12005 resultaten.
Een stipje
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.130 Een stipje zag ik in de verte
en dacht, daar wil ik heen
liep het vuur uit mijn schoenen
maar hoe hard ik ook liep
ik kwam geen stap dichterbij
het stipje was en bleef klein
kon het niet inhalen
hoe stevig ik ook doorstapte.…
Rode loper
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.341 Luisterend naar je ogen
ze spellen het woord liefde
letter na letter vetgedrukt
als een uitnodigende rode loper
op een ondergrond van vereenzaamde stenen
uitgerold tot aan mijn tenen
wachtend op mijn eerste stap
Je veegt de korrels zout uit m'n ogen
met jouw fluweelzachte vingertoppen
en met vlag en wimper haal je me binnen
waarna je de…
Nieuwe morgen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
2.711 dan stap ik in het licht
de ochtendzon schreeuwt in m'n ogen
daarboven werd gevlogen
er zijn gouden lijnen in fel blauw
Ik laat je achter in een wit gebouw
maar dat is niet jij
Waar ben je nou?…
Stilte
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.369 Mijn hart bonst
maar verder is het stil
mijn hoofd zit vol
met gedachten die vechten
voor een plaats
Toch is het stil
Ik zet een stap
niets
Heerlijk
mijn zus slaapt nog
lekker stil
heerlijk
ik draai me nog eens om
Zo blijft het
tot de vogels beginnen te fluiten
totdat de haan begint te kraaien
Hier en daar rinkelt
er nu een wekker…
Weg
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.267 helse hoofden
Zeg het, zeg het, verdomme dan
Samen wetend dat het niet kan
van ons valt niets meer te geloven
Er is niets uit te leggen of uit te spreken
Maar over, uit, de liefde klaar
Ik hoor de deur terwijl ik naar de muren staar
De klok die tikt zonder onderbreken
Ik hoor het klikken van je hakken in de straat
dan de stilte als je stap…
dominique suite 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.521 de stad ontploft tweevoudig
als de daders galopperen in het lagere dal
- want ik ben eertijds met de helm geboren
en zie, met verdeeld gemoed, in de stand van je ogen
de verborgen toegang tot het koninkrijk der doden
o wee, ik zet een stap achterwaarts
en neem met overleg mijn hoofd in mijn handen
reeds heeft de aarzeling de tover verbroken…
De weg
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.881 Ik stap naar voren en jij
je draait je weg van mij
zet je heup in mijn zijde
zakt iets door je knieën
Even zijn we met zijn drieën
De man die stond, de vrouw
die een man gooide
Hij ligt nu op de grond
heeft zijn nek gebroken
trilt nog wat na op de mat
Jij biedt een hand aan
trekt mij omhoog, buigt
en ik neig mijn hoofd
Jij doet een…
Gedichten vieren
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.001 ander mag inspireren
Verwrongen geesten beletten
Ons creatief letterzetten
Maar we zijn ook van harte gerust
De dichtkunst wordt zo niet geblust
Artistiek moraliseren
zal ondeugden niet leren
de reacties zo bout
tonen hen kil en koud
Dus laat ons verder genieten
Vergeet deze nare zielepieten
En vervolg met opgeheven gezicht
De stap…
Enkele reis
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
530 Tussen gevallen blad
van kiezelsteen tot berg,
de kilte treft me in het merg
in de stilte van de wind,
een sterven drijft mij voort,
de as verwaaid, me altijd vindt,
slechts in één richting spoort,
een laatste reis,de laatste stap
die ik alleen moet maken,voorbij
de kale bomen met de witte raven,
die de toekomst bewaken, wachters
van een…
Uit dit zinkend jaar
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.011 het dal leek peilloos diep dit jaar
de bodem bleef maar zakken
en meegezeulde drab
maakte elke stap te zwaar
de broekriem werd verstrakt
bezittingen vervreemd
oude banden doorgehakt
nieuwe lasten gemeden
en nog was er geen vaste grond
werd de gang niet lichter
immer drukten de plichten
toch sluit zichzelf het zuigend gat
verheft zich…
wegwandelman
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
564 op veler lippen
ligt nog zijn naam
de faam erbij hoort
niet, is overroepen
maar hij luistert niet
hij is toch verder gegaan
in de stilte van voorbij
klinkt zijn aarzelende stap
terwijl hij onverdroten zoekt
naar het noorden van dit pad
alles is hem onbekend, nieuw
en een beetje beangstigend
hij was een jongen die
een man is kunnen worden…
vers
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
882 roept de torenvalk
grijze muizen vale ratten reppen
zich de draaitrap af
de klok slaat
een vleermuis naar mijn ketel
ik roer en roer tot
het schuimt spat en spettert
er zweeft een rode bus
door mijn behang met
een kwaakchauffeur
de piepconducteur knipt
het kaartje van glimworm fleur
ik stap maar eens op
in weinig woorden
drama…
Schatbewaarder
gedicht
2.5 met 12 stemmen
6.761 Met koude blik weeg ik de schaarse
wandelaars, want iemands stap verraadt
zijn plannen. Een streepjespak, een hand
die schrijft, alles maakt me achterdochtig.
