2490 resultaten.
Bewaar mij voor het goede
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
657 van moraal en fatsoen
blinde gehoorzaamheid waar de
wereld nog steeds voor beeft
wil ons doen geloven
dat ons bestaan geen
schaduwkanten heeft
zo is het al te lang gegaan
kruistochten, razzia's
heilige oorlogen
zijn erdoor ontstaan
ik bid wel eens help ons
om niet op alle zere plekken
het onkruid dat ook mooi is
er zo maar uit te trekken…
gewoon behulpzaam en wat krijg je terug
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.610 iedereen loopt aan je te trekken ,
zo behulpzaam als je kan zijn voor hen,
je help de een na de ander ,
dank je wel dat bestaat niet,
ja over je kletsen ,
achter je rug om zeggen ze dingen,
dingen die niet waar zijn ,
mensen kijken je aan met de rug ,
spreken geen woord meer terug,
als je vraagt is er wat,
geen antwoord ja soms nog een…
Verkiezingskater
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
914 Ik volhardde namelijk in mijn stille hoop,
tot in de láátste minuut van de stembusloop,
dat toch nog massaal in de stemlokalen
met gerichte kleine roodkleurige halen
het potlood het ronde wit zou bedekken
van kiesvakjes met socialere trekken
Helaas kozen velen díe politieke stromen
die voor intolerantie en verharding uitkomen
en zit ik hier,…
Voor een berijmd verhaal
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.607 Laat hen in een lange smart
Op een ijzren vaderhart
Langzaam trekken tot ze blaken.
Neem een heks of anderhalf
Met een dosis toverzalf
En een paddestoel of veertien.
Smeer ze op Hem en 't Maagdelijn,
Tot ze broer en zuster zijn,
En malkaêr niet willen weerzien.…
er wonen spotvogels in het zand
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
626 ik leg ogen apart
los van hun lichaam, los van mijn eigen weg
een ogenblik kijken ze me aan
is het een teken zoals een zwarte veeg
dat mij overbodig maakt
is het hier, tussen zaadlozers
en woordvluchtigen, tussen losgetornde liefde
en verdampte voltooiing
dat gezichten zonder weelde
uit het landschap vallen
naakter dan hun trekken…
Handen als herfstige bladeren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
889 In de zachte trekken van je gelaat
tekent zich opnieuw
de vreugde uit je kindertijd
Als galopperende paarden
laat je jouw gedachten de teugels vrij
En wonderlijk hoe de boom
zich gekromd heeft door
het zuchten van de wind
Alsof hij een buiging maakt
naar het groetende zonlicht
en de wassende maan
Ook wanneer je handen generfd…
Ingepakt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.058 Zou het iets zijn om op te eten,
aan te trekken,
te gebruiken
of misschien lekker te geuren?
Als je dat wilt weten zul je toch
het papiertje van het pakje
moeten scheuren.
En als de inhoud je bevalt
vergeet dan niet
het even weg te leggen,
om dank je wel te zeggen
tegen Sint en Zwarte Piet.…
De magie van een zoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 zij bloeien
ieder in vorm en kleur
kruipen over de aarde of groeien
langstelig met geur naar de zon
brengen hun schoonheid
met passie en flair
nooit is het toeval
bijen en wind zijn niet ver
ook jij hebt
je opschik en zwier
is het jouw zelfexpressie
of trek jij alle ogen van hier
je lacht heel koket
is het in warmte delen
of verleid…
Verdwaald verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
833 Wanneer het in
Het hoofd altijd
Vandaag is, en er
Geen gisteren meer bestaat
En morgen al lang uit
Het zicht is verdwenen -
De mist slechts
Bij tijd en wijle
Op wil trekken
En de mens, hoewel
Slechts even dan, een
Glimp opvangt van
Wie hij was of misschien
Nog steeds wel is -
Wanneer zelfs die ene
Naam die uitsluitend…
Hoe ver nog?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Eind der wereld is mij niet te ver
zolang U het einddoel bent
dan trek ik geleid door de ster
naar oorden die niemand kent.
