3511 resultaten.
ongerept
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
3.886 ik sta voor het raam en ben alleen
mijn adem wasemt op de ruiten
geen vogel die ik al hoor fluiten
het is zo vredig om me heen
alles slaapt, het is nog vroeg
stil dwarrelen vlokjes naar beneden
vormen een sneeuwwitwollen laag
nog door geen mens of dier betreden
maar niet voor lang, de klok slaat zes
de mensen zullen gaan ontwaken
de dieren…
Vroeger.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
899 ik weet nog moeder
vroeger
als ik de slaap niet vatten kon
omdat de regen aan de ramen ruiste
de avond door de kamer liep
dat jij kwam zitten
bij mij
en zacht een liedje zong
totdat de slaap begon
te knagen aan mijn ogen
en dat heel traag een droom
uit klanken steeg
die ik nu nog kan horen
wanneer de regen ruist
en het mij lijkt of jij…
Geen speelse bochten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
812 wist niet
wat ik zag
het raam op
negen hoog
met uitzicht
op de einder
je blik weer
terug naar af
je rollaterde
geen speelse bochten
nam tijd toen
hersenen naar
woorden zochten
die in traag bezinken
je stem wat
triest deed klinken
toch scheen de zon
we zagen wolken
jagen en in de kamer
zacht de schaduwen
vertragen tot een…
Koffie verkeerd
netgedicht
3.6 met 26 stemmen
2.594 Ik wachtte in de hal
van het station
die dag op jou
met koffie suikervrij
en met de tijd die werd verbeten
Terwijl ik uit het raam keek
zag ik vogels
in het blauw
ze vlogen mij voorbij
zo lang ik daar toen heb gezeten
Ik zat op jou te wachten
met een koffie
die ik wou
en wachtte met de vogels
net zo lang om toen te weten
Dat jij…
hij en jij
hartenkreet
3.4 met 27 stemmen
3.788 als mijn ogen Gods ramen zijn, ben
jij de mooiste.
hij ruikt alleen maar
naar een parfum
jij..?
als jij naar zweet ruikt, dan
omhels ik jouw warmte.…
vlindertje
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.686 Een vlindertje zit op het raam
Zittend wacht hij met zijn vleugels gevouwen
Niet wetend van de faam
Niet wetend hoe hij zijn leven zal opbouwen
Maar ondanks dat gaat hij de wereld tegemoet
En pompt zijn vleugels vol met bloed
Hij vliegt verzekerd over de heg
Zoekend naar zijn levensweg
Ik kijk met grote ogen naar zijn cocon
Die hij als rupsje…
jouw spiegelbeeld
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
952 je fletse ogen
staren door het raam
waar achter niets
en alles is te zien
hier, lijk je,
ogenschijnlijk,
in het luchtledige
opgegaan
voor je staat koffie,
op een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in…
Niemandsland
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.032 Staren uit het raam,
koffie koud laten worden,
de telefoon als ie rinkelt,
gewoon óver laten gaan.
Dan komt manlief thuis en
vraagt hoe was je dag vandaag,
nog iets meegemaakt, nog iets gebeurd,
was er nog telefoon?
