13867 resultaten.
Mijn kind, mijn leven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.066 alles, alles smelt, vergaat
In 't kind dat aan mijn zijde staat,
Voor 't kind dat aan mijn lippen hangt
En liefdrijk mij in de armen prangt;
Wiens ziel zo rein in de ogen straalt,
Wiens mond zo zoet mijn naam herhaalt;
Mijn kind, mijn roem en hartelust,
In wie mijn wens, mijn hoop berust,
In wiens leven ik mag herleven.…
In den beginne
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
795 het maken is een puike bezigheid
al zullen ook veel scheppers dan reeds zuchten
na vonken dagen roze wolkenluchten
die worden donker na verloop van tijd
en maanden later krijst de parasiet
hij groeit en groeit … gelijk met uw verdriet…
een apart kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 'je bent een apart kind'
zegt de moeder
die het weten kan
hoe moet ze dit kind beschermen
in een wereld waar
anders zijn
niet gewoon is
het kwetsbare kind
waar zij zo voor gevochten heeft
haar het leven te geven
het kind dat als een belofte groeide
in haar moederschoot
hoe kan zij haar beschermen
tegen ziekte…
Spelende meisjes
gedicht
3.7 met 33 stemmen
19.986 Mijn sombere visioenen
van een wereld die verging,
vervaagden in 't licht van die kinderen
tot een herinnering.
Want die meisjes met aardige ogen
en met hun prachtige haar
zullen de kinderen baren
voor de komende duizend jaar.
-----------------------------------------------------…
Heimwee
netgedicht
3.4 met 79 stemmen
27.566 Er is geen mug meer die nog wil zoemen
als vroeger toen ik veilig lag
in mijn ver bed en ik de kamer
gevuld met droom en sprookjes zag.
Er is geen troost meer om mij te wiegen,
geen woorden die men liefde heet,
geen vleugelen om heen te vliegen
naar oorden die men veilig weet.
Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan…
de cirkel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.115 wie telt de druppels
van het dauw, zoet en zacht
wie was het kind
dat liggend nog lacht
totdat de aarde haar zal ontvangen
in dankbaar verlangen
te geven, te verzorgen
opdat op n frisse morgen
de dauw likt aan het blad
van een volgend levenspad…
Kleintje ontdekt de wereld
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
17.347 Je legt je koortsige vingertje
op de geribbelde bladzij
en leest
een olifant
een pluizige papegaai
een tijger met papieren strepen
Hoe je met je éénjarig vingertje
de koe laat loeien
het schaap laat mekkeren
het paard laat hinniken
De wereld laat zich omslaan
in paarsblauw glanspapier
Vandaag schep je de dieren
en de dingen
En…
Discriminatie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
728 Wat je allemaal niet meer mag zeggen
Negerzoenen
Jodenkoeken
Zwarte Piet
Teveel om op
te sommen
vul het zelf maar in
Wat wel mag in het spinrag
van de hypocrisie
De Heer van het
boek der boeken vervloeken
Wat dringt als een speer
door de zielen
van de kinderen
van de Heer…
Later
hartenkreet
4.7 met 22 stemmen
780 Als jij
later
zo groot bent als mij
En ik dan naar jou kijk
Terwijl je praat
En lacht
Kan het zijn
Dat ik in die lach
Plots jou zie
Zoals je nu bent
Zo klein en onwetend
Maar dapper en fel
Hoe je ook bent
Innemend is het wel
Als jij
later
Zo groot bent als mij
En jij dan naar mij kijkt
Terwijl ik praat
En lach
Dan kan het…
Onderduik
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
462 Verscholen achter luiken woont
een ondergeschoven leven
in de holte van zijn kindertijd.
Diep in de kinderborst
dwalen zeven huizen
woelen verzwegen namen.
In de schaduw achter het
gefluister van grote mensen
gaan bange geheimen schuil.
Het daglicht botst tegen bemoste
groene blinden de wollen bal
in de kleine hand geklemd.…
Ik schop wel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
568 laat me effe kind zijn,
met grote ogen
en een boek dat ik nog niet begrijp.
laat me leren lezen.
leren kijken.
laat me.
laat me met rust.
ik schop wel
wanneer ik eruit wil.…
Raak het kind niet in je kwijt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
381 Het kind in ons is soms wel vergeten.
Onderdrukt weggepest…
Het kleine spel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
387 Kijk: een kind werpt de bal omhoog
alsof hij de middag zelf wil vangen,
en even hangt alles stil —
de hemel, het stof, de adem —
in dat ene, gouden ogenblik
waarin het spel de wereld
nog niet heeft verlaten.…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
362 De jongen,
Kind nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken…
Dromend van zulk blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
182 Ach, wat een diepzinnig kind ben ik gebleven.
Wat een held.…
Het kindeke aan den drempel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
14 Kindeke, ge staat zoo stil
aan den ouden dorpelsteen;
ge mist den nieuwen trede
en gij wilt en gij wilt niet heen.