Waar ik verdwaal door duisternis
gaat U mij voor in zuil van licht
zelfs door de dichtste wildernis
houd ik mijn oog op U gericht.…
Als ik je zou kunnen zeggen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Dan trek ik mijn stoutste paar schoenen aan
En loop vastberaden naar je toe
Ga misschien toch wat nerveus voor je staan
Maar overtuigd van wat ik doe
Dan zou ik je zeggen dat vanaf het moment dat ik voor je viel
Mijn hart niet meer van mij is geweest
Dat je me raakt tot in het diepst van mijn ziel
En dat ik van jou houd, met alles wat ik ben…
jarenlang ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 hij wacht al op haar als ze plaats neemt
voor de spiegel
al die jaren samen en nog steeds elke
avond als de gordijnen sluiten
ze zich terug trekken in hun eigen privé
vertrekken, hij als een kind zo blij
een voor een trekt hij de spelden uit haar
opgestoken haren
sterke haren, heerlijk geurende haren
hij houdt ervan hoe de zware pracht…
Kerstleed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zolang de kerstboom in de kamer staat
en zoute tranen uit mijn ogen komen,
die sporen trekken over mijn gelaat.
Mijn droefenis is niet meer in te tomen,
het plaagt mij als een onontkoombaar kwaad.
Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zolang de kerstboom in de kamer staat.…
VOORJAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.174 De wilde ganzen trekken krijsend verder.
Het water kreeg een korte snelle golfslag.
Het gele leem vertroebelt de rivieren.
't Heldere van de zee trekt zich terug.
Het wilde voorjaar spiegelt in mijn ogen.
Ik voel een schok door 't plekje roerloosheid
Dat mij aan hemels stille midden bindt.
Ik zie u aan, gij slaat uw ogen neder.…
Opvallen om te overleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
642 Trek een cameraman aan
schreeuw zo hard je kan in de natte aarde
splits je in een fractie van een tel van een fractie af
of spring over de Blauwe Bergen in Wageningen heen
en zorg voor de nodige journaille
zo werd het een persmoment dat zijn weerga niet kende
hij groef het graf om overheen te springen
zo tartte hij de dood
met de aanloop…
Kerstleed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
554 Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zodra de kerstboom in de kamer staat
en warme tranen in mijn ogen komen,
die sporen trekken over mijn gelaat.
Mijn droefenis is niet meer in te tomen,
het plaagt mij als een onontkoombaar kwaad.
Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zodra de kerstboom in de kamer staat.…
Tijd voor je eigen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
492 Iedereen is het wel eens zat
Alle problemen, al het gezeik
Te veel stress en geouwehoer
Voor iedereen wordt het wel eens eventjes te veel
We trekken ons terug van het leven
We willen even niks meer horen of weten
Het is allemaal even te veel
Dan moet je even de tijd voor je zelf nemen
Even rustig en alleen geen andere mensen om je heen
Gewoon…
Een scheppingsmanco
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
610 Wat kan een vliegtuig mooie strepen trekken
Kaarsrecht en als een bruidsjapon zo wit
’t Is jammer dat er heel wat troep in zit
Waardoor we rondom Schiphol haast verrekken
Wat kan een vliegtuig toch een stank verwekken
Door kerosine eindeloos verhit
In wolken roet en net zo zwart als git
Die alles met een kankerlaag bedekken
Nee, zonder vliegtuig…
Pech
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
570 Dagpauwoog net uit de pop gekropen
Keek met verbazing naar de warme zon
En vouwde toen voor ’t eerst zijn vleugels open
En merkte dat hij ook al vliegen kon
Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen
En rustte even op een Ribesstruik
En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~
Al leek het goed, hij kon het niet benoemen
Maar hij had trek…
Verboden vrucht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
534 Het was teleurstellend,
had ook veel te veel trek.
Hij viel niet eens vanzelf,
Dat is toch gek.
Ik weet hoe hij zou smaken.
Bitter, zoet en fijn.
En proef ik van een ander,
Dan denk ik dat het die ene had kunnen zijn.
