3798 resultaten.
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
Tot in lengte van dagen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.529 Ik wilde dat je praten kon,
dan zou ik luisteren
Ik wilde dat je horen kon
dan zou ik vertellen
Ik wilde dat je kijken kon,
zodat ik je kon laten zien
dat de wereld nog zo naar niet is.…
Als niets
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.219 Gisteren besefte ik dat
eenzaamheid veel dieper gaat
dan een koude huivering in bed
of missen van de daagse dingen
praten over werk
kater Janus van de buren
boodschappen
de standaard vraag
wat zullen we vanavond eten
zo voelt slechts alleen zijn
wist ik bij het bemerken
dat hij nu ook de namen
van onze kinderen is vergeten…
huisschilder
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.425 al praat hij met een dialect
wat is gewoon
wat is gek.
al schreeuwt en zingt hij uit zijn smoel
vaak is het gewoon goed bedoeld.
laat de mens in zijn waarde
mischien krijgen we dan
een groot feest en vrede
op onze aarde.…
tussen het laken
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.640 Ik wil jouw lijf
zacht tegen me aan
Innig verstrengeld
de nacht ingaan
Ik wil je ruiken
Je geur geeft rust
Lekker en zo fijn
net als jij me kust
Ik wil jou strelen
gelukkig maken
Steeds weer liefde
tussen het laken
Ik wil je koesteren
en ruimte geven
praten knuffelen
samen zweven
Ik wil bij je zijn
ben zo gek op jou
Wat is…
Echt hemel
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.282 Op het ritme
van haar praten
fietste ik, met af en toe
achter me een harde gil.
Met het koekje van de hema
hand in hand
bij de zee gestaan.
Nog de groeten van
een ster gedaan.
Thuisgekomen
van het feest
riep ze mama, mama
ik ben in
de hemel geweest.…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.291 Als je even met iemand zou kunnen praten
misschien werd je dan gerust gesteld,
je zou de zo'n nacht dan ook niet haten
en door de slaap al zijn geveld,
dan ontwaken met het ochtend gloren
uit de de schaduw stappen in het licht,
misschien niet helemaal herboren,
maar laat laat dan de zon toe op je gezicht.…
dat het klopt en oké is
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
819 dat natuur zo mooi is -
sneeuwklokjes brekend
door half bevroren aarde,
blauwe eitjes glanzend
in het nestje
dat vlindertjes zo
kleurig fladderen,
lammetjes zo teer
op poten staan
dat het klopt en oké is –
praat ons er niet van
mama kraai voert
pas uitgevlogen meesjes
aan haar kroost, cheeta
vilt antiloopje tergend
traag om zijn…
Je eigen gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
416 sta jij wel echt
in de schaduw als
je anderen laat praten
of houdt jouw ego
alles in de gaten ten bate
van je eigen heil
is het ware interesse
in wat mensen zeggen
of een entree naar meer
vaak draai jij om
als een blad naar de zon
koester je aan warmte en licht
jij zal duidelijker
moeten zijn in het tonen
van je eigen gezicht…
In ronde stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
658 je hebt geen stem
het zwijgen zoekt
woorden in duister
taal is de sleutel
van betekenis
keiharde waarheid
je weet
en voelt
aanwezigheid
ware aard
iets mysterieus
vanuit de dieptes
naakt met blote adem
in ronde stilte
verstand op nul
helemaal jezelf
groots in kleinheid
ongetemd hart
stille gedachten
kunnen niet praten…
achterover
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
599 Een nieuw begin
komt nooit te laat
een vogel zingt
een boom die praat
Geen eind in zicht
de weg is gelukkig lang
open ogen
nooit meer bang
Geen droom te klein
geen plan te groot
het licht dat schijnt
eenden in de sloot
Dit valt op je neus
een zacht gebaar
krokussen uit de grond
gelukkig echt waar…
Vriend of vriendin.
hartenkreet
2.6 met 27 stemmen
2.558 Een vriend of vriendin
kan delen je zorg,
praten heeft vast zin
vriendschap is een borg.
Om samen te zoeken
de zin van jouw leven,
haal niets uit boeken
kies nooit voor even.…
Zijn roeping ~ IM Anton Hammerl ~
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.128 vanuit zijn diepe zelf de wil tot schrijven
om te verslaan wat er gebeurt
in plekken waar de vrijheid
niet gewoon is, men met kogels praat
het leven niet als heilig wordt beschouwd
niet zoals zijn achtergebleven familie thuis
hij was de ogen van de wereld
deed wat hij het meeste liefhad
adrenaline schoot door zijn lichaam
dag in dag uit…
woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Woorden
praat tegen me
gooi woorden
over me heen
ze sijpelen
door m´n haar
ze glijden
langs m´n neus
mijn mond
zoeken ze
binnen glippen
proberen ze
stijf gesloten
hou ik mij
tevergeefs
ik voel ze
plakken
aan mijn gehemelte
krioelen
onder m´n tong
zo verlammen
jouw lettergrepen
mijn zinnen
voel…
Bang zijn.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
812 Mamma mag het niet horen
dus in stilte maar praten
met de knuffelbeesten om je heen.