Gelijk een kwarteltje van kwik
loopt ge den gangsken rond;
ge mist den hoogen trede
en stoot uw knie tegen den grond.
De wind gaat liggen.
Ge durft den drempel niet.
Nog één oogopslag terug.…
Kracht en Liefde..
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
2.076 (ouders leggen een basis..met gevolgen in jouw leven)…
ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 mijn ouders zeggen
je bent een jongensmeid
dat is dus ook hoe ik het zie.
ik luister naar mijn ouders
weet niet anders hoe
maar ik luister niet goed
en dan maak ik ze boos
mijn moeder ze staat voor me
ze kijkt me doordringend aan
ik weet wat er gaat gebeuren
ze gaat me knijpen en slaan.…
Station Assen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
554 Iedere keer wanneer ik op station Assen kom,
denk ik eraan hoe de ouders van Herman Brood
daar ooit een café bestierden, waar je ook
kon logeren, dus zeg maar een herberg.
Station Assen is al geruime tijd op de schop
en van dat café van Herman's ouders is echt
niets meer over dan nostalgie en oude foto's.…
Duurzaamheid is kwaliteit van leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Wij worden ouder, maar wat
scheelt het. Ouder worden
is de weg van overdachte tijd.
Aan de einder vlucht een vogel.
Hij kent zijn weg en is op zijn
tijd goed voorbereid.
Zo zijn ook wij aldoor maar zoekend.
Soms vloekend om een stommiteit.
Maar van fouten kun je leren.
Een goede oplossing opent een nieuwe
dag van echte levensvrolijkheid.…
Ongekend
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
2.015 Een ouder paar in de Ardennen
Moet elke dag aan elkaar wennen
Er treft hen geen blaam
Hij weet nooit haar naam
Maar zij laat zich zeker niet kennen…
Taboe
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
882 Hij durfde het zijn ouders niet te zeggen
Dat zwijgen bleek een veel te zware last
Zijn briefje werd gevonden na het dreggen:
Jan-Willem kwam als lijk pas uit de kast…
Aan mijn vrouw
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.549 Jaren gaan snel, doch geen hart wordt ouder,
liefde, in uw heerlijk huis.…
ik hou nog steeds
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.327 ik hou nog steeds van jou
ook al vind jij jezelf,
ouder geworden, minder mooi
lieve schat,
het is niet alleen de buitenkant
waarvoor ik ontdooi…
Werkgeversbijdrage
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
643 De ouder moet zelf de kosten regelen
Wie wil de stoep van de buurman betegelen?…
Liefde
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.159 Zo is mijn woestijn:
een stilte met het geluid
van een geweten
in de groene kathedraal
van de jeugd
had ik nog geen besef
maar nu ik ouder ben
klinkt de schoonheid
in het zuiver zijn
van wat is: de dood
heeft er geen thuisland en
de vreemdeling geen grenzen.…
Shaba
netgedicht
4.1 met 57 stemmen
1.307 Zonder afgrijzen werd je ouder
hond fries stabij van ons
wat heb je veel gegeven
deel van ons leven
ongecompliceerd lief wezen
het verdriet gemis
geen mens kan zeggen
dat dit gemis geen rouwen is.…
warm hart
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
795 generatieklovend
viel ik mijn ouders af
normaal toch
afstand evolueert
evalueert wat eens was
sinds zij samen
een graf delen
ben ik eindelijk mezelf
ben ik dankbaar
voor mijn bestaan…
Herinneringen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.308 Rustig
overeind komend
van de dagen
maanden jaren
zonder enige
zekerheid bewaar
ik hier alle
herinneringen voor
later om te leren
niet te keren
naar het leven
van mijn ouders…
Verlichting
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
558 nu ik ouder ben
niet meer gedrogeerd
door de natuur
niet meer opgefokt
gaten sla
in ijle lucht
ben ik vrij
geen knecht meer
maar ’n gelukkig
verlicht mens
enige verlichting
die er is…