5661 resultaten.
streling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.775 waar warme wolken
met gouden vingers
het duinland strelen
leidt langzaam het licht
met liefde mijn hand
langs jouw lekker lichaam…
blij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.101 amadeus
je schepte je muziek
uit een onuitputtelijke bron
hemelse klanken kwamen
door je gouden talent
zomaar op het papier
als iedereen er zo blij
van zou worden als ik
zou de wereld
een feestzaal zijn…
slapende reus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 het gouden morgenlicht
kust koud, in wintertafereel,
gebroken door takken maar niet
door vensters
groots sta ik op,
stralend wakker gewekt
ontwaakt dient u mij te vrezen…
Drs. P
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.403 Zwitserse rijmgigant
Hij is op tien jaar na
Honderd jaar oud
Hij was en blijft eeuwig
Onoverwinnelijk
Hij ging en gaat immers
Altijd voor goud…
mondkus
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
555 de dag staat op
de zon schilfert zilver
met een gouden rand
dageraad wakkert
wolken en takkenkransen
aan tot een
volle kus op de mond
ik mag er weer zijn…
hoe voelt verbonden?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
619 een ring van goud
verweeft
ik hoor Oosters en zie
een Jacobsladder naar de
hemel stijgen
ben je daar?
vragen mijn ogen
je roept dat de wolken
al jouw stappen zijn
naar mij
en naar de wereld…
Over fout.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
690 Al heb je een hart van goud,
Soms zeg je toch eens iets fout.
Al probeer je het nog zo goed,
Het gaat altijd niet zoals het moet,
Neem het met een korreltje zout.
Maar als je zegt, "het fout"
dan zeg je het fout !…
Over 2014 het jaar van het paard.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
545 Eigen paard
is goud waard…
Geschonden bewustzijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 Flarden van vroeger
achtervolgen mij
als jachthonden
waar is de gouden morgen
het ongerepte voorjaar
waar is de gaafheid
die ik de mijne kon noemen
mijn bezit, mijn universa
ze zijn verwoest…
Zwijgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Soms is zwijgen beter
Woorden maken het
alleen maar erger
De stiltes leggen intuïtief
uit
wat ik bedoel
Want
weet je
Spreken is zilver
en
zwijgen is goud…
avondlicht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
498 ( 't gouden uur )
in snel veranderend
avondlicht krijgt
het iets lieflijks
late zonnestralen
betasten de rots
met een tederheid
die wij nog maar
zelden zien...…
tempel van God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 gouden hart,
elke dag
louterend vuur,
dood en leven
mèt lofgezang,
in de avond
geurige stilte
vol sprankelend licht…
Niet te filmen
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
583 Het oude gouden kalf gaan ze nu doden
Zoals in vroeger tijden Mozes deed
- toen broertjelief een afgod had gesmeed -
En hij de berg afkwam met 10 geboden
Genderneutraal: man… wat een nobel streven
Maar gaan ze straks een vaars- of stierkalf geven!…
[ Hij heeft al een vrouw ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
437 Hij heeft al een vrouw,
ik wou dat het anders was --
wou dat ik haar was.…
De Velden van Verdun
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
767 Ik fietste door de Velden van Verdun op een lauwe zomermorgen
Door verstilde dorpen opgebaard in geraniums en kerken
Over zonbedekte heuveltoppen naakt geschoren van het koren
Stille velden vredige velden verlaten velden
Met boven mij de glans van zonneschijn
Ik fietste door de Velden van Verdun
Door groene velden met witte straten van kruizen…
Eva die mijn wereld gaat bevolken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
929 je hagelt en
jouw bliksem slaat
me met haar donder
keihard om de oren
ik wilde
bij je horen
je steeds bekoren
maar je wees me af
de bui dreef over
en je regen brak
het stralen van de zon
je kleurde in een boog
zoog mijn aandacht
wederom, in jou voelde
ik een nieuwe kans, je
schoonheid gaf mij glans
in hemelsblauw
zie ik…
Jij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
5.341 De lakens aan de kant
gelijk opengegooide gordijnen,
het toneeldoek dat opensplijt op
de triomf van de oorsprong,
het licht dat zijn nachtgewaad
afgooit en uit de verblindende straling
schrijdt wie haar eigen glans
naakt over de arm draagt
als een afgelegd kleed,
ongelooflijk gewoon,
gewoon ongelooflijk.…
Vulkaande in hectiek
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
811 je vulkaande
in hectiek
smeet magma tot
op hoge sferen
droop rood de helling
af in een steeds
opnieuw proberen
brak de rots
in een veelheid
van erupties
ik zag de onderkant
waar vruchtbaar groen
zich wortelt in een
eeuwenlange reconstructie
daar vond ik jou
je glinsterde in
ruwe diamant ik zag
en voelde je karaat
jouw glans…
Doodgewoon
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.805 hebben te maken
Zo ook of men begraaft dan wel cremeert
Maar toen 'k vandaag Gods Woord zat door te spitten
Dacht ik: ach laat die bisschop nu maar zitten
---------------------------------------------------------
Zo'n 15.000 belangstellenden zijn vandaag getuige geweest van de bijzetting van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Cicek te Glane…
Toch
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.190 Soms
denk ik wel eens
één dag
één nacht
en dan een leven lang
om jou te dromen
geen tijd
voor pijn of lauwe sleur
geen kans
voor barsten
je beeld zou zijn
als dagend licht
zacht verstild
in mijn herinnering
en toch
nu ons vlees
de schoot ontvlogen is
wij meer dan ooit
verleden proeven
zie ik plots
die glans
weer in je ogen…
Word wakker
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.617 Laat je prachtige glans weer zien
Alsjeblieft hef je hoofdje weer op
Slaap je misschien
Zachtjes schud ik je heen en weer
Maar geen teken van herkenning
Wil niet de waarheid weten
Alleen maar ontkenning
Aai je hoofdje, vertrouwd
Druk je tegen mijn hart
Praat tegen je
Dan de bewustwording, keihard
De pijn is als een steen
Ben je kwijt…
De luiken
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.955 Nu dringt uit het rumoerig buiten
Alleen de klaarheid van het licht,
Want zie, de harten zijn nog open,
En zon komt helder ingezeefd
En toont, van blanke glans omdropen,
Al wat er binnen staat en leeft.
Heer, doe de luiken van ons wezen
Voor werelds ijdelheden dicht.
En maak ons hart door Uwe vreze
Zo vol van helder zonnelicht.…
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 De herfstzon leeft
door regentranen diep bewogen
ze heeft verliefd de natte glans
van bladeren doen drogen
Is de koele kilte voor de winter
nu al reeds voorbij
en breken knoppen vreugde
teder bloeiend los voor mij?…
Het wezen der poëzie en de donkere dagen voor Kerstmis
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.423 De vraag bleef hangen
in de schemering
die het ouderhuis opslorpte,
de vallei toedekte,
aan de rivier van mijn jeugd
haar glans ontnam.
De duisternis viel snel
op deze donkere dag
voor Kerstmis.…
Keizerlijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.591 Zij trekt het licht als een mantel aan
zo gracieus en met een vanzelfsprekendheid
van het ‘s morgens opstaan
met een grandeur gevangen in verlegenheid
onbekend met de glans van het ritueel
laat ze niets van de verbeelding heel
Elke stap straalt verstrooiend zicht
op de gestolde beweging
die haar deinen schalks verlicht
vergeten of ze kwam…
vrouwenpsalm
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.470 in ’t ogenlicht werp jij mij schaduw
van zachte zijde op mijn huid
naar deemstering gedragen
als op handen – jij bruid
als larve eens bewegingsloos
tot ’t avondrood je vrijde
in d’ eerste nacht als glans
het zacht gekreun mij was
en ook een stille gast
die mij dit maal bereidde
- geen enkele stonde blijft
dat ‘k niet mijn tong bevleugel…
Gedane arbeid
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
2.540 Nu in
ouderdom genieten wat glans gaf
aan de jeugd, een rinse smaak van
de komende tijd, regen kleurt
zich in de geur van krijt.
In gelukzaligheid te dromen in een
zetel van gedane arbeid en haar
vruchtgebruik, drijvend op de witte
wolken stromen en de tranen uit de
laatste knipoog van het paradijs.…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
603 Momenten voor het slapen gaan
ben ik, reeds met nachthemd aan,
voor het open raam gaan staan
met uitzicht op de volle maan
Leunend uit venster met volle gewicht
en ogen naar 't melkachtig wit gericht,
valt er een zilverachtig licht
met zachte glans op mijn gezicht
Terwijl door hoge oude bomen
stralen blijven binnenstromen
draal ik om…
aardedonker
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
500 tussen muren en glas huist
de kamer, breder door het zwart; kouder
in gevoel, nu licht verstoken blijft
alle ruiten ademen
elke deur verdraait de glans
van
kleine denkvermogens
even lijkt het, of mijn slaap verloren raakt
maar dan
kruipt warmte onder dekens
tussen lijven die de nacht bezoeken
en de zinnelijke nood
te raken waar…
over mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
3.820 na vijf jaar
nu vaart een visserman voorbij
hij draagt schoenen rond zijn nek
en in zijn handen houdt hij
slechts Latijn
een grote paraplu verbergt de zon
voor even, evenals de regen
valt ze evengoed langszij
het water schittert zijn kristallen glans
als de pas geronnen terugblik
op zijn ogenblauwe lach
deze vijfde sterfdag bloeit…