Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Geduld is het grootste meesterwerk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 232
ik heb mijn vingers geslepen aan grafiet en vergeelde randen, elke lijn een wonde elke schaduw een adem. de fouten groeiden als wortels door het papier, ze hielden mij vast, ze hielden mij overeind. maar de tekening zelf— die wacht, een stil wit veld dat mij blijft aankijken.…
jacob h22 augustus 2025Lees meer >

Stukje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 334
Toch vrees ik stil, een dag zonder jou, een leven naast het jouwe, waar ik slechts, een verre schaduw blijf.…
Nathan3 maart 2026Lees meer >

Door raam van dorpskerk

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.245
Door raam van dorpskerk teek'nen beukentakken Schaduwen op 't verlicht, te smal gordijn; Door twee helblauwe spleten naast 't kozijn Scheren twee evenwijd'ge, gele vlakken.…
J.A. dèr Mouw20 september 2023Lees meer >

Maandagmorgen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 869
De zon schijnt op de Synagoge de duiven koesteren zich op het dak en de Opstandingskerk een eindje verder wordt door dit licht onttrokken aan de nacht de Lodewijkskerk ligt nog in de schaduw de windvaan op de toren glinstert goud steekt uit boven de schaduw van het Kruytschip dit is het Leiden waar ik zo van houd het Park heeft buiten mij…

Levenslijn

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 930
zachtjes omsluit je mijn hand fluistert me terug in dat wat ooit gebeurde de wereld verstilt, de tijd laat los de gevleugelde zingt een tinteling in mijn hoofd hij leidt de tocht naar teloorgang zwarte kraaien dragen mijn schouders, hun schaduw wijst het brandpunt waaruit de sluier het vuur spuwt waar ik verdronken water draag…

Nachtvlinder

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.372
als de schaduw mijn voeten nadert mij aanreikt de donkere verholenheid van mijn diepere bestaan wordt de deur naar het licht geopend en met geweld verbreken harde zonnestralen mijn verbond met het duister het is geen vlucht in de nacht dat tasten naar wat licht verhult scherpe schoonheid snijdt mijn blikken af van een weg in de verte…

AAN HET KRUIS

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 743
Natuurlijk hing u aan het kruis het licht scheen op u aan weerszijden schaduwen mijn blik bleef op u gericht hier ontstond spanning van de Zoon van God die onze Christus was met de zonden van de wereld een vader, die zijn zoon geeft om anderen te redden hoeveel zonen gingen u voor maar u was de zoon van God een sterveling onder de…

Sprookje

gedicht
5.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.916
omdat we het beu waren klein te blijven drukten we ons in er was eens een huis onder een avondval dicht tegen de muur om in behang te veranderen hoho zei de muur zo zijn we niet getrouwd ga het tapijt maar wakker kussen handen thuis zei het tapijt ik ben in training later als ik groot ben wil ik gras worden twaalf sloeg de klok de schaduwen…
K. Michel8 december 2017Lees meer >

- Geen titel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Of eerder gaan springen in mijn schaduw. Jammer dat ik de schaduw niet meer heb. Het is gaan huilen ver van mijn bezwaren. U herkent deze uitspraken hé? Snapt u mij? Snap ik u? Lezen en gelezen. 2 uitkomsten, maar een eigen begin. Lees mij uit, lees mijn vel uit. Voordat uwe zal vergaan. Neem kansen, grijp punten.…
Anaïs6 februari 2023Lees meer >

Waar geluk niet snijdt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
En zo groeit geluk niet als een vlag op een veroverde heuvel, maar als licht dat zich verspreidt zonder ooit een schaduw te verjagen die niet de zijne is. In dat evenwicht— dat trillende, tedere evenwicht— wordt de mens mens.…

Wakker

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.024
zo vol, volledig als de cyclus zich rondt en haar glans werpt in neerschijn van de nacht zo duister, volkomen als schaduwen ijlings vluchten en vensters donker oplichten zo stil, volmaakt als het uur der waarheid zich geruisloos terugtrekt en helder zicht weer aanstonds verschijnt…

Kleuren toverbalden verdriet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Voorlaatste tree gemist tussen waan en werkelijkheid plekt bont paars-blauw Allerlaatste tree gemist kleuren toverbalden een harde tint van liefde naar haat Nooit viel zij meer zeven regenbogen kleuren schimmen in de schaduw grauw ...…
metha28 juli 2004Lees meer >

Nachtleven ( haiku )

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 691
Het bos wordt verandert In de late avondzon vogels verstillen De duisternis lokt krabbeldiertjes van de nacht geritsel in't struweel De maan klimt hoger werpt de schaduw van een uil die troosteloos roept Stil zit ik daar als ongenode gast waar zij regeren.…
Defourny31 augustus 2003Lees meer >

Veren in de wind

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 604
onder veren kussen dons bedolven liefde sneeuwt om ons en drijft tussen de lakens in bed, kasteel verover mij je silhouet danst schaduwen en ik streel een glimlach uit de nacht wacht op het ontwaken van de dag, dan verdwijnen wij alleen de wind weet waarheen…

