideeën over
het allerhande van de
wereld en omstreken
wij zijn…
Het Grote Verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 de vlinder verheugt
zich op de eerste bloem
een meisje hoopt dat hij
haar hem nu eindelijk
gaat geven – zijn eerste zoen
alles komt weer tot leven
sneeuwklokjes klingelen
nog in de lauwe wind
kondigen aan dat
het voorjaar weer zo begint
vogels oefenen hun gezangen
en zie toch die koeien dolblij
rondspringen in de verse wei
de paardenbloem…
Bleef uithuizig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 puntje
van je neus
bleef uithuizig
je mond sprak
een speech
met stilte strak
geregisseerd
door wat zoal
was gepasseerd
in een vloed
van onbenul
zelden
weerspraken
onze woorden
elkaar in gesprek
maar nu was gezegd
wat verzwegen was
met exegese van
emoties belicht
de deksel van
de put gelicht vol
opgekropte woede
eindelijk…
Achteraf stelde ik vragen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Papa deed het ongemerkt
Ik was zijn prinses
hij vervulde al mijn wensen
en ik had niets door
We gingen in Frankrijk wonen
Ik had niet veel te doen
naast mijn lessen, tijd genoeg
voor Eddy, een leuke jongen
Ik had de leeftijd
en ineens ging het snel
de verloving, het geheim
van de ringen, kleermaker, kapper
en dan eindelijk de bruiloft…
Gedroomde Supervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 kunnen opdoemen
om mij, uit het zicht, een duw te geven
zodat ik te pletter val, zoals dictators
dat met tegenstanders laten doen
Ik droom er wel eens van
dat ik hen en hun opvolgers uitschakel
om de repressie weg te nemen, ik
als een onbekende supervrouw
van medemenselijkheid
Het zou grootschalig moeten gebeuren
alles in één klap, eindelijk…