7277 resultaten.
Faro
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.328 waar ’t land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren
grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen
weergalmend in d’onmeetlijkheid
van trage lankmoedige tonen
bundels priemen door mist en zwerk
klauwen verloren, blind…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Duizend diamanten doen een dansje in de zee,
geven glans aan grijze golven voor de duur van een idee.
Tot de einder flakkert vuurwerk in de volte van de baren,
deint een zilver stralendek van hier en nu en alle jaren.…
kaper op rust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.099 laat is het, in de nacht
op zijn vertrouwde bankje
versleten midden in het park
waar hij eenzaam wacht
op dat kleine krakend plankje
in gedachten bij zijn oude bark
zijn baard is rafelig wit
ter onderstreping van zijn gelaat
door weer en wind verweerd
met tanden zwart als git
donkere grijns om wat komen gaat
na een leven dat hem alles heeft…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 zal de natuur opnieuw herstellen
wat haar allemaal werd aangedaan
maar vandaag is er nog stilte
ik wandel een eindje weg
met mezelf en de zee…
Ik reikte onmacht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
956 Ik vond je
onder sijpelende rotsen
naakt in weerloosheid
stilte schreeuwde wind
tot huiverende golven
en ik reikte
verder
dichter
tevergeefs
je dreef als tanend schuim
traag over zee…
De zomer van morgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
699 mijn voeten
stranden en verzanden
in een zuigende zee
ik wil met je mee
in het dansen over golven
springen in het schuimend wit
zie je gezicht
in de zomer van morgen
je stralende blik zonder zorgen
voel weer je huid
in de warmte van zon smeer
de gevaarlijke stralen eruit
jij dook meteen in de
koelte van water ik kwam
maar…
Duinden in pannen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.044 je bedekte mijn kust
waar ik rotste in
strijd met de zee
zacht nam je vloed
het geelwitte zand
met zich mee
we glooiden in strand
betreedbaar voor velen duinden
in pannen om elkaar stil te strelen
toen kwam de storm
onverwacht tussenbeide
terwijl wij al zomerslang vrijden
jouw zand is verdwenen
toch rots ik niet meer en verwacht…
Tierra de Fuego
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
961 Aan de kaap
verliezen woorden hun betekenis
aan de rand van alles
heerst een donkere wind
op de klippen
breken oceanen in woeste regelmaat
en er danst wrakhout
op het zand…
Passagieren
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
926 We zagen de maan
we zagen het scheepswrak
we proefden het zoute schuim van de zee.…
Staartte vol majeur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
683 we zijn met
volle zon vertrokken
zij en ik de hond erbij
kreeg snel blaren zonder
sokken want jij was er
voor zonde gods niet bij
zocht je op de paden
in zomers bloemenrij voelde al
van verre ons bankje was niet vrij
zag konijnen zonnebaden
in een winter vol mineur maar
een mager vosje staartte vol majeur
de lucht is nu betrokken…
Gouden surfplank*
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.759 De uitgeslapen surfer die als een vreemde vogel
dan vliegt, dan daalt, dan heel diep adem haalt
om met zijn plank als hele grote zwemvlies
boven te blijven, de zee van tijd te overleven.…
De driftende wind
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
734 het zand schreef
je naam op een
stormachtig strand
zon en de wind
wisselden kleuren
we speelden als kind
sprongen van duinen
struinden langs dennen
koelden ons voeten
in spaarzame vennen
voelden het noeste
zagen de knoesten
ruwweg geknot door
zeewind en tijd
ook jouw naam blijft
trotseert eb en vloed
de driftende wind tekent…
voorbij bijna
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.618 hij zit in het verstarde zand
de grot rond staart leeg
het duurt niet lang meer
voor het tij alweer
bezit zal nemen van haar
versteende ingewanden
in de korte tijdsspanne daarna
het wonder van de vruchtbaarheid
kleine kiemen tot gras
gezouten kruid tot was
plankton op het land
het gebulder der golven
zwelt stilaan aan
tot het geluid…
stormachtige koopvaardij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 het schip rolt
van schots naar scheef
de destabilisator geplaagd
door een virus, legt het aan
met de middeleeuwen
en haar houten barken
de rotsen onverstoorbaar vlakbij
kijken niet naar een eeuw
meer of minder evolutie
heeft hen slechts bijgebracht
dat ze er nog steeds
als de klippen bij kunnen zijn
in morse en andere code
de noodkreten…
Windvogel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
693 zweeft
ijl in de lucht
scheert
boven water
volgt
alle winden
tot waar wolken
smelten in zee
onzichtbaar
voor het land…
Voetstappen op het strand
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.276 Voetstappen op het strand
kabbelende golven
hand in hand
lopen met jou
