1876 resultaten.
Zand....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
697 Hoe ver
het oog reikt:
een bak met zand
niet ommuurd, geen strand
Wel een zee
van zand...
door aanhouden van wind
tot golfjes en golven gebracht
Samengedromde dennen
verdedigen zich
uit alle macht
tegen het stormlopen
Zwarte vogels
zetten zich schrap
op oude takken
ze lijken me bezopen
Wennen...
zal ik niet
aan dit landschap…
Eindeloos ommuurde tijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
556 Deze stad ademt de jaren
Aan voeten van de heuvelen en
aan de armen van de Adriatische Zee
De Strada van de Nieuwe Stad
Uitmondend in die heel Oude, waar
de tijd is blijven stilstaan in een bom die ge-
ruisloos verder tikt
Kantélen, oranje daken
Schietgaten. Kogels op azuurblauwe zee
Uit tijd die nooit meer wordt
Eindeloos ommuurde tijd…
Smögen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
636 (over dingen die voorbij gaan)
als ik in opperste verwondering
over het vlonder
van Smögengsbryggen loop
verwacht ik elk moment
achter een volgende bocht
vissers in Volendams kostuum
die op een bankje verhalen over
een wonderbaarlijke vangst…
ruimte vondst
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
445 al die ruimte in mijn handen
het was miljoenen jaren
onderweg dichter bij de
ruimte kom ik niet
op de gele label lees ik:
1,2 gram…
Reis en bestemming
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.743 ik denk dat ik aanknopingspunten bedoel, een
uitzicht bijvoorbeeld, contouren van bergen die
opdoemen in de mist, cipressen, een linde, een
halfopen kanten gordijn, druppels aan stoelen
op het terras, iets tastbaars en het is waar,
in andere steden doen wij meer moeite, kijken
naar peuken en stof op de weg, naar plantengroei
op het voetpad,…
Subliem intiem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 d' Adelaar kruist het fraai-
e vliegtuigspoor
en de zon zakt in de Adri-
atische Zee
d' Oude Stad slaapt...
d' Adelaar voedt zijn jongen
de zee kleurt rood
de maan kiest kleur
de Oude Stad, heel mooi verlicht
inspireert tot gedicht
Dalmatiërs hebben zich
op de reling van de vis-
sersboot reeds verschanst, klaar voor vertrek
De Strada…
Argentina
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.137 Eenzaam reed ik over de verbrande heide,
Waar de puinen der hoeven nog rookten,
Waar de schimmen der doden nog spookten;
Verschrikt sprong mijn paard soms terzijde.
Eindelijk stieten wij op een pulpero,
Waar men brood en olijven kon kopen
En de lucht uit de keuken deed hopen
Op een avondmaal van puchero.
'k Zat niet eenzaam in de…
Testpiloot
gedicht
3.6 met 5 stemmen
5.777 Het tragische aan ruimtereizen
is dat je nergens komt; een baan
om de aarde, een vlag op de maan.
Aan bestemmingen geen gebrek,
het is alleen zo groot en leeg dat
groot en leeg de woorden niet meer
zijn. Je reist te traag, je leeft te kort,
je bent van stof en niet van licht.
Toch zit ze naast me op de bank,
ze zoekt een man van buiten…
stilte beleven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
586 met de trein "fullspeed door Nunspeet"
je verwonderen over het beleven
van een innerlijke stilte
het kan je zomaar gebeuren
in een lawaaiig bestaan
aan de andere kant van het raam
walst het landschap aan je voorbij
terwijl jij de stilte beleeft
als een echo van weleer die je
te lang geleden bent kwijtgeraakt…
Kees op reis.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
805 Kees spekt zijn beurs en koopt een pas,
En wil de wereld zien:
En vliegt door 't ruim en maakt, per as,
Van honderd uren - tien.
Kees kijkt in 't rond en suizebolt
En veegt zijn bril eens af:
't Is of de wereld draait en tolt,
De dommelaar tot straf.
Kees klaagt zijn nood en wrijft zijn neus;
En ruikt slechts stank en stoom…
Gotthardtunnel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 De bergen slorpen ons op
tunnel na tunnel, totdat
de stofzuiger van de tijd
stokt, stopt voor de Gotthardtunnel:
stilstaand verkeer, uren aan één stuk
alleen de zon gaat vooruit,
dalend net als ons humeur.
Far niente, far niente ……
Halikarnassos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 De opstoot van wind errond
bedwingt de burcht niet.
De rots stoot
relletjes van schuim af,
terug de lege zee in.
Verbeten altijd opnieuw
weer vloed tot eb.…
Leeftocht
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.107 En op die middag lieten zij de wereld achter.
Langs de weg spinifex, dieren met namen die op bloemen
leken. De zon was iemand die hen tegemoet reed,
pas bij schemer werd hun willen minder,
de weg sloop uit de spiegel, een voorgoed voorbij gevoel.
Nu zouden zij een slaapplaats vinden,
hun naakte lichaam in een ruimte
oprichten zonder houvast…
De Grand Canyon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 Zij zagen de stilte.
De tralies van haar mond
weerhielden woorden.
Enkel zuchten
ontsnapten langs
de kronkelpaden.
Zij keilden de tijd de afgrond in
en proefden de eeuwigheid
van gouden ogenblikken ...
