5388 resultaten.
Geduld is het grootste meesterwerk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
232 ik heb mijn vingers geslepen
aan grafiet en vergeelde randen,
elke lijn een wonde
elke schaduw een adem.
de fouten groeiden
als wortels door het papier,
ze hielden mij vast,
ze hielden mij overeind.
maar de tekening zelf—
die wacht,
een stil wit veld
dat mij blijft aankijken.…
Stukje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
334 Toch vrees ik stil,
een dag zonder jou,
een leven naast het jouwe,
waar ik slechts,
een verre schaduw blijf.…
Door raam van dorpskerk
poëzie
3.9 met 21 stemmen
2.245 Door raam van dorpskerk teek'nen beukentakken
Schaduwen op 't verlicht, te smal gordijn;
Door twee helblauwe spleten naast 't kozijn
Scheren twee evenwijd'ge, gele vlakken.…
Maandagmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
869 De zon schijnt op de Synagoge
de duiven koesteren zich op het dak
en de Opstandingskerk een eindje verder
wordt door dit licht onttrokken aan de nacht
de Lodewijkskerk ligt nog in de schaduw
de windvaan op de toren glinstert goud
steekt uit boven de schaduw van het Kruytschip
dit is het Leiden waar ik zo van houd
het Park heeft buiten mij…
Levenslijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
930 zachtjes omsluit je mijn hand
fluistert me terug in dat
wat ooit gebeurde
de wereld verstilt, de tijd laat los
de gevleugelde zingt
een tinteling in mijn hoofd
hij leidt de tocht naar teloorgang
zwarte kraaien
dragen mijn schouders, hun schaduw
wijst het brandpunt
waaruit de sluier het vuur spuwt
waar ik verdronken water draag…
Nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.372 als de schaduw mijn voeten nadert
mij aanreikt de donkere verholenheid
van mijn diepere bestaan
wordt de deur naar het licht geopend
en met geweld verbreken harde zonnestralen
mijn verbond met het duister
het is geen vlucht in de nacht
dat tasten naar wat licht verhult
scherpe schoonheid
snijdt mijn blikken af
van een weg in de verte…
AAN HET KRUIS
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
743 Natuurlijk hing u aan het kruis
het licht scheen op u
aan weerszijden schaduwen
mijn blik bleef op u gericht
hier ontstond spanning
van de Zoon van God
die onze Christus was
met de zonden van de wereld
een vader, die zijn zoon geeft
om anderen te redden
hoeveel zonen gingen u voor
maar u was de zoon van God
een sterveling onder de…
Sprookje
gedicht
5.0 met 13 stemmen
3.916 omdat we het beu waren klein te blijven
drukten we ons in er was eens een huis
onder een avondval dicht tegen de muur
om in behang te veranderen
hoho
zei de muur zo zijn we niet getrouwd
ga het tapijt maar wakker kussen
handen
thuis zei het tapijt ik ben in training
later als ik groot ben wil ik gras worden
twaalf sloeg de klok de schaduwen…
- Geen titel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Of eerder gaan springen in mijn schaduw.
Jammer dat ik de schaduw niet meer heb.
Het is gaan huilen ver van mijn bezwaren.
U herkent deze uitspraken hé?
Snapt u mij?
Snap ik u?
Lezen en gelezen.
2 uitkomsten, maar een eigen begin.
Lees mij uit, lees mijn vel uit.
Voordat uwe zal vergaan.
Neem kansen, grijp punten.…
Waar geluk niet snijdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
311 En zo groeit geluk
niet als een vlag op een veroverde heuvel,
maar als licht dat zich verspreidt
zonder ooit een schaduw te verjagen
die niet de zijne is.
In dat evenwicht—
dat trillende, tedere evenwicht—
wordt de mens mens.…
Wakker
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.024 zo vol, volledig
als de cyclus zich rondt
en haar glans werpt
in neerschijn van de nacht
zo duister, volkomen
als schaduwen ijlings vluchten
en vensters
donker oplichten
zo stil, volmaakt
als het uur der waarheid
zich geruisloos terugtrekt
en helder zicht weer
aanstonds verschijnt…
Kleuren toverbalden verdriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.471 Voorlaatste tree gemist
tussen waan en werkelijkheid
plekt bont paars-blauw
Allerlaatste tree gemist
kleuren toverbalden
een harde tint
van liefde naar haat
Nooit viel zij meer
zeven regenbogen
kleuren schimmen
in de schaduw
grauw ...…
Nachtleven ( haiku )
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
691 Het bos wordt verandert
In de late avondzon
vogels verstillen
De duisternis lokt
krabbeldiertjes van de nacht
geritsel in't struweel
De maan klimt hoger
werpt de schaduw van een uil
die troosteloos roept
Stil zit ik daar
als ongenode gast
waar zij regeren.…
Veren in de wind
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
604 onder veren
kussen dons
bedolven liefde
sneeuwt om ons
en drijft
tussen de lakens
in bed, kasteel
verover mij
je silhouet
danst schaduwen
en ik streel
een glimlach
uit de nacht
wacht
op het ontwaken
van de dag, dan
verdwijnen wij
alleen
de wind weet waarheen…
Zonsverduistering
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
782 de zon schijnt
op mijn nog bleke gezicht
de heldere stralen
laten op mijn gezicht
een lach verschijnen
steeds feller
worden de stralen
dan verdwijnen ze
zomaar, in het niets
de zon wordt opgegeten
door de schaduw
de lach verdwijnt
van mijn gezicht
opeens is het donker
geen zon meer
geen lach meer
maar wel een zonsverduistering…
elfenlicht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.226 in sterlicht vergaan
donkere nachten
de schittering breekt
het duister gevoel
en schaduw verdwijnt
in het licht der elfen
jouw weg te gaan
reikt naar een droom
waar leven sluimert
als een dag zonder eind
onze liefde gegeven
een eeuwigheid blijft…
TUSSEN VROLIJK EN CHAGRIJN
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.359 Weet dat ik morgen
'n schaduw van mezelf zal zijn
...een zombie,
een chagrijn met hoofdpijn.