Laatst ging ik weer terug,
Maar twijfel of hij heeft bestaan.…
Oude koeien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 Zij loeien
Historie keer op keer en trekken
Nimmer lering uit een vorige keer.
Hun macht is groot en zij vragen
Om herhaling. Wij binden ze een
Bel om; en zij loeien ons heden
Naar een onnodige verschraling.…
November
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.750 Brandganzen trekken over
met natte schreeuwen,
boodschappen niet voor mij bestemd.
De holle boom is weer bewoond.
Vriend kraai kwam bij ons terug,
betrok de plek van vorig jaar,
de vertrouwde. Ook ik zoek nu
een plaats om te waken.
De stemmen in het riet
zijn tot zwijgen gebracht,
de doden rusten in de akker.…
Grondzaken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Langzaam keert
de dag in mij
stram trek ik omhulsels aan
bedek essentie
als een wezenlijk aspect
hoe klein
kan deze wereld zijn
loom draait, verwaait
het licht diffuus en volgt
rond de contouren van
mijn aard
het samenraapsel van
mijn zaken
is dat nu echt
het leven waard
een nieuwe stap
het buiten lucht
vervlucht mijn geest…
De gekroonde hoofden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
430 als persoonlijke getrouwen
gebonden aan blauw bloed
maar heb ook de stamboeken
gelezen waarmee het adellijk vee
tot grotere rijkdom werd gedreven
vechten zuipen en hoereren
hebben zij nooit kunnen verleren
terwijl het volk alles moest ontberen
ons geweten is al lang gesust
wij betalen voor hun marionettenspel
aan de echte touwtjes trekken…
Oude buren.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
644 Ik trek aan haar mouw;
In een poging te verschijnen.
Ze stapt achteruit
struikelt zonder ophouden
over haar woorden
en doet zo het ronkend geluid na
van haar dampkap.
Ratelend hoort ze
of ziet mij niet in de 21e eeuw.
Gewoon, ik woon
in een huis en in een rolstoel.
Praat met mensen
Mag dit nu nog steeds niet?…
De jaren van verstand.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
750 Bestaat er soms een bollebozenland
en moet ik daarvoor heel ver weg gaan trekken?
Misschien kan ik de zoektocht beter staken,
waarschijnlijk haalt het allemaal niets uit.
En geniaal zal ik vast nooit geraken:
wat er niet in zit, komt er ook niet uit.
Ik blijf me maar op mijn manier vermaken,
al word ik dan ook nooit een wijze spruit...…
aandrift
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 Een blad papier te zijn
wit halsstarrig
wat onder de huid zit
gepropt in de keel
gesloten in zichzelf
Ik trek een horizon
met witte potloden
wit en maagdelijk
ontspruitend uit een wonder
gekropt uit mijn lichaam
zelfsluitend
Halsstarrig teken ik witte V’s
vogels in formatie
het wit op 't witte landschap
komt tot leven
de vloed steekt…
Inwoner
gedicht
1.0 met 1 stemmen
6.669 Als ik je ook nog eens een keer
een goede raad mag geven:
trek met hem op,
leef met hem mee.
Begint hij je te pesten
(bril, kaal, reuma, tiaatje),
laat hem zijn gang maar gaan,
bind vooral de strijd niet aan.…
Wanneer alles hopeloos lijkt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
542 Een nieuw soort democratie is geboren
De democratie der blinden
In een wereld waar eenoog koning is
Het andere oog knijpen we dicht
Als onrecht geschiedt
Of in Brussel een bom ontploft
De schaamte ver voorbij
De graaicultuur
Men weigert het boetekleed aan te trekken
Terwijl de bedelaar buiten sterft van armoede
Over alle partijgrenzen…
Erasmus
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.391 Verdomd als ik niet tot de duivel bid
Wanneer god weer in trek is bij de mensen.
Daar is toch echt niet veel bijzonders aan.
Dat is gewoon een snuifje rebellie
Dat geen oppassend heerschap zou misstaan.
Ik lach als ik mijn medemensen zie.
Maar wat als heel de wereld grijs zou zijn,
Geen zwart, geen wit? Dat is mijn grootste vrees.…