Heel stil, heel stil
want straks heeft mamma
het in de gaten....…
Amsterdam 1958
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
664 Zodra de regering toeliet dat hij mocht praten
vertelde hij zijn naam aan vrienden en vreemden
Hij keek naar de sombere vogels
met hun tekenfilmverhaal
in het duister van de kerkzaal
die stille vrede in het hart
De fotograaf gaf eerlijk toe
dat de meisjes echt en verliefd waren
de journalisten gaven bloemen weg
aan de stedelingen die…
Zonder schroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 kom schuilen
onder het bladerdak
loop met mij het schaduw pad
weg van het helle licht
dat genadeloos
je zorg en pijn beschijnt
een kleine pauze
op een omgevallen boom
samen praten zonder schroom
in delen vallen
lasten van je schouders
die doodmoe van het dragen zijn
met een gestrekte rug
weer terug in het licht
waar de zon schijnt…
minnen en muzen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
768 laat me niet achter
mijn lichaam is de zee
uit vrije wil, voor jou
ik wil gedragen worden
boven alles uit, nog meer
in kleur, rond of
door
praat met mij, lichtblauw
en herhaal dat
met het leven dat het onze is
vandaag en morgen
zoals gefluisterd
op dit ogenblik
en als je dan luistert
naar mijn golven, door onrust gevangen
bemin…
Foto in zwart-wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
694 Een muskusgeur ademt zij uit
op de achtergrond haar mountainbike
Binnenkomen mag op eigen risico
als je alleen van praten houdt
China moet nog worden ontdekt
op de fiets en op de bonnefooi
de reis met het vliegtuig heen
en terug kost nog steeds een hoop
Zij kijkt me recht in het gezicht
en als ik even doe alsof ik niet kijk
vangt…
nu is het herfst 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 De bui die als
een mitrailleur
over het terras raasde
Zaten we daarna
in een pijnlijke zon die nog
even herinnerde aan zomer
Donderdag was nog tropisch
en nu waren we al blij met dit
Inmiddels droogden stoelen
en tafels wat op en verschenen
de kranten met het vreselijke weer
daar praten we dan over en verdrijven
de tijd terwijl…
Het rood een droom te hoog
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 zag in je lach
het lichte onbehagen
kleine vragen niet durven praten
met armen reiken
naar de appelboom
het rood een droom te hoog
handen altijd open
maar je vingers nu
gesloten in behoedzaamheid
je ogen draaiden
er omheen de hete brij
het misverstaan van jou en mij
we zagen samen
de kleine vragen onder ogen
heb de appelboom…
Sleen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 die naam
denk ik aan
lijkt een soort langzaam
verdriet en lang verleden
maar loop je daar wat
te wandelen als toerist
en je ziet wat ponnies
in die bossen in de buurt
zwarte wolken
en een kleine maan
zagen we terwijl we
wat praatten over de toekomst
ik hou nu van Sleen
dat dorp in Drenthe
maar hoe kort
zijn we er geweest…
een fragment in beweging
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
772 alsof de gesprekken
die ik hoor
zich uit boeken losmaken
ik kijk haar aan
vanop een afstandje
soms is er geen verband
en toch hangt alles samen
- meisjes en vrouwen
uit andere seizoenen, een schoolblad -
het zijn flarden die een weg vinden
aaibaar zoals rood fluweel
iedereen praat
in de warmte van haar licht
een gedachte komt…
Levens loop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag
fluistert licht
zo vreemd
ik heb mijn ogen
in het oude dicht
mensen praten
in verhalen
alles leeft
om terug te gaan
in het grut
die na ons zaten
zie ik spiegels
in mezelf staan
ik gooi een steen
het water rimpelt
in vertraging verder
het leven kabbelt
naar de oevers
van een klein respijt
aan het eind
raak ik alleen…
Inundatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 een kamer verlaat aanwezigheid
zodat gehemelte aan leegte blijft plakken
een lichaam sterft bloedeloos
tot schijndood, verdrinkingsdood
wegen scheiden naar ieders weegs,
naar onderaardse brieven, ongelezen
drenkelingen wandelen in hun slaap,
praten over oeverloos land,
door halfduistere gangen
in wankele spiegeling gloort
een bruggenhoofd…
Verloren
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.100 Ik lees een boek, ik schrijf een brief,
Ik kom bij jou, wij praten.
Die dingen zijn mij even lief;
Ik kan ze ook wel laten.
Het voorjaar buiten is altijd zoel,
Maar niet dat wilde wonder
Toen ik weg wou gaan, alleen en koel;
Nu kan ik ook wel zonder.
Ik meende aan 't strand te zijn geboren,
Mijn huis te hebben in het duin.…
Fotoshoppen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
472 Ook onrecht -praat me er niet van-
is iets waar ik niet tegen kan
en bovendien heb ik veel weet
van allerhande dierenleed.
Verrek, nu ik dit alles zeg . . .
Ik heb wel wat van Jezus weg!…
De denker
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
863 Op sloffen
sleep je stof tot garen
als een mat achter je aan
voeten nooit geveegd
de filosoof in jou
ziet het als kant
legt het wijd gespreid
op een hemelbed
vergeet je pyjama niet
praat je hardop in jezelf
maar die blijft hangen
waar het hangt
zwart wit gestreept
in de halfdonkere kamer
valt het zwart weg…
Laat me
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 laat me los
laat me gaan
ik heb mijn leven geleefd
ben er zo klaar voor
voor ergens hier ver vandaan
praat me niet meer
over leven of over morgen
ik ben moe gestreden
de kanker heeft gewonnen
en heb genoeg geleden
laat me
laat me los
laat me gaan
ik neem jullie allen mee op reis
zoals jullie mij altijd hebben gekend
liefdevol en…
Nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 En als we daar samen liggen
In het vertrouwde duister van ons thuis
De dekens als vrienden om ons heen geslagen
De rest enkel zachte ruis
Dan begin jij waar ik eindig
En ik begin waar jij mij raakt
En als ik niets zeg en jij zwijgt
Praten onze lichamen welbespraakt
Een taal onbekend maar zo vertrouwd
De magie van de nacht die zich ontvouwt…