Zonsverduistering

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 782
de zon schijnt op mijn nog bleke gezicht de heldere stralen laten op mijn gezicht een lach verschijnen steeds feller worden de stralen dan verdwijnen ze zomaar, in het niets de zon wordt opgegeten door de schaduw de lach verdwijnt van mijn gezicht opeens is het donker geen zon meer geen lach meer maar wel een zonsverduistering…
Astrid12 april 2003Lees meer >

elfenlicht

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.226
in sterlicht vergaan donkere nachten de schittering breekt het duister gevoel en schaduw verdwijnt in het licht der elfen jouw weg te gaan reikt naar een droom waar leven sluimert als een dag zonder eind onze liefde gegeven een eeuwigheid blijft…

TUSSEN VROLIJK EN CHAGRIJN

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.359
Weet dat ik morgen 'n schaduw van mezelf zal zijn ...een zombie, een chagrijn met hoofdpijn. M'n leven na 'n aneurysma tussen vrolijk en chagrijn maar mag blij zijn ***dat ik nog leef***…

Artistiek ontladen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
jij scheen licht dat om je heen geen schaduw gaf wel zachte kleuren van de regenboog had zonder spetters nat fluctuerend vielen de stromen zo door je heen met een harmonieuze cadans die je paste als natuurlijke dans in artistiek ontladen gaf jij ons alles wat je had aan liefde en genade…

Zonverduistering

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.521
De maan duwt de zon zonder veel omhaal opzij licht vervaagt vlammen doven een stem fluistert een vertrouwd lied over vrijheid en geborgenheid de maan geeft glimlachend de zon de ruimte slechts een smalle schaduw in de dag maar het licht is besloten in jou…
Carin13 oktober 2005Lees meer >

Gewassen kiezels

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Grauwerig glijdende schaduwen, Over geconstrueerde cementen fundamenten, In prille stilte. Temidden deze benevelde velden, Vol gevallen kilte: Glinsteren gewassen kiezels. Ze roepen toe als edelstenen....…

Lachrimpels

netgedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 832
Wij waren aan het meer van dromen in de schaduw van de treurwilg, vissend naar gedichten, grappen en verhalen wij waren soms heel stil en keken hoe de eenden cirkels op het water dansten in onze kamer dat een universum op zichzelf was geluk als origami hart varend op je lachrimpels, wij waren...…

Toverlantaarn

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
het zachtgele lamplicht tekent een cirkel rond haar vergrijsd gezicht werpt lange schaduwen over de tafel waaraan zij zit het boek der boeken open lispelt ze gebeden een hand onder haar hoofd eenzaam maar geborgen in het laatste uurtje schemeren voor dan toch de nacht begint…

Zomerse douche

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Schaduwen van de wolken heersen Bladeren fluisteren donkergroen De wind stuurt water van de hemel Langs en in bomen, over steen Het vuil vervalt bij deze schone dag Van blijdschap dansen takken De droge dorst verlaat vragend wat is Het gras wacht op de bakken…

Olie

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.147
Als orgelpijpen steken schoorstenen de hemel naar de kroon: hun schaduw heerst over het omringende. Hier groeien slechts distels en kreupele dieren want een bittere wind en kleurige golven verstikken het land. Het Mariabeeld in La Linea de la Concepcíon huilt zwarte tranen.…

Gele rozen

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.341
Muggen dansen elegant licht en luchtig, ijlend dorsten naar de pirouetten verre dromen beestenbloed de lokroep van lavendel beest flaneert heupwiegend bruine ogen zoekend naar in ravijnendiepe schaduw kijkt de afgrond terug in haar de gele rozen huilen…

Chez Mondrian

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Enkelvoudig glas houtvezel witgelakt rond vierkant versteend emaille Plastic steel verast tabak tot gekraste zwarte leegte Voorover getuimelde zwavel ideeën ziener uitgehongerd over zwetend schaduw licht op beide ver onder stellingen…
Rudyard3 november 2006Lees meer >

Stervend licht

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
je ogen lookten kleurden zacht halfdromen in je lach handen speelden met de dingen die jij zag in schaduwen van stervend licht dat de nacht verwacht het was een dag vol hartstocht en geluk in samen zijn liefde doet nu voelbaar pijn in de naderende afscheidskus…
wil melker6 november 2016Lees meer >

Zo ver maar zo mooi

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.336
Sterren in de donkere lucht…zo ver maar zo mooi Uit de diepte van mijn ogen Stralen de sterren als een schaduw Zo ver maar zo mooi.. Denkend aan die mooie dagen Glanst alles o mijn heen Alles waar ik naar kijk Zo ver maar zo mooi…. Dromend over elk moment Zo ver maar zo mooi……
Suzy8 juli 2007Lees meer >

prille glans

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.008
ik zie het dons zweven in de ochtendzon wanneer het licht zich over je huid verspreidt ik wil je minnelijk raken, voel al warmte opkomen in mijn lijf samen met jou zal ik de eerste lentezuchten slaken de winternacht met mijn ogen bevechten als ik de schaduw nog sluimerend aanwezig uit jou verdrijf…

suites voor annemieke II

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
het rode truitje het diepe zwarte water de witte lotus er is wat met haar te praten of fluisteren ze tegen de ruiten op de rotonde de dikste vrouw van de stad voorrang op de fiets iets in mijn ooghoek de wind ratelt de ruiten beweegt schaduwen het haar van mijn lief geelbruine treurwilgen bijna tot de grond…