3419 resultaten.
Het houdt niet op
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
818 Je verstand staat er stil van
Weer achttien doden
Weer in de stad van de liefde
Parijs
Wat doen ze toch met jou
Waar mensen elkaars hart raken
Raken nu de kogels de harten
Van onschuldige mensen
Wanneer houdt het eindelijk een keer op
Wanneer zal de liefde eindelijk overwinnen…
Donkere kamer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 ik zit in een donkere kamer
hoor niks
het was al een poosje verlaten
totdat ik verscheen
er lag stof op de meubels
een boek stond er in de kast
met vergeelde papieren
waarin ik je las
ik zag je handschrift
op het kiekje van de stad
je bent mooier dan het schilderij
waar ik Delft zag…
Van start tot finish
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Een mens lijdt de wegen door
de stad die hijzelf kiest.
En verliest nooit uit het oog
de ambitie te existeren.
Want van de volharder kan men
leren, dat men aan de finish al
de palmares kan oogsten met
het juiste gevoel.…
Avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 de stad in de avond
met zijn verlichte ogen
laat de eenzamen
in het donker hunkeren
hunkeren naar het licht
uitnodigend stralend
in de duisternis
van de buitengesloten mens
in het onthullende licht
wordt de verborgenheid fel
aan flarden gescheurd
een doel voor zoeklichten
het licht in de nacht
vriend in vredestijd
vijand in oorlogstijd…
De nacht
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
769 Het geraas van auto’s legt een deken van decibellen over de stad.
Een cadans van geluid, de echo van bijna eindeloze
goederentreinen op het spoor.
Lichtflits en schaduwen spelen hun spel op gordijnen en het plafond.
Nachtelijke stilte is een utopie,
De prijs van onze 24uurs economie.…
Verloren passie
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.535 In de passie van mijn liefde
Ligt duistere eenzaamheid verscholen
In de kracht van hart
Staat waakzaamheid paraat
In het duister van de nacht
Loop ik, alleen rond te dolen
In het heetst van de stad
Ligt mijn passie dood op straat
In de straten van mijn stad
In de steegjes van mijn hart
Struint een vrouw heen en weer
En maakt mij wezenloos…
Valencia
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.326 Niet in deze stad.
Want, wat is nou Valencia?
Ongewoon,
zo ver verlaten
en niemand die zijn woorden nog verstaat.
De uren en de dagen,
die soms als maanden voelen
in deze wereldse stad,
ze dreunen als vuisten op deuren,
als handen op trommels,
als zon op water ook.
Een kaartje met de groeten,
met liefs, met liefde en plezier.…
Raven kondigen een doodse stilte aan.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Raaf zwarte onheilspellend-
heid overvalt een eenzaamheid
voorbij de grote stad.
Een kluizenaar wordt gespijzigd
door de raven. Wolven op de vlakte
doen zich aan de kadavers te goed;
aan wat resteert mogen de raven zich
straks laven.
Een luguber pact van de opruimers
na de dood, na het wolvenwerk is
de trek van de raven immer groot.…
Nacht van bloed en tranen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 een zwarte nacht van bloed, angst en tranen
vluchten de mensen door deuren en ramen
knallen de kalasjnikovs als vuurwerk voort
wordt over de wereld d' angstkreet gehoord
wordt Parijs ooit nog die mooie stad van licht
of hangt daar nu blijvend het terreur gezicht
wordt Parijs ooit nog die prille stad van liefde
waar haat plots harten tot in…
Goudse gevangene
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Gek genoeg bemin ik ook de oude beelden van
mijn stad, zoals de Tiendewegpoort, die ooit
als ingang van de binnenstad schitterde en
waar men misdadigers gevangen hield.…
Goudse gevangene
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
465 Gek genoeg bemin ik ook de oude beelden van
mijn stad, zoals de Tiendewegpoort, die ooit
als ingang van de binnenstad schitterde en
waar men misdadigers gevangen hield.…
Waar kan ik leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 Ik kan niet leven in een stad
Waar lawaai heerst en kwade dampen,
Waar huizen als konijnenhokken
Op elkaar zijn gebouwd van steen en beton
Waar men geen zon aan de kim ziet rijzen
Nee ik kan niet leven in de stad
Ik kan niet leven in het bos
Met zicht alleen op bomen
Al ziet men stammen groen van mos
En kan men zomers daar tot rust komen…
Moedergodin
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
639 In de stad waar lang geleden mijn leven begon
De stad waar jouw aardse leven eindigde
Vandaag een jaar geleden
Brand ik een kaars voor jou
Op die plek waar wij elkaar zo vaak zagen
De plek waar de Moedergodin de kerstening overleefde
Een pelgrimsoord
Voor ieder die diep van binnen weet
Dat de Moeder van God een Godin is
Ik dank…
rouw die rechtop gaat staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
312 de stad ademt rook
sirenes snijden de avond
knieën op nekken
wetten op lichamen
dit is geen orde
dit is gewicht
van een staat die leerde
hoe hard stilte kan drukken
op asfalt liggen namen
geen labels
George
Breonna
zoveel anderen
hun adem bleef achter in de straat
we zagen vuisten omhoog
niet om te slaan
maar om lucht te…
Utrecht.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
195 ik had nog geen piano gespeeld
de vingers zochten de toetsen niet te raken
al vroeg voelde ik me verveeld
en bezocht zomaar de stad om te ontwaken
van de doorsnee dagen, van de dampende lucht
ik moest mijn verstard eelt verplaatsen immers
de dag mag best eindigen in een luchtige zucht
ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen
en spoorde…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad.
