1774 resultaten.
HEMEL-HOOG
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
700 Na dit sterven rees g' uit het graf,
verlost' ons daarmee van de straf.
Een straf afkomstig uit 't begin,
toen Adam viel voor zijn vriendin.
God strafte hem met deez' woorden,
dé Adam zal 't kwaad vermoorden.
Deze Adam nu verschenen,
bracht ons vrijheid, nieuwe genen.…
Hemelhoog werd Gij geheven.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
711 Na dit sterven rees g' uit het graf,
verlost' ons daarmee van de straf.
Een straf afkomstig uit 't begin,
toen Adam viel voor zijn vriendin.
God strafte hem met deez' woorden,
dé Adam zal 't kwaad vermoorden.
Deze Adam nu verschenen,
bracht ons vrijheid, nieuwe genen.…
oesterschelpje
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 Naar de open zee die donker en duister lang bewaarde geheimen bewaakt
In onwezenlijke stilte raken zacht ruisende golven het vlakgespoelde strand
Diffuus verdwijnt een vage horizon in donkergrijze luchten
Een oesterschelpje zakt trillend weg in het natte zand
Vol verbazing blijf ik staan en zie
Niets beweegt, de tijd staat stil
Voorzichtig graaf…
Leliëngetreur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
607 Laatste woorden, voor een manloos graf.
Blauwe lelies vangen mijn verbaasde val,
voor mijn lief en ander leed.
Niets is wat het scheen,
ook de zon niet meer. Slechts verstuifde zwaneschijn.
Ik ga mijn laatste stap, heen.…
Morgen is iedere nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.023 Morgen is iedere nacht
Iedere nacht sterf ik
een duizend doden
Gelegen tussen vier planken in
zes meter onder groene zoden
Morgen is iedere nacht
Iedere nacht droom ik
een duizend dromen
Mensen in hun zwarte kleding
komen op mijn graf toelopen
Morgen is iedere nacht
Iedere nacht bid ik
een duizend gebeden
Laat me morgen wakker worden…
ik ga gebeden kraken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
893 verbrokkelden
woorden sprokkelden
hun klinkers tot vocaal
huilden in ruïnes
van gedichten
metaforen waren
krom getrokken tot
een zielloos perspectief
ritme danste een
waanzinnig spel
metrum joeg de lezers
met explosies door de hel
strofen scherpten zich
aan glas, gebroken
rond een muf verleden
alliteraties groeven
gaten voor het graf…
kitties
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.374 Humor tot in het graf
't Bleef die dag somber zei de weerman op tv,
de mist zo dicht, 't was bijna regen.
Ik schreed met het doorweekte volk mee,
geen woord teveel, er werd vooral gezwegen.…
Kijkje in het Leven.
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.272 Ook reed hij van 't graf naar stal op een draf,
- Het was op die koets 'om te braden'!
En legt nu, al blazend, zijn huilebalk af
En de andere plechtgewaden.
Hij schudt zich fluks de rouw van 't lijf,
En frist zich op, reis even;
Die guit! hij zat daar nog pas zo stijf,
Zo somber, zo treurig verheven!…
De schaduw van een kind
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
5.575 Maar de wereld wacht vol ongeduld
waar realiteit magie verkracht
de fantasie vergeten, dood
rustend in een graf van geld.
Doch niets is hopeloos verdwenen
als nietmeerkinderen kinderen krijgen
het leeslampje wordt aangeknipt
''t is een vogel, kijk!'; de ogen groot.…
ARCHIVARIUS TOT DE LEVENDEN
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.097 Zijn graaf, graver, poorter en pastoor
meier, meisen, bastaard, burger
maalder en markies, jonker, jager
bakker, baker, moorders, moeders
kinderen en armen van geest
lijken, met dode woorden
voor altijd opgeschreven:
natus et mortuus.…
Laatste groet
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.186 Realiteit komt hard aan terwijl de wind speels de
hopen zand door de lucht laat dansen van dit vers gegraven graf.
