26654 resultaten.
Kikker in de zon
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
820 Een bange koude kikker
zon overgoten
helemaal verbrand
in het warme zand.
Als de zon toch eens
minder zou schijnen.
Zou dan ook haar
angst verdwijnen?…
ruimte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 ik sta tussen
verre groene wanden
daarachter paarse golven
ik hoor niets
dan de wind fluisteren
in de eeuwige bomen
onder de wijde hemel
duizend eeuwen geleden
deden stormen en zand
hier in ijzige koude
een spel
zwevend in ruimte en tijd
voel ik de levenskracht
ik ben deel van
een grootse schepping…
bevroren rafels
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
955 hoe diep
kan het graf van mijn adem zijn
dat ik met duim en vingers
graaf
wanneer het zand likt en kijkt naar
mijn wimpers
als naderende nevel voorbij
het ijzeren hek van
doodse stilte
wat tussen jou en mij bestond, verdwijnt
geluidloos, steeds dieper
in de nacht
tot de maan valt en
niet verder
mijn huid
dunspijlig…
lief
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.141 als je geweend hebt ben je mooi
je ogen als bewierookt glas
vallen als luiken
je bent alleen maar mooi
de trap naar boven
is als licht zonder treden
en dan ga je van mij weg
maar nog ben je mooi
het oude zand verkruipt niet meer
je durft je lichaam bijna
niet meer te binden
je borsten huiveren, lippen
zoenen voorbij de kapstok
en toch…
glibber
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
607 Staan op een schouder
probeer de aanwijzingen
te vinden
ontdekking van land
een eindeloos spel
verlaten en binden
water tot zand
zang op het schip
de kleuren als een begrip
gevoed door het licht
glipt het leven op het dek
langzaam van normaal
tot lekker gek
golven dansen zoals altijd
niets is onbegrijpbaar
of buiten bereik.…
Pilaart arcadisch vrij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
773 ik cement
met steen en zand
fundament in dorisch zuilen
jij pilaart
arcadisch vrij kent in
slanke bogen het verschuilen
samen tempelen we
de griekse mythen keer
op keer en parthenonnen weer
ik ilias als jij odysseet
met de cerberus alleen de styx
brengt charon en mijn rust…
Weerspiegeling.
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.798 Ik hou je vast
en we lopen hand in hand
Ik trek je naar me toe
en ik kus je mooie volle lippen
In je ogen zie ik
een meisje dansen,
dansen in wit zand
Met in haar ogen
een diepe glans,
een weerspiegeling
van een jongen in die blik
Ik kijk en ik kijk
en wrijf mijn ogen uit
want die jongen,
in die weerspiegeling
die jongen, dat ben ik…
Eb en vloed
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.853 Staren over de zee naar eb en vloed,
die net als ons samenzijn hetzelfde doet,
ondanks open armen krijgt zout en zand geen kans,
ondanks gesloten ogen verliest de zee zijn glans,
als achter het masker van geluk de zee zijn glans verliest,
drijft het masker naar degene die het laatst kiest...…
WAPENS WEG!
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
1.835 Oorlog, zand, ontwapenende vrouwen.
En zit je dan als vechtjas ver van huis,
Met onder handbereik zo'n lonkend kruis,
Dan is het moeilijk om je in te houen.
De oorzaak van dit laakbare gedrag:
Massa's genietingswapens. Elke dag!…
Zomerbeek 2005
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.157 De beek in verval
ontdiept zichzelf met kreukelig blad
en met zand van hogere lagen
ze kruipt weg in de schaduw
van verwilderend hout
fijnstof met het sijpelende water
zichtbaar waar de zon wat ruimte krijgt
het nazomerlicht breekt brokkelig
de schaduw die over haar stroomgebied hangt
stuiptrekkingen
van een lang gerekt bestaan…
Texel
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.906 waar strand en zee
schuimend de liefde bedrijven
schuren zand en zout
zonverbrande lijven
moet ik in wind en duin
kind en kruin beschermen
terwijl gaap en slaap
zich over mijn geest ontfermen
jij kust de rust
en sluit het zonlicht buiten
ik tel de schapen
die wollig ook mijn ogen sluiten…
diving
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
732 opgedweept in golven
bruisend meebewegen
intens verzwolgen
in eenheid kozen
in het witte schuim
niet in ‘t zand bijten
alleen het duiken
en verfrissend
boven zee komen
opkijken naar ’t goede.
