2506 resultaten.
mijn noordzee liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Zon, schijn voor ons, nog één maal
over dat goddelijke water.......
En ik zal kind zijn voor altijd.…
Echt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 schone schijn
die afgebroken is
om haar te laten
in de stilte
van de storm
zodat enkel zij weet
dat echte liefde bestaat
het leven niet steeds liegt
of
is bloed toch enkel gif
zweef ik slechts in lange dromen
die in alle dagen samen komen
zo in de spiegel van jouw ogen
waar de stille waardig is
jij opent deuren
die toen niet…
Stille getuigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Een heel fel, stil helder licht
blijft altijd schijnen.…
Stof waaruit we gemaakt zijn.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Woorden ontdooien eenmaal
uitgesproken als al het andere,
alleen verzwegen bezitten ze de
schijn van gelijk geluk, misschien
iets anders beschreven, nooit te
weinig en nooit genoeg, de hemel is
vol lof van woorden en uit het stof
waaruit we gemaakt zijn, het klontert
aan mijn ziel en aan mijn voeten.…
Smeulend vuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.070 Zal ik de liefde nog wat ontwikkelen
die smeulende brandvlam binnenin
glans en schijn onderscheiden
Engel Uriel, breng me licht
Ik weet het niet
breng alles door elkaar
vanwaar die tomeloze drang
op te gaan in het geheel
ik wil een klaar beeld
ontvang slechts storend geruis
ik weet het niet meer
red ik mezelf van deze mist
waar…
MEIDAG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.992 Geen schaduwbeeld en is hij nu,
geen schijn, maar al
dat schoon is, al dat levende, en
dat liefgetal.
‘t Is bruiloft, en ‘t is zonneweer:
de zomermeid
de bruidegom verwacht, die haar
was toegezeid.…
Wanhoop en extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 van
z’n uniformiteit, schuurt
het eerste licht langs
de hoogste takken,
strekken schaduwen zich
tot levende sculpturen,
gekerfd in de magere
schors van de vluchtige tijd
lekt langs bombastische
stammen, gedenktekens
van vergeten ontmoetingen
die opgaan in de opengevallen bressen
van wanhoop en extase, waardoor
de eindigheid zich schijnen…
In goede aarde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
502 Graankorrel in vers geploegde aarde,
Milde regendamp die jou ter wille is
Geen vogel in de buurt die je op komt snoepen,
Op twee richels vanaf de rotsgrond
Waar je geen schijn van kans had gehad
Ben jij in goede aarde gevallen
Zonder het zelf te beseffen
De zon geeft warmte en laat je groeien -
Wat gun ik dat ook jou, vreemdeling…
Ontworstelt aan de stormzaden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Stormachtige gevoelens als
schokbrengers in een routineuze
levensdag.De dagelijkse schijn
schittering zonder die gelukkige
levenslach.
Storm zaait soms met stormachtige
dwang die frisse wind, soms, zo
nodig door de levensgang. Die dan
weer wandelt over zonniger paden;
ontworstelt aan de stormzaden.…
Slechts een voetnoot?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Als ik die aanraken kon voordat
die zich neervlijen als ondeelbare
feiten op het kussen van de maan
en de zon die schijnen op de
schaduwzijde van mijn voetnoten .…
De nieuwe wereld van een weelderig lentefestijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Het niets van de schone schepping,
en tegelijk het alles van de schone
schijn; laten wij ervan genieten
zolang wij iets op aarde zijn.
En zijn wij niets meer dan is er
altijd wel iets nieuws onder de zon;
dat onze weg nieuwe voeten geeft en
ons weer laat lopen waar het vroeger
niet kon.…
Balans van vandaag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
648 De nachtkaars is stil gaan schijnen.
De avond en ik zijn zielstevreden.
Morgen komt de zon weer brandend op,
in het onsterfelijke heden.…
Het duisterde traag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 de samenpakkende
schaduwen gaven een
koud en onbestendig gevoel
waar vroeger minuscule
stofjes dansten in tevreden
namiddaglicht tochtte het kil
in verlopend samenzijn
sloot ieder steeds meer de grenzen
doodde stilte het al woordloos gesprek
met blikken naar binnen gekeerd
vervaagde het licht in hun zijn
restte leven als donkere schijn…
Attenooielijne
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 Wat een rot weer
wat een naar weer
wat een gaar weer
wat een klaar weer
onbestendig vochtig
koel en zwoel weer
sof en idioot weer
regen tegen noodweer
wanneer schijnt de zon
nou weer een keer
ja het wordt al het heter
morgen nog snikheter
maar straks gaat de zon
weer korter schijnen
gaat het weer eens vriezen
iedereen…
Samen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
620 De zon scheen alleen die dag,
In waar ik samen mag,
Met jou beleven dat,
Er nooit zoiets had
Kunnen schijnen.
Warme gloedvolle lijnen.
Oogcontact handen raken.
Beter nog elkaar bewaken.
Verlangende liefdesdans,
Horizontale megaglans.