Daar beneden ligt grauw, verdord, stervende de
schoonheid van de onvoorwaardelijke liefde die ik jou eens gaf.…
Een roos in je hand
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.150 liefde gewaad
Ik heb je mijn roos in het hart gezet
vanmorgen toen ‘t nog donker was
Mijn mond prevelde een stil gebed
toen je blik keek..als gebroken glas
Ik heb je die roos in je hand gelegd
toen de stilte langzaam in je schoof
Ik hou van je heb je mij stil gezegd
dat is tenminste wat ik thans geloof
Ik heb de roos op jouw graf…
De vergeten tuin
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.261 verstrikt in
hagewinde en klimop
schoorvoetend banen we ons
een weg en rusten uit
op het groene bed van mos en varens
hier regeert de waanzin,
haalt wanorde, orde in
ontredderd verschuilen we ons
in het gebladerte van een omgevallen iep
achter de taxushaag priemt flauw de zon
en de esdoorn werpt haar lange schaduw af
op het graf…
MAMMA IK MIS JE
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.913 nacht
mamma, waarom heb ik jou verloren
Mamma, zo klonk ‘t iets minder zacht
zeg mij nu dan waarom je bent gegaan
Ja, aan niemand anders heb ik gedacht
mamma, mamma, kun je mij verstaan
Mamma , huilde ’t klein meisje zacht
ik mis jou zo die me zoveel liefde gaf
Paps zegt dat je vanuit de hemel lacht
doch waarom lig je dan in ‘t kille graf…
SLANK ZIJN
hartenkreet
0.6 met 5 stemmen
898 Verschrompeld zag haar jonge vel
omdat haar lichaam almaar kromp
Aan de gevolgen dacht zij geen tel
ze achtte zichzelf nog altijd plomp
Uitgedroogd verdorstte haar huid;
botten staken erachter duidelijk af
Iedere dag ging zij verder achteruit
daardoor stevende zij richting graf
Verleppen deed haar verharde vel
elastisch was ’t voor geen…
Mijn lot
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
833 U bent mijn geliefde geweest, maar morgen op mijn graf viert u feest.
U bent mijn einde en was mijn begin, iedere keer trapte ik er weer in.
U bent mijn rechter en beul, de last die ik voor altijd met mij mee zeul.…
Dag dichter
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
905 dichter
Ik heb je machteloos liefgehad
zeil maar weg
neem de eerste beste bries
een laatste zwaai vanaf de dijk
een handkus voor je laatste werk
vaarwel dichter
tot aan het zielenwater
je hebt me machteloos lief gehad
ik onthoud alles, zei je
ik geloof je
ook datgene wat je vergeten was
de tak die van de boom viel vlak voor je graf…
EEN EEUW LANG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Op de strenge diepzeebodem
door beschermend duister omgeven
ligt al honderd jaren
het wrak van de Titanic
zijn boeg en wanden
slapen dof _ bruingekleurd
grillig en verweerd
door onoverwinnelijke vraatzucht
van ontelbare dwergplantjes
daarbinnen verblijft het gebeente
van zeelui en reizigers
die een verborgen graf kregen
dat sterke herinnering…
Zijn gezicht straalt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
562 je hart kan jezelf verwarmen
en in gedachten komen al vaak,
op mijn leeftijd,
de kleinkinderen voorbij
er is er zelfs een in de maak,
ongevraagd dat wel
dat schept pure rijkdom
het geeft hoop en maakt blij
zulke dingen geven de recessie
en de belabberde lente nog kleur
dus nu het weer wat tegenzit
weet u best iets te vinden
graaf…
Doordacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
793 in mijn hand
de mevrouw brabbelde snel, ja
uw keuze is geheel in de mode
in de loop van de jaren
was mijn denken verder
gerijpt tot hedendaags
kijken in zwart – wit;
door letters op wit papier,
de toetsen van mijn orgelklavier
en niet te vergeten mijn voorbeeld;
ook ’s land bestuur weet hoe dat zit
een visie waarbij ik niet diep graaf…
't I S S T I L L E
poëzie
5.0 met 7 stemmen
5.404 Geen windeken en waakt:
november houdt de staf,
en stelpt dat wekken mocht
het eindloos duister graf
des aardrijks. Ongebaand
en dood zijn weg en straat;
de voet alleen verwekt,
en ‘t stappen van die gaat,
een doof gerucht in ‘t loof,
dat, afgevallen, plekt
de grond, die ‘t in een spree
van doodse varwen dekt.
