9413 resultaten.
Beperking
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 Water drukt opwaarts
zwaartekracht doet ons vallen
vogels lachen luid.…
Vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Vrij als een vogel
over het water
ik ben geen stille,
maar een prater
ik wil hier niet zijn
ik wil het verlaten
laat me gaan,
als een verlater…
Kleine tenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Kleine tenen
zoeken de aarde
verdriet langs de steentjes
in sijpelend water…
SCHEMERSPIEGEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
169 Onder hen toont het water
schuivende lichten.…
DE BRON
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
9.614 wild en krachtig
stormde ’t machtig
woeste water naar omlaag
kolkend, klotsend
beukend, botsend
schuimend op de keienlaag
stuwend, sleurend
zwart verkleurend
in een helse razernij
oorverdovend
niets belovend
lokte ’t woeste water mij
tergend glad
’t zwoegend pad
naar de oorsprong van de bron
zwetend, vloekend
doelloos zoekend…
regen en de Grote Roest
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
732 ook al is deze zomer voor alle tijd bewolkt
valt het water met karren vol sop naar beneden
‘t verleden blijft niet te vatten natter dan ons heden
zonder polders dijken ‘t land dorpen onbevolkt
we zullen het nimmer meer in tekens kunnen achterhalen
maar de oceanen moeten ooit met water zijn vol gelopen
na uit de lucht op het land in leemten…
DOWN UNDER
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.332 In totaal bleef hij vier minuten en twee seconden onder water (Bron: Nu.nl)....…
Stil wonder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
793 En langs ‘t bevroren water ,
staan hazelaars stil, verlaten,
hun broze takken fijn beijzeld,
door witte rijp gegijzeld.
Alleen in ’t water is nog hier en daar,
een wak, het water helder, klaar,
waarin de grijze wolkenluchten,
weerspiegeld worden in hun vluchten.
In deze stilte denk ik, hoe bijzonder,
is dit grootse stille wonder.…
NIETS VERMOEDEND
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Guur is juli in de Lage Landen
Als de Niets Vermoedend water maakt
Overhelt, in al zijn voegen kraakt
‘t Logboek wegdrijft uit verdronken handen
Nee, er is geen enkele hulp voorhanden
Woest is wind bepaald niet welbespraakt
Guur is juli in de Lage landen
Als de Niets Vermoedend water maakt
Brand een vuur en laat ook dit schip stranden
Als je…
Gat in mijn schoen. (Traffic)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
688 Ik keek naar de hemel
waar het oog van een olifant
naar me keek
vanuit een kauwgomballenboom
en alles wat ik wist
is dat er water binnenliep
door het gat in mijn schoen
Ik liep door een veld
dat niet eens echt was
met 100 tinnen soldaten
die aan mijn schouder stonden
en alles wat ik wist
is dat er water binnenliep
door het gat in…
wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 gewoon omheen
een veerpont door het riet
kwam voorbij het windstille
water de hond alweer vergeten
daarna nog wat mountainbikers
die heimwee hadden naar de heuvels
was het herfst
maar zo mooi
in een lage zon
over het water…
De dans van een verloren zwaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
277 Ik gleed over stil water,
wit als iets dat nooit gebroken leek.
Onder mijn veren sliep het donker
dat ik slechts lezen kon.
Sinds jij zonk in de diepte
Spreek ik met rimpels,
alsof het water je stem vasthoudt.
Mijn vleugels slaan nog,
maar dragen mij nergens heen.…
Hoe jij de Ouse inliep...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
452 Woedend smeet je de stok van je af, verdoofd
door je geestesleed gleed je het water in,
je dook diep, je stikte in het water, terwijl
je alle eruditie liet varen, je vrouwelijke
schoonheid opgaf, beelden van geliefde doden
inhaleerde bij iedere slok water, totdat er
ineens geen bewustzijn meer was, slechts een
beeld van hoe jij de Ouse inliep…
De Zee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
944 Het schuimende water spoelt golvend aan,
En rustig rollend zal het nog wat verder gaan.
Het water kabbelt rustig op het mooie strand,
Waar enkele kinderen spelen aan de zeerand.
De wind steekt op en het zoute water krijgt meer kracht,
De zon weerspiegeld in de golven wat een pracht.…
[ Echo's van golfjes ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Echo's van golfjes
en plonsjes zingen de grot --
rond: salamanders.…
Waterspiegel
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.131 Terwijl ik het water beroer
En de kringen verschijnen
Mijn gedachten in oproer
Om in lucht te verdwijnen
Zie ik jou helder als kristal
Met je lieve,zachte gezicht
In een rimpelige lichtval
Door de waterspiegel belicht
Even heel even weer samen
Wat een onverwacht cadeau
Ik kus het water vol overgave
En fluister,het is goed zo…
donkere diepte
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
869 In het water gooi ik een steen,
Die net als mijn trieste gedachten
naar de donkere diepte verdween…
Het begon met een lach
gedicht
3.1 met 25 stemmen
13.683 het kwam nog tot een eind
toen het water, plat en hard, al onder het maanlicht lag,
als een hoofdstuk afgesloten.