we kussen, lachen, babbelen
kijken naar de ondergaande zon
de gloed ervan
weerkaatsend
in jouw ogen
de wereld is
van ons
en zo de zee…
Mijn laatste duik
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
922 heb de koralen
weer gezien nee
geen groot barrière rif
maar dichterbij
ze kleurden leven
maar al stromend
kwam ook voor hen het
dodende beschavingstij
zag restanten van
de oude steden schepen
die hun aards bestaan al
eeuwen onder water leden
moest omhoog zag zonlicht
breken in de kleuren van
de regenboog en wist dit
is mijn…
Zuidzee Godin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.051 De wind blies hem van koers verloren
naar volle eenzaamheid op de Zuidzee
waar doodsangst strijdt met waanidee
en de schreeuwen zich in stilte boren
Het dorsten drijft in knagende nood
de wijdte knelt als claustrofobie
en golven beuken hun tirannie
tegen de kleine ranke vissersboot
De jonge man huilt en bidt zacht:
och mijn Goden…
Polder gedicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.868 Ik heb de waterkruik
niet laten vallen hoor
maar laat soms graag
de scherven bloeien
mijn zinnen laat ik
met het water stoeien
dat ik op de trappen
heb gemorst
dan wandel ik
op blote voeten
op de stenen boorden
langs de dijken
van de polder
langs de rand
van de grijze zee
de blauwe lucht
de groene weegbree
waar…
Mediterraan geluk
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 Luchtig wolken er gedachten door mijn hoofd
terwijl de wind in zachte plooien waait
en de zee kruivend naar mijn benen graait
sta ik daar, - door vergezicht in oog verdoofd
Het hemd dat wabberig mij de armen streelt
zo aaien golven mij hun zilte geur
maar hoeveel zaliger is hier de kleur
van zomerlicht dat warm met de wimpers speelt
Soms…
Gevecht tegen het water
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.426 ze worden uitgedund door de vijand:
de zee, die triomfeert in deze arena.
hand in hand vecht men voor het land,
om ‘t te behoeden voor een drama.
maar niets is tegen de natuur bestand
en wat rest is een treurig panorama.
de waterstrijders bieden geen tegenstand
en krijgen een ijsje van mama,
op het Bloemendaalse strand.…
Herinnering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
706 De zee ruist,
bruist.
Golven spatten uiteen,
bedekken mijn gezicht.
De zilte smaak,
van tranen,
van water.
Herinneren mij later,
van wat eens was geweest.…
Zeemansgroet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.618 Ik vertrek
zonder een kus
geen hand
slechts tot ziens
als afscheidsgroet
Maar rust dan even later
mijn oog op Neer’lands kust
ben ik me van de kolkende zee
in mijn ziel bewust
golft de branding
woest haar slagen
ritmisch door het hart
waarin de pijn verstart
als ik …
mijn landje zie vervagen
en toch …
wend ik de steven
vertrek…
Verlamde Vogel
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.233 - meeuwen cirkelen
in jouw ogen
terwijl je zand
op mijn lippen
strooit
- ik loop blootsvoets
door jouw strand
- zoek schelpen met
jouw naam erop
en eet als een
verlamde vogel
uit jouw hand.…
Zwarte doos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
974 Ik stop al mijn gevoelens in een zwarte doos
En werp ze in het midden van de oceaan
Geen enkele zee is ondiep of bodemloos
Zwijgend als een steen zal ze langzaam ondergaan
Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht
Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand
Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht
De tijd houdt de sleutel…
ALS GOLVEN STUKSLAAN
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
875 Als levensloop
ten einde keert
en winden liggen,
het tij weer keert
dan heb ik
een ding echt geleerd
Het leven is
toch niet verkeerd
Als golven
stukslaan
aan de vloedlijn
mijn voeten
natten van de zee
het water opspat
aan de reê
en nemen mijn
gedachten mee
vind ik het
allemaal oke…
Hij krijgt de tijd
gedicht
3.7 met 38 stemmen
13.816 Hij kreeg maar liefst
de zee net niet verzwolgen door de zee.
-------------------------------------------------------------
uit 'Op de Hoge' (2003)…
Dood tij
gedicht
4.2 met 56 stemmen
4.490 Leeg - de brede lege
stilte van het strand.
Kriskras ontspoorde vogeltred
verspoelt in golfslag
de zilte zandloper dicteert
opnieuw, opnieuw
en eindeloos
tot plotseling
als laatste ademtocht
een vogel opwiekt
naar het land terwijl
het tij zich keert.…
Dromen zijn bedrog
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.204 Links
rechts
je mond
en dan
de zee
de zon
als een paal boven water
de zonde
nevelslierten
regenvlagen
zeezout
striemend zand
het kerend tij
en een meermin
die zich heeft laten kussen.…
Sporen in het zand.
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.212 Sporen in het zand
vervagend naar de zee,
met jouw hand in de mijne
want ik liep met je mee.
De golven van het water
zij kwamen dichterbij
overspoelden onze voeten
van jou en ook van mij.
De wind wordt sterker
wakkert langzaam aan,
we kunnen niet meer verder
en blijven even staan.…