2645 resultaten.
Het was een dag geweest.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
687 En toen ik vannacht weer ging hangen op de brug
klonk vanuit de oliezwarte diepte een gerucht
Als ge vandaag niet springt kom dan tenminste morgen terug.
Behalve een oude man die zijn Herdershond aanlijnde
was er niets of niemand behalve het besef;
ik ben een bultenaar, mijn vracht drukt heftig op mijn rug.…
nakomelingen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
416 nu rug en schouders zich gelden laten
zijn zaailingen aan askleurig zand ontsproten
verworpen aarde doorkliefd van zingende gaten
allen door grind en stoffelijke grond geschoten
wat zal van onze dagen blijven hangen
zo vluchtig als wederkerend zij zijn
nooit meer door een verleden bevangen
verscholen in het stenen hart zo kristallijn
nu…
Mijn oeuvre
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
341 Geen nalatenschap
die standhoudt,
alleen adem
die even blijft hangen
op papier.
Ik schrijf niet om te bewaren,
maar om te bewijzen
dat ik hier was—
onvolledig,
breekbaar,
aanwezig.
In elke zin
zit een aarzeling.
In elke stilte
een hart
dat niet wist
hoe te blijven kloppen.…
Soms
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
194 Na even wachten valt soms alles weer
waar het moest zijn: de stilte, het betrachten
van de vreugde, hang naar lente of naar wijn.…
121
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
99 opeens loopt er iemand voorbij
die je even langer aankijkt
niet omdat je hem kent
maar iets in zijn gezicht blijft hangen
een lijn langs zijn ogen
hoe hij zijn hoofd houdt
je zet er geen naam op
en toch neem je hem mee naar huis
ooit staat een jongen voor de spiegel
ziet een gezicht dat hij kent
maar niet van wie
zulke gezichten liggen…
De rivier
netgedicht
4.4 met 45 stemmen
18.723 Een rivier van geluk
Sprankelend in geluid
Het kan niet meer stuk
De wens komt uit
Poelen van verlangen
Kijken me aan
Aan elkaar hangen
Naast elkaar staan
Moerassen van lust
Zichtbaar beneveld
Je hebt me gekust
Lieve woordjes gepreveld
Woestijnen van gevoel
Liefde als zand
De zon schijnt zwoel
Zet alles in brand
Wouden van aandacht…
de onwetenden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
848 Reten morgen hangen boven de mist op het slagveld
Speren worden haastig ingezameld,
Hoogmoed gesmolten als hard metaal
De kalender wordt aangepast aan de honger van de doden
Wie onwetend is, ontdoet zich van zijn mantel
En ontbloot de borst met een open boek
Zij zijn verdoemd,
Zij die onwetend zijn.…
NACHTGROET
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.654 "k Zal van de sterren slingers maken
die hang ik boven bij de maan,
dansend en vrolijk lachend
zullen zij hoog aan de hemel staan.
Miljoenen flonkerende sterretjes
ze hebben allemaal hun eigen naam,
Ik kan ze bij hun naam niet noemen
maar bewonder ze vanuit mijn raam.…
Vol geluid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
520 ik was de
lichtdeeltjes kwijt
kon hun weerkaatsing
niet ontvangen want
zij bleven ergens hangen
geen kleur zond mij
uitbundigheid in
onderscheid en ook
vorm en grootte sloot
ik in kennismaken uit
ik kon nog wel de
intensheid van straling
beleven zoals warmte
in koestering door zon
was blij dat dit nog kon
toch was mijn wereld…
Monoloog met J.
gedicht
2.5 met 45 stemmen
20.334 Langs de muren
druppelt J. naar binnen ook deze keer
zie ik ergens tegen op, tegen alles, tegen
deuren die maar langzaam dicht lijken te
willen slaan, tegen plafond dat stug blijft
hangen in de hitte, tegen stormachtig
zomers sentiment, maar vooral
tegen J. die erg naar jazz verlangen zal.
