Alle inzendingen over schijnen

2506 resultaten.

Sorteren op:

mijn noordzee liefde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
Zon, schijn voor ons, nog één maal over dat goddelijke water....... En ik zal kind zijn voor altijd.…

Echt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
schone schijn die afgebroken is om haar te laten in de stilte van de storm zodat enkel zij weet dat echte liefde bestaat het leven niet steeds liegt of is bloed toch enkel gif zweef ik slechts in lange dromen die in alle dagen samen komen zo in de spiegel van jouw ogen waar de stille waardig is jij opent deuren die toen niet…
Bas Korpadi15 november 2012Lees meer >

Stille getuigen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 987
Een heel fel, stil helder licht blijft altijd schijnen.…

Stof waaruit we gemaakt zijn.

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Woorden ontdooien eenmaal uitgesproken als al het andere, alleen verzwegen bezitten ze de schijn van gelijk geluk, misschien iets anders beschreven, nooit te weinig en nooit genoeg, de hemel is vol lof van woorden en uit het stof waaruit we gemaakt zijn, het klontert aan mijn ziel en aan mijn voeten.…
Pama12 maart 2013Lees meer >

Smeulend vuur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.070
Zal ik de liefde nog wat ontwikkelen die smeulende brandvlam binnenin glans en schijn onderscheiden Engel Uriel, breng me licht Ik weet het niet breng alles door elkaar vanwaar die tomeloze drang op te gaan in het geheel ik wil een klaar beeld ontvang slechts storend geruis ik weet het niet meer red ik mezelf van deze mist waar…

MEIDAG

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.992
Geen schaduwbeeld en is hij nu, geen schijn, maar al dat schoon is, al dat levende, en dat liefgetal. ‘t Is bruiloft, en ‘t is zonneweer: de zomermeid de bruidegom verwacht, die haar was toegezeid.…

Wanhoop en extase

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 417
van z’n uniformiteit, schuurt het eerste licht langs de hoogste takken, strekken schaduwen zich tot levende sculpturen, gekerfd in de magere schors van de vluchtige tijd lekt langs bombastische stammen, gedenktekens van vergeten ontmoetingen die opgaan in de opengevallen bressen van wanhoop en extase, waardoor de eindigheid zich schijnen…
Pama27 april 2014Lees meer >

In goede aarde

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Graankorrel in vers geploegde aarde, Milde regendamp die jou ter wille is Geen vogel in de buurt die je op komt snoepen, Op twee richels vanaf de rotsgrond Waar je geen schijn van kans had gehad Ben jij in goede aarde gevallen Zonder het zelf te beseffen De zon geeft warmte en laat je groeien - Wat gun ik dat ook jou, vreemdeling…

Ontworstelt aan de stormzaden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
Stormachtige gevoelens als schokbrengers in een routineuze levensdag.De dagelijkse schijn schittering zonder die gelukkige levenslach. Storm zaait soms met stormachtige dwang die frisse wind, soms, zo nodig door de levensgang. Die dan weer wandelt over zonniger paden; ontworstelt aan de stormzaden.…

Slechts een voetnoot?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 419
Als ik die aanraken kon voordat die zich neervlijen als ondeelbare feiten op het kussen van de maan en de zon die schijnen op de schaduwzijde van mijn voetnoten .…
Pama7 februari 2016Lees meer >

De nieuwe wereld van een weelderig lentefestijn

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Het niets van de schone schepping, en tegelijk het alles van de schone schijn; laten wij ervan genieten zolang wij iets op aarde zijn. En zijn wij niets meer dan is er altijd wel iets nieuws onder de zon; dat onze weg nieuwe voeten geeft en ons weer laat lopen waar het vroeger niet kon.…

Balans van vandaag

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 648
De nachtkaars is stil gaan schijnen. De avond en ik zijn zielstevreden. Morgen komt de zon weer brandend op, in het onsterfelijke heden.…

Het duisterde traag

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
de samenpakkende schaduwen gaven een koud en onbestendig gevoel waar vroeger minuscule stofjes dansten in tevreden namiddaglicht tochtte het kil in verlopend samenzijn sloot ieder steeds meer de grenzen doodde stilte het al woordloos gesprek met blikken naar binnen gekeerd vervaagde het licht in hun zijn restte leven als donkere schijn…

Attenooielijne

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
Wat een rot weer wat een naar weer wat een gaar weer wat een klaar weer onbestendig vochtig koel en zwoel weer sof en idioot weer regen tegen noodweer wanneer schijnt de zon nou weer een keer ja het wordt al het heter morgen nog snikheter maar straks gaat de zon weer korter schijnen gaat het weer eens vriezen iedereen…

Samen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 620
De zon scheen alleen die dag, In waar ik samen mag, Met jou beleven dat, Er nooit zoiets had Kunnen schijnen. Warme gloedvolle lijnen. Oogcontact handen raken. Beter nog elkaar bewaken. Verlangende liefdesdans, Horizontale megaglans. Armen lippen borsten tongen, Borsten likken doordrongen.…
Gustaf Kreuz14 november 2016Lees meer >

Licht bewolkt

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
vandaag lopen de sporen niet naar behoren zij wijken zover wij kunnen kijken bloemen reiken hun mooiste kleuren maar deinzen als wij ze willen keuren zelfs het licht heeft iets onbestendigs in licht bewolkt schijnen lijkt blauw te verdwijnen mijn woorden raken jouw snaren verkeerd laten stilte weer dansen op vermeende dissonanten…

