4425 resultaten.
ijsvogel
hartenkreet
1.3 met 9 stemmen
1.592 voeten in het water
een Geul zo vol van toen
ogen die braken
een kind dat liefhad toen
een kind dat liefhad toen
maar geen weg wist
te vertellen aan die
die weten moest
die weten moest
te weten
onwaarheid gekerfd in blad
angst rondom het hart
angst rondom het hart
dat afscheid nemen moest
voor immer koud als ijs
ijsvogel aan de…
Jij en ik
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
2.459 Zon, zee, zand
Jij en ik hand in hand
Verliefd zo naast elkaar
Voeten raken elkaar
Je hand streelt zacht mijn borst
De mijne gaat door je haar
Vergeten alles om ons heen
Er is alleen maar ons alleen
Vier ogen vreten elkaar op
Zon, zee, strand
Jij en ik hand in hand
Verliefd zo naast elkaar…
Een vaasbeschildering
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.088 Een meisje wiegt en windt zich in de dans
Bij 't kwelen van heur zusters dubbelfluit;
Hun vreugd verwelkt niet, eeuwig bloeit hun krans,
En door geen moeheid wordt die voet gestuit.…
Eiland
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
6.698 Levend onder palmen op een verlaten eiland
Zoute zeewind prikt de smaakpapillen op de tong
De voeten in het aanspoelende oceaanwater
Languit liggend in het zonnewarme, gele zand
Jagend en vissend om de voedselvoorraad aan te sterken
Af en toe een Amazone voor de vleselijke lusten
Het leven hier is primitief, maar toch een paradijs
Waarom zit…
Verleden tijd
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.547 haar geschoeide voeten
breken het dode hout
een tweede maal
naar de verdoemenis
mijn laatste klacht vervloekt
de schaduw die behoedzaam
haar trage tred hardnekkig volgt
elke schim omlaag
geworpen door het maanlicht
jaagt de huiver
en het bloed omhoog
zo blijft zij in kringen toeven
waar het heden
steeds verleden tijd
omschrijft…
MORGENDAUW
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.452 Over de stenen van de bergbeek
loopt Hiawatha met Morgendauw
Ze passen op niet uit te glijden
In hun blote voeten bijt de kou
Hiawatha heeft twee staarten
en een rechte veer
Hij is parmantig en veel slimmer
dan de sterke beer
Morgendauw
haar ogen als amandelen
glanzen donker en groot
Haar gladde haar
gaaf als een hazelnoot
beweegt niet…
Psoriasis (8)
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.800 mijn wreef ligt open
de huid is stuk
vocht loopt eruit
ik kan slechts hopen
op betere tijden
gebruik nu een doekje
voor het bloeden laat
er niet in snijden
smeer regelmatig zalf
leg een gaaskompres
knip stukjes leukoplast
geloof half en half
dat Balkenendes voet
tegen wil en geweten
mistroostig doeltreffend
mijn wreef beïnvloedt…
Les Pieux
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.128 ik wil niet weg
voeten hebben
wortel geschoten
in het losse zand
dat als strand
schelpen als juwelen
verbergt
ik kan niet weg
handen dragen
verwarmde stenen
in elke kleur
de wind geeft geur
de zon is baken
is leven
ik moet niet weg
ogen kijken
oneindig ver
mijn huid proeft zout
hier word ik oud
wil ik blijven
met jou…
gemoed
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.116 De standvastigheid
onder mijn voeten,
heeft plaatsgemaakt
voor een diepe kuil,
waar ik niet meer uit kan.
De zoete voorsmaak van het begin,
is weg,
de bittere nasmaak,
blijft op mijn tong.
De woorden van vroeger,
zijn nog alleen stille klanken.
Het lichaam en de ziel
zijn nog één.…
Curriculum Vitae van een hond...
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.282 Als mensen net
zo trouw als honden
konden zijn
lagen ze vaak met
hun hoofd op je voeten.