Zeg ik welnéé, ik was vandaag in
Niemandsland, verder niks,
het was héél gewoon?!…
de taal
gedicht
4.1 met 31 stemmen
15.075 De taal behoort aan de vogels
ík ben te mens om te vliegen
ik sta als een huis op de wereld
gebouwd en dik uit aarde
ik ben ongeveer degene
die schuilgaat binnen de muren
en uitvloeit achter de ramen
van de blauwe achterkamer
het geurt er naar mest en naar liefde
er staat een plant in een kooi
de taal behoort aan de vogels
de mens schuilt…
angstdroom
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.564 maak mij wakker uit deze angstdroom
zeg het woord dat mij wakker schudt
de stilte van de nacht
het zwijgen maakt mij bang
zo eenzaam en alleen
je hoort de regen tegen het raam
ik blijf de maan aanstaren
je zou er toch voor mij zijn
hoe vaak ik je naam ook roep
je antwoordt mij niet
je zou me toch steunen
maar je blijft stil
ik kijk naar…
Noir
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.068 Ik keek uit het raam vannacht
ik zag allemaal vlekken (noir et noir)
In mijn tas zat een fles rode wijn (vin rouge)
en een gebroken peuk (cigarette caché)
Vol as zaten mijn vingers,
het was een keer of tien dat ik
aan je dacht met mijn
wimpers knipogend in de wind.…
Roet van mijn leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
793 de kaarsen werpen schaduwen
die als doeken alles afdekken
de ramen glanzen vermoeid
alsof ze langzaam
in diepe vergetelheid
wegzakken
als je dan
je hoofd wegdraait
gloeit je haar rood
in het schemer
ik zie alleen contouren
en ben onzeker
over het bestaan ervan
jouw vormeloosheid
in de schaduwen
is de weerspiegeling
van mijn onkunde…
Het zwijgt er woorden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
685 hoe schijnbaar lucht danst
in de weerspiegeling
van getraliede ramen
blauwig paarse bloemen
geuren mij toe in het nest
van het met riet getooide huis
achter me een stenen muur
waar een eenzame tafel
enkel de wolken draagt
als in gebed verzonken
het is mijn tuin niet
ik snoei ook de rozen niet
maar plooi me nederig
tussen de avond…
jouw spiegelbeeld
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
967 je fletse ogen
staren door het raam
waar achter niets
en alles is te zien
hier, lijk je,
ogenschijnlijk,
in het luchtledige
opgegaan
voor je staat koffie,
op een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in…
In goud gelijst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
773 het tochtte
op perron waar een paar
verdwaalde mensen wachten
tot hun bestemming weer
op tijd en krachten verder reed
was alleen met jou
zag de coupés passeren
de lichten van de
ramen langs ons flitsen
en jij ging niet mee
het kaartje
in je handen
voor het verbreken
van alle banden heb ik
in goud gelijst
het tocht altijd
op het…
gepoetst roodkoper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 zacht rinkelen
de bellen van
het schellekoord
nog is de rust
niet verstoord
dansen stofjes
in de middagzon die
door het kleine raam
de kamer binnen komt
haar hand streelt
zacht de lijnen
van de tafelloper
het licht weerkaatst
gedempt in levenlang
gepoetst roodkoper
dan komt de zuster
met de thee en neemt
wat conversatie…
Aan de overkant
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.261 Aan de overkant
wordt een boom omgezaagd
op de kade liggen takken
de boom ploft neer
het licht valt op de stenen
vier mannen in oranje overalls
leggen stalen kabels om zijn bast
hij wordt opgehesen
de boom komt langs het raam
de kamer verdwijnt in zijn schaduw
de mannen schreeuwen
de boom trekt verder door de lucht
die blauw is als een poppenoog…
avondje uit
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.324 we zullen de avond dicht kakelen
met veel geschreeuw en spraakwater
en overdrijven en liegen (toe maar)
we zullen de bakens verzetten,
maar vrijwel stil zitten met een lach
en met hoongelach en voordat we
het weten weer naar huis toe, de ruimte
weer open en wij de gordijnen en
ramen dicht doen tegen licht morgen-
ochtend maar ook tegen…
grijze vrouw in de trein
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
752 het grijze haar dat eigenwijs
gekruld haar bruin gezicht
omkranst, valt even op
maar onopmerkelijk
maakt kleding haar
tot muis
de vaste reiziger kijkt
door haar heen, haar beeld
valt weg
tegen de achtergrond van