De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat.
De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen
die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken
die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.…
Zwoele mail
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.867 en soms een koe
beiden tekstueel geduldig
maar werkten naar een climax toe
De teksten sensueler
de berichten vol van erotiek
zij het spel en hij de speler
ze bedreven het fanatiek
Foto’s gestuurd naar elkaar
dus beiden waren alert
maar het tegendeel was waar
zodat het nog heftiger werd
Een ontmoeting gepland
vol spanning naar het café…
Dief in de nacht
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.161 Diepe indruk maakte zijn gedicht:
HERKENNING
Nu weet ik, wie gij zijt,
de Jongen die ik eenzaam zag te Woudsend en daarna,
nog op dezelfde dag, in een café te Heeg.
Ik hoor mijn Moeders stem,
O Dood, die waarheid zijt: nader tot U.…
Vakantiestress
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
874 Van een oude vrouw kreeg ik een babbelaar
en in café 'Bommel' nam ik twee borrels,
een voor Bout en een voor mij. Later sta
ik met een kleffe bolus in mijn eendesnavel
gefrustreerd op een gepensioneerd ramschip,
denkend: Ik moet Boutens in steen uithakken,
naar de Markt slepen, voor het stadhuis
plaatsen, voor mijn intercity vertrekt!…
In Harlingen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
644 Tja, Simon was voor mij de weg naar mijn
andere, literaire held Jan-Jacob Slauerhoff,
die vaak samen met hem wat pimpelde in een
café, wat ik ook heb bezocht, aan de rijkste
havenstraat, voordat Jan naar Ameland ging,
waar zijn liefde voor verre landen werd
geactiveerd.…
Soeps
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
517 We praatten na in 't café,
waar toch nog soep
Alsof je méér en serieus
en je gunde mij een goede keus…
Bewogen
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
623 voeten
Jouw koor zong zuiver
Je dochter sprak over je warme handen,
dat die er altijd waren, troostten
Het donkere hout en geur
van de oude kerk,
de in zwart geklede begrafenisondernemers
omlijstten de dienst
terwijl zomerlicht door hoge ramen viel
We stonden onder luidgalmende kerkklokken tijdens het condoleren
met uitzicht op 't café…
VURIGE OPSTAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 De dolle keizer Nero geeft opdracht
eigen stad Rome in brand te steken.
Mensen krioelen wanhopig, breken
hun huizen af, bestrijden de vuurmacht.
Rijken, bedelaars vluchten in eendracht
naar de stadsmuur, waarbuiten omstreken
heil beloven; gevecht doet hoop verbleken.
Plots voelen duizenden slaven wonderkracht.…
AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.027 In Amsterdam
waar God
nog naast zijn schoenen loopt
in de oude stad
waar een maagd
nog op de liefde hoopt
ben ik ooit verwekt
en geboren
heb ik het geluk gevonden
en verloren.
En wat te zeggen
over stille grachten
rijm ze niet
uit mijn gedachten.…
Leraar ontmoet Conny
gedicht
2.5 met 117 stemmen
41.649 Verwezen liep ik door de stad, waar alles iets
verschoven bleek en vreemd. In V&D
Bemerkte ik bij de lipstick Conny, uit
2-havo. Schuchter zei ze 'dag' en sloeg
haar blauwe kijkers neer, glimlachte zachtjes,
ik werd weer eens vijftien. Ach, wat had ik graag
nog eens om haar van Kees van Lint verloren!…
Hopeloos
snelsonnet
3.0 met 19 stemmen
2.525 Je kon hem in de stad van Ho-Tsji-Minh zien
Pearl Harbour, Zuid-Korea en Beiroet
Want ondanks burger- en soldatenbloed
Kon hij er steeds de humor wel van inzien
Maar wat George Bush nu uitspookt in Irak
Daarvoor blijkt zelfs Bob Hope z'n hart te zwak…
ontworteld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
808 langs de velden ga
en me inleef in het gras
ervaar ik de aarde
zoals het leven was
Ik mis de bossen en de bramen
ik verlang zo naar een zee
van liefde voor de wereld
omhels mij, neem mij mee
't gegronde groen van bomen
de geur van hout en van het gras
ik wilde dat het eeuwig was
en dat ik alles hier nu had
ik ben gevangen in de stad…
Winter
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.195 in de luwte van Oktobers' dagen
schaduwt zij een onbeminde vreemdeling
vlak hellend grijs boven de stad
een tal van achterlichten blikt op
al wat vergeten is of verlaten,
grijze kragen, sleetse dagen
Berlijn volop
onbekend is onbemind
in het kielzog van reclame
en de wind?
de wind waait voorop...…
Kamiros
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
942 Dwalend tussen muren kniehoog
door oeroude straten
overal geurende kruiden:
aan mijn voeten
afhellend naar het strand
de stad.
Boven mij
éven de wind
door de pijnbomen
een hagedis ritselt
het is stil en heet.
Kijkend over de zee -
onbeschrijflijk is het licht -
weet ik van hier
voeren drie Schepen
naar Ilios.…
diepgang
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.167 Zonder liefde waren de plaatsen niet
van elkaar te onderscheiden
grijs en grauw en zonder jou
kon geen stad mij meer verblijden
Zonder liefde verdiende het leven niet
zodanig te worden beschreven
dor en droog en zonder jou
vervlogen de dagen van mijn leven
Zonder liefde waren mijn gedichten niet
gezapig als hetgeen nu voor je ligt
het…