Dat is op zich best fijn
maar een mensenhoofd
is zo zwaar; na een paar uur
zou het voelen als verdoofd,
een doffe tintelende pijn.
Daarom kunnen mensen –
hoezeer ze het ook wensen –
zelden zolang trouw zijn.…
Overtuiging
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
974 Hoor de stem
die verder roept
en veeg je voeten
aan verwijten.
Ontwijk alleen
hen die sturen
beter dan jij
één richting gaan.…
Zomermiddag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
689 Zij rent op blote voeten
de vele rondjes
in het pas gemaaide gras
de wind waait door
haar lange haren
zon schijnt op nog bleke huid
haar lach
tovert glans in de dag
van deze zomermiddag
vele madeliefjes
vlecht zij behendig in 't rond
en legt ze rond haar kinderhoofd
zij voelt zich blij
zo vrij
te bewegen in gedachten…
Ik proef de lente in je kussen
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.575 Ik proef de lente in je kussen
en voel de zomer aan je huid
daar waar ook de winter soms heerst
maar ik warm ook je koude voeten.
Het is niet meer gewoon of normaal
dat dit alles tussen ons zo gaat
een regenboog geeft de kleur aan
die jij mijn leven hebt gegeven.…
de beelden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
633 dichterbij was hoorbaar hoe
zorgvuldig partituur bewoog
verderop kwam zij uit het zand
in rood gewaad om zich heen
haar blote voeten verborgen
zich beurtelings in de zeewind
het zwarte haar spartelde hoog
boven het klavier, ik luisterde
samen met het ritme van golven
naar een verwaaide polonaise…
weervrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
851 je sprak van hardnekkig grijs
te veel stofdeeltjes in de lucht
kwam naast me zitten op de zetel
kroop dicht tegen me aan
handen en voeten zo koud
zelfs door de wollen sokken heen
jouw hele leven trok als een flits
voorbij in het verhaal van een meisje
gevangen in een volwassen vrouw
hoe je het kijken van mij had gezien
dat je er nu…
Ridders van het geloof
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.150 Marcherend over wegen,
Stampen duizenden voeten,
Daadkrachtig en schijnheilig,
Onder hun gods zegen.
Zij dreunen bij elke pas,
Allemaal in het ritme,
Van degeen voor en achter,
In een eindeloze mars.
Soldaten van het moreel,
Beboeten elke zonde,
Zetten je zonder pardon,
Zo het mes op de keel.…
De Boom
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.116 Ik voel mij als een boom
wiens takken zich verwrongen
naar de hemel strekken
in blauw niets
Schreeuwend om aandacht
als kleine hongerige vogelbekken
elkaar verdringend voor elk eetbaar iets
Krachtenloos en talrijk boven
ben ik aan de voet geworden tot een massief geheel
verankerd in de aarde
Gesmoord, bijna geluidloos
komen er…
De strijd als licht tegen schaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 Met uitgedroogde lippen
probeer ik de zon te blussen,
die sinds voortzetting overvloeide,
naast mijn voeten getekend
aan de boom, met takken als wimpers zaait.…
Kleurrijke muziek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 ik stapte gewoon uit
maar de grond onder
mijn voeten was verdwenen
er golfde kleurrijke muziek
met een melodie die ik
ooit moet hebben geweten
warme vertrouwdheid
ademde het welkom
van een lang verwacht thuis
voelde voor het eerst
de vrijheid van het zijn
in een gezamenlijk delen
dat zich in ruimte en tijd
heeft gespreid om het…
zieltogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.508 een mens zingt
zijn zwanenzang
rochelt, roffelt
het golft in hem
nog even
zich voortslepend
hoor, de voeten
van de dragers
de pendule slaat, luid
wat straks voor hem
het klokkengelui
niet meer telt
het rochelt, roffelt
golft in hem
zijn trommelaar
blijft aan zijn zij
het doodsfloers
hangt reeds
voor zijn ogen
vingers graaien…
