inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 2.483):

Besluit

De kamer was donker; het raam alleen
hield nog een licht, dat te sterven scheen.

Zij sprak uit het bed: hoe zijt gij zo laat,
en uw haar zo wild om uw gelaat?

Toen sprak hij met een dode stem,
(de blaren ritselden achter hem):

Ik kom u zeggen dat ik ga -
Nooit keer ik weer waar ik nu sta -

Hij zweeg; achter zijn duistere wil
viel de wind in de blaren stil.


--------------------------------
uit: Gedichten 1911 - 1976

Schrijver: Adriaan Roland Holst
Inzender: FFvK, 4 september 2011


Geplaatst in de categorie: afscheid

2.0 met 83 stemmen aantal keer bekeken 22.083

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Marit
Datum:
4 september 2011
Zeer mooi geschreven. De samenstelling van woorden, de klank op verschillende lettergrepen... Zeer mooi gemaakt.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)