verder vooruitzicht
in zichzelf brengt
hen als kinderen
in de hoogste hemel
tot buiten de aarde.…
Overzilverd glans
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
699 regentranen paraderen
strelend langs jouw wang
in de kille lentewind
heel bijzonder
net zoals toentertijd
dit daagt uit tussen wilde zanden
loop je weer door de regen
in de spiegel van nat
overzilverd glans
geen geweeklaag stijgt op
als de adem vrij en natuurlijk vloeit
op moeder aarde…
Mijn ziel zal branden
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
563 de tijd is leeg
geen woorden die
van jou vertellen
dat je er nog bent
ik waak de uren
maar je aandacht
heb ik al niet meer
je vervaagt in dagen
je lange adem
voelt weer
korter aangebonden
kouder dan beloofd
je hebt mijn rust
nog in je handen
mijn ziel zal branden
als je niet verschijnt
ben je los zand
waarop ik mijn
vertrouwen…
Euforie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
502 de woorden
gezonden over golven
van zand
verwaaien zeewaarts
in stormen
van nachtelijk geweld
zinken zij weg
de dageraad
met wazige vingers
schrijft zinnen
van opgediepte letters
uitgeademd
in liefdevol gezang
vleugeldragend
de hartenklop
grasduinend in gevoel
raakt me
verblijd overspoeld
in euforie
zwemmend in oceaan
van geluk…
Als was
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
708 Waar ik heen moest
gaan was ik al vergeten,
waar ik uit bestond, daar
kom ik net vandaan, de
tijd verteert de was,
zo broos als het geweten,
uren kruipen in mijn
hoofd, het licht schijnt
gaandeweg wat minder,
er druipen seconden
op het zand, kaarsvet
verdwijnt tussen de vingers
van een uitgestoken hand
dan wordt de vlam gedoofd…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 en dat het eenzaam wordt
voorbij die laatste waterplas
wanneer enkel de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
863 en dat het eenzaam wordt
voorbij die laatste waterplas
wanneer enkel de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.270 Als de zon haar kracht
heeft verloren
maar haar gloed nog even
de rimpeling van de zee
zacht streelt en laat gloren
verdwijnt zij langzaam
achter de horizon
golfjes kabbelen
ongestoord
op het strand
zij wissen alle sporen van de dag
uit het zand
alleen het geluid
van de branding ruist zacht
en de avond gaat
over in nacht…
Zeeslenteren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
505 mistwaaiers ademen takken vol beweging
zodat ik niet op mijn tenen hoef te staan
om met mijn hoofd in de wolken te lopen
vlindervisjes lokken me naar het strand
waar de ochtend geduldig staat te verzanden
loslippig zonlicht struikelt over loslopende wolken
waterspelend spoelen golven droog op het zand
rust meert aan…
In een waterhemel van zeesterren
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
565 Bekoorlijk dans ik
naar het licht
Zwemmend in iedere traan
woont de zee
die een waterhemel
aan zeesterren
in dromen spiegelt
De anemoon wiegt zich
zacht murmelend
tezamen met de algen
Rijgende koralen als
vurige ogen volgen mijn
danspassen op het mulle zand
en in een pirouette
swing ik mij moeiteloos huiswaarts
intens gelukkig…
In een waterhemel van zeesterren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Bekoorlijk dans ik
naar het licht
Zwemmend in iedere traan
woont de zee
die een waterhemel
aan zeesterren
in dromen spiegelt
De anemoon wiegt zich
zacht murmelend
tezamen met de algen
Rijgende koralen als
vurige ogen volgen mijn
danspassen op het mulle zand
en in een pirouette
swing ik mij moeiteloos huiswaarts
intens gelukkig…
Executie
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.059 Liefste dochter,
tergend traag,
met zand in je ogen,
lachend om kapotte hoeven:
je hoefde echt niet weg vannacht.
Liever dan verlaten,
liet ik de wereld je tranen zien.
Bij de stromen van Babel.…
waar water eindigt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
535 er rolt leven naar het droge zand
ze krult rond golven in haar zilte spoed
te willen zingen uit een dode schelp
hoger, boven witte duinen, struint een meeuw
de toppen tot verwaaide dromen
in mijn hand een lieve bloem
ik noem de wereld kleiner dan mijn eindeloze
schreeuw
om dichterbij te komen…
Lied voor onderweg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
741 Daar zal ik bloeien
tussen zand en corridor.
Klaprozen, laprozen,
rozen, prozen, proza..
roza, roza, bloemen, za, za.
Foto: Jolie Hakkert…
In een waterhemel van zeesterren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
695 Bekoorlijk dans ik
naar het licht
Zwemmend in iedere traan
woont de zee
die een waterhemel
aan zeesterren
in dromen weerspiegeld
De anemoon wiegt zich
zacht murmelend
tezamen met de algen
Rijgende koralen als
vurige ogen volgen mijn
danspassen op het mulle zand
En in een pirouette
swing ik mij moeiteloos huiswaarts
intens…
in heldere sporen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
624 in heldere sporen
met het water tot aan de lippen
loop ik door de schiere zee
voel het zand tussen mijn tenen kruipen
de koude vlaag van onderstroom
die onzichtbaar en verraderlijk
mij zo nu en dan plagend onderuithaalt
schelpengolven tillen me weer
vanuit de cyclus van nacht en ontij
en geven me in gewichtsloosheid
-zo nietig als ik ben…
Al Fajr
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Langgerekte klanken
door schaars verlichte straten
sterven in 't hete zand
van dit vroege ochtenduur
een stad ontwaakt
in eeuwenoude rituelen
drommen samen
in rijen met zovelen
buigen allen richting heiligdom
volgend de imaam
knielen neer en gaan weer staan
in aanbidding wederom…
Golven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.366 Niets is tastbaar meer
met wat het oog deed geloven,
natte voeten verzonken in het zand,
eerder licht.. dansend licht
zonder hoofdbrekens bekeken,
zee van bruistabletten vol nattigheid,
omgeslagen gaan ze kopje onder
vinden gaandeweg hun verloren gang
zoals het slippen van een anker
dat zijn ware greep verliest
aan de werkelijkheid.…
De vroege vormen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 warm glijdt zand
door mijn handen
op het eindeloze strand
zag bergen
rotsen en rivieren
in trage stroom passeren
deeltjes kwarts
door zee gedragen
en aan land gebracht
nog vol herinnering
aan hun bestaan
de vroege vormen vergaan
stukjes uit de scheppingstijd
opnieuw geboren
delen in dit tropisch paradijs…