het veranderend landschap
het raam maakt in een flits
een foto, mooi omlijst
zij laat het gaan
wil niet meer weten waar nog…
Ontgroend...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 stonden bonte koeien en
wollige schapen als
gepoot in de grond
omgeven door
kwakende sloten waarin
plomp en zwanenkruid
welig tierden
het mooiste onkruid
de bermen sierde
daar is natuur verstomd
het uitzicht is versteend
door huizenblokken
stoepen en straten
door horizonnen
verlaten en mijn oog
valt op plastic bloemen
achter een raam…
Voorbij de achterkant
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
1.045 In gedachten tover ik een lach
op zijn achterkant
Fantaseer ik een glooiende zon
zakkend achter de bomen aan de horizon
van een typisch stukje heideland
...Denk aan het mooie van een zeeuwse kustlijn
aan verse, nog onbelopen sneeuw op een schoolplein
Of aan: gewoon een blik op de stadslichten
vanuit het raam van de laatste trein
Want hoe…
Roodkoper in het ondergaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 heb de hitte gedragen
van lange dagen
zonder schaduwwind
nog ploert de zon
roodkoper in het ondergaan
hangt warmte nachten aan
pas in schemerkenteren
is er het ogenblik dat hitte
zwicht voor de nieuwe dag
de eerste frisse lach
van het ontwaken
de ramen open maken
tot de explosie licht
intenser wordt het zonnevuur
je lijf en lendenen…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 De ruimte
in mijn hoofd
is kaal en leeg
ik reis naar binnen
er zijn geen ramen
of gordijnen
bestemming is er niet
reizen is genoeg
de weg er heen
is mijn doel
het verlangen
onderweg te zijn die
mystieke ervaring
is de vervulling
daar verander ik
raak ik ballast kwijt
om balans te herwinnen
de ruimte in mijn hoofd
ontdoet zich…
Bijna Kerst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.595 De kou zit in mijn botten
de kachel staat nu hoog
Het sneeuwen lijkt niet te stoppen
maar is een lust voor het oog
Buiten slentert een man
zijn kraag hoog opgetrokken
Wiebelend door de gladheid
een schim tussen de vlokken
Stralende lampjes langs de ramen
kerstbomen weer in de verkoop
Het jaar loopt bijna ten einde
van lief en leed vol…
vlokken
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
818 De kou zit in mijn botten
de kachel staat nu hoog
Het sneeuwen lijkt niet te stoppen
maar is een lust voor het oog
Buiten slentert een man
zijn kraag hoog opgetrokken
Wiebelend door de gladheid
een schim tussen de vlokken
Stralende lampjes langs de ramen
kerstbomen weer in de verkoop
Het jaar loopt bijna ten einde
van lief en leed vol…
Echoput?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
699 In een laatste groteske snik,
de neuzen tegen de beslagen
ramen drukt, zich naar binnen
keert en aan de halsband van de
onuitgesproken waarheid rukt,
gemakshalve maar vermeden
in de echoput van pijn, is
derhalve nog zwak uitgedrukt.…
familie
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
772 en zie
daar zijn we weer tezamen
om de afstand af te leggen
met een steeds zwijgzamere verbeelding
misschien zullen we weer vertrekken
en verder leven
achter het gebarsten raam
van de stamboom
het schateren hebben we immers
achtergelaten in kinderlijven, geen kus meer
die nog vruchten schudt
uit het koele water dat tussen ogen…
Besluit
gedicht
2.7 met 81 stemmen
25.252 De kamer was donker; het raam alleen
hield nog een licht, dat te sterven scheen.
Zij sprak uit het bed: hoe zijt gij zo laat,
en uw haar zo wild om uw gelaat?…
uitgewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 terwijl het zonlicht
met glasscherven speelt
heerst doodse stilte
op verlaten wegen
huizen zonder buren
kraken onder het geweld
van onteigening
ramen en deuren
versplinteren de tijd
en waar liters verf
teksten braken op muren
overwoekert graffiti
gevels en straten
onkruid groeit
tussen stenen en asfalt
in het dorp
door…
de klaagzang van het noorderraam
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
575 roos, bovenop
het gebundeld verdriet, of is het de spiegel,
gekarteld door vrees, die zich een illusie verbeeldt
in een ontoegankelijke ochtend
en als het dan toch tederheid zou zijn
al was het maar voor een poos, waar
ben ik dan gebleven in het hart
van een bruidstenen winter
die pronkt met bloemen als een desolaat
gezang langs het raam…