Die twee dagen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 900
anders zit Niet de rijkdom Van presentjes Het vele vreten De pracht en praal Die kan mij gestolen worden Het is zo nep Echt allemaal Die twee dagen Doen je beseffen Wat belangrijk is Wat niet Je eenzaam bent Met toch veel vrienden Blijven lachen Ondanks verdriet Die twee dagen Waar men naartoe leeft Een grote luchtbel Valse schijn…
Hookie24 december 2017Lees meer >

Vlinderkus

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
Ik berust in jouw vlinderkus het is dat wat me is slaap kust als in de nacht de maan weer gaat schijnen en mensen verdwijnen achter de gordijnen Jouw zachte wang tegen me aan je ligt niet ver mij me vandaan ik kan je voelen betasten diep in de nacht ik voel me zacht Door jouw mankracht die me overmeestert op dat moment heb je me lief…
ebba17 augustus 2019Lees meer >

Onzekerheid schrijft

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
ik heb stilaan je kleuren zien verdwijnen haren pieken waar ooit de zon zijn licht in blonde krullen heeft laten schijnen sferisch omhullen kleren het vroeger goed getrainde en gespierde lijf dat nu met wankele stappen onzekerheid schrijft je bent een schim van je vroeger extraverte persoonlijkheid die in bedeesd teruggetrokken…
wil melker3 januari 2020Lees meer >

Ontsteltenis

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 488
De vele jonge vrouwen in Blok tien Zij hebben onbeschrijfelijk geleden Wat artsen allemaal niet met ze deden Dat moet herinnerd worden en gezien Zo was daar dokter Clauberg, klein en wreed Gynaecoloog, hij liet in grote lijnen Zijn licht vooral op kinderloosheid schijnen In Auschwitz brak hij met zijn artseneed Hij zou berekenen in hoeveel…

Het recht van zijn!

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
in mijn eigen weg verder ga, Sorry, als ik niet word gehoord weggekeken en mijn zijn zonder reden wordt vermoord de weerstand in het gif van venijn in dat racisme wordt ik overrompeld, gelyncht keer op keer, daarin heb ik geen verweer, in die wereld kan ik niet meer zijn, als ik daarin wil overleven of is dat alleen maar schijn…
Pama2 juni 2020Lees meer >

Minnares

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 456
jij hebt geen schulden te verhullen toe te dekken met het mooiste gaas en kant of schone schijn van edelstenen te sluieren omdat zij oogverblindend zijn haute coiffure maakt af waar de schepper met een lach ooit begonnen was in dit uiterlijk vertoon vibreert jouw grote droom van de volmaakte minnares ooit zullen wij in het…
wil melker1 augustus 2020Lees meer >

Harpenaren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
nachtelijk uur ik voel hoe donker en wit te voorschijn komen in een wisselkoor van klanken de wijnstok en de ranken gehurkt in ootmoed Zijn adem is levenskracht och levensgeest, liefde mild en puur witte zon in 't hart van de aarde onder de wolken de wensen van mensen Vurig klinkt het gestamp van paarden langs lucht van waarheid en schijn…

PRINCIPES

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
wat als je uit principe een vluchteling de hand moet reiken maar ach het zijn er zoveel maar wat als principes gaan smaken naar slappe lauwe thee zonder suiker of oploskoffie van Nescafé wat als je principes te gemakkelijk opzij schuift en de schijn opwerpt en te gemakkelijk wegwuift wat als je principes uit de kast haalt of terug…

laat me niet los

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
handen die slaan ik voel zoveel pijn geen warme maaltijd of een arm om mij heen als jij mij ziet kan jouw stem iets doen een klein gebaar geeft mij toekomst laat me niet los kijk verder dan de schijn die het verdriet verstopt geef mij jouw hand ik heb jou nodig jouw ogen en jouw oren voor mijn stille schreeuw mijn smekende blik…

KOOKKUNST VAN JOOST

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
sierlijke soepterrine en dampende schaal blinken in zachte schijn van grote druipkaarsen op fraaie kandelaars dit alles doet afgezien van ruiken en proeven zowel eters als lezers watertanden.…
Han Messie6 februari 2025Lees meer >

Het staat in de sterren geschreven

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 337
Een wereld vol wonderlijke dromen, gevuld met overvloed aan schijn. Dus gingen we feesten als de beesten, vergaten de tijd en simpele geesten, ik lachte luid met elke makker en dan ... dan werd ik wakker!…
Johny Donovan26 november 2025Lees meer >

De wereld ontvouwde zich

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 390
De wereld ontvouwde zich voor jou in wat vrijheid heten mag ik voorvoelde jouw gaan overmoedig zelfvoldaan Toen op vaste bodem – invoelend een simpel mens onverhoopte dromen Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur waar verbinding gezocht wordt Wij zijn nergens meer te bekennen nooit meer als licht wat wel schijnen zal Jij zit klem…

Toeschouwer

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 215
Geen schild, geen schijn, geen tegenweer, het hoofd heeft gecapituleerd. Hij kijkt slechts toe hoe stil en traag het tij zich tegen hem keert.…

Koeiersdjak en krijgslied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2
En wijd van alle valse schijn, daar we in ons verenigd harte die gevoelen en bezingen, bleef de schaduw zuiver als ze was.…
Piewan29 oktober 2026Lees meer >