Zij hoorden de diepte
van de Grand Canyon.…
Bij de lift
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.157 De deur opent en er is geen as
op zijn pyjama, nergens is het wit
vervoosd met verf of koffievlekken.
Op zijn teennagels glimmen maantjes,
duur melkglas met vuur geboend;
woede is vlijt geworden, toewijding.
Hij draagt een koffer voor zijn buik
het hengsel vast met beide handen.
Ragfijne lijntjes en zoveel; moedeloos
gooit de waarzegster de…
Kinderliedje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
637 Berend Botje ging uit varen,
ik kan het ook niet echt verklaren,
met zijn scheepje naar Zuidlaren,
misschien om van ongein te bedaren,
de weg was recht, de weg was krom,
echt belabberd, wat ik je brom,
nooit kwam Berend Botje weerom,
maar hij was echt niet navigatiedom.
Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven,
er blijven veel raadsels aan…
AAN DE REIZIGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.272 Steden spinnen wegen:
Webben tussen kerkers.
Zwerf of geef je over.
't Ravijn bant de de blik,
De vlakte verstrooit ze.
Bespring rotstrappen, zwerfblokken naar uw drift.
Laat in de vlakte uw verende voetzool
Liefkozen door het vochtige gras.
Rust in stilte van rumoer,
Doch niet te lang:
De zwerver wet zijn eenzaamheid op de…
De steiger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Verstuivend heden,
we getuigden mee
met het verleden.
Onze dromen neigden
naar de eeuwigheid
maar kwamen maar
tot het einde
van de pier.
Op elke reis blijft
een stukje achter.
Dat belooft als we
ooit onszelf opnieuw
zouden verzamelen ...…
Cefalu
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
440 De zon daalt langs
de golven naar het strand
Onze blik beklimt ze
Tot wij mekaar ontmoeten
In volle geopende zee
Langzamerhand
Verbrokkelt de lichttrap
Wij spoelen weer aan
Laatste glinsters wuiven
De horizon glimlacht…
Bodrum
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
459 De landtong slurpt aan de zee.
Verrukt springen golven op.
Dit minnespel dooft uit, stilaan
wanneer de avond haar sjaal slaat
en het land tegen de bergen aanlegt.
Restanten van het festijn drijven
als verguld glas de haven in.
Nog lang pikken vogels
de dag al fluitend in.…
Onweer in Montserrat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
457 De kerk van Montserrat
baadde in goddelijke inkt
die de onzegbaarheid
van het verhevene
neerpende ad fundum.
Ondertussen liep de regen
in de val van de ravijn.…
Symbool?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 Staan ze niet symbool
voor Holland....
symbool voor Amsterdam?
Zoals de Jordaan
en draaiorgelmuziek
onze molens aan de Zaan
Klompen te zoeken
aan man-of vrouwevoet
in het voorbijgaan
Verbaasd, verstomd
te staan
over zoveel 'open monden'
bij zovele Japanners,
Koreanen
in rijen, groepen
een voorjaarsreis boeken
om Holland…
Valavond in Bodrum
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 Na schepen keren ook de golven
terug naar de beschonken haven
onder het alziend oog
van de zinkende zon.
De golven blijven komen
en tegendraadse vogels houden
hen niet tegen. Traag slokt
de nacht alles op. Met rode kaken.
Enkel het werk van lichten
behoudt de band.
De overgave ruist ……
Las Vegas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 De nacht opent de sluizen:
lichtreclames en wagens
overspoelen Las Vegas.
Verkeerslichten pompen
stroom in de lanen,
ze leiden naar 1 punt:
vertier in Living Valley.…
Prachtig Praag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
512 Gekroonde torens met hopen
Monumenten ketenen dromen
Ertussen groeit elke wandelaar
Reikend uit tot gedenkteken
Voor de beelderige Karelsbrug
De verrukte ziel klimt tot het Slot
Van weelderig, prachtig Praag…
Weg van Death Valley
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Na de vloed van bergen
dobberen reddende lichtjes
aan de rand van de woestijn:
ze boeien ons in de nacht,
wij zijn weg van Death Valley…
In de verte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 'Dichtbij zien
is geen enkel probleem'
zei me de opticien
die m'n ogen test, keurt
'Maar in verten
......... zien?'
zei ik op mijn beurt
'misschien komt een bril
van pas'
weerhoudt u
van het -in schijn zien-
van 'n Fata Morgan?…
Rhodos-stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 De dag duurde 2 korte nachten
De krekels vervingen de klok
De wind maalde mij tot los zand
En verspreidde mij over het vergezicht.
Ooit keer ik terug voor de rest…
Alanya 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 harde noten gekraakt:
dommelend door de domme discodreun,
trein trekkend naar het land van zero
onderweg afgehaakt
op een smalle reep
tussen zee en strand
snel ondergedoken
in het volle zwembad
minder diep dan gedacht
wachtend op het blauw van de nacht
om te dobberen op haar golven zacht…
Callanish
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 in straffe wind
vanaf een neolithisch graf -
tientallen opstaande stenen van Lewis gneiss -
met in het midden een crematietombe
waar ooit door vlakgom van de vlammen
de doden werden gewist
liep ik op reis
een onbesliste route langs
naar hier
een laatste rustplaats in het niets
in regen en wind
een dodenkoerier
inscripties op…