Ik noteer het kleinste teken van
verandering: wat omgewoelde aarde,
een gemerkte boom, een breder spoor.…
modieus 2006
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
649 de mode is duidelijk
dit jaar zijn het stippen
klein of groot, bollen alom
op stof in kleuren en geuren
die je om oog en neus slaan
vergeet de schoenen
dat is een stap te ver
de draagtas, laten hangen
dat is een hap te versmaden
als je een hoge ontwerper bent
de finale toets, zo je wil,
kan je leggen in je haar
met een knoop naar keuze…
Lef
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 Stap gerust de nacht maar in
waar de schaduw groot lijkt
verberg je licht nog even
voor je de dag wil geven
voor mijn liefde bezwijkt
voel op de tast mijn handen
doe je ogen maar dicht
de waarheid die we vonden
vormt een bundel van licht
bal een vuist voor de nacht
lef om mijn wereld te volgen
gericht op liefde die zal geven
zing mijn…
Als papavers wuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
735 Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem
de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw
stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind
mijn glimlach…
Met elke golf
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.243 verleden, want hoe bemost
een steen ook is, het blijft een steen
zo staat het hier in mij geschreven
met ouder worden zelfs gegrift
de duinen, zand, de zee, de drift
die overging, in overleven
in vasthouden aan wie jij was
voor mij dan toch, en aan de sporen
die jij voor mij hier in een mist
van twijfels liet, met elke pas
met elke stap…
Over de grens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
779 De grens is bereikt
het beweende verleden
doorlopen
de sjerp bestikt met tranen
weggeworpen
vooruit, de eerste stap
over de grens van
het verleden.
Nacht wordt dag,
naakt en pril
ongrijp - en
voelbare hordes
krijgen een stralend daggezicht
de ogen staren naar
een open veld met sproeten
een toekomst tegemoet.…
De zon zal weer schijnen!
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
793 Het is zwaar in een diep dal
Het wordt zwaarder zodra je eruit klimmen zal
Je bent moe en voelt je alleen
Wordt weer sterk en bijt erdoor heen
Kijk niet om, achter je ligt pijn en verdriet
Tijd zorgt dat je al het moois weer ziet
Zet de stap ook al lijkt alles stuk
Er is een weg naar mooi nieuw geluk
Begin opnieuw en verlaat de kille…
Van boven af
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
464 Meer en meer verschijnen
als krachten van de zwaarte
de fluisteringen in je hoofd
alle keuzes vol met twijfel
verplichtingen als lood
hoger en dikker
zijn ze geworden
in de loop der tijd
en je weet het
pas als je begint
met het slopen
van de blokkades
zet je de eerste stap
om de weg te verlichten
naar een nieuwe realiteit
maar…
Proberen blijft mooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 onzeker alsof je vertraagd
op te zware vleugels gaat
en elke slag in alle vezels raakt
pijnbewust en moeizaam bewogen
behoedzaam alsof je gewaagd
een verkeerde weg inslaat
en elke stap zes prenten achterlaat
doelgericht en beraamd gelogen
ongeremd alsof je behaagd
het hart zijn slagen laat
uit elke zin de eigen vlammen praat
aangezet…
Galanterie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 groetend stap ik de ochtend in
en tover vele vraagtekens op
gezichten die 't huilen nader staat
dan een ontwapende glimlach
steevast wandel ik verder
alwaar hondenuitlaters een
vrolijker humeur bezitten
groeten zij spontaan terug
vol groeiend enthousiasme
kuier ik naar de uitgestrektheid
waar zand tussen m'n tenen kriebelt
golven het…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 mijn hart is stil
alsof het overweegt
om weg te gaan
en jou achter te laten
op mijn wang, aangevreten
door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof…
Het palet vol kleuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
530 iedere dag
een maagdelijk doek
het palet vol kleuren
de eerste streek
brengt zon en wind
misschien wat lichte geuren
zacht vloeien
de pigmenten met
persoonlijke sentimenten
nog is er harmonie maar
drogend lopen vormen vast
verdwijnt de tolerantie
zet structuur
zijn vaste stap
lijkt souplesse arrogantie
pas later strijkt
de…
Onverzien Einde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
713 Even op de fiets naar de boerderij
verse groente halen
Ik maak een praatje en koop mijn groente
met de gedachte wat ik ga koken
Kijk even rond er is van alles te zien
stap op mijn fiets
Kom lang een modderpoel
en zie de varkens rollen en genieten
Even sta ik daar te kijken
pak mijn fiets en rij de weg af
In de bocht kom ik de veewagen tegen…
Vader Dood en Moeder Leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 leven te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en hoop om door te gaan
Maar waar vind ik haar
ik loop al zo lang
verdwaald te zoeken
Ga dan zitten en kijk diep in jezelf
verzet geen stap…
Vader Dood en Moeder Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en de hoop om door te gaan
Maar waar vind ik haar
ik loop al zo lang
verdwaald te zoeken
Ga dan zitten en kijk diep in jezelf
verzet geen stap…
Pas de deux
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Obscuur dreigt het bevruchte firmament
verbergt bliksem en donder
voor onverwachte momenten
zoals bladzijden van een roman
hunkeren naar het omslaan
om de volgende stap te zetten
zwartgedrukt in sneeuwwitte velden
wachten op de vochtige vinger
die kantelen laat
of terugbladert in al gelezen tijden
de okergele grond ligt roerloos aan…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 ik dwaalde in herinnering
waar donker dreigend
en schaduw tastbaar was
weer hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van…
Nachtwandelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
721 Nooit zal ik je stap herkennen en
al weten wij van elkaar niets
toch hadden wij één ding gemeen:
We waren beide rusteloos.…