----------------------------------
uit: 'Tirade' nr. 419 (2007)…
lieveling, doet sterven pijn?
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.197 zachtjes kabbelt
het rustende water
dansende golfjes
roepen zijn naam
roodomrande
gestorven ogen
smeken verbitterd
om verlossing
het jonge verleden
toont slechts verdriet
aan het sterfbed
van zijn geliefde
...voetstappen slepen
op gerimpeld zand
lopen verloren
in het water
"lieveling, doet sterven pijn?"
eugeen…
Twaalf emmertjes water halen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
744 De persconferentie van de NASA-top
Beluisterde ik daags met volle aandacht
Wie had daar twaalf emmers water verwacht
Ik heb daar een heel andere visie op
Ik denk dat ze ons hebben beetgenomen
“Hoe zijn die twaalf emmers daar gekomen?”…
OVERBRUGGEN
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.161 Wij willen
water overbruggen
van oever naar wal
en omgekeerd
Het is niet
de rivier
die ons deert
zelfs niet bij hoog water
Nee, dan ooit het veer
dat veerstoep met
veerstoep verbindt
het nu...met het later
Maar de veerman
heeft z'n veerpont
verlaten
motoren stilgelegd
Zijn vaartuig
heeft hij
vaarwel gezegd met een
'…
Eenden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
742 nu komt de zomer weer
en hun parken lopen vol met
tomen van mensen
zij vragen niet
hoe het is om mens te wezen
en te denken hoe het voelt
om eend te zijn
zij weten niet
hoe ze in elegante eenvoud
windstil het water scheiden
en vertellen niet
met arrogant gesnater
dat water H2O is
maar tonen ons stilzwijgend
de diepte van hun…
‘t zachtblije
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
752 dat van je hand
intiem
zoals 't zachtblije op het water…
Herman Vader
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 Zij spraken op het wad
met de bootjes achter zich
in ondiep water en de
zon naar het Westen toe
haar kracht verliezend
valt in stijgend water.
Over wat er gesproken werd
op het intussen ondergelopen wad?…
KIJKEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Je mag er
kijken
naar het water
wolken die
laag overdrijven
De luchten,
waarin
ik je naam
-met hoofdletters-
wil schrijven
Maar hoog
kan ik niet reiken
hooguit
op m'n tenen
de vingers gestrekt
Hier zijn
de watervogels
....goed gebekt
snoepen uit de stroom
vissen uit het water
Vroeg in de morgen
of later
op de dag
mag…
Gelijke tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 waar wateren zich voegen
lijken oevers op elkaar
gaan tranen naar zee
als vogels over dunne
huizen vliegen, wuiven
wolken schrilheid weg
met regen en wind ruimt
het vuur, rest de warmte
van het tastbare woord
om elke ochtend dezelfde
dingen te doen, het water
te koken, dagen te lengen…
Zeemeermin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Even vlug
trok jij een ander plan
zwom aan land
rekte je uit
toen de zon
haar warmte en licht
aan je gaf
jij glinsterend
mooie water fee
het zoute water
droop van je af
maar de golven
wenkten je terug
je riep nog kom
het kan
ik liep met je mee
maar bleef op het strand
en dacht was ik maar
een zeemeerman…
zwerver
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 knipoogt
het water wacht
het valt niet te beschrijven
wat hij met me doet…
Kalmte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
690 Om in de rivier
van stromend water te drijven
vanaf de bron
tot aan de monding van de zee
speurend naar die éne traan
verloren in het water
en bleef hangen
in het wuivend riet
nu jaren later
te kunnen schrijven
van wat geworden is
uit de rivier van herinneringen
droeve en ook mooie dingen
een kalme zee die mij hopelijk
nog enkele mooie…
hoe alles weer werd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 de bomen keken toe
hoe je stenen brak
toen je in het landschap
een slaapplaats maakte
ze zagen hoe de afdruk
van je lichaam achterbleef
totdat stromend water
je schaduwbeeld wiste
jij zag hoe bomen
weerspiegelden in
het water hoe ze
zichzelf eenmaal zagen
hoe de wind hen beroerde
het blad meevoerde met
de stroom hoe alles…