----------------------------------------
uit…
Klein heelal
gedicht
2.9 met 31 stemmen
13.450 Ik zocht me een plek in het Turkse bad
waar warme mist je huid bewasemt
en fibersterren van kleur verschieten
en steeg op met m'n gedachten
tot ik dacht dat ik niet meer dacht
en de aarde bleef hangen in haar baan
ver van m'n aangekleed bestaan zag ik
mensen verdwijnen waar ze kwamen
stof tussen de hemellichamen
De stoom trok weg in…
Stroming van tijd .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
930 bos
het verleden met
een grote dikke tak
die paar woorden,
verregend voor
de zon verscheen
Ik zit met beide
armen rond mijn
kniëen geslagen
en wacht rustig
op wat komen
gaat, golf na golf
verdwijn je in zout
de stilte in mijn ogen
ziet jouw silhouet gaan
vastgenageld blijf
ik in het nu
wil verdwijnen
in het toen
en blijven hangen…
Sjijkkel
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
1.182 vergezocht
plezier te gallen, bakken gallen
Doe jij maar net of u
jij die eigen kromme tenen
schopt in lijden, al geleden
ver buiten het boek gegaan
Als republieken het verzieken
lijkt het steeds meer op retour
vanuit stekend wegwijs wijzen
Handige grepen, vuile streken
bij het verlies dat schrijnend pril
met hangend hoofd is blijven hangen…
Mijn hart valt stil
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.608 Ergens wil ik nog wel
Ik kan nog wel iets verder
Maar het gaat niet meer
En ik krab wat aan mijn arm
Ergens gaat het nog wel
Ik maakt wat vooruitgang
Maar ik kan niet meer
En ik laat mijn armen hangen
Ergens hoop ik nog wel
Ruimte lag er voor me
Alleen bergen zag ik
En mijn hand wees naar de top
Ergens denk ik nog wel
Dat maakt…
Een spoor van verlangen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
906 Verlangen, dat doet toch een mens
een leven lang;
verlangen,
en niet blijven hangen
aan bloesems of takken,
het blauw van de lucht,
maar altijd maar verder,
en altijd maar voort...
Verlangen,
een ademtocht even,
een groeten, een beven
en altijd weer voort
met enkel een woord,
een verder verlangen...…
Nu weer de tijd van groot verlangen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 Nu weer de tijd van groot verlangen,
van heimwee en van blijvend groen;
toch blijft elk jaar een beetje hangen
en wordt het nooit meer net als toen
de eerste kaarsjes gingen branden;
de rode linten droegen licht
want Kerstmis was weer gauw op handen
en alles wees naar ’t blij bericht
dat Jezus weer op aard zou komen
en mens zou worden,…
de draak valt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.205 een slang met arendsklauwen
komt uit de tuin gekropen
vette klissen in zijn nek
ik hang te hijgen in de touwen
een gevorkte tong kietelt mijn hielen
vleermuisvleugels vouwen open
als een waaier van vliezen
ik sta maar wat te stuntelen
wil met fladderende armen weglopen
net binnen jouw bereik
vind je het wijwatervat
druppels sissen…
Hogerop
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
999 onder mijn arm
heeft vijf sporten
en ik ga er vaak mee op reis
soms zet ik het tegen een zonnestraal
klim vlug naar een raketwolk
en reis zo verder naar de maan
ik rust daar in een kratertje
van precies vijf sporten diep
ik klim ermee de gevel op
de dakgoot in en krijg
een traplift van de ooievaar
naar een land waar mandarijntjes hangen…
hogerop (herzien)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.113 onder mijn arm
heeft vijf sporten
en ik ga er vaak mee op reis
soms zet ik het tegen een zonnestraal
klim vlug naar een windveer
en reis zo verder naar de maan
ik rust daar in een kratertje
van precies vijf sporten diep
ik klim ermee de gevel op
de dakgoot in en krijg
een traplift van de ooievaar
naar een land waar mandarijntjes hangen…
Wanneer tot ziens vaarwel wordt
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
2.544 Onmogelijk haar aandacht te vangen
haar blik blijft onbewogen hangen
op 'n onzichtbare plek op de wand.