Armen lippen borsten tongen,
Borsten likken doordrongen.…
Licht bewolkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 vandaag lopen de
sporen niet naar
behoren zij wijken
zover wij kunnen kijken
bloemen reiken
hun mooiste kleuren
maar deinzen als
wij ze willen keuren
zelfs het licht
heeft iets onbestendigs
in licht bewolkt schijnen
lijkt blauw te verdwijnen
mijn woorden raken
jouw snaren verkeerd
laten stilte weer dansen
op vermeende dissonanten…
Die twee dagen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
900 anders zit
Niet de rijkdom
Van presentjes
Het vele vreten
De pracht en praal
Die kan mij gestolen worden
Het is zo nep
Echt allemaal
Die twee dagen
Doen je beseffen
Wat belangrijk is
Wat niet
Je eenzaam bent
Met toch veel vrienden
Blijven lachen
Ondanks verdriet
Die twee dagen
Waar men naartoe leeft
Een grote luchtbel
Valse schijn…
Vlinderkus
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
693 Ik berust in jouw vlinderkus
het is dat wat me is slaap kust
als in de nacht de maan weer gaat schijnen
en mensen verdwijnen achter de gordijnen
Jouw zachte wang
tegen me aan
je ligt niet ver mij me vandaan
ik kan je voelen betasten
diep in de nacht
ik voel me zacht
Door jouw mankracht
die me overmeestert
op dat moment heb je me lief…
Onzekerheid schrijft
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 ik heb stilaan je
kleuren zien verdwijnen
haren pieken waar
ooit de zon zijn
licht in blonde krullen
heeft laten schijnen
sferisch omhullen
kleren het vroeger
goed getrainde en
gespierde lijf dat nu
met wankele stappen
onzekerheid schrijft
je bent een schim
van je vroeger extraverte
persoonlijkheid die in
bedeesd teruggetrokken…
Ontsteltenis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
488 De vele jonge vrouwen in Blok tien
Zij hebben onbeschrijfelijk geleden
Wat artsen allemaal niet met ze deden
Dat moet herinnerd worden en gezien
Zo was daar dokter Clauberg, klein en wreed
Gynaecoloog, hij liet in grote lijnen
Zijn licht vooral op kinderloosheid schijnen
In Auschwitz brak hij met zijn artseneed
Hij zou berekenen in hoeveel…
Het recht van zijn!
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
595 in
mijn eigen weg verder ga,
Sorry, als ik niet word gehoord
weggekeken en mijn zijn
zonder reden wordt vermoord
de weerstand in het gif
van venijn in dat racisme
wordt ik overrompeld,
gelyncht keer op keer,
daarin heb ik geen verweer,
in die wereld kan ik niet
meer zijn, als ik daarin
wil overleven of is dat
alleen maar schijn…
Minnares
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
456 jij hebt geen
schulden te verhullen
toe te dekken met het
mooiste gaas en kant
of schone schijn
van edelstenen te
sluieren omdat zij
oogverblindend zijn
haute coiffure
maakt af waar de
schepper met een lach
ooit begonnen was
in dit uiterlijk
vertoon vibreert
jouw grote droom van
de volmaakte minnares
ooit zullen wij in
het…
Harpenaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 nachtelijk uur
ik voel hoe donker en wit
te voorschijn komen
in een wisselkoor van klanken
de wijnstok en de ranken
gehurkt in ootmoed
Zijn adem is levenskracht
och levensgeest, liefde mild en puur
witte zon in 't hart van de aarde
onder de wolken de wensen van mensen
Vurig klinkt het gestamp van paarden
langs lucht van waarheid en schijn…
PRINCIPES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 wat als je uit principe
een vluchteling
de hand moet reiken
maar ach het zijn er zoveel
maar wat als principes
gaan smaken naar slappe
lauwe thee zonder suiker
of oploskoffie van Nescafé
wat als je principes
te gemakkelijk opzij schuift
en de schijn opwerpt
en te gemakkelijk wegwuift
wat als je principes
uit de kast haalt of terug…
laat me niet los
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 handen die slaan
ik voel zoveel pijn
geen warme maaltijd
of een arm om mij heen
als jij mij ziet
kan jouw stem iets doen
een klein gebaar
geeft mij toekomst
laat me niet los
kijk verder dan de schijn
die het verdriet verstopt
geef mij jouw hand
ik heb jou nodig
jouw ogen en jouw oren
voor mijn stille schreeuw
mijn smekende blik…
KOOKKUNST VAN JOOST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
557 sierlijke soepterrine
en dampende schaal
blinken in zachte schijn
van grote druipkaarsen
op fraaie kandelaars
dit alles doet afgezien
van ruiken en proeven
zowel eters
als lezers watertanden.…
Het staat in de sterren geschreven
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
337 Een wereld vol wonderlijke dromen,
gevuld met overvloed aan schijn.
Dus gingen we feesten als de beesten,
vergaten de tijd en simpele geesten,
ik lachte luid met elke makker
en dan ... dan werd ik wakker!…
De wereld ontvouwde zich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
390 De wereld ontvouwde zich voor jou
in wat vrijheid heten mag
ik voorvoelde jouw gaan
overmoedig
zelfvoldaan
Toen op vaste bodem –
invoelend
een simpel mens
onverhoopte dromen
Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur
waar verbinding gezocht wordt
Wij zijn nergens meer te bekennen
nooit meer als licht
wat wel schijnen
zal
Jij zit klem…
Toeschouwer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
215 Geen schild, geen schijn, geen tegenweer,
het hoofd heeft gecapituleerd.
Hij kijkt slechts toe hoe stil en traag
het tij zich tegen hem keert.…
Koeiersdjak en krijgslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2 En wijd van alle valse schijn,
daar we in ons verenigd harte
die gevoelen en bezingen,
bleef de schaduw zuiver als ze was.…