‘t Is stille.…
Zij was zo jong
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.541 De liefde sloeg haar wonden,
Met haren geur'ge toverstaf;
Zij wilde 't leven in, en vroeg naar zaal'ge stonden,
En aarzelde op de boord van 't graf.
Zij was zo jong en schoon! - Vol hopeloze smarte
Zag zij der velden eerste groen;
Zij drukte 't bleek gelaat aan moeders liefdrijk harte,
En weende stil bij moeders zoen.…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 De kist waarin zij rust sleept
hartverscheurende aanhang
van verslagen huilende geliefden
over het gangbare grof knerpend
grindpad van het oude kerkhof
als gebogen menselijke zerken,
op weg naar het o zo diepzwarte
graf waarin zij tegen haar zin
in zal moeten rusten
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich…
Zoektocht
gedicht
3.8 met 4 stemmen
10.266 Bij een graf vind ik een strofe die ik hier met jou verbind:
Wie legt me uit hoe alles werkt
hoe groot het gat is tussen nu en nooit
en hoe het komt dat ik nu merk
jij bent echt dichterbij dan ooit.
-----------------------------------------------------
Uit: 'De wierde van Wierum', 2010.…
Vita mortalium vigilia
poëzie
4.5 met 2 stemmen
938 Een nachtwake is het leven,
De wieg grenst aan het graf;
Wij jagen en wij streven,
Door de aardse disteldreven,
Als brak het nimmer af!
Een nachtwake is het leven,
Roemzuchtig oorlogsheld!
Hoe hoog in macht verheven,
Het is de dood om ’t even,
Ras ligt ook gij geveld!
Een nachtwake is het leven,
Moed, lijdende onschuld!…
MEI
poëzie
4.0 met 2 stemmen
933 Maar 't gaat voorbij, wat lieflijk is in 't geuren
Aan 't leven grenst de dood, het wiegje aan 't graf
Steeds 't zelfde zien we in anderen vorm gebeuren.
De straal ruist op, valt weer de heuvel af
Op vrolijk-zijn volgt later droevig treuren,
Wat weldaad is, schijnt straks een bitt're straf.…
Café Onze Hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Aangedaan staan rond het graf.
Vaker zakte Nel in de bodem af
om een volle fust aan te sluiten.
Nu komt ze nooit meer boven,
laat daarmee mooi een lege na.
Was tóch moeder der verdrukten,
herdenkt Kees, uit respect zijn stuk
in de kraag gesteven, 'n verwelkte
paardenbloem woest in de knuist.
Schonk ál begrip en ouwe klare.…
Mijn overleden moeder verjaart vandaag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 haar overlijden gedenk
maar ook haar levenslijden maar vooral geluk
En dat geluk dat zit hem in mij, haar 2e zoon
haar lievelingszoon, haar hulp en toeverlaat
het narcisme druipt er ogenschijnlijk van af
maar narcisme is iets wat zij zeker niet kende
We hebben veel aan en om elkaar gegeven zodat
ik wel vandaag narcissen ga leggen op haar graf…
Een levenspalet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Stelt ook een graf ons nadien nog vragen,
die voelbaar zwaardere om soms te verdragen.
Woont hier bij de steen slechts rust na ijver en vlijt
zien zij bedolven nu zwijgend dat 't goed mag zijn
het was hun tijd en een leven samen zonder spijt .…
Ons enige wapen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
426 binnen de kantlijn van geest,
maar over de grenzen
van de moraal of een ander
voorteken gebruikt als het net
zich sluit in een eindeloze
ethiek, een kameleon die
dwaalt onder de hersenpan
kookpot van waarheden waar
ik als zwijgzame boreling meer
te biechten heb dan ik schrijven kan,
in elk gestolen woord
zich omdraait in z’n graf…