het regent in Antwerpen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.030 er speelt een straatmuzikant
de blues als een echo
uit een andere steeg
de schelde stinkt
zoals de schelde stinken moet
voelt thuis als vanouds
de kaaimuur weerspiegelt
mijn jeugd die verdwijnt bij springtij
en keert weer terug
als de volle maan geweken is
en ik met mijn voeten
geen water meer raak
de blauwe steen blijft mijn bank…
een seconde
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
590 dat tijd voortschrijdt
ondanks sporen
ik geloof niet
in voorwaardelijk
bekijkt het absolute
doorheen helder glas
zichtbaar het zand
of de korrels
zinloos vallen en
loos rollen zonder zin
tot aan de voet
van bij zijn
ervaart een seconde
meer glas
ooit komt die tel
als het wonder
mijner tijd
geeft het zicht op
waarom dat…
Het was een morgen, kristallijn gezet
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.287 Het was een morgen, kristallijn gezet
op vochte weiden, waar de droppeldauw
de sprieten, stengels buigen deed, aan kelk en steel
schakerend in het lichte grijs gezegen
op gras en groene halmen, in de lucht
heldere vinkenslag, over de vlonder
het reppen van de voeten, de witte tandenlach,
het zingen van de melkster, aan de kimmen
de zomen
ging…
Winterdans
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
538 De rugzak
gevuld met
afscheid nemen
vertraagd elke
zekere pas
bladeren, gevallen
geven blote voeten
tot bloedens toe
nog niet haar laatste
dans voor schemer valt
wanneer morgenrijp
het zicht aanraakt
en wandelende mist
de wereld weer
laat verschijnen
wordt het ooit
zo grauwe verloren
in verstild wit
ochtendgloren…
Gesmolten gisteren
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
557 Ik ken jou,
klonk het naast haar
terwijl voeten zich
eindelijk weer
thuis voelden keek
ze verschrikt opzij
donkere ogen glimlachten
en in een flits zag
zij een hel blauw
zonnescherm en een ijsje
met vier bolletjes en slagroom,
ja slagroom
ik meende jou ook te kennen
sprak ze zacht, maar het ijsje
smolt samen met de herinnering…
Natuursteen in de klei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.595 Met wiegende heupen passeert ze
ziet dat ik staar
ziet niet dat ik haar zie
denkt dat ik droom
terwijl ik zit op koud steen
met rondom de klei
die haar voeten vergrijst
vegen maakt op haar kuiten
ze danst langs het steen
waar in letters haar naam
waar ik op zit
naar haar staar
naar de vegen
die met haar bewegen
ze danst in de klei…
Spoor 1
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.549 Beladen met koffers
vol jeugdsentiment
een kind tussen treinen
het hoofd afgewend
Voeten staan stijf
in het ruige cement
kind zonder vangnet
zonder een cent
Niemand die aarzelt
kennen zij geen...?
zij zijn met zovelen
zij staan niet alleen
Niemand zal vragen
waar ga jij heen ?
Kind tussen treinen
wacht op spoor 1…
Harmonie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
708 Als je haar dan bij haar hand pakt
is het alsof zij opnieuw moet leren lopen
links en rechts kijken
mag ze overslaan
al volgend gaan
jouw passen alleen maar vooruit
soms lijkt het wel of zelfs
voeten hand in hand gaan
zij kijkt nog eenmaal achterom
en sluit de vermolmde poort
die ooit vanzelf in het slot viel…
Lentevuur
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
562 Zweetdruppels parelen
van een ebbenhouten huid
op die van ivoor
twee paar donkere ogen
ontmoeten elkaar
in de hartstocht
van het moment
lezen liefde
als handen en voeten
elkaar krullend
omhelzen
in een woeste dans
zweet parelt en warme tranen
genieten………zij …hij…wij…ik…jij
het wordt lente
fluistert de wind koelte
door het geopende…
Eb en vloed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
Maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid
van pure…