M'n leven na 'n aneurysma
tussen vrolijk en chagrijn
maar mag blij zijn
***dat ik nog leef***…
Artistiek ontladen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 jij scheen licht
dat om je heen
geen schaduw gaf
wel zachte kleuren
van de regenboog had
zonder spetters nat
fluctuerend
vielen de stromen
zo door je heen
met een harmonieuze
cadans die je paste
als natuurlijke dans
in artistiek ontladen
gaf jij ons alles wat je had
aan liefde en genade…
Zonverduistering
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.521 De maan duwt de zon
zonder veel omhaal opzij
licht vervaagt
vlammen doven
een stem fluistert
een vertrouwd lied
over vrijheid
en geborgenheid
de maan geeft glimlachend
de zon de ruimte
slechts een smalle schaduw
in de dag
maar het licht
is besloten in jou…
Gewassen kiezels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.168 Grauwerig glijdende schaduwen,
Over geconstrueerde cementen fundamenten,
In prille stilte.
Temidden deze benevelde velden,
Vol gevallen kilte:
Glinsteren gewassen kiezels.
Ze roepen toe als edelstenen....…
Lachrimpels
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
832 Wij waren aan het meer van dromen
in de schaduw van de treurwilg, vissend
naar gedichten, grappen en verhalen
wij waren soms heel stil en keken
hoe de eenden cirkels op het water dansten
in onze kamer
dat een universum op zichzelf was
geluk als origami hart
varend op je lachrimpels, wij waren...…
Toverlantaarn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
739 het zachtgele lamplicht
tekent een cirkel
rond haar vergrijsd gezicht
werpt lange schaduwen
over de tafel
waaraan zij zit
het boek der boeken open
lispelt ze gebeden
een hand onder haar hoofd
eenzaam maar geborgen
in het laatste uurtje schemeren
voor dan toch
de nacht begint…
Zomerse douche
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.213 Schaduwen van de wolken heersen
Bladeren fluisteren donkergroen
De wind stuurt water van de hemel
Langs en in bomen, over steen
Het vuil vervalt bij deze schone dag
Van blijdschap dansen takken
De droge dorst verlaat vragend wat is
Het gras wacht op de bakken…
Olie
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.147 Als orgelpijpen
steken schoorstenen
de hemel naar de kroon:
hun schaduw
heerst over het omringende.
Hier groeien slechts
distels en kreupele dieren
want een bittere wind
en kleurige golven
verstikken het land.
Het Mariabeeld in
La Linea de la Concepcíon
huilt zwarte tranen.…
Gele rozen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.341 Muggen dansen elegant
licht en luchtig, ijlend
dorsten naar de pirouetten
verre dromen beestenbloed
de lokroep van lavendel
beest flaneert heupwiegend
bruine ogen zoekend naar
in ravijnendiepe schaduw
kijkt de afgrond terug in haar
de gele rozen huilen…
Chez Mondrian
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.092 Enkelvoudig glas
houtvezel witgelakt
rond vierkant
versteend emaille
Plastic steel verast
tabak tot gekraste
zwarte leegte
Voorover getuimelde
zwavel ideeën ziener
uitgehongerd over
zwetend schaduw
licht op beide
ver onder
stellingen…
Stervend licht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
555 je ogen lookten
kleurden zacht
halfdromen in je lach
handen speelden
met de dingen
die jij zag in
schaduwen
van stervend licht
dat de nacht verwacht
het was een dag
vol hartstocht en
geluk in samen zijn
liefde doet nu
voelbaar pijn in de
naderende afscheidskus…
Zo ver maar zo mooi
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.336 Sterren in de donkere lucht…zo ver maar zo mooi
Uit de diepte van mijn ogen
Stralen de sterren als een schaduw
Zo ver maar zo mooi..
Denkend aan die mooie dagen
Glanst alles o mijn heen
Alles waar ik naar kijk
Zo ver maar zo mooi….
Dromend over elk moment
Zo ver maar zo mooi……
prille glans
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.008 ik zie het dons
zweven in de ochtendzon
wanneer het licht zich
over je huid verspreidt
ik wil je minnelijk raken,
voel al warmte opkomen
in mijn lijf
samen met jou
zal ik de eerste
lentezuchten slaken
de winternacht
met mijn ogen
bevechten
als ik de schaduw
nog sluimerend aanwezig
uit jou verdrijf…
suites voor annemieke II
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 het rode truitje
het diepe zwarte water
de witte lotus
er is wat met haar
te praten of fluisteren ze
tegen de ruiten
op de rotonde
de dikste vrouw van de stad
voorrang op de fiets
iets in mijn ooghoek
de wind ratelt de ruiten
beweegt schaduwen
het haar van mijn lief
geelbruine treurwilgen
bijna tot de grond…