"Tot ziens", zeg ik en streel haar hand,
besef dat na elk bezoekuur
't meer klinkt als `vaarwel' op den duur.…
Terechtkomen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 Ver buiten de oevers van twijfel
blijft het heimwee ergens hangen
naar dagen zonder vragen
toen je dacht
dat landen onmogelijk was.…
Cocaïne
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.460 uitgestald
er wordt gesneden en uitgelijnd
het briefje van honderd opgerold
en rondgereikt
begerig, haastig, teugelloos
wordt het zelfvertrouwen
opgesnoven
extatische vreugde, zwoele dansen,
kleurrijke gesprekken,
de nacht is een zilveren wolk en dan
stuiptrekken herkauwen
snotdruipen brallen
eindeloze radeloze leegte
ledematen hangen…
Hoe druk ik me
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
690 mijn pen drupt inkt
laat zinnebeelden
vloeien op papier
soms ontaardt een vlek
in een sierlijke illustratie
een prettig perspectief
met een voelbaar reliëf
soms is de inspiratie
net abstracte kunst
blijft de vlek te vaag
hangen in mijn hoofd
geef ik slechts een vlaag
van wat ik werkelijk zie
ze zeggen wel eens
je bent zo goed
als…
Door blauw bloed
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
552 ik voelde dat
tover als
oud geld aan jouw
strijkstok bleef hangen
jij speelde
niet onbevangen
de onbekende tonen van
historische bladmuziek
je had een
willekeurige greep
uit de stapels
familietraditie gedaan
met de hand
beschreven en
enkel ooit door
blauw bloed gespeeld
er kleefden intriges
cultuur en decadentie
aan de loopjes…
in Valkenburg aan de zwier
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
778 na Aisne Ourthe Amblève Néblon
Remouchamps Comblain au Pont
komen de grotten
met eeuwige tranen
gebroken knotten
gemergeld aan plafonds
stille kraam van vledermuizen
hang in spleten voor huizen
rechte muren soms bekrast
vroeg heilig betekend
vochtig bij de tast
wit schaars belicht
boven koelt het bier
zitje bij La Bonbonnière
met een…
ietwat nat en droog
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
567 de regen valt met sloten
koffie aan de tafel
vierkant geknoeste tijd
met elleboog gesleten geulen
waar gasten zich een plek weten
om het hoofd te laten hangen
voor even nergens thuis
het getrippel van duizend druppels
verdrijft het eeuwige geneuzel
in wat het verleden heet te zijn
nu en gisteren ook al
toen de zon zo scheen
en toch is…
Zijn laatste plaag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 eindeloos golft water
loom en monotoon langs
nog opstandige stranden
er is weer ruim
voldoende zand voorhanden
in deze posthistorische tijd
geen mensen meer
om avontuurlijk te landen
en elkaar de schat te betwisten
nog hangen sporen van strijd
als tekens van haat en nijd
in de opgeschoonde lucht
zacht zucht het land in
weldadige…
Vlokjes licht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
2.379 alles is te schrijven
zelfs jij, mijn vlokje sneeuw
dat in de lucht blijft hangen
alsof je plagerig denkt
zie de vrede dit jaar maar eens
op een andere manier te vangen
creëer deze kerst zelf
wat vlokjes licht
en laat ze weerkaatsen
in ontmoetende ogen
warm je handen
niet in schoenen
maar in de handen
van een ander
alles is te…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 De takken hangen ijl omlaag
de stammen zuilen de wortels.
De winterschilder kwast grif
het plafond met verse sneeuw.
Ik loop, hoofd in de lucht
mijn oren zeilen op wind.
Ik adem als een vrije vogel
door wijdopen neusvleugels.
IJs dampt uit in wolken
zwierig walsend buiten maat.
Hemels deinen op de zon,
cimbalen schellen golven.…
jan apostrof
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
994 dame je moet 'm echt zien hangen
aan z'n staartje bungelt-ie slapjes
's avonds laat liefst lekker vrij
wuivend naar jou vol verlangen
haal je vergrootglas er snel bij
om je pietluttig te laten stangen
lieverd pak je puntje kus z'n lusje
wat je maar wil - hij kan ook dalen
schrik niet als anthonie leeuwenhoek